هنرهای نو
مخاطب و دریافت آثار هنری معاصر(1)
هنر درد مشترک همه انسان‌هاست و هر فرد به نوبه خود با آن ارتباط برقرار می‌كند؛ یکی به‌عنوان هنرمند، یکی به‌عنوان مخاطب و شاید دیگری به‌عنوان یک واسطه. همچنان که بسیاری از افراد از هنر به‌عنوان یک رسانه جمعی نام برده و گرایش به قابل‌فهم بودن آن برای توده مردم دارند، افرادی دیگر هنر را تنها برای هنر و آزاد از قید و بند مخاطب یا آیین و ایدئولوژی‌های خاص می‌خواهند. عده‌ای دیگر نیز جدای از این مفاهیم به تجارت در زمینه آثار هنری می‌پردازند. اما آنچه در این میان مشترک است، دریافتی است که هرکدام از این افراد به نوبه خود از آثار هنری مختلف دارند. اگر بپذیریم که تعبیر «ارنست گامبریج» مبنی‌بر اینکه چیزی به‌عنوان هنر مطلق وجود ندارد و فقط هنرمندان وجود دارند، تعبیری درست بوده است، نباید فراموش کنیم در عین حال، همچنان که هنرمندان در دوران‌های مختلف با بیان‌های متفاوت به خلق آثار هنری پرداخته‌اند، مخاطبان، دریافت و نوع نگاه آنها نیز در این دوران تغییر کرده است.
باید به این نکته توجه داشت که با وجود تاثیرات متقابل هنرمند و مخاطب بر یکدیگر، هنرمندان به‌عنوان خالق اثر هنری همواره جلوتر از زمان خود حرکت کرده و مخاطبان را نیز به واکنش در برخورد با آثار هنری‌شان واداشته‌اند.
دریافت یک اثر هنری توسط مخاطب در نگاه نخست شاید چندان پیچیده به نظر نیاید، چنانکه مخاطب بنا به سلیقه خود می‌تواند برداشت‌های گوناگونی از یک فیلم کوتاه، یک منظره سرسبز یا یک عکس یا نقاشی از چهره انسان و دلایل معقول و درستی برای پسندیدن
هر یک از آنها داشته باشد، اما هنگامی که به تغییرات و نظرات مختلف در برخورد با هنر دوره‌های مختلف برمی‌خوریم، متوجه نوعی جریان و حرکت در مسیر دریافت و خوانش یک اثر هنری می‌شویم. به بیان دیگر با آنکه هنوز هم بحث درباره هنر عامه‌پسند و هنر روشنفکرانه وجود دارد، اما شاید امروز دیگر مانند قدیم تاکید بر سرمایه‌های فرهنگی و ذائقه مخاطبان برای مصرف فرهنگی و هنری براساس طبقه‌بندی‌های اجتماعی چندان قابل قبول نباشد. ما مخاطب را از زمان‌های بسیار دور همراه با هنر و هنرمندان داشته‌ایم اما گاه همین مخاطبان به صورت جمعی به دریافت آثار هنری‌ای می‌پردازند که به صورت جمعی و در خدمت یک فرهنگ جمعی خلق شده‌اند و گاه آثار هنری مخاطبان خود را به صورت فردی انتخاب و با قشر خاصی از جامعه ارتباط برقرار می‌کنند. بر همین اساس مخاطب گاه به عنوان مصرف‌کننده آثار فرهنگی - هنری مطرح می‌شود و گاه به عنوان یک مکمل یا فردی که اثر هنری توسط او و پس از خوانش او به شکل نهایی خود دست می‌یابد.
بنابراین آنچه ما به‌عنوان هنر می‌شناسیم، در طول زمان همواره روند خود را بدون وقفه ادامه داده و زیبایی‌شناسی هنرمندان و مخاطبان در برخورد با آثار هنری پی‌درپی تغییر کرده است. هنرمندان (به معنای امروزین آن) شاید در طول سده‌های گذشته از لحاظ ارتباط با جامعه سه دوره را پشت سر گذاشته و در گذار از هر دوره، تعاریف و ویژگی‌های جدیدی از هنر را ارائه داده‌اند که در هفته‌های آینده به بحث پیرامون آنها خواهیم پرداخت.
