باربد بهراد: به جای مقدمه؛ بی‌آنکه قصد داشته باشیم قصاص قبل از جنایت کنیم و با توهم توطئه پیش برویم باید نسبت به اخباری که این روزها در رسانه‌های قطری درباره لژیونرهای فوتبال ما گفته می‌شود کمی عمیق‌تر به قضیه نگریست. در صورتی که اغلب بازیکنان ایرانی حاضر در لیگ ستارگان قطر از بازیکنان تاثیرگذار یا دست‌کم محبوب تیم‌های خود به حساب می‌آیند ناگهان چند رسانه قطری که از قضا در اغلب اوقات اخبارشان صحیح است، شروع به گمانه‌زنی دال بر خروج ایرانی‌ها از لیگ قطر می‌کنند. بازیکنان بزرگ و گرانقیمتی همچون اشکان دژاگه و آندو تیموریان که نمایش‌شان در تیم ملی فوتبال ایران، نشان‌دهنده سطح بالای آمادگی‌شان است، ناگهان مورد غضب باشگاه‌های قطری قرار می‌گیرند و «گفته» می‌شود در پنجره زمستانی نقل و انتقالات باید قطر را ترک کنند. این خبری است که رسانه‌های این کشور طی یک هفته اخیر آن را به صورت زنجیره‌ای مخابره کردند. اینک در این بین 2 حالت بیشتر وجود ندارد؛ حالت اول اینکه این اخبار صحیح از آب در نمی‌آید و به جز یکی، دو بازیکن باقی در لیگ ستارگان قطر باقی می‌مانند و حتی برای سال آینده بازیکنان دیگری همانند طارمی به این لیگ می‌روند. در این صورت هیچ اتفاق خاصی رخ نداده و بی‌آنکه بشود تحلیلی درباره‌اش کرد باید از کنارش گذشت. اما حالت دوم این است در همین زمستان بازیکنانی مثل تیموریان، دژاگه، مسعود شجاعی و محمد نوری از تیم‌های خود کنار گذاشته می‌شوند و در انتهای فصل باشگاه الاهلی با وجود قرارداد 3 ساله، ترجیح می‌دهد با مجتبی جباری تمدید نکند و از سوی دیگر منتظری هم می‌بایست این تیم را ترک کند. اگر حالت دوم رخ داد آیا باز هم می‌شود همه قضایا را فوتبالی تحلیل کرد و به چیزی شک نکرد؟ سه سال قبل، پیش از اینکه امارات، نام لیگ خود را جعلی کند، حاکم دوبی به تیم‌های این شیخ‌نشین متمول امر کرده بود حق جذب بازیکن ایرانی را ندارند. از این رو امثال خلعتبری که آخرین ایرانی‌های حاضر در امارات بودند در تیم‌هایی خارج از دوبی بازی می‌کردند مثل الشارجه. بعدا که لیگ این کشور نام جعلی را برای خود انتخاب کرد دیگر حجت برای فوتبال ما تمام شد که هیچ نماینده‌ای در لیگ امارات نداشته باشد: اتفاقی که به هر متر و معیاری به نفع فوتبال و فوتبالیست‌های ماست اما تصمیم اماراتی‌ها ریشه در مسائل فرافوتبالی و سیاسی داشت و دارد. حالا در وضعیتی که ایران و سعودی نسبت به یکدیگر بدترین موضع چند دهه اخیر را دارند و حتی می‌شود آنها را در حال جنگ نیابتی با هم در یمن و سوریه دانست، شاید ردپای مسائل سیاسی در لیگ قطر هم دیده شود.کشور کوچک قطر که همیشه مواضع دینی و سیاسی‌اش را نزدیک عربستان حفظ کرده و همواره پیرو سعودی‌ها بوده است شاید در صورت اجرای حالت دوم که ذکرش رفت، به دستور مافوق خود، همان مشی‌ای را پیش گرفته که پیش از این امارتی‌ها اجرایش کردند. شاید الان زمان مناسبی برای قضاوت کامل نباشد اما قطعا در ماه‌های آینده ثابت می‌شود مدیران ورزشی فوتبال قطر وارد یک معامله دور از اخلاق با سعودی‌ها شده‌اند یا نه. اینکه بازیکنان ایرانی ناگهان به صورت دسته‌جمعی مورد خشم مربیان خود قرار بگیرند، موضوع چندان معمولی نیست. از این رو بهتر است مدیران ورزشی ما با نگاهی خاص به قضیه این روزهای ایرانی‌ها در لیگ ستارگان قطر بنگرند البته دست آخر در صورت درست بودن این گمانه‌زنی و خروج همه بازیکنان ایرانی از لیگ قطر، فوتبال ما نه تنها زیان نمی‌بیند که قطعا به نفع ماست اما موضوع مهم، نوع سناریویی است که مجری اصلی آن سعودی‌ها هستند. اتفاقی که ما نباید بی‌تفاوت از کنارش عبور کنیم. پس منتظر ماه‌های پیش‌رو بمانید تا ببینیم آیا نیم کاسه‌ای پشت اخبار الوطن و الکاس وجود دارد یا همه چیز صرفا یک شوی ژورنالیستی است.