باربد بهراد: در عین ناباوری علی کفاشیان از حضور در انتخابات فدراسیون فوتبال انصراف داد تا آینده‌ای مبهم در انتظار این انتخابات باشد.اینک بدون تردید رقابت بر سر 3 نامزد اصلی است و مهدی تاج بنا به دلایلی شانس بیشتری نسبت به رقبا خواهد داشت. حتی نزدیک‌ترین خبرنگاران به علی کفاشیان هم نمی‌توانستند حدس بزنند رئیس بعد از 8 سال ناگهان تصمیم به کناره‌گیری از انتخابات بگیرد. فردی که از همین حالا خیلی‌ها حاضر بودند روی پیروزی‌اش در انتخابات 11 اردیبهشت‌ماه شرط‌بندی کنند به صورت کاملا عجیب و مشکوک از ثبت‌نام در انتخابات انصراف داد تا حالا 3 فرد این شانس را داشته باشند تا بعد از 8 سال سکاندار فوتبال ایران شوند. مصطفی آجرلو، مهدی تاج و شهاب عزیزی خادم 3 نامزد اصلی برای پست ریاست فدراسیون فوتبال هستند. البته عزیزمحمدی و علیرضا معظمی‌نیا و اکبر ابرقویی‌نژاد 3 عضو دیگر برای نامزدی ریاست فدراسیون هستند که نمی‌شود هیچ یک از آنها را چندان جدی و با پشتوانه رای کافی قلمداد کرد. در این بین عزیزی خادم با توجه به هم ریشه بودنش با وزیر ورزش و جوانان و همچنین تحرکات اخیرش در ارتباط‌گیری با دوستان خبرنگارش، به عنوان گزینه وزارت ورزش مطرح می‌شود. مصطفی آجرلو با توجه به نزدیکی‌اش به جریان قالیباف بعید است گزینه وزارت ورزش دولت حسن روحانی باشد.از سوی دیگر مهدی تاج در چند ماه اخیر بیشترین اصطکاک را با وزیر ورزش و جوانان داشت و قطعا او نمی‌تواند مرد مورد قبول وزارتخانه باشد. از این رو می‌شود تحلیل کرد علی کفاشیان بیشترین تلاش را برای موفقیت مهدی تاج انجام دهد. این دو در رابطه خود فراز و نشیب‌های فراوانی را تجربه کردند اما در 2 سال اخیر بیشتر به یکدیگر نزدیک شدند و در جدال با وزارتخانه شانه به شانه هم جنگیدند. البته علی کفاشیان با روش خاص خود با رقبا می‌جنگد؛ برعکس تاج که خیلی صریح و روشن نسبت به منتقدانش واکنش نشان می‌دهد.اینک طبق اطلاعاتی که رسیده است، علی کفاشیان همه آرای خود را به سمت مهدی تاج هدایت می‌کند. گفته می‌شود در حالت عادی 30 رای مجمع در جیب کفاشیان است که لابی او با اعضا می‌تواند به راحتی این 30 رای را به حساب تاج واریز کند. از سوی دیگر علی کفاشیان به راحتی قادر است آرای مورد نیاز را برای مهدی تاج جمع کند. البته باید دید مصطفی آجرلو در کجای این فعل و انفعالات قرار دارد. اگر رئیس فدراسیون فوتبال در 2 ماه باقی مانده ناگهان به سمت آجرلو راهنما نزند و گمانه‌زنی‌ها اشتباه از آب در نیاید، مهدی تاج از شانس بسیار بالایی برخوردار است. عزیزی خادم تا جایی که توانسته به دوستان خبرنگارش گرا داده و مدعی شده که وزیر ورزش و حلقه اطرافیانش مایل به حضور او در اتاق مدیریت فوتبال ایران هستند. البته از سوی وزارت ورزش هنوز هیچ موضع‌گیری‌ای ولو غیررسمی در این باره اتخاذ نشده است اما به نظر می‌رسد در بین این 3 نفر خادم، فاکتورهای مناسب‌تری را برای همسو شدن با وزارتخانه در جیب دارد. با این وجود تردید نکنید در انتخابات فدراسیون فوتبال ایران، بیشترین شانس با کاندیدایی است که حمایت علی کفاشیان را پشتش می‌بیند.
کفاشیان بازی می‌دهد؟
مهلت ثبت‌نام برای انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال تمام شد اما علی کفاشیان ثبت‌نام نکرد. او مدعی شد پس از 8 سال ریاست بر این فدراسیون خسته شده و می‌خواهد جا را به جوان‌ترها بدهد. اگر انصراف کفاشیان را جدی بگیریم، رقابت برای ریاست بین مهدی تاج، شهاب‌الدین عزیزی خادم و مصطفی آجرلو خواهد بود، 3 گزینه‌ای که کفاشیان از هیچ کدامشان دل خوشی ندارد. اما آیا باید باور کنیم که کفاشیان صندلی ریاست را که به خاطر از دست ندادنش تا پشت میله‌های اوین هم رفته بود، به همین راحتی به کسانی می‌دهد که نه مدیریتشان را قبول دارد و نه جزو دوستانش حساب می‌شوند؟ او که گفته می‌شود خودش به هیات‌ها زنگ‌زده و برای ورود تاج و آجرلو 10 رای گرفته، چرا این کار را برای قراخانلو نکرده که بارها درباره‌اش گفته بود بهترین گزینه برای ریاست فدراسیون بعد از خودش است؟ یک احتمال: کفاشیان برخلاف ظواهر هنوز از ادامه ریاستش ناامید نشده. در جایی از گفت‌وگو با ایسنا ناباورانه تایید کرده که اساسنامه فعلی فدراسیون به تایید دولت نرسیده و باید برسد، اما کی؟ اگر قرار باشد انتخابات با اساسنامه مورد تایید دولت برگزار شود، ممکن است نیاز به اصلاحاتی داشته باشد. در آن صورت بعید نیست این اصلاحات تا پیش از تاریخ 10 اردیبهشت آماده نشود. فراموش نکنیم که هر اصلاحات تازه‌ای در اساسنامه باید به تایید فیفا هم برسد و خود این هم پروسه زمان‌بری است. به این ترتیب بعید نیست به‌رغم ثبت‌نام‌های امروز، فدراسیون مجبور شود دوباره از کاندیداها نام‌نویسی کند. کسی چه می‌داند تا آن زمان اوضاع ورزش چگونه خواهد بود؟ آیا همچنان محمود گودرزی (منتقد اصلی کفاشیان) وزیر ورزش خواهد بود؟ تجربه به ما می‌گوید کفاشیان یک ضرب‌المثل را بیش از هر تاکتیک پیچیده‌ای دوست دارد: «از این ستون تا آن ستون فرج است».
