والنتین واسیلسکو*: در آغاز جنگ ارتش جمهوری عربی سوریه به کلاهخود چینی
QGF-02 مجهز بود. سربازان گارد جمهوری و نیروهای ویژه نیز جلیقه ضد گلوله
TAT-BA-7در اختیار داشتند. سلاح ارگانی انفرادی کلاشینکوف AK-47 (یا نسخه چینی از نوع 56) و فقدان دستگاه دید در شب و دوربین با قابلیت جذب نور ضعیف، ضعف‌های جدی این ارتش را تشکیل می‌دادند. خرید تجهیزات جدید توسط سوریه به دلیل تحریم ناشی از اتهام قتل رفیق حریری علیه سوریه میسر نشده بود. سرانجام روس‌ها ارتش سوریه را به تجهیزات مدرن مجهز کردند مانند دوربین دید در شب
Baighiş6، نارنجک انداز ترموباریک
AGS-17 (سلاح گرما فشاری) و نارنجک‌انداز G306 (کالیبر 40 میلیمتری). با آمدن مربیان روسی همچنین اغلب یگان‌های ارتش عربی سوریه به جلیقه بالیستیک B456، کلاهخود Kevlar 6B7 و تفنگ خودکار AK-74M یا AK 104 مجهز شدند.
سربازان ذخیره
طی 5 سال جنگ نیروهای نظامی سوریه تلفات سنگینی متحمل شدند، حتی بیش از جنگ علیه اسرائیل. بسیاری از تجهیزات نظامی تخریب شد یا به دست تروریست‌ها افتاد و همین طور بسیاری از مناطق. این شامل 75درصد خاک سوریه می‌شد. در این مناطق سربازان اسیر یا شهروندان جمهوری‌خواه را سر می‌بریدند. جبران این تلفات سنگین شامل دست کم 40 هزار سرباز یا 10درصد نیروهای نظامی، به سختی امکان‌پذیر بود. در عین حال 130 هزار مشمول خدمت به دلیل ترس خودشان را معرفی نکردند، به شکلی که تنها 270 هزار سرباز زیر پرچم باقی ماندند. پس ارتش داوطلبان سالمند را سازماندهی کرد. در مناطقی که دائماً مورد حمله شورشیان قرار داشت، گروه‌های دفاع محلی تشکیل شده بود که در هماهنگی با یگان‌های حرفه‌ای ارتش عمل می‌کردند اما حقیرانه مسلح شده بودند؛ بدون آموزش بدنی مناسب، تمرین تیراندازی، فرماندهی دوره دیده یا باتجربه اما با شور میهن‌دوستی. البته تلفات سنگینی را نیز متحمل شدند اما رفته‌رفته برای گروه‌های دفاع محلی برنامه فشرده‌ای برای تمرین تاکتیکی در نظر گرفته شد و روی چریک شهری برای تیراندازی واقعی، راهپیمایی، آموزش آتشباری و مهندسی تمرکز شد. یک پل هوایی بین دمشق و تهران سازماندهی شد که داوطلبان می‌توانستند توسط بسیجی‌های ایرانی آموزش ببینند. برای نخستین بار ایرانی‌ها نه تنها شیعیان بلکه داوطلبان اهل سنت و مسیحی را آموزش دادند.
تیراندازان ماهر
نبرد در مناطق شهری بدون تیراندازان ماهر آموزش دیده و مجهز به تجهیزات رزمی مدرن تصورناپذیر است. در آغاز جنگ، در نبود نقاط دیدبانی روی ساختمان‌ها و نبود تیراندازان ماهر، داوطلبان انتحاری می‌توانستند اهدافشان را انتخاب کرده و خودشان را منفجر کنند، یا با ماشین وارد پاسگاه‌های ارتش عربی سوریه شوند. ارتش سوریه تیرانداز ماهر کافی نداشت و تنها مدل قدیمی تفنگ دراگانوف دوربین‌دار و «دی‌ام‌آر» (تفنگ چینی کپی شده از ام14 قدیمی آمریکایی) در اختیار بود. اما ایرانی‌ها ارتش عربی سوریه را با نمونه خود از تفنگ دوربین‌دار اتریشی
Steyr HS 50 مجهز کردند. روس‌ها نیز تفنگ دوربین‌دار مدرن Orsis T 5000 (کالیبر 62/7 میلیمتر) و مسلسل دوربین‌دار KSVK (7/12میلیمتر) را آوردند. به ابتکار ایرانی‌ها و روس‌ها یک مدرسه برای آموزش تیرانداز ماهر در ارتش سوریه با مربیان لبنانی، ایرانی و روس ایجاد شد. پس کلید واژه تیراندازان ماهر سوریه چنین شد: «پنهان ماندن و دیدن بدون آنکه توسط دیگران دیده شوند».
*کارشناس نظامی و فرمانده سابق پایگاه هوایی اوتوپنی رومانی