وطن امروز: حضرت آیتاللهالعظمی محمدتقی‌بهجت فومني، مرجع شیعیان جهان، روز گذشته به ملکوت اعلی پیوست. این مرجع عالی قدر دیروز یکشنبه ساعت
15 و 10 دقیقه به علت ایست قلبی به بیمارستان حضرت ولی عصر(عج) قم منتقل شد که تلاش پزشکان برای احیای ایشان موثر واقع نشد. در پي انتشار خبر ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمي بهجت، حضرات آیات عظام ناصر مکارم شیرازی، حسین وحید خراسانی و جعفر سبحانی و حجت‌الاسلام ملکا، رئیس دفتر مقام معظم رهبری در قم برای عرض تسلیت در بیت حضرت آیت‌الله بهجت (ره) حضور یافتند. از سوی دیگر، خیل عظیم سوگواران و مردم عزادار قم برای عرض تسلیت در مسجد فاطمی (مسجد آیت‌الله بهجت) حضور یافتند. به گزارش رسا، لحظاتی پس از انتشار خبر درگذشت حضرت آیت‌الله بهجت، مردم شهر مقدس قم با حضور در مسجد فاطمی (مسجد حضرت آیت‌الله بهجت) به سوگواری و عزاداری پرداختند.
آیت‌الله مرتضی مقتدایی، مدیر حوزه علمیه قم نیز با تسلیت به مناسبت رحلت جانسوز حضرت آیت‌الله‌العظمي بهجت، از تعطیلی دروس حوزه علمیه قم به مدت دو روز خبر داد.وی در ادامه گفت: فقدان ایشان خسارت سنگینی را به حوزه‌های علمیه وارد کرد و تأثر شدید علما و خبر تشييع طلاب حوزه علمیه قم را بر‌انگیخت. بنابر اعلام ستاد برگزاری مراسم ارتحال حضرت آیت‌الله بهجت، پیکر مطهر این مرجع بزرگوار ساعت 10 صبح فردا سه‌شنبه از میدان جهاد قم به سمت حرم مطهر حضرت معصومه (س) تشییع و در جوار مرقد آن بانوی کریمه به خاک سپرده خواهد شد.
اطلاعیه بیت مرحوم آیت‌الله العظمی بهجت(ره)
بیت حضرت آیت‌الله العظمی بهجت با صدور اطـلاعیه‌ای رحلت جـانگداز آن عالم ربانی را تسلیت گفت. در این اطلاعیه آمده است: روح ملکوتی عبـد صالح و اسوه عـارفان، شیخ الفقهاء و المجتهدین ومرجع تقلید شیعیان حضرت آیت‌الله العظمی محمد تقی بهجت (ره) به ملکوت اعلی پیوست. در بخش دیگری از این اطلاعیه بـا اشاره به ویژگی‌های ممتاز آیت‌الله العظمی بهجت ازجمله یک عمرمجاهدت و سلوک علمی و عملی در راه حق، آموزش درس تسلیم به جویندگان، سیر در عوالم توحیدی، رحلت جانگداز این عالم ربانی و فقیه صمدانی را به محضر حضرت بقیه الله الاعظم (عج)، رهبر معظم انقلاب، مراجع عظام تقلید و شیعیان جهان تسلیت گفته شده است.
