شاهرخ عبدالرزاق: تنها ۴۸ ساعت پس از ورود وزارت ورزش به مشکل بی‌زمینی تیم‌ملی، سیاهه‌ای از زمین‌های موجود در تهران برای استفاده تیم‌ملی ردیف شد؛ فهرستی که فقر جدی ورزش ایران در امکانات را به رخ می‌کشد و لاینحل بودن مشکل تیم‌ملی را ثابت می‌کند. دیگر شاید بی‌ربط‌ترین افراد به فوتبال و ورزش هم می‌دانند که مشکل اصلی تیم‌ملی چیست. بی‌زمینی معضلی است که چند سالی است تیم‌ملی فوتبال ایران را با مشکلات جدی روبه‌رو کرده و اکنون با نزدیک شدن به رقابت‌های مرحله نهایی انتخابی جام‌جهانی روسیه و رویارویی با حریفانی که تا بن دندان مسلح هستند، این مشکل عجیب بیشتر آزاردهنده شده است. تیم‌ملی در حال حاضر یکی از شانس‌های نخست صعود به جمع 12 تیم صعود‌کننده به مرحله انتخابی جام‌جهانی است و اگر اسفند را پایان‌یافته قلمداد کنیم، شاگردان کی‌روش تنها 5 ماه برای آماده‌سازی خود جهت حضور در رقابت‌های انتخابی جام‌جهانی 2018 فرصت دارند؛ جایی که حریفانی چون استرالیا، ژاپن، کره‌جنوبی، عربستان، امارات، ازبکستان، قطر و... انتظار ایران را می‌کشند و حساسیت‌ها در این دوره با توجه به اتفاقات سیاسی رخ داده در منطقه خلیج‌فارس هم بشدت افزایش یافته است. البته در این میان پیدا نکردن راه‌حلی برای رفع اصلی‌ترین مشکل تیم‌ملی تقریبا دومین صعود پیاپی به جام‌جهانی را به رویایی از دست رفته برای تیم‌ملی تبدیل کرده است. در حالی که کوچک‌ترین کشورهای همسایه ایران در منطقه بهترین امکانات را برای تیم‌های ملی‌شان تدارک دیده‌اند، اما تیم‌ملی ایران از داشتن یک زمین مناسب و استاندارد در پایتخت 16 میلیونی محروم است. سه‌شنبه قبل بود که پایگاه خبری وزارت ورزش و جوانان از دستور وزیر ورزش به نصرالله سجادی برای تامین زمین تمرین مناسب برای تیم‌ملی خبر داد؛ اتفاقی که امیدواری زیادی ایجاد کرد تا تیم‌ملی بعد از مدت‌ها خانه به دوشی بتواند در یک زمین آبرومند تمرین کند اما 48 ساعت پس از این خبر، فهرستی از زمین‌های موجود در تهران برای تیم‌ملی ردیف شد که نشان می‌دهد وضع از آنچه تصور می‌شد، بدتر است. به این اسامی دقت کنید: احمدآباد مستوفی، دخانیات، دوشان‌تپه، باغستان شهر قدس، هلی‌کوپترسازی، باباخانی، میلاد، بهار عبدل‌آباد و... اینها زمین‌های تمرینی است که برای استفاده تیم‌ملی ردیف شده‌اند اما بعید است که حرفه‌ای‌ترین هواداران فوتبال در تهران هم اسم این زمین‌های تمرینی را شنیده یا مثلا سراغ داشته باشند که تیم‌هایی نظیر استقلال و پرسپولیس این ورزشگاه‌ها را برای استفاده و تمرین حتی کاندیدا کرده باشند. احتمالاً تنها کسانی که در مجاورت این زمین‌های تمرینی زندگی می‌کنند اسم آنها را شنیده‌اند اما حالا بنا به پیشنهاد مطرح شده در تیم‌ملی ایران، بهترین تیم آسیا در رنکینگ فیفا و یکی از 32 تیم حاضر در آخرین جام‌جهانی فوتبال، باید در یکی از این زمین‌ها تمرین کند که این وضعیت و بی‌توجهی به تیم‌ملی نگران‌کننده است. فارغ از اینکه کی‌روش در تیم‌ملی می‌ماند یا خیر، باید فکری اساسی برای تیم‌ملی کرد. اگر وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال در فراهم کردن اولیه‌ترین امکانات برای تیم‌ملی ناتوان هستند، اصلا چه دلیلی برای ادامه کار تیم‌ملی وجود دارد؟ اگر قرار است تیم‌ملی با این وضعیت پا به رقابت با بهترین تیم‌های آسیایی بگذارد و در آنجا در رقابت با تیم‌های متمول و پرامکاناتی نظیر قطر، امارات، استرالیا، کره‌جنوبی، ژاپن و عربستان شکست بخورد و غرور ملی 80 میلیون ایرانی را جریحه‌دار کند و دوباره همه بر سر فوتبال بکوبند، بهتر است که همین حالا تیم‌ملی را منحل کنیم تا خیال همه همین جا راحت شود، همین امروز در فاصله بسیار کم تا شروع رقابت‌های انتخابی
جام‌جهانی 2018.