پژوهشگران ایرانی با استفاده از نانوذرات موفق به تولید حامل‌های دارویی شدند که قابلیت جذب بالایی را در کبد و طحال دارند و در دیگر ارگان‌های بدن از جذب پایینی برخوردار هستند.به گزارش «وطن امروز» سعید شانهساززاده، فارغ‌التحصیل رشته فیزیک پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران و محقق این طرح درباره هدف این تحقیقات گفت: درباره بقای نانوذرات در بافت‌های گوناگون و همچنین نیمه‌عمر این ذرات در بدن و بویژه خون، عوامل گوناگونی از قبیل اندازه و نوع پوشش و بار سطحی دخیل هستند.وی ادامه داد: به منظور پیگیری و مطالعه طولانی‌تر تصمیم گرفتیم از رادیو ایزوتوپ گالیوم 67 با نیمه‌عمر بالاتر از 78 ساعت به جای تکنسیوم با نیمه‌عمر 6 ساعت این نانوذرات را تا یک هفته در بدن مطالعه کنیم. همچنین با استفاده از روش به کار رفته در مقالات پیشین‌مان توانستیم دوز جذبی در انسان را با استفاده از داده‌های پراکنش زیستی در موش تخمین بزنیم.شانهساززاده درباره نتایج این کار نیز بیان داشت: از نتایج این طرح می‌توان به امکان استفاده از این نوع نانوذرات برای دارو‌رسانی به کبد و نیز کاربرد این نانوذرات با استفاده از رادیو ایزوتوپ گسیل‌کننده ذرات آلفا و عدم جذب آنها در سایر ارگان‌ها به منظور رساندن دارو به کبد اشاره کرد، همچنین با توجه به داده‌های این طرح می‌توان نتیجه گرفت که این نانوذرات برای دارو‌رسانی هدفمند به سایر ارگان‌ها (به جزکبد) مناسب نیستند.این پژوهشگر با اشاره به کاربرد این نانوذرات و آینده این تحقیقات، اظهار داشت: به اعتقاد من کاربرد اصلی این نانوذرات با این خصوصیات در هایپر ترمی یا دارو‌رسانی به کبد و طحال است.