مبارك بدترين خاطرات را از دوران نخست‌وزيري نتانياهو بين سال‌هاي 1996 تا 1999 دارد. مبارك كه در آن برهه نيز مانند الان سردمدار سازش با رژيم صهيونيستي بود، در پي شكست شيمون پرز در انتخابات، نتانياهو را همتاي صهيونيست خود در جريان مذاكرات سازش يافت اما نتانياهو به قدري افراطي بود كه عملا تمامي توافقات في‌مابين را ناديده گرفت و خشم دولت مبارك را با اقدامات خود برانگيخت.
روابط بین نتانیاهو و حسنی مبارک در سه سالی که نتانیاهو نخست‌وزیر بود به حدی بحرانی شد که مبارک به صورت علنی گفت: «از دست او بسیار بسیار بسیار عصبانی هستم». از زماني كه مصر پا به عرصه سازش با رژيم صهيونيستي گذاشت، شايد بتوان كابينه نخست نتانياهو را بدترين كابينه‌اي دانست كه سران قاهره آن را تجربه كرده‌اند و براي سازش با آن هرچه زده‌اند به در بسته خورده‌اند. در آن مقطع بنيامين نتانياهو به عنوان يك عضو افراطي ليكود توافق اسلو را ناديده گرفت و به شهرك‌سازي در مناطق اشغالي روي آورد تا عملا نشان دهد هيچ ارزشي براي تعامل با قاهره قائل نيست. اين روند ادامه داشت و زماني كه دولت نتانياهو در سال 1999 سقوط كرد و دولت ايهود باراك بر سر كار آمد، قاهره نيز نفس راحتي كشيد و حتي خوشحالي خود را از سقوط دولت نتانياهو، هرچند به صورت تلويحي نشان داد. اما با به قدرت رسيدن مجدد نتانياهو و تشكيل كابينه‌اي افراطي از جانب وي، تاريخ بار ديگر تكرار شد و نتانياهو در مقابل حسني مبارك قرار گرفت. رئيس‌جمهور مادام‌العمر مصر كه در سن 80 سالگي هفت نخست‌وزير رژيم صهيونيستي را تجربه كرده و با همگي آنها نيز از در سازش درآمده است، درصدد است تا از ايجاد تنش مجدد در روابط با رژيم صهيونيستي جلوگيري كند. از اين رو نقشي نيابتي را در منطقه پذيرفته و مي‌كوشد كه در بسياري از مناسبات منطقه‌‌اي به نيابت از رژيم صهيونيستي نقش ايفا كند. تقابل با حزب‌الله لبنان يكي از نقش‌هايي است كه مصر به نيابت از اسرائيل در منطقه ايفا مي‌كند. اخيرا مصر به بهانه اينكه حزب‌الله درصدد براندازي دولت مباك است، حملات متعددي به حزب‌الله داشته و جنگ رواني شديدي عليه مقاومت به راه انداخته است. دولت سازشكار مبارك حتي جمهوري اسلامي را نيز بي‌نصيب نگذاشته و در ماه‌هاي اخير (پس از به قدرت رسيدن نتانياهو) حملات متعددي نيز به تهران داشته تا نشان دهد در حمايت از كابينه افراطي نتانياهو هيچ خط قرمزي ندارد تا شايد بتواند نظر نخست‌وزير رژيم صهيونيستي را جلب كرده و از ايجاد تنش‌هاي مجدد در روابط تل‌آويو- قاهره ممانعت به عمل آورد. حتي مبارك به عنوان رئيس‌جمهور مادام‌العمر مصر، در آستانه شصت و يكمين سالروز ايجاد رژيم صهيونيستي و روز نكبت، اين روز را زودتر از هر كس ديگري به رئيس رژيم صهيونيستي تبريك گفت تا ارادت خود را بار ديگر به آنها نشان دهد. وي در حركتي ديگر نيز از نتانياهو دعوت كرده است تا به قاهره سفر كند. اين خوش‌رقصي‌ها در حالي صورت مي‌گيرد كه آويگدور ليبرمن به تازگي مواضع بسيار شديدي را عليه مبارك اتخاذ كرده و حتي وي را به باد ناسزا گرفته است. هرچند كه دعوت از نتانياهو براي ديدار از قاهره اعتراض شديد محافل داخلي مصر را سبب شده است اما دولت ديكتاتوري مبارك كماكان بر اين دعوت اصرار مي‌ورزد. به‌واقع پس از روي كار آمدن نتانياهو در 31 مارس، مبارك مي‌خواهد نخستین سازشكار عرب باشد كه با نخست‌وزير جديد رژيم صهيونيستي ديدار و گفت‌وگو مي‌كند. اين سفر به نظر مي‌رسد كه در هفته جاري انجام شود و به واسطه موج احساسات ضد‌صهيونيستي در مصر ممكن است به صورت ناگهاني و بدون اعلام قبلي صورت گيرد.