پیام تسلیت جامعه مدرسین
جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نیز در پیامی ارتحال تاثر انگیز حضرت آیتاللهالعظمی بهجت، اسوه فقاهت و مرجعیت را تسلیت گفت. متن پیام به این شرح است:
انا لله و انا الیه راجعون
عروج ملکوتی مرجع عالیقدر شیعه، فقیه اهل بیت عصمت و طهارت، عالم ربانی حضرت آیت‌الله العظمی محمد تقی بهجت مایه تاسف و تاثر شدید گردید. این شخصیت بی‌نظیر، عرفان را در پای درس فقه نشاند و فقه را معطر به عطر عرفان نمود. فقدان شخصیتی که عمر پربرکت خود را صرف علم و اجتهاد در راه مکتب علوی نمود و با بهره‌مندی از فیض ناب علوم اهل بیت علیهم السلام در نجف اشرف و قم مقدسه، منشأ برکات و ثمراتی فراوان گردید و تربیت شاگردانی فاضل و زبده گوشه‌ای از فعالیت‌های خالصانه ایشان است، بی‌شک خلأیی است که جبران آن به آسانی میسر نخواهد بود؛ که «اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لایسدها شیء». همچنین تلاش آن فقید سعید در ترویج مشی اخلاقی در بین شاگردان به یقین ثمرات بی‌بدیلی را درپی خواهد داشت. ارادت مردم بویژه جوانان به این وجود والا و حضور بی‌پیرایه ایشان در بین مردم همواره خاطره فراموش ناشدنی را در اذهان برجای گذاشته است. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ارتحال تاثر‌انگیز آن اسوه فقاهت و مرجعیت را به محضر حضرت بقیه‌الله الاعظم ارواحنا له الفداء، رهبر معظم انقلاب اسلامی (مدظله العالی)، مراجع عظام تقلید (دامت برکاتهم)، حوزه‌های علمیه، بیت معظم له و بویژه آقازادگان آن مرحوم تسلیت و علو درجات ایشان را از ذات باری تعالی مسالت می‌نماید.
زندگینامه
حضرت آیت‌الله العظمى آقاى حاج‌شیخ محمد‌تقى بهجت فومني (ره) در سال 1334 هجری قمری در شهر فومن واقع در استان گیلان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى حوزه را در مکتبخانه فومن به پایان رساند و پس از تحصیل ادبیات عرب در سال 1348 هجری قمری هنگامى که تقریبا 14 سال از عمر شریفش مىگذشت، براى تکمیل دروس حوزوى عازم عراق شد و حدود 4 سال در کربلای معلى اقامت کرد و علاوه بر تحصیل علوم رسمى، از محضر استادان بزرگ آن سامان، از جمله مرحوم حاج‌شیخ ابوالقاسم خویى (غیر از آیت‌الله‌العظمى خویى معروف) بهره برد و در سال 1352 هجری قمری براى ادامه تحصیل به «نجف اشرف» رهسپار شد و سطح عالى علوم حوزه را در محضر آیات عظام از جمله حاج‌شیخ مرتضى طالقانى (ره) به پایان رساند و پس از درک محضر آیات عظام حاج آقاى ضیاء عراقى و میرزاى نائینى در حوزه درسى آیت‌الله حاج شیخ محمدحسین غروى اصفهانى وارد شد. افزون بر این، ایشان از محضر آیات عظام حاج سید‌ابوالحسن اصفهانى و حاج شیخ محمد‌کاظم شیرازى(صاحب حاشیه بر مکاسب) و در حوزه علوم عقلى، 2 کتاب «الاشارات والتنبیهات» و «اسفار» را نزد آیت‌الله سید‌حسین بادکوبهاى (ره) فراگرفت و در زمان تلمذ به تدریس سطوح عالى پرداخت و در تالیف کتاب «سفینهًْالبحار» با محدث کبیر حاج شیخ عباس قمى (ره) همکارى کرد و در زمینه تهذیب نفس در زادگاهش (فومن) از کودکى محضر عالم بزرگوار، سعیدى را درك كرد و درکربلا از برخى علماى دیگر بهره برد تا اینکه در نجف اشرف در سن 18 - 17 سالگى با آیت حق علامه قاضى (ره) آشنا شد و گمشده خویش را در وجود ایشان یافت و در سلک شاگردان اخلاقى - عرفانى ایشان درآمد و سرانجام در سال 1364 هجری قمری مطابق با 1324 هـ .