تازه ترین رویدادهای هنر معاصر
«دیوید هاکنی» بار دیگر با استفاده از امکانات تکنولوژی جدید در هنر به خلق آثاری جدید پرداخته که نتایج چشمگیر آن را به نمایش گذاشته است. این نمایشگاه شامل 28 اثر پرینت است که هاکنی با استفاده از «گرافیکس تبلت» و «فتوشاپ» کشیده است. وی درباره استفاده از تکنولوژی‌های جدید می‌گوید: تنها در چند سال گذشته نرم‌افزارهای کامپیوتری آنقدر پیشرفت کرده‌اند تا پا به پای دست هنرمند پیش بیایند و حساسیت‌های کافی رنگ و خطوط را ممکن سازند. هر چیز جدید منافع و ضررهایی برای هنرمندان دارد اما سرعتی که امروز با رنگ ممکن شده چیز جدیدی است. عوض کردن قلم‌موها در دست با رنگ روغن یا آبرنگ زمان زیادی می‌برد. این نمایشگاه که در 2 طبقه از گالری «آنلی جودا» برپا شده، شامل 10 منظره و 18 پرتره از دوستان و همکاران، خواهر و برادر او بوده که از هرکدام 7 تا 25 نسخه چاپ شده است.
این آثار که طول بعضی از آنها بیش از دو متر است، قدرت دست هاکنی و مهارت او در جزئیات و رنگ‌های درخشان را نشان می‌دهد. این آثار دقت و روانی خطوط، عمق و حضور مستقیم و پرشور شخصیتی را به شفافیت نقاشی و طراحی نشان می‌دهند. این نخستین‌‌بار است که این آثار در اروپا به نمایش در‌می‌آیند. نمایش بعدی از این هنرمند در موزه‌ای در آلمان با 70 اثر جدید خواهد بود.
«سفر ستاره‌اي» پرفروش‌ترين فيلم سينماي جهان شد
ایسنا: فيلم «سفر ستاره‌اي» عنوان پرفروش‌ترين فيلم هفته سينماي جهان را به خود اختصاص داد. این فیلم، محصول كمپاني پارامونت، در تعطيلات آخر هفته توانست فروش ٥/٣٥ ميليون دلار را از پنج‌هزار سالن سينماي ٥٤ كشور به‌دست آورد تا در صدر فهرست پرفروش‌ترين فيلم‌هاي سينماي جهان بايستد. نگاه
هنرهای نو
مخاطب و دریافت آثار هنری معاصر(1)
هنر درد مشترک همه انسان‌هاست و هر فرد به نوبه خود با آن ارتباط برقرار می‌كند؛ یکی به‌عنوان هنرمند، یکی به‌عنوان مخاطب و شاید دیگری به‌عنوان یک واسطه. همچنان که بسیاری از افراد از هنر به‌عنوان یک رسانه جمعی نام برده و گرایش به قابل‌فهم بودن آن برای توده مردم دارند، افرادی دیگر هنر را تنها برای هنر و آزاد از قید و بند مخاطب یا آیین و ایدئولوژی‌های خاص می‌خواهند. عده‌ای دیگر نیز جدای از این مفاهیم به تجارت در زمینه آثار هنری می‌پردازند. اما آنچه در این میان مشترک است، دریافتی است که هرکدام از این افراد به نوبه خود از آثار هنری مختلف دارند. اگر بپذیریم که تعبیر «ارنست گامبریج» مبنی‌بر اینکه چیزی به‌عنوان هنر مطلق وجود ندارد و فقط هنرمندان وجود دارند، تعبیری درست بوده است، نباید فراموش کنیم در عین حال، همچنان که هنرمندان در دوران‌های مختلف با بیان‌های متفاوت به خلق آثار هنری پرداخته‌اند، مخاطبان، دریافت و نوع نگاه آنها نیز در این دوران تغییر کرده است.
باید به این نکته توجه داشت که با وجود تاثیرات متقابل هنرمند و مخاطب بر یکدیگر، هنرمندان به‌عنوان خالق اثر هنری همواره جلوتر از زمان خود حرکت کرده و مخاطبان را نیز به واکنش در برخورد با آثار هنری‌شان واداشته‌اند.