به نظر مي‌رسد مبارك و نتانياهو در جريان ديدار خود مسأله برنامه صلح‌آميز هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران را بار ديگر مورد بررسي قرار دهند و ادعاهاي واهي خود را عليه تهران مجددا تكرار كنند. همچنين احتمالا مبارك در اين ديدار به نتانياهو قول خواهد داد كه تلاش‌هاي خود را براي مذاكره با طرف فلسطيني به منظور دستيابي به يك آتش‌بس درازمدت ادامه دهد و از هيچ كوششي به منظور كنترل گروه‌هاي فلسطيني براي ممانعت از پرتاب موشك به شهرك‌هاي صهيونيست‌نشين و تضمين امنيت صهيونيست‌ها فروگذار نخواهد كرد. همچنين احتمالا مبارك متعهد خواهد شد تا زمينه آزادي گلعاد شاليط، اسير در بند گروه‌هاي فلسطيني را فراهم كند. تأملي در ديدار آتي مبارك و نتانياهو
تباني جنايتكاران
مبارك بدترين خاطرات را از دوران نخست‌وزيري نتانياهو بين سال‌هاي 1996 تا 1999 دارد. مبارك كه در آن برهه نيز مانند الان سردمدار سازش با رژيم صهيونيستي بود، در پي شكست شيمون پرز در انتخابات، نتانياهو را همتاي صهيونيست خود در جريان مذاكرات سازش يافت اما نتانياهو به قدري افراطي بود كه عملا تمامي توافقات في‌مابين را ناديده گرفت و خشم دولت مبارك را با اقدامات خود برانگيخت.
روابط بین نتانیاهو و حسنی مبارک در سه سالی که نتانیاهو نخست‌وزیر بود به حدی بحرانی شد که مبارک به صورت علنی گفت: «از دست او بسیار بسیار بسیار عصبانی هستم». از زماني كه مصر پا به عرصه سازش با رژيم صهيونيستي گذاشت، شايد بتوان كابينه نخست نتانياهو را بدترين كابينه‌اي دانست كه سران قاهره آن را تجربه كرده‌اند و براي سازش با آن هرچه زده‌اند به در بسته خورده‌اند. در آن مقطع بنيامين نتانياهو به عنوان يك عضو افراطي ليكود توافق اسلو را ناديده گرفت و به شهرك‌سازي در مناطق اشغالي روي آورد تا عملا نشان دهد هيچ ارزشي براي تعامل با قاهره قائل نيست. اين روند ادامه داشت و زماني كه دولت نتانياهو در سال 1999 سقوط كرد و دولت ايهود باراك بر سر كار آمد، قاهره نيز نفس راحتي كشيد و حتي خوشحالي خود را از سقوط دولت نتانياهو، هرچند به صورت تلويحي نشان داد. اما با به قدرت رسيدن مجدد نتانياهو و تشكيل كابينه‌اي افراطي از جانب وي، تاريخ بار ديگر تكرار شد و نتانياهو در مقابل حسني مبارك قرار گرفت. رئيس‌جمهور مادام‌العمر مصر كه در سن 80 سالگي هفت نخست‌وزير رژيم صهيونيستي را تجربه كرده و با همگي آنها نيز از در سازش درآمده است، درصدد است تا از ايجاد تنش مجدد در روابط با رژيم صهيونيستي جلوگيري كند. از اين رو نقشي نيابتي را در منطقه پذيرفته