ش با قلبى صیقل یافته از معنویت و سینهاى مالامال از عشق به حضرت حق و با کوله بارى از علم و کمال به سرزمین خویش هجرت کرد و در زادگاهش تشکیل خانواده داد و در حالى که آماده بازگشت به نجف‌اشرف بود هنگام عبور موقت در قم در زمانى که هنوز چند ماه از مهاجرت آیت‌الله العظمي بروجردى (ره) به قم نگذشته بود، موقتا مقیم شد و خبر رحلت استادان بزرگ حوزه علمیه نجف را یکى پس از دیگرى شنید و درشهر مقدس قم اقامت گزید. ایشان پس از ورود به قم به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت و به تربيت شاگردانى بسیار همت گماشت. درباره نام آیت‌الله بهجت خاطره‌ای شنیدنی از یکی از نزدیکان ایشان نقل شده است. پدر آیت‌الله بهجت در سن 17-16 سالگی بر اثر بیماری در بستر می‌افتد و حالش بد می‌شود به گونه‌ای که امید زنده ماندن او از بین می‌رود.پدر آیت‌الله بهجت در این‌باره نقل کرده‌اند: در آن حال ناگهان صدایی شنیدم که گفت «با ایشان کاری نداشته باشید، زیرا ایشان پدر محمدتقی است». تا اینکه با آن حالت خوابش می‌برد و مادرش که بر بالین او نشسته بود گمان می‌کند وی از دنیا رفته اما بعد از مدتی پدر آقای بهجت از خواب بیدار می‌شود و حالش رو به بهبودی می‌رود و بالاخره کاملاً شفا می‌یابد. چند سال پس از این ماجرا تصمیم به ازدواج می‌گیرد و سخنی را که در حال بیماری به او گفته شده بود کاملاً از یاد می‌برد. بعد از ازدواج نام نخستین فرزند خود را به نام پدرش مهدی می‌گذارد، فرزند دوم دختر بوده، وقتی فرزند سوم را خدا به او می‌دهد، اسمش را «محمدحسین» می‌گذارد و هنگامی که خداوند چهارمین فرزند را به او عنایت می‌کند به یاد آن سخن که در دوران بیماری‌اش شنیده بود می‌افتد و وی را «محمدتقی» نام می‌نهد ولی وی در کودکی در حوض آب می‌افتد و از دنیا می‌رود، تا اینکه سرانجام پنجمین فرزند را دوباره «محمدتقی» نام می‌گذارد و بدینسان نام آیت‌الله بهجت مشخص می‌شود.
سیر و سلوک و عرفان
آیت‌الله بهجت، در ضمن تحصیل و پیش از دوران بلوغ، به تهذیب نفس و استکمال معنوی همت گمارده و در کربلا در تفحص استاد و مربی اخلاقی برآمده و به وجود حضرت آيت الله العظمي قاضی که در نجف بوده پی می‌برد و پس از مشرف شدن به نجف‌اشرف از استاد برجسته خویش آیت‌الله شیخ محمدحسین اصفهانی کمپانی استفاده‌های اخلاقی می‌کند. مرحوم حضرت آيت الله العظمي بهجت، همچنین در درس‌های اخلاقی آقا سیدعبدالغفار در نجف‌اشرف شرکت جسته و از آن استفاده می‌کرده، تا اینکه در سلک شاگردان حضرت آیت‌الله العظمي سیدعلی قاضی(ره) در آمده و در صدد کسب معرفت از ایشان بر می‌آید و در سن 18 سالگی به محضر پر فیض عارف کامل حضرت آیت‌الله العظمي سیدعلی آقای قاضی بار می‌یابد و مورد ملاطفت و عنایات ویژه آن استاد معظم قرار می‌گیرد و در عنفوان جوانی چندان مراحل عرفان را سپری می‌کند که غبطه دیگران را بر می‌انگیزد.