دریافت یک اثر هنری توسط مخاطب در نگاه نخست شاید چندان پیچیده به نظر نیاید، چنانکه مخاطب بنا به سلیقه خود می‌تواند برداشت‌های گوناگونی از یک فیلم کوتاه، یک منظره سرسبز یا یک عکس یا نقاشی از چهره انسان و دلایل معقول و درستی برای پسندیدن
هر یک از آنها داشته باشد، اما هنگامی که به تغییرات و نظرات مختلف در برخورد با هنر دوره‌های مختلف برمی‌خوریم، متوجه نوعی جریان و حرکت در مسیر دریافت و خوانش یک اثر هنری می‌شویم. به بیان دیگر با آنکه هنوز هم بحث درباره هنر عامه‌پسند و هنر روشنفکرانه وجود دارد، اما شاید امروز دیگر مانند قدیم تاکید بر سرمایه‌های فرهنگی و ذائقه مخاطبان برای مصرف فرهنگی و هنری براساس طبقه‌بندی‌های اجتماعی چندان قابل قبول نباشد. ما مخاطب را از زمان‌های بسیار دور همراه با هنر و هنرمندان داشته‌ایم اما گاه همین مخاطبان به صورت جمعی به دریافت آثار هنری‌ای می‌پردازند که به صورت جمعی و در خدمت یک فرهنگ جمعی خلق شده‌اند و گاه آثار هنری مخاطبان خود را به صورت فردی انتخاب و با قشر خاصی از جامعه ارتباط برقرار می‌کنند. بر همین اساس مخاطب گاه به عنوان مصرف‌کننده آثار فرهنگی - هنری مطرح می‌شود و گاه به عنوان یک مکمل یا فردی که اثر هنری توسط او و پس از خوانش او به شکل نهایی خود دست می‌یابد.
بنابراین آنچه ما به‌عنوان هنر می‌شناسیم، در طول زمان همواره روند خود را بدون وقفه ادامه داده و زیبایی‌شناسی هنرمندان و مخاطبان در برخورد با آثار هنری پی‌درپی تغییر کرده است. هنرمندان (به معنای امروزین آن) شاید در طول سده‌های گذشته از لحاظ ارتباط با جامعه سه دوره را پشت سر گذاشته و در گذار از هر دوره، تعاریف و ویژگی‌های جدیدی از هنر را ارائه داده‌اند که در هفته‌های آینده به بحث پیرامون آنها خواهیم پرداخت.
تازه ترین رویدادهای هنر معاصر
«دیوید هاکنی» بار دیگر با استفاده از امکانات تکنولوژی جدید در هنر به خلق آثاری جدید پرداخته که نتایج چشمگیر آن را به نمایش گذاشته است. این نمایشگاه شامل 28 اثر پرینت است که هاکنی با استفاده از «گرافیکس تبلت» و «فتوشاپ» کشیده است. وی درباره استفاده از تکنولوژی‌های جدید می‌گوید: تنها در چند سال گذشته نرم‌افزارهای کامپیوتری آنقدر پیشرفت کرده‌اند تا پا به پای دست هنرمند پیش بیایند و حساسیت‌های کافی رنگ و خطوط را ممکن سازند. هر چیز جدید منافع و ضررهایی برای هنرمندان دارد اما سرعتی که امروز با رنگ ممکن شده چیز جدیدی است. عوض کردن قلم‌موها در دست با رنگ روغن یا آبرنگ زمان زیادی می‌برد. این نمایشگاه که در 2 طبقه از گالری «آنلی جودا» برپا شده، شامل 10 منظره و 18 پرتره از دوستان و همکاران، خواهر و برادر او بوده که از هرکدام 7 تا 25 نسخه چاپ شده است.
این آثار که طول بعضی از آنها بیش از دو متر است، قدرت دست هاکنی و مهارت او در جزئیات و رنگ‌های درخشان را نشان می‌دهد. این آثار دقت و روانی خطوط، عمق و حضور مستقیم و پرشور شخصیتی را به شفافیت نقاشی و طراحی نشان می‌دهند. این نخستین‌‌بار است که این آثار در اروپا به نمایش در‌می‌آیند. نمایش بعدی از این هنرمند در موزه‌ای در آلمان با 70 اثر جدید خواهد بود.
«سفر ستاره‌اي» پرفروش‌ترين فيلم سينماي جهان شد
ایسنا: فيلم «سفر ستاره‌اي» عنوان پرفروش‌ترين فيلم هفته سينماي جهان را به خود اختصاص داد. این فیلم، محصول كمپاني پارامونت، در تعطيلات آخر هفته توانست فروش ٥/٣٥ ميليون دلار را از پنج‌هزار سالن سينماي ٥٤ كشور به‌دست آورد تا در صدر فهرست پرفروش‌ترين فيلم‌هاي سينماي جهان بايستد. ارسال نظر
پربیننده