و مي‌كوشد كه در بسياري از مناسبات منطقه‌‌اي به نيابت از رژيم صهيونيستي نقش ايفا كند. تقابل با حزب‌الله لبنان يكي از نقش‌هايي است كه مصر به نيابت از اسرائيل در منطقه ايفا مي‌كند. اخيرا مصر به بهانه اينكه حزب‌الله درصدد براندازي دولت مباك است، حملات متعددي به حزب‌الله داشته و جنگ رواني شديدي عليه مقاومت به راه انداخته است. دولت سازشكار مبارك حتي جمهوري اسلامي را نيز بي‌نصيب نگذاشته و در ماه‌هاي اخير (پس از به قدرت رسيدن نتانياهو) حملات متعددي نيز به تهران داشته تا نشان دهد در حمايت از كابينه افراطي نتانياهو هيچ خط قرمزي ندارد تا شايد بتواند نظر نخست‌وزير رژيم صهيونيستي را جلب كرده و از ايجاد تنش‌هاي مجدد در روابط تل‌آويو- قاهره ممانعت به عمل آورد. حتي مبارك به عنوان رئيس‌جمهور مادام‌العمر مصر، در آستانه شصت و يكمين سالروز ايجاد رژيم صهيونيستي و روز نكبت، اين روز را زودتر از هر كس ديگري به رئيس رژيم صهيونيستي تبريك گفت تا ارادت خود را بار ديگر به آنها نشان دهد. وي در حركتي ديگر نيز از نتانياهو دعوت كرده است تا به قاهره سفر كند. اين خوش‌رقصي‌ها در حالي صورت مي‌گيرد كه آويگدور ليبرمن به تازگي مواضع بسيار شديدي را عليه مبارك اتخاذ كرده و حتي وي را به باد ناسزا گرفته است. هرچند كه دعوت از نتانياهو براي ديدار از قاهره اعتراض شديد محافل داخلي مصر را سبب شده است اما دولت ديكتاتوري مبارك كماكان بر اين دعوت اصرار مي‌ورزد. به‌واقع پس از روي كار آمدن نتانياهو در 31 مارس، مبارك مي‌خواهد نخستین سازشكار عرب باشد كه با نخست‌وزير جديد رژيم صهيونيستي ديدار و گفت‌وگو مي‌كند. اين سفر به نظر مي‌رسد كه در هفته جاري انجام شود و به واسطه موج احساسات ضد‌صهيونيستي در مصر ممكن است به صورت ناگهاني و بدون اعلام قبلي صورت گيرد.
به نظر مي‌رسد مبارك و نتانياهو در جريان ديدار خود مسأله برنامه صلح‌آميز هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران را بار ديگر مورد بررسي قرار دهند و ادعاهاي واهي خود را عليه تهران مجددا تكرار كنند. همچنين احتمالا مبارك در اين ديدار به نتانياهو قول خواهد داد كه تلاش‌هاي خود را براي مذاكره با طرف فلسطيني به منظور دستيابي به يك آتش‌بس درازمدت ادامه دهد و از هيچ كوششي به منظور كنترل گروه‌هاي فلسطيني براي ممانعت از پرتاب موشك به شهرك‌هاي صهيونيست‌نشين و تضمين امنيت صهيونيست‌ها فروگذار نخواهد كرد. همچنين احتمالا مبارك متعهد خواهد شد تا زمينه آزادي گلعاد شاليط، اسير در بند گروه‌هاي فلسطيني را فراهم كند. ارسال نظر
پربیننده