برخی از واژه‌ها یک معنای سردستی و جلوی چشم و فکر دارند و یک یا چند معنای دور از دسترس و چند قدم آن طرف‌تر، گاهی همین‌گونه کلمه‌ها مثل یک درختند با شاخه‌های گوناگون، مثل «بازی» که بسیار انشعاب‌پذیر بوده است. مثلا: سربازی- جانبازی که البته این«بازی» بسیار متفاوت است؛ چرا که از«باختن» است. ولی کلمه مورد نظر ما به معانی سرگرمی، تفریح، لعب، قمار، ورزش و فریب هم آمده است.
جالب آن است که انبوهی از همین سرگرمی‌ها پیام‌آور خطرات و مرگ‌ها نیز هست. حتما گهگاهی شنیده‌ایم که 1- کسی برای ارعاب و اولتیماتوم به دیگری می‌گوید: با دم شیر بازی نکن که مسلما باید احتیاط کرد. 2- از قدیم گفته‌اند «با آتش بازی نکن» که فاجعه به بار می‌آورد و همه حداقل هر سال در چهارشنبه سوری شاهد فاجعه آن هستیم. 3- فلان روز تیم قرمز با تیم آبی «بازی» دارد و این اتفاق نیز حواشی سرگرم‌کننده خودش را دارد.
4- فلانی در «بازی» قمار همه چیزش را دود کرد (از دست داد) که فراوان دیده‌ایم و شنیده‌ایم.
5- فلان کارگردان از شخصیت‌های فیلمش حرفه‌ای «بازی» می‌گیرد. مثلا کیمیایی یا هرکس.
6- هالیوود از «بازی»های هنرپیشه‌هایش درآمد کلانی به دست می‌آورد. مثلا تام کروز یا آنجلیناجولی.
7- بچه‌ها باید آزاد باشند و در فضایی آرام «بازی» کنند .
گمان می‌رود یک نخ نامرئی ناگسستنی بین همه این «بازی»ها کشیده شده است. حتی اگر شماره 8 نیز اضافه شود و گفته آید که سیاستمداران مردم را «بازی» می‌دهند که معنای فریب بدهد، این نخ همان «سرگرمی، تفریح و مشغولیت» است. عرض نگارنده این است که اگر این واژه را با آب طلا هم بنویسیم جز سرگرمی و خروج از مدار فکری و عقلی معنای دیگری نمی‌توان از آن تراشید؛ مگر از نوع سرگرمی‌ای باشد که خلاقیت‌های فیزیکی پدید آید. یک بازیگر اگر دو بازی زیرپوستی و روپوستی ارائه دهد یک خلاقیت فیزیکی و بدنی است یا یک فوتبالیست اگر برخی حرکات فریبنده!! در زمین اجرا کند می‌توان جزو خلاقیتش دانست مثلا حرکت زیدانی یا نوع ایستادن رونالدوی جدیدتر هنگام ضربه کاشته در پشت توپ.
ولی همگی نوعی سرگرمی است، حتما پرسش می‌شود که تمام آنها به دنبال هدفی هستند. حتی آن که با دم شیر بازی می‌کند یا بچه‌ای که در پارک...! شاید بتوان ادعا کرد که اگر«هدف» مهم است پس تمام بازی‌ها اعتبارمندند به شرط آنکه فرار از اندیشیدن و خواندن و تحمل سختی‌های ادراک و تحلیل نباشد! ولی معمولا چنین است.
شاید باز هم بتوان ادعا کرد که نخستین بار «بازی» برای بچه‌ها ساخته شد و رفته‌رفته برای آنکه بزرگ‌ترها هم، از این نوع تفریح و رهایش از برخی مسؤولیت و سنگینی‌ها لذت ببرند جذب این سرگرمی شدند. مثل بسیاری از بزرگ‌ترها که فیلم‌های کارتونی را با التذاذ به تماشا می‌نشینند.
