علی‌اکبر عباسی : هرچند بیانات رهبر حکیم انقلاب در روز آغازین سال بیشتر حول محور اقتصاد مقاومتی بود اما در عین حال یکی از مهم‌ترین نکاتی که ایشان برای چندمین بار نسبت به آن ابراز دغدغه کردند، بحث سیرت و صورت نظام بود. در واقع ابراز دغدغه ایشان بیش از هرچیز از تلاش‌ها برای ایجاد انحراف در جهت‌گیری‌های اساسی و تغییر سیرت نظام در عین حفظ صورت جمهوری اسلامی است. در سال‌های ابتدایی انقلاب و شکل‌گیری جمهوری اسلامی، تلاش‌ها بیش از هرچیز جهت براندازی مستقیم نظام اسلامی بود و فعالیت‌های تروریستی گروهک‌ها و تحمیل جنگ نظامی از جمله اقداماتی بود که آشکارا تلاش بدخواهان در این راستا را نشان می‌دهد. در واقع در آن سال‌ها تمرکز دشمنان به طور جدی بر نابودی نظام اسلامی بود و مساله سیرت و صورت نظام، موضوعیت نداشت اما در 5/2 دهه اخیر - و به تعبیر رهبر انقلاب - بعد از جنگ و بعد از رحلت حضرت امام، تلاش‌ها برای انحراف و تغییر سیرت نظام جزو درگیری‌های اساسی دوستداران و دشمنان جمهوری اسلامی بوده است.
پرواضح است تلاش برای براندازی نظام به این جهت که تقابل آشکارای دشمن را نشان می‌دهد هیچ‌گاه به پیچیدگی تلاش برای تغییر سیرت نظام نیست. رویکردی که در سال‌های اخیر بدخواهان دنبال می‌کنند به مراتب پیچیده‌تر از تلاش‌های سال‌های آغازین انقلاب است. این روزها دیگر از براندازی مستقیم جمهوری اسلامی سخن گفته نمی‌شود و دشمنان ایران بعد از آزمایش شیوه‌های مختلف برای براندازی مستقیم نظام، به وضوح دریافته‌اند این نسخه جوابگو نیست. لذا تلاش برای استحاله درونی نظام، اصلی‌ترین نسخه‌ای است که در سال‌های اخیر به کار گرفته شده است. وقتی هدف تغییر سیرت نظام باشد، از وجود نام جمهوری اسلامی و قالب جمهوری اسلامی و پسوند اسلامی برای نهادها و سازمان‌های مختلف کشور ابایی وجود ندارد و دیگر این پسوندها برای دشمنان نظام موضوعیت ندارد؛ بل چیزی که موضوعیت دارد محتوای جمهوری اسلامی است. در چنین شرایطی تلاش این است که در قالب جمهوری اسلامی گفتمانی غیر از گفتمان انقلاب اسلامی حاکم باشد.
سعی می‌شود آرمان‌ها و جهت‌گیری‌هایی که انقلاب اسلامی بر مبنای آنها شکل گرفت تغییر کند و جهت‌گیری‌های جدیدی به عنوان محتوای جمهوری اسلامی طرح شود. تغییر سیرت جمهوری اسلامی یعنی اینکه اسم کشور اسلامی باشد اما محتوای سیاست‌ها و جهت‌گیری‌ها، فرسنگ‌ها با اسلام فاصله داشته باشد.
برخلاف نسخه براندازی مستقیم و تقابل آشکار با موجودیت نظام که به راحتی نمی‌توان در بستر آن از درون کشور جذب نیرو کرد؛ در نسخه تغییر سیرت نظام، اصلی‌ترین سرمایه‌گذاری روی نیروهای داخلی است و سعی می‌شود محاسبات مسؤولان و موثران کشور تغییر کند.
در مسیر تغییر سیرت جمهوری اسلامی، هیچ عاملی به اندازه رویکرد و عملکرد افراد و گروه‌های داخلی موثر نیست. کسانی که به راحتی از مواضع خود در سال‌های ابتدایی انقلاب عدول کرده‌اند و امروز شاهد موضع‌گیری‌هایی از آنها در مغایرت کامل نسبت به مواضع‌شان در سال‌های ابتدایی انقلاب هستیم، همان‌هایی هستند که ماموریت تغییر سیرت انقلاب را دارند. این جریان هیچ‌گاه نمی‌گوید جمهوری اسلامی نباید باشد و هیچ‌گاه اعلام نمی‌کند به دنبال از بین بردن نظام جمهوری اسلامی است. حتی اگر به آنها نسبت تقابل با نظام هم داده شود، معترض می‌شوند اما چیزی را که به طور جدی دنبال می‌کنند تغییر جهت‌گیری‌های انقلاب و نظام است. مساله اصلی برای این جریان این است که انقلاب و جمهوری اسلامی را دیگر با همان آرمان‌ها و اصول اولیه‌ای که شکل گرفت نمی‌خواهند و به دنبال جایگزین کردن محتوایی دیگر در قالب جمهوری اسلامی هستند. این جریان هرچند مکرر دم از امام و راه امام می‌زند اما با جهت‌گیری‌های موردنظر حضرت امام نسبتی ندارد.
چه کسی می‌تواند انکار کند از مهم‌ترین و برجسته‌ترین اصول انقلاب و جمهوری اسلامی، ایستادگی در مقابل زیاده‌خواهی‌های دشمنان و سلطه‌گران است و مگر غیر از این است که مولفه برجسته و اصلی رژیمی که انقلاب اسلامی در تقابل با آن شکل گرفت، وابستگی به آمریکا و انگلیس بود؟! لذا شکی نیست جریانی که امروز به دنبال این است که این شاخصه را از جمهوری اسلامی بگیرد، جریانی است که تغییر سیرت نظام را دنبال می‌کند. در واقع «شاه سلطان حسین»هایی که در برابر هیبت دشمنان و بدخواهان، شجاعتی از خود ندارند و همه چیز را در ارتباط با بیرون از کشور می‌بینند، جدی‌ترین خطری هستند که سیرت جمهوری اسلامی را تهدید می‌کنند.