6 نامزد غیرفوتبالی
علی کفاشیان که در دوره 8 ساله‌اش نقاط ضعف بسیاری هم داشت حالا از ریاست فدراسیون کنار رفت تا افرادی برای جانشینی وی ثبت‌نام کنند که هیچکدام کارنامه ریاست فدراسیونی ندارند و بررسی پرونده آنها نشان می‌دهد برای سپردن اداره فدراسیون فوتبال به آنها باید نگران بود. حداقل نگران‌تر از زمانی که فدراسیون در اختیار علی کفاشیان بود. با این حال وزارت ورزش و مشخصا محمود گودرزی که صراحتا اعلام کرده بود مشکلش شخص علی کفاشیان است نه فوتبال، شنبه‌شب با خیالی آسوده سر بر بالین گذاشت و حالا می‌تواند امیدوار باشد با رفتن علی کفاشیان همه مشکلات فوتبال حل شود. اما با نیامدن علی کفاشیان به انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال باید دید از بین 6گزینه ثبت‌نام‌کننده برای ریاست کدام‌یک می‌توانند جانشین وی شوند. آیا این افراد توانایی اداره یک فدراسیون فوتبال که تیم ملی‌اش دوره قبل مستقیم به جام‌جهانی رفته، تیم ملی فوتسالش قهرمان آسیا شده، فوتسال بانوانش در آسیا روی سکو رفته، فوتبال ساحلی‌اش قهرمان جهان شده و هنوز هم روی سکوی جهانی است و... را دارند؟ دغدغه بسیاری از اهالی فوتبال این بود که علی کفاشیان کنار برود اما فردی قوی‌تر و مدیرتر از او سکان هدایت فوتبال را برعهده بگیرد. اعتقاد ما هم بر این بود که اگر فردی بهتر و قوی‌تر از کفاشیان بیاید برای فوتبال کشور مفید خواهد بود. اما آیا 6 نفری که وارد عرصه ریاست شده‌اند از علی کفاشیان قوی‌تر هستند؟ اگر قوی‌تر هستند چرا اکثر آنها قبل از ثبت‌نام اعلام کردند اگر کفاشیان بیاید آنها ثبت‌نام نخواهند کرد؟ آیا این به آن معنی نیست که خود نامزدهای ریاست فدراسیون هم قبول داشتند که کفاشیان فرد بهتری برای ریاست فدراسیون است؟ به هر حال هر چه بود گذشت و حالا شهاب‌الدین عزیزی خادم عضو هیات‌رئیسه فدراسیون فوتبال، مهدی تاج نایب رئیسه فدراسیون فوتبال و رئیس سازمان لیگ، عزیزالله محمدی رئیس پیشین سازمان لیگ و رئیس اتحادیه فوتبال، مصطفی آجرلو مدیرعامل پیشین پاس، استیل آذین و تراکتورسازی، علی‌اکبر ابرقویی‌نژاد رئیس هیات فوتبال اصفهان و علیرضا معظمی‌نیا فردی گمنام اما ثروتمند که خواهان خرید پرسپولیس هم شده بود اما اهلیتش تایید نشده بود برای ریاست ثبت‌نام کرده‌اند. آیا این نفرات می‌توانند اداره‌کننده فوتبال ایران باشند؟ آیا کارنامه این نفرات از کارنامه علی کفاشیان که سال‌ها در ورزش ایران مسؤولیت داشت بهتر است؟ کدام‌یک از این افراد سابقه ورزشی بیشتری از رئیس قبلی دارند؟ کدام یک ورزشکار و فوتبالیست حرفه‌ای بوده‌اند؟ کدام یک از اینها از دل فوتبال بیرون آمده‌اند و خاک فوتبال را خورده‌اند؟ آیا صرفا مدیریت چندساله یک باشگاه که حتی برخی از صفر شروع کرده‌اند، برای نشستن روی صندلی ریاست فدراسیون فوتبال کافی است؟ منتقدانی که علی کفاشیان را متهم به فوتبالی نبودن می‌کردند و سال‌ها مدیریت او در سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک را ندید می‌گرفتند - که البته حق هم داشتند - حالا در مقابل این نامزدهای ریاست و کارنامه‌ای که دارند چه می‌گویند؟ آیا واقعا این تغییرات به سود فوتبال ایران خواهد بود؟