نکته یکی مانده به آخر اینکه گاهی«بازی» به معنی خود را پرنده«باز» دیدن هم است. سعدی می‌گوید: به راستی که نه هم بازی تو بودم من
تو شوخ دیده مگس بین که می‌کند«بازی»
که باز هم نوعی سرگرم کردن و فریب دادن دیگری است که مگس، خود را «باز» نشان می‌دهد و نکته آخر: همان‌طور که اشاره شد گاهی بازی به معنی«باختن» است. چیزهایی مثل سر، جان، دست و دل و ... سربازی، جانبازی، دست و دل بازی و ... که مسلما این واژه‌ها بسیار تفاوت دارند با آن «بازی»ها! که تفاوت از زمین تا آسمان است!
بررسی آموزش موسيقي ايراني
علي‌اكبر شكارچي، نوازنده برجسته كمانچه در يك سخنراني آموزش موسيقي ايراني را
بررسي مي‌كند.
در اين برنامه كه 25 ارديبهشت ساعت 16در تالار آسمان فرهنگستان هنر برگزار مي‌شود علاوه بر سخنراني شكارچي، روزبه رحيمي به تكنوازي سنتور و آرش كام‌ور به تكنوازي كمانچه
خواهند پرداخت.
نمايش «خدا نزديك است»
در سينما تك
فيلم «خدا نزديك است» بيست و سوم ارديبهشت ماه، در سالن سينماتك موزه هنرهاي معاصر تهران به نمايش درمي‌آيد. «خدا نزديك است» به كارگرداني علي وزيريان و با بازی بابك حميديان، الناز شاكردوست، سعيد نيك‌پور و مينا جعفرزاده روز چهارشنبه بيست و سوم ارديبهشت ساعت 16:30 در سالن سينما تك موزه هنرهاي معاصر تهران به نمايش درمي‌آيد.
برگزاری نشست
« نشانه‌شناسی در کارتون و کاریکاتور»
نشست «نشانه‌شناسی در کارتون و کاریکاتور» با حضور فرزان سجودی، بهمن نامور مطلق، حمیدرضا شعیری، بابک معین و علی عباسی برگزار می‌شود.
این نشست چهارشنبه 23 اردیبهشت‌ماه از ساعت 17 تا 19 در خانه کاریکاتور ایران به نشانی خیابان شریعتی، جنب تقاطع همت، خیابان شهید گل نبی غربی، بعد از میدان کتابی، پلاک 60 برگزار می‌شود. «بازی»
برخی از واژه‌ها یک معنای سردستی و جلوی چشم و فکر دارند و یک یا چند معنای دور از دسترس و چند قدم آن طرف‌تر، گاهی همین‌گونه کلمه‌ها مثل یک درختند با شاخه‌های گوناگون، مثل «بازی» که بسیار انشعاب‌پذیر بوده است. مثلا: سربازی- جانبازی که البته این«بازی» بسیار متفاوت است؛ چرا که از«باختن» است. ولی کلمه مورد نظر ما به معانی سرگرمی، تفریح، لعب، قمار، ورزش و فریب هم آمده است.
جالب آن است که انبوهی از همین سرگرمی‌ها پیام‌آور خطرات و مرگ‌ها نیز هست. حتما گهگاهی شنیده‌ایم که 1- کسی برای ارعاب و اولتیماتوم به دیگری می‌گوید: با دم شیر بازی نکن که مسلما باید احتیاط کرد. 2- از قدیم گفته‌اند «با آتش بازی نکن» که فاجعه به بار می‌آورد و همه حداقل هر سال در چهارشنبه سوری شاهد فاجعه آن هستیم. 3- فلان روز تیم قرمز با تیم آبی «بازی» دارد و این اتفاق نیز حواشی سرگرم‌کننده خودش را دارد.
4- فلانی در «بازی» قمار همه چیزش را دود کرد (از دست داد) که فراوان دیده‌ایم و شنیده‌ایم.
5- فلان کارگردان از شخصیت‌های فیلمش حرفه‌ای «بازی» می‌گیرد. مثلا کیمیایی یا هرکس.
6- هالیوود از «بازی»های هنرپیشه‌هایش درآمد کلانی به دست می‌آورد. مثلا تام کروز یا آنجلیناجولی.
7- بچه‌ها باید آزاد باشند و در فضایی آرام «بازی» کنند .