در كلام امام(ره)
امام خميني(ره) عنایت خاصی به آیت‌الله بهجت داشتند. آیت‌الله مسعودی در این‌باره می‌گوید: «من در ضمن چهار، پنج سالی که خدمت امام بودم یادم هست که دو- سه مرتبه امام فرمودند: فلانی! فردا صبح می‌خواهیم برویم منزل آقای بهجت. و فردای آن روز بلند می‌شدیم و می‌آمدیم منزل ایشان، همین منزلی که اکنون در آن ساکن هستند و در نخستین اتاق ورودی با همین فرش‌هایی که الان موجود است یکی، دو دقیقه می‌نشستیم، سپس امام اشاره می‌کردند و من بیرون می‌رفتم و ایشان حدود نیم ساعت با آقای بهجت به گفت‌وگو می‌پرداختند، بعد امام بیرون می‌آمدند و می‌رفتیم. اما اینکه درباره چه مسائلی گفت‌وگو می‌کردند، نمی‌دانم، خودشان می‌دانستند و خدا. همچنین دو، سه مرتبه در همان بحبوحه نهضت سال 41 یا 42 آقای بهجت به من فرمودند که شما به آقای خمینی بگویید فردا صبح ساعت فلان دو رأس گوسفند قربانی کند و من می‌آمدم به امام اطلاع می‌دادم، ایشان هم بلافاصله به من می‌فرمود، شما به قصاب (آقای فرجی که اکنون نیز در قید حیات هست) بگویید دو رأس گوسفند از طرف ما قربانی کند بعد پولشان را می‌دهیم. بار دیگر نیز آقای بهجت به من پیغام داد که به امام بگویم سه رأس گوسفند قربانی کند، آقا هم بلافاصله دستور داد سه رأس گوسفند قربانی کنند. اینها همه مسائلی بود که بین امام و آیت‌الله بهجت بود و ما فقط ظواهرش را می‌دیدیم و از باطنش اطلاع نداشتیم. همچنین هنگامی که امام در جماران ساکن بودند آقای بهجت به من فرمودند: یک نامه کوچکی دارم شما این را به آقا برسانید، من نامه را گرفتم توی پاکت گذاشتم و بردم در جماران خدمت امام دادم. در هر صورت رابطه این دو بزرگوار خیلی تنگاتنگ بود، چندین بار نیز حضرت امام با آقای شیخ حسن صانعی منزل آقای بهجت رفتند؛ زیرا هنگامی که امام قم بودند من و آقای شیخ حسن صانعی همیشه در خدمت امام بودیم.آیت‌الله بهجت به امام نیز عنایت خاصی داشتند. یکی از شاگردان امام در خاطره‌ای می‌گوید: «پس از آزادی حضرت امام از زندان و ورودشان به قم در سال 1341 هـ . ش مردم در تمام محله‌های قم جشن گرفتند و منزل هر روز آکنده از جمعیت بود، در آن زمان حضرت آیتاللهالعظمی بهجت نیز از کسانی بودند که هر روز به منزل امام تشریف می‌آوردند و مدتی بر در یکی از حجرات بیت ایشان می‌ایستادند. وقتی به ایشان پیشنهاد شد که شایسته نیست بیرون اتاق بایستید، لااقل در داخل اتاق بنشینید. ایشان در جواب مي فرمودند: من بر خود واجب می‌دانم که جهت تعظیم این شخصیت ارزنده به اینجا آمده و دقایقی بایستم و سپس باز گردم». حضرت آيت الله العظمي بهجت،مرجع تقليد شيعيان به ديار باقي هجرت كرد
بهجت همسايه ملكوت
وطن امروز: حضرت آیتاللهالعظمی محمدتقی‌بهجت فومني، مرجع شیعیان جهان، روز گذشته به ملکوت اعلی پیوست. این مرجع عالی قدر دیروز یکشنبه ساعت
15 و 10 دقیقه به علت ایست قلبی به بیمارستان حضرت ولی عصر(عج) قم منتقل شد که تلاش پزشکان برای احیای ایشان موثر واقع نشد. در پي انتشار خبر ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمي بهجت، حضرات آیات عظام ناصر مکارم شیرازی، حسین وحید خراسانی و جعفر سبحانی و حجت‌الاسلام ملکا، رئیس دفتر مقام معظم رهبری در قم برای عرض تسلیت در بیت حضرت آیت‌الله بهجت (ره) حضور یافتند. از سوی دیگر، خیل عظیم سوگواران و مردم عزادار قم برای عرض تسلیت در مسجد فاطمی (مسجد آیت‌الله بهجت) حضور یافتند. به گزارش رسا، لحظاتی پس از انتشار خبر درگذشت حضرت آیت‌الله بهجت، مردم شهر مقدس قم با حضور در مسجد فاطمی (مسجد حضرت آیت‌الله بهجت) به سوگواری و عزاداری پرداختند.
آیت‌الله مرتضی مقتدایی، مدیر حوزه علمیه قم نیز با تسلیت به مناسبت رحلت جانسوز حضرت آیت‌الله‌العظمي بهجت، از تعطیلی دروس حوزه علمیه قم به مدت دو روز خبر داد.وی در ادامه گفت: فقدان ایشان خسارت سنگینی را به حوزه‌های علمیه وارد کرد و تأثر شدید علما و خبر تشييع طلاب حوزه علمیه قم را بر‌انگیخت. بنابر اعلام ستاد برگزاری مراسم ارتحال حضرت آیت‌الله بهجت، پیکر مطهر این مرجع بزرگوار ساعت 10 صبح فردا سه‌شنبه از میدان جهاد قم به سمت حرم مطهر حضرت معصومه (س) تشییع و در جوار مرقد آن بانوی کریمه به خاک سپرده خواهد شد.
اطلاعیه بیت مرحوم آیت‌الله العظمی بهجت(ره)
بیت حضرت آیت‌الله العظمی بهجت با صدور اطـلاعیه‌ای رحلت جـانگداز آن عالم ربانی را تسلیت گفت. در این اطلاعیه آمده است: روح ملکوتی عبـد صالح و اسوه عـارفان، شیخ الفقهاء و المجتهدین ومرجع تقلید شیعیان حضرت آیت‌الله العظمی محمد تقی بهجت (ره) به ملکوت اعلی پیوست. در بخش دیگری از این اطلاعیه بـا اشاره به ویژگی‌های ممتاز آیت‌الله العظمی بهجت ازجمله یک عمرمجاهدت و سلوک علمی و عملی در راه حق، آموزش درس تسلیم به جویندگان، سیر در عوالم توحیدی، رحلت جانگداز این عالم ربانی و فقیه صمدانی را به محضر حضرت بقیه الله الاعظم (عج)، رهبر معظم انقلاب، مراجع عظام تقلید و شیعیان جهان تسلیت گفته شده است.
پیام تسلیت جامعه مدرسین
جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نیز در پیامی ارتحال تاثر انگیز حضرت آیتاللهالعظمی بهجت، اسوه فقاهت و مرجعیت را تسلیت گفت. متن پیام به این شرح است:
انا لله و انا الیه راجعون
عروج ملکوتی مرجع عالیقدر شیعه، فقیه اهل بیت عصمت و طهارت، عالم ربانی حضرت آیت‌الله العظمی محمد تقی بهجت مایه تاسف و تاثر شدید گردید. این شخصیت بی‌نظیر، عرفان را در پای درس فقه نشاند و فقه را معطر به عطر عرفان نمود. فقدان شخصیتی که عمر پربرکت خود را صرف علم و اجتهاد در راه مکتب علوی نمود و با بهره‌مندی از فیض ناب علوم اهل بیت علیهم السلام در نجف اشرف و قم مقدسه، منشأ برکات و ثمراتی فراوان گردید و تربیت شاگردانی فاضل و زبده گوشه‌ای از فعالیت‌های خالصانه ایشان است، بی‌شک خلأیی است که جبران آن به آسانی میسر نخواهد بود؛ که «اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لایسدها شیء». همچنین تلاش آن فقید سعید در ترویج مشی اخلاقی در بین شاگردان به یقین ثمرات بی‌بدیلی را درپی خواهد داشت. ارادت مردم بویژه جوانان به این وجود والا و حضور بی‌پیرایه ایشان در بین مردم همواره خاطره فراموش ناشدنی را در اذهان برجای گذاشته است. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ارتحال تاثر‌انگیز آن اسوه فقاهت و مرجعیت را به محضر حضرت بقیه‌الله الاعظم ارواحنا له الفداء، رهبر معظم انقلاب اسلامی (مدظله العالی)، مراجع عظام تقلید (دامت برکاتهم)، حوزه‌های علمیه، بیت معظم له و بویژه آقازادگان آن مرحوم تسلیت و علو درجات ایشان را از ذات باری تعالی مسالت می‌نماید.
زندگینامه
حضرت آیت‌الله العظمى آقاى حاج‌شیخ محمد‌تقى بهجت فومني (ره) در سال 1334 هجری قمری در شهر فومن واقع در استان گیلان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى حوزه را در مکتبخانه فومن به پایان رساند و پس از تحصیل ادبیات عرب در سال 1348 هجری قمری هنگامى که تقریبا 14 سال از عمر شریفش مىگذشت، براى تکمیل دروس حوزوى عازم عراق شد و حدود 4 سال در کربلای معلى اقامت کرد و علاوه بر تحصیل علوم رسمى، از محضر استادان بزرگ آن سامان، از جمله مرحوم حاج‌شیخ ابوالقاسم خویى (غیر از آیت‌الله‌العظمى خویى معروف) بهره برد و در سال 1352 هجری قمری براى ادامه تحصیل به «نجف اشرف» رهسپار شد و سطح عالى علوم حوزه را در محضر آیات عظام از جمله حاج‌شیخ مرتضى طالقانى (ره) به پایان رساند و پس از درک محضر آیات عظام حاج آقاى ضیاء عراقى و میرزاى نائینى در حوزه درسى آیت‌الله حاج شیخ محمدحسین غروى اصفهانى وارد شد. افزون بر این، ایشان از محضر آیات عظام حاج سید‌ابوالحسن اصفهانى و حاج شیخ محمد‌کاظم شیرازى(صاحب حاشیه بر مکاسب) و در حوزه علوم عقلى، 2 کتاب «الاشارات والتنبیهات» و «اسفار» را نزد آیت‌الله سید‌حسین بادکوبهاى (ره) فراگرفت و در زمان تلمذ به تدریس سطوح عالى پرداخت و در تالیف کتاب «سفینهًْالبحار» با محدث کبیر حاج شیخ عباس قمى (ره) همکارى کرد و در زمینه تهذیب نفس در زادگاهش (فومن) از کودکى محضر عالم بزرگوار، سعیدى را درك كرد و درکربلا از برخى علماى دیگر بهره برد تا اینکه در نجف اشرف در سن 18 - 17 سالگى با آیت حق علامه قاضى (ره) آشنا شد و گمشده خویش را در وجود ایشان یافت و در سلک شاگردان اخلاقى - عرفانى ایشان درآمد و سرانجام در سال 1364 هجری قمری مطابق با 1324 هـ .ش با قلبى صیقل یافته از معنویت و سینهاى مالامال از عشق به حضرت حق و با کوله بارى از علم و کمال به سرزمین خویش هجرت کرد و در زادگاهش تشکیل خانواده داد و در حالى که آماده بازگشت به نجف‌اشرف بود هنگام عبور موقت در قم در زمانى که هنوز چند ماه از مهاجرت آیت‌الله العظمي بروجردى (ره) به قم نگذشته بود، موقتا مقیم شد و خبر رحلت استادان بزرگ حوزه علمیه نجف را یکى پس از دیگرى شنید و درشهر مقدس قم اقامت گزید. ایشان پس از ورود به قم به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت و به تربيت شاگردانى بسیار همت گماشت. درباره نام آیت‌الله بهجت خاطره‌ای شنیدنی از یکی از نزدیکان ایشان نقل شده است. پدر آیت‌الله بهجت در سن 17-16 سالگی بر اثر بیماری در بستر می‌افتد و حالش بد می‌شود به گونه‌ای که امید زنده ماندن او از بین می‌رود.پدر آیت‌الله بهجت در این‌باره نقل کرده‌اند: در آن حال ناگهان صدایی شنیدم که گفت «با ایشان کاری نداشته باشید، زیرا ایشان پدر محمدتقی است». تا اینکه با آن حالت خوابش می‌برد و مادرش که بر بالین او نشسته بود گمان می‌کند وی از دنیا رفته اما بعد از مدتی پدر آقای بهجت از خواب بیدار می‌شود و حالش رو به بهبودی می‌رود و بالاخره کاملاً شفا می‌یابد. چند سال پس از این ماجرا تصمیم به ازدواج می‌گیرد و سخنی را که در حال بیماری به او گفته شده بود کاملاً از یاد می‌برد. بعد از ازدواج نام نخستین فرزند خود را به نام پدرش مهدی می‌گذارد، فرزند دوم دختر بوده، وقتی فرزند سوم را خدا به او می‌دهد، اسمش را «محمدