رویکرد

تأملی در تعامل تشکیلات خودگردان و رژيم صهيونيستي عاقبت سازشکار افشای همکاری تشکیلات خودگردان فلسطین با رژیم صهیونیستی در جریان جنگ غزه بزرگ‌ترین رسوایی در تاریخ این جریان سازشکار محسوب می‌شود. بی‌تردید نمی‌توان اقدامات امثال «محمد دحلان» در جاسوسی برای رژیم صهیونیستی را با این اقدام مقایسه کرد. کارهای اعضاي دولت انتصابی سلام‌ فیاض که کمک‌های تخصیص داده شده برای کمک به مردم غزه را به حساب‌های شخصی خود واریز می‌کردند نیز هر چند بسیار کثیف و غیرقابل تحمل است اما در قیاس با این اقدام، قابل اغماض به نظر می‌رسد. سخنان گابی اشکنازی، رئیس ستاد مشترک ارتش رژیم صهیونیستی که بر کمک بی‌سابقه تشکیلات خودگردان به رژیم صهیونیستی صحه می‌گذارد، ناظر به چند مسأله است؛ نخست اینکه اشکنازی در جریان سخنان خود تأکید کرده است، یاری اعضای تشکیلات خودگردان تنها حمایت اطلاعاتی را شامل نمی‌شده است و در بسیاری اوقات نیروهای امنیتی فتح و تشکیلات خودگردان مستقیما علیه حماس وارد کارزار می‌شدند و در جبهه صهیونیست‌ها علیه حماس می‌جنگیدند. نکته دوم نیز اینکه رئیس ستاد مشترک ارتش رژیم صهیونیستی در جریان سخنان خود این موضوع را نیز مورد تأیید قرار داده که تشکیلات خودگردان نه‌تنها از موضوع حمله به غزه آگاه بوده که بر حمله به حماس به منظور براندازی دولت منتخب فلسطینی تأکید داشته است. هر چند تشکیلات خودگردان پیش از مرگ عرفات نیز زد و بندهایی با رژیم صهیونیستی داشت اما پس از مرگ وی و روی کار آمدن محمودعباس (ابومازن) این پروسه به نحو محسوسی تشدید شد. ابومازن به‌رغم آنکه اعلام کرد، متعهد به احقاق حقوق ملت فلسطین است اما عملا باعث و بانی روندی بود که به تشدید اختلافات گروه‌های فلسطینی با یکدیگر منجر شد. در حال حاضر عملا تشکیلات خودگردان مهم‌ترین کار ویژه خود را به فراموشی سپرده و تنها به دنبال آن است که بتواند حکومت را در فلسطین با استفاده از راهکارهایی غیردموکراتیک در اختیار خود قرار دهد. از این رو تمامی توان نیروهای تشکیلات خودگردان که در آلمان و آمریکا آموزش می‌بینند را صرف مقابله با حماس و اتخاذ تدابیر امنیتی علیه آنها، دستگیری اعضای مقاومت و جمع‌آوری اطلاعات از آنها به منظور ارائه به رژیم صهیونیستی می‌شود. این در حالی است که ابومازن تاکنون از مذاکره و سازش با سران رژیم صهیونیستی هیچ دستاوردی نداشته و به هیچ پیروزی هرچند کوچکی دست نیافته است و حتی سران رژیم صهیونیستی از آزادی اسرای فتح و تشکیلات خودگردان نیز اجتناب می‌کنند. جالب آنکه گفته می‌شود، رژیم صهیونیستی پروژه‌‌ای را برای حذف محمود عباس کلید زده‌ است و به موجب آن در تلاش است وی را از این سمت برکنار کرده و شخص دیگری را جایگزین او کند. مطابق این سناریو اسرائیل درصدد است با آزاد کردن مروان برغوثی، وی را جایگزین محمود عباس کند. هر چند محمود عباس در زمینه سازش با رژیم صهیونیستی تمامی اهتمام خود را به کار بسته اما از نظر سران اسرائیل فاقد برخی از شاخصه‌های لازم محسوب می‌شود. سران اسرائیل به این نتیجه رسیده‌اند که ابومازن در بین فلسطینیان هیچ جایگاه و محبوبیتی ندارد از این رو تصمیمات وی در سازش با اسرائیل بدون پشتوانه بوده و عملا فاقد ضمانت اجرایی لازم است. اما مروان برغوثی، رهبر در بند فتح از محبوبیت قابل قبولی میان فلسطینیان برخوردار است. وی مطابق خواست سران اسرائیل چندان به مقابله نظامی با صهیونیست‌ها اعتقادی ندارد و بر این باور است که باید مبارزه با رژیم صهیونیستی به صورتی دموکراتیک انجام پذیرد. برغوثی بشدت مخالف ریخته شدن خون صهیونیست‌هاست. در حال حاضر و با توجه به اینکه انتخابات فلسطین نزدیک است و از هم اکنون همه چیز از پیروزی حماس در انتخابات حکایت دارد، احتمال اجرایی شدن این سناریو بیش از پیش وجود دارد. پس از نبرد غزه، محبوبیت حماس به شکل غیرقابل باوری در سرزمین‌های اشغالی افزایش یافته و حتی میزان محبوبیت حماس در کرانه باختری بیش از فتح است. در آن سوی ماجرا محبوبیت تشکیلات خودگردان بشدت رو به کاهش است بویژه که سران تشکیلات خودگردان هیچ تدبیری برای بهبود وضع مردم غزه نیندیشیده‌اند و حتی حاضر به تخصیص کمک‌های مردمی برای این منطقه نیستند. رژیم صهیونیستی در حالی که مطمئن است پیروزی حماس روند سازش را مختل خواهد کرد و در عین حال امیدی نیز به ابومازن و وابستگانش ندارد، احتمالا با تحقق این سناریو می‌کوشد ورق را به نفع خود و تشکیلات خودگردان برگرداند هر چند به نظر می‌رسد، محبوبیت حماس به قدری است که با آمدن برغوثی نیز تغییر محسوسی در آن ایجاد نشود، اما به هر حال حذف ابومازن می‌تواند جزاي خوبی برای یک سازشکار باشد.