گمان می‌رود یک نخ نامرئی ناگسستنی بین همه این «بازی»ها کشیده شده است. حتی اگر شماره 8 نیز اضافه شود و گفته آید که سیاستمداران مردم را «بازی» می‌دهند که معنای فریب بدهد، این نخ همان «سرگرمی، تفریح و مشغولیت» است. عرض نگارنده این است که اگر این واژه را با آب طلا هم بنویسیم جز سرگرمی و خروج از مدار فکری و عقلی معنای دیگری نمی‌توان از آن تراشید؛ مگر از نوع سرگرمی‌ای باشد که خلاقیت‌های فیزیکی پدید آید. یک بازیگر اگر دو بازی زیرپوستی و روپوستی ارائه دهد یک خلاقیت فیزیکی و بدنی است یا یک فوتبالیست اگر برخی حرکات فریبنده!! در زمین اجرا کند می‌توان جزو خلاقیتش دانست مثلا حرکت زیدانی یا نوع ایستادن رونالدوی جدیدتر هنگام ضربه کاشته در پشت توپ.
ولی همگی نوعی سرگرمی است، حتما پرسش می‌شود که تمام آنها به دنبال هدفی هستند. حتی آن که با دم شیر بازی می‌کند یا بچه‌ای که در پارک...! شاید بتوان ادعا کرد که اگر«هدف» مهم است پس تمام بازی‌ها اعتبارمندند به شرط آنکه فرار از اندیشیدن و خواندن و تحمل سختی‌های ادراک و تحلیل نباشد! ولی معمولا چنین است.
شاید باز هم بتوان ادعا کرد که نخستین بار «بازی» برای بچه‌ها ساخته شد و رفته‌رفته برای آنکه بزرگ‌ترها هم، از این نوع تفریح و رهایش از برخی مسؤولیت و سنگینی‌ها لذت ببرند جذب این سرگرمی شدند. مثل بسیاری از بزرگ‌ترها که فیلم‌های کارتونی را با التذاذ به تماشا می‌نشینند.
نکته یکی مانده به آخر اینکه گاهی«بازی» به معنی خود را پرنده«باز» دیدن هم است. سعدی می‌گوید: به راستی که نه هم بازی تو بودم من
تو شوخ دیده مگس بین که می‌کند«بازی»
که باز هم نوعی سرگرم کردن و فریب دادن دیگری است که مگس، خود را «باز» نشان می‌دهد و نکته آخر: همان‌طور که اشاره شد گاهی بازی به معنی«باختن» است. چیزهایی مثل سر، جان، دست و دل و ... سربازی، جانبازی، دست و دل بازی و ... که مسلما این واژه‌ها بسیار تفاوت دارند با آن «بازی»ها! که تفاوت از زمین تا آسمان است!
بررسی آموزش موسيقي ايراني
علي‌اكبر شكارچي، نوازنده برجسته كمانچه در يك سخنراني آموزش موسيقي ايراني را
بررسي مي‌كند.
در اين برنامه كه 25 ارديبهشت ساعت 16در تالار آسمان فرهنگستان هنر برگزار مي‌شود علاوه بر سخنراني شكارچي، روزبه رحيمي به تكنوازي سنتور و آرش كام‌ور به تكنوازي كمانچه
خواهند پرداخت.
نمايش «خدا نزديك است»
در سينما تك
فيلم «خدا نزديك است» بيست و سوم ارديبهشت ماه، در سالن سينماتك موزه هنرهاي معاصر تهران به نمايش درمي‌آيد. «خدا نزديك است» به كارگرداني علي وزيريان و با بازی بابك حميديان، الناز شاكردوست، سعيد نيك‌پور و مينا جعفرزاده روز چهارشنبه بيست و سوم ارديبهشت ساعت 16:30 در سالن سينما تك موزه هنرهاي معاصر تهران به نمايش درمي‌آيد.
برگزاری نشست
« نشانه‌شناسی در کارتون و کاریکاتور»
نشست «نشانه‌شناسی در کارتون و کاریکاتور» با حضور فرزان سجودی، بهمن نامور مطلق، حمیدرضا شعیری، بابک معین و علی عباسی برگزار می‌شود.
این نشست چهارشنبه 23 اردیبهشت‌ماه از ساعت 17 تا 19 در خانه کاریکاتور ایران به نشانی خیابان شریعتی، جنب تقاطع همت، خیابان شهید گل نبی غربی، بعد از میدان کتابی، پلاک 60 برگزار می‌شود. ارسال نظر
پربیننده