تنها یک بار در سال
بنت‌الهدی صدر
حکایت نمایشگاه کتاب، حکایت غریبی است! سالي یک‌بار، فروشگاهی راه می‌اندازیم و نام نمایشگاه بر آن می‌گذاریم تا مردم بویژه دانشجویان بیایند و سهم یک ساله‌شان از کتاب را با تخفیف قابل توجهی- از نظر خودشان- تهیه کنند؛ تخفیفی که شاید به سقف 20 یا 30 هزار تومان در سال برسد! مبلغی که در تمام مدت سال، شاید با هزینه چند وعده خوردن فست‌فود یا کرایه ترددمان در شهر برابری می کند. مایه تاسف است که اگر قرار است فرهنگ را به مردم بفروشیم، باید با تخفیف اینچنینی عرضه‌اش کنیم، تا شاید خریداری کلان پیدا کند. اینجاست که گاهی با خود فکر می‌کنم ای کاش بیش از یک بار در سال نمایشگاه کتاب داشتیم تا حداقل اگر قرار است دانشجویی برای خرید کتاب درسی‌اش(!) یا جوانی برای رفع کنجکاوی و بررسی یا شاید خرید کتابی که استاد، دوست یا همکارش معرفی کرده، به نمایشگاه می‌آید تا از این رهگذر این کالای فرهنگی را بخرد، احساس کند با فاصله کمتری می‌تواند باز به این مکان مراجعه کند؛ تا شاید به‌محض خطور این فکر به ذهنش، کمی در تازه‌های نشر بچرخد و کتاب‌های بیشتری را بشناسد و بداند که مجموعه کتاب‌ها به منابع درسی و آنچه دیگران معرفی می‌کنند مختوم و محتوم نمی‌شود. باید خدا را شکر کرد که قشر کتابفروش در ایران، دارای روحیه‌ای هستند که حداقل، فروشگاه‌های کتاب را مانند نمایشگاهی به مخاطبانشان عرضه می‌کنند، تا مردم حتی اگر شده برای تماشا، به مغازه کتابفروشی وارد شوند و تنها زل بزنند به چند عنوان کتابی که تازه منتشر شده است و در اغلب موارد آنچنان معقول مخاطب را راهنمایی می‌کنند که خرید کتاب به خاطره‌ای دلپذیر برای مشتری تبدیل می‌شود. به واقع سخن را باید اینچنین خلاصه کرد که انتشاراتی‌ها و کتابفروشی‌ها در طول سال نمایشگاهند و «نمایشگاه کتاب» یک‌بار در سال فروشگاهی بزرگ و شلوغ است. ای کاش این فروشگاه بیش از یک بار در سال بود! ای کاش… .
شب یلدا
خطاب به حامد(محمدرضا فروتن): «زخم‌ها و دردهای آدم سرمایه است...! هر کسی نمی‌تونه به این جایی که تو رسیدی برسه...! پس سرمایه‌ات رو با کسی قسمت نکن...! داد نکش...! آه و ناله هم نکن...! صبور، آرام و بی سر و صدا همه چیز رو تحمل کن».
شب یلدا / نویسنده و کارگردان : کیومرث پوراحمد یادداشت
تنها یک بار در سال
بنت‌الهدی صدر
حکایت نمایشگاه کتاب، حکایت غریبی است! سالي یک‌بار، فروشگاهی راه می‌اندازیم و نام نمایشگاه بر آن می‌گذاریم تا مردم بویژه دانشجویان بیایند و سهم یک ساله‌شان از کتاب را با تخفیف قابل توجهی- از نظر خودشان- تهیه کنند؛ تخفیفی که شاید به سقف 20 یا 30 هزار تومان در سال برسد! مبلغی که در تمام مدت سال، شاید با هزینه چند وعده خوردن فست‌فود یا کرایه ترددمان در شهر برابری می کند. مایه تاسف است که اگر قرار است فرهنگ را به مردم بفروشیم، باید با تخفیف اینچنینی عرضه‌اش کنیم، تا شاید خریداری کلان پیدا کند. اینجاست که گاهی با خود فکر می‌کنم ای کاش بیش از یک بار در سال نمایشگاه کتاب داشتیم تا حداقل اگر قرار است دانشجویی برای خرید کتاب درسی‌اش(!) یا جوانی برای رفع کنجکاوی و بررسی یا شاید خرید کتابی که استاد، دوست یا همکارش معرفی کرده، به نمایشگاه می‌آید تا از این رهگذر این کالای فرهنگی را بخرد، احساس کند با فاصله کمتری می‌تواند باز به این مکان مراجعه کند؛ تا شاید به‌محض خطور این فکر به ذهنش، کمی در تازه‌های نشر بچرخد و کتاب‌های بیشتری را بشناسد و بداند که مجموعه کتاب‌ها به منابع درسی و آنچه دیگران معرفی می‌کنند مختوم و محتوم نمی‌شود. باید خدا را شکر کرد که قشر کتابفروش در ایران، دارای روحیه‌ای هستند که حداقل، فروشگاه‌های کتاب را مانند نمایشگاهی به مخاطبانشان عرضه می‌کنند، تا مردم حتی اگر شده برای تماشا، به مغازه کتابفروشی وارد شوند و تنها زل بزنند به چند عنوان کتابی که تازه منتشر شده است و در اغلب موارد آنچنان معقول مخاطب را راهنمایی می‌کنند که خرید کتاب به خاطره‌ای دلپذیر برای مشتری تبدیل می‌شود. به واقع سخن را باید اینچنین خلاصه کرد که انتشاراتی‌ها و کتابفروشی‌ها در طول سال نمایشگاهند و «نمایشگاه کتاب» یک‌بار در سال فروشگاهی بزرگ و شلوغ است. ای کاش این فروشگاه بیش از یک بار در سال بود! ای کاش… .
شب یلدا
خطاب به حامد(محمدرضا فروتن): «زخم‌ها و دردهای آدم سرمایه است...! هر کسی نمی‌تونه به این جایی که تو رسیدی برسه...! پس سرمایه‌ات رو با کسی قسمت نکن...! داد نکش...! آه و ناله هم نکن...! صبور، آرام و بی سر و صدا همه چیز رو تحمل کن».
شب یلدا / نویسنده و کارگردان : کیومرث پوراحمد ارسال نظر
پربیننده