۱۹/آبان/۱۴۰۵
|
۲۳:۳۷

دیدگاه

پشت پرده سفر نتانیاهو به مصر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در آینده‌ای نزدیک به مصر سفر خواهد کرد. این سفر را نمی‌توان بدون ارتباط با وقایع و رویدادهای جنگ 22 روزه رژیم صهیونیستی علیه مردم غزه و جنبش حماس و حوادث و رویدادهای منطقه‌ای و بین‌المللی، بویژه مواضع رژیم مصر و برخی از رژیم‌های عربی همچون عربستان و اردن نسبت به این جنگ دانست. همانطور که افکار عمومی جهان در خلال جنگ 22 روزه شاهد بودند، رژیم مصر از جمله کشورهایی بود که مقامات رژیم صهیونیستی بویژه تزیپی لیونی، وزیر خارجه وقت رژیم صهیونیستی و رئیس‌جمهور این رژیم اعلام کردند قبل از حمله اسرائیل به غزه مقامات مصری و برخی از کشورهای عربی با این حمله موافقت کرده بودند و حتی برخی از آنها هزینه‌های این جنگ را متقبل شده بودند. بنابراین باتوجه به این اظهارات و عملکردی که رژیم مصر در دوره جنگ 22 روزه داشت که طی آن نه تنها کمکی به مقاومت مردم فلسطین در مقابل تجاوزات نظامی رژیم صهیونیستی و مخالفت و اعتراضی نسبت به تجاوزات ددمنشانه اسرائیلی‌ها به غزه نکرد که با بستن گذرگاه رفح که تنها گذرگاه بین‌المللی موجود در غزه است، عملاً جلوی هرگونه ارسال کمک‌های انسان‌دوستانه به مردم غزه را گرفت و حتی اجازه نداد که مجروحان فلسطینی در داخل مصر مداوا شوند و پس از آنکه تحت فشارهای بین‌المللی این اجازه را تا مدت محدودی صادر کرد، برخی از مقامات مصری اقدام به بازجویی از مجروحان فلسطینی جنگ غزه کردند و در حقیقت کار بازجویی اسرائیلی‌ها از رزمندگان مقاومت اسلامی در غزه را مصری‌ها به عهده گرفتند. بنابراین با توجه به مواضعی که رژیم مصر نسبت به حوادث داخل غزه اتخاذ کرد و عملکردی که داشت طبیعی بود که از سوی صهیونیست‌ها مورد تفقد و تشکر قرار بگیرد. براین اساس، شاهد هستیم که بنیامین نتانیاهو پس از آنکه به سمت نخست‌وزیری می‌رسد، اولین کشوری را که برای دیدار انتخاب می‌کند، مصر است. به‌رغم اینکه آویگدور لیبرمن، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی هم اخیراً اهانت‌هایی را به مصری‌ها کرده بود اما نتانیاهو به این سفر خواهد رفت تا هم تشکری از مواضع مصر در دوران جنگ 22 روزه و حمایت‌هایی که به صورت غیرمستقیم از اسرائیلی‌ها کرده بود، داشته باشد و هم اینکه از موضع میانجیگرانه مصر در مذاکرات فلسطینی- فلسطینی که در مصر بین فتح و جنبش حماس در جریان است، استفاده کرده و از مصری‌ها بخواهد که عملاً فشارهای خود را روی جنبش حماس افزایش دهند تا دولت اسرائیل را به رسمیت بشناسد، چرا که یکی از شرط‌هایی که برای حماس در جهت تشکیل دولت وحدت ملی در فلسطین قرار داده‌اند، این است که مقاومت به توافقنامه‌های قبلی سازمان آزادیبخش فلسطین و دولت خودگردان با رژیم صهیونیستی پایبند باشد. بنابراین با توجه به اینکه همواره سخنگویان و مسؤولان جنبش حماس اعلام می‌کردند که هیچگاه رژیم صهیونیستی را به رسمیت نمی‌شناسند و برای تشکیل دولت وحدت ملی حاضر به پذیرش این شرط نخواهند بود، به نظر می‌رسد که مصری‌ها کار سختی در پیش داشته باشند. از سوی دیگر کارشکنی‌هایی که جنبش فتح در کرانه باختری انجام داده، ازجمله اینکه نه‌تنها اعضاي حماس را آزاد نکرد بلکه تعدادی دیگر را نیز دستگیر کرد و همچنین اینکه ابومازن بار دیگر سلام فیاض را به عنوان فردی که کابینه جدید دولت فلسطین را تشکیل می‌دهد معرفی کرد، باعث شده تا عرصه کمی بر حماس تنگ شود. بنابراین در راستای سفر نتانیاهو به مصر شاهد عدم پایبندی جنبش فتح به توافقات قبلی آن با جنبش حماس هستیم، بویژه توافقنامه طائف که اکثر مفاد آن را زیر پا گذاشتند. محمود عباس عملا همان سیاست‌های تکروی را دنبال می‌کند که این سیاست و عدم پایبندی فتح به توافقات با حماس و سفر نتانیاهو به مصر در یک راستا هستند که نتیجه آن در تنگنا قرار دادن جنبش حماس است به گونه‌ای که به هر طریق ممکن این جنبش را وادار کنند شرایط موردنظر محمود عباس را بپذیرد. دومین ماه اعتراضات در گرجستان گروه بین‌الملل: میخائیل ساکاشویلی بعد از بازگشت از اجلاس «شراکت شرقی» که با حضور کشورهای عضو اتحاد شوروی در پراگ، پایتخت دوره‌ای اتحادیه اروپا برگزار شد با نمایندگان پارلمان گرجستان که با مخالفان دولت به رهبری نینو بورجاناتزه ملاقات کرده بودند دیدار کرد و در جریان جزئیات مذاکرات طرفین قرار گرفت. ساکاشویلی در پی این دیدار بار دیگر اعلام کرد هیچ برنامه‌ای برای استعفا ندارد و خواسته مخالفانش را نامشروع خواند. مخالفان ضددولتی در تظاهرات یک ماه گذشته خود در تفلیس خواستار استعفای دولت و برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری در گرجستان شده بودند. دور اول گفت‌وگوها میان مخالفان دولت و همپیمانان ساکاشویلی با میانجیگری کلیسای ارتودکس گرجستان بدون نتیجه پایان یافت و طرفین نتوانستند حتی در رابطه با مسائل پایه به تفاهم برسند. مخالفان ساکاشویلی در شرایطی با حضور وی در دولت مخالفت می‌کنند که غرب حمایت‌های خود را از دولت ساکاشویلی ادامه می‌دهد. براساس قوانین گرجستان، رسانه‌ها در اختیار دولت قرار دارند و به همین جهت اخبار و حجم درگیری‌ها میان نیروهای امنیتی و اپوزیسیون به شکل تحریف شده‌ای منعکس می‌شود. مخالفان دولت چندی بیش خواستار تغییر در قانون رسانه‌ای در گرجستان شده بودند. از تفاوت‌های قابل بیان میان انقلاب مخملین سال 2003 و اعتراضات یک ماه گذشته در تفلیس می‌توان به عدم حضور جوانان در آن اشاره کرد. اعتراضات کنونی در تفلیس بیشتر به وسیله کشاورزان و کارمندان دولت حمایت می‌شود.
ارسال نظر
captcha
پربیننده