یکی از بازیکنان گفت: «گل اول باید خیلی زود زده شه. حتی قبل اینکه مردم رو صندلیاشون بشینن. این‌طوری خیلی به چشم نمی‌آد و تابلو نمی‌شه. بعدش هم گل‌های دیگه. همون جوری که از قبل قرار شدش. راستی همشون باید تو همون نیمه اول باشن».
بازیکنی دیگر پرسید: «گل دوم دیگه چه جوریه؟» و بازیکن دیگر با خنده جواب داد: «موقع گل دوم همگی خودمونو رو زمین می‌اندازیم و چرت می‌زنیم». بازیکن جوانی با نگرانی پرسید:« این جوری خنده‌دار و مسخره نیست؟»
باز هم بازیکنی با خنده گفت: «برای کی مسخره به نظر می‌آد؟ برای تماشاگرای باری که از هیجان صعود دوباره به لیگ یک پاک خل شدن و به سرشون زده؟ یا برای ماتارسه، رئیس‌شون؟ یا بعدا برای تلویزیون که می‌خواد لحظه‌های حساس بازی رو نشون بده و هیچکس هم نگاش نمی‌کنه؟ نگران نباش. هیچ کس متوجه نمی‌شه. همه حواسشون جای دیگس. فقط به این فکر کن که فردا به سمت دروازه اونا شوت نزنی. این کار اشتباهی می‌تونه باشه».
این شیوه – به ثمر رساندن گل زودهنگام و سپس در ادامه بازی چرت زدن - شاید این‌طور که به نظر می‌رسد، در «توافق غیرتهاجمی خیخون» میان تیم‌های ملی اتریش و آلمان غربی در جام جهانی 1982 مورد استفاده قرار گرفته است. 2 تیم در صورتی که آلمان غربی با یک گل برنده می‌شد، به دور دوم می‌رسیدند. آلمانی‌ها در دقیقه یازدهم بازی گل زدند و از این لحظه به بعد همانطور بودند که بازیکنان در «کاستل دی سانگورو».
برای تقلب در یک مسابقه به موقعیت مناسب هم نیاز است. به سخن دیگر برنامه‌های بسیار دقیق در تئوری بسیار خوب و زیبا هستند، با این حال در واقعیت یک بازی، بازیکنان باید همین که فرصتی پیش آمد از آن بهره ببرند. زمانی که بازیکنان ایتالیایی از گل‌های دوم و سوم حرف می‌زنند، به این موضوع اشاره می‌کنند.
پس از بررسی داده‌ها توانستم تشخیص بدهم که در مسابقه‌‌هایی که در آنها تقلب و تبانی صورت گرفته است، آمار گل‌های زده در 10 دقیقه ابتدایی بیشتر است و در 10 دقیقه پایانی کمتر.
این بررسی برخلاف عقیده رایج و متداول و ایده انبوه گل‌ها در دقایق پایانی است. بازی‌هایی که در آنها گل‌های دیرهنگام افزایش می‌یابد، عقیم و بی‌نتیجه می‌مانند. در بیشتر مسابقه‌های درگیر و دستخوش تبانی، نتیجه مورد توافق اغلب دیرتر از مدت زیادی پیش از رسیدن 10 دقیقه پایانی به دست می‌آید. در واقع بازیکنان و داورها تلاش می‌کردند هر چه زودتر در بازی گلی به ثمر برسد، به همین دلیل گل‌های بسیاری در 10 دقیقه نخست بازی‌های درگیر تبانی دیده می‌شود. رفته‌رفته نقش بازیکن را درمی‌یافتم. با این حال آنچه هنوز نتوانستم بسنجم، این بود که سران باشگاه‌ها چگونه با این رسوایی کنار می‌آیند یا برعکس.
قسمت چهارم/ بگذارید رؤسا بروند
آنها بازیکنان بسیاری را دستگیر کردند. با این حال رؤسا برای همیشه آزاد شده و مجازات نشدند و تردیدی در کار نبود که آنها هم دست داشتند و پایشان گیر بود. آنها افرادی بودند که نقشی در کار داشتند، از مربی گرفته یا چنین چیزی. با این حال آنها روسا را در هر حال آزاد کردند.
در بررسی‌هایم بهترین توصیه را از پروفسوری انگلیسی که در آسیا زندگی می‌کند، دریافت کردم. ما همدیگر را نیمه‌شبی در کوالالامپور ملاقات کردیم. او تازه رسیده بود و من را به غذا دعوت و با من درباره این کشور صحبت کرد. ما در یک ساندویچی آسیایی در فضای آزاد غذا خوردیم. آنجا همه چیز وجود داشت. همه جور غذا و خوردنی یافت می‌شد؛ همه نوع غذا از هر کشوری. در نیمه‌شب هم هوا بسیار گرم بود. تنها فواره‌ها و آبپاش‌ها برای خنک کردن هوا به کار گرفته شده بودند.
در جنب و جوش و هیاهوی فراوان اطراف، یک، دو جین فرهنگ متفاوت با هم در یک جا جمع شده و با هم به خوردن غذا مشغول بودند. تامیل‌ها با خانواده‌هایشان آنجا بودند؛ زنان با ساری‌هایی به رنگ‌های روشن، گروهی از کارمندان محلی با تی‌شرت‌های بنفش کمرنگ و... در پایان غذا، پروفسور به سمت من خم شد و گفت: «اگر می‌خواهید اینجا به چیزی برسید یا به چیزی پی ببرید، نباید مانند خبرنگاری که در پی تحقیق و بررسی یک پرونده است، به نظر برسید.
رفتاری مودبانه داشته باشید، شیک‌پوش باشید اما ساده و بی‌آلایش و هرگز به طور مستقیم چیزی را نپرسید». هر چه بیشتر کار و سفر کردم، برایم بیشتر روشن می‌شد که او تا چه اندازه درست می‌گفت و چقدر حق با او بود. تازه برایم روشن می‌شد که چقدر از واقعیت به دور هستم و از آن بی‌خبرم. پلیس مالزی و سنگاپور بازیکنان بسیاری را همراه با چند کارمند دفاتر شرط‌بندی (میرزابنویس) و یکی، دو مربی دستگیر کرده بودند، اما در میان دستگیر شدگان هیچ کارگزار و شخصیت برجسته ورزشی نبود. دست‌کم یک نفر باید می‌دانست که اوضاع چگونه و چه چیزی در حال رخ دادن است. این موضوع نه فقط بازیکنان که کارگزاران فوتبال آسیا را هم دربر می‌گیرد و آنچه را که درباره تبانی در بازی‌ها می‌دانستند.
برگردان: محمد علیجانی بائی پيروزی هاي مطمئن (17)
یکی از بازیکنان گفت: «گل اول باید خیلی زود زده شه. حتی قبل اینکه مردم رو صندلیاشون بشینن. این‌طوری خیلی به چشم نمی‌آد و تابلو نمی‌شه. بعدش هم گل‌های دیگه. همون جوری که از قبل قرار شدش. راستی همشون باید تو همون نیمه اول باشن».
بازیکنی دیگر پرسید: «گل دوم دیگه چه جوریه؟» و بازیکن دیگر با خنده جواب داد: «موقع گل دوم همگی خودمونو رو زمین می‌اندازیم و چرت می‌زنیم». بازیکن جوانی با نگرانی پرسید:« این جوری خنده‌دار و مسخره نیست؟»
باز هم بازیکنی با خنده گفت: «برای کی مسخره به نظر می‌آد؟ برای تماشاگرای باری که از هیجان صعود دوباره به لیگ یک پاک خل شدن و به سرشون زده؟ یا برای ماتارسه، رئیس‌شون؟ یا بعدا برای تلویزیون که می‌خواد لحظه‌های حساس بازی رو نشون بده و هیچکس هم نگاش نمی‌کنه؟ نگران نباش. هیچ کس متوجه نمی‌شه. همه حواسشون جای دیگس. فقط به این فکر کن که فردا به سمت دروازه اونا شوت نزنی. این کار اشتباهی می‌تونه باشه».
این شیوه – به ثمر رساندن گل زودهنگام و سپس در ادامه بازی چرت زدن - شاید این‌طور که به نظر می‌رسد، در «توافق غیرتهاجمی خیخون» میان تیم‌های ملی اتریش و آلمان غربی در جام جهانی 1982 مورد استفاده قرار گرفته است. 2 تیم در صورتی که آلمان غربی با یک گل برنده می‌شد، به دور دوم می‌رسیدند. آلمانی‌ها در دقیقه یازدهم بازی گل زدند و از این لحظه به بعد همانطور بودند که بازیکنان در «کاستل دی سانگورو».
برای تقلب در یک مسابقه به موقعیت مناسب هم نیاز است. به سخن دیگر برنامه‌های بسیار دقیق در تئوری بسیار خوب و زیبا هستند، با این حال در واقعیت یک بازی، بازیکنان باید همین که فرصتی پیش آمد از آن بهره ببرند. زمانی که بازیکنان ایتالیایی از گل‌های دوم و سوم حرف می‌زنند، به این موضوع اشاره می‌کنند.
پس از بررسی داده‌ها توانستم تشخیص بدهم که در مسابقه‌‌هایی که در آنها تقلب و تبانی صورت گرفته است، آمار گل‌های زده در 10 دقیقه ابتدایی بیشتر است و در 10 دقیقه پایانی کمتر.
این بررسی برخلاف عقیده رایج و متداول و ایده انبوه گل‌ها در دقایق پایانی است. بازی‌هایی که در آنها گل‌های دیرهنگام افزایش می‌یابد، عقیم و بی‌نتیجه می‌مانند. در بیشتر مسابقه‌های درگیر و دستخوش تبانی، نتیجه مورد توافق اغلب دیرتر از مدت زیادی پیش از رسیدن 10 دقیقه پایانی به دست می‌آید. در واقع بازیکنان و داورها تلاش می‌کردند هر چه زودتر در بازی گلی به ثمر برسد، به همین دلیل گل‌های بسیاری در 10 دقیقه نخست بازی‌های درگیر تبانی دیده می‌شود. رفته‌رفته نقش بازیکن را درمی‌یافتم. با این حال آنچه هنوز نتوانستم بسنجم، این بود که سران باشگاه‌ها چگونه با این رسوایی کنار می‌آیند یا برعکس.
قسمت چهارم/ بگذارید رؤسا بروند
آنها بازیکنان بسیاری را دستگیر کردند. با این حال رؤسا برای همیشه آزاد شده و مجازات نشدند و تردیدی در کار نبود که آنها هم دست داشتند و پایشان گیر بود. آنها افرادی بودند که نقشی در کار داشتند، از مربی گرفته یا چنین چیزی. با این حال آنها روسا را در هر حال آزاد کردند.
در بررسی‌هایم بهترین توصیه را از پروفسوری انگلیسی که در آسیا زندگی می‌کند، دریافت کردم. ما همدیگر را نیمه‌شبی در کوالالامپور ملاقات کردیم. او تازه رسیده بود و من را به غذا دعوت و با من درباره این کشور صحبت کرد. ما در یک ساندویچی آسیایی در فضای آزاد غذا خوردیم. آنجا همه چیز وجود داشت. همه جور غذا و خوردنی یافت می‌شد؛ همه نوع غذا از هر کشوری. در نیمه‌شب هم هوا بسیار گرم بود. تنها فواره‌ها و آبپاش‌ها برای خنک کردن هوا به کار گرفته شده بودند.
در جنب و جوش و هیاهوی فراوان اطراف، یک، دو جین فرهنگ متفاوت با هم در یک جا جمع شده و با هم به خوردن غذا مشغول بودند. تامیل‌ها با خانواده‌هایشان آنجا بودند؛ زنان با ساری‌هایی به رنگ‌های روشن، گروهی از کارمندان محلی با تی‌شرت‌های بنفش کمرنگ و... در پایان غذا، پروفسور به سمت من خم شد و گفت: «اگر می‌خواهید اینجا به چیزی برسید یا به چیزی پی ببرید، نباید مانند خبرنگاری که در پی تحقیق و بررسی یک پرونده است، به نظر برسید.
رفتاری مودبانه داشته باشید، شیک‌پوش باشید اما ساده و بی‌آلایش و هرگز به طور مستقیم چیزی را نپرسید». هر چه بیشتر کار و سفر کردم، برایم بیشتر روشن می‌شد که او تا چه اندازه درست می‌گفت و چقدر حق با او بود. تازه برایم روشن می‌شد که چقدر از واقعیت به دور هستم و از آن بی‌خبرم. پلیس مالزی و سنگاپور بازیکنان بسیاری را همراه با چند کارمند دفاتر شرط‌بندی (میرزابنویس) و یکی، دو مربی دستگیر کرده بودند، اما در میان دستگیر شدگان هیچ کارگزار و شخصیت برجسته ورزشی نبود. دست‌کم یک نفر باید می‌دانست که اوضاع چگونه و چه چیزی در حال رخ دادن است. این موضوع نه فقط بازیکنان که کارگزاران فوتبال آسیا را هم دربر می‌گیرد و آنچه را که درباره تبانی در بازی‌ها می‌دانستند.
برگردان: محمد علیجانی بائی ارسال نظر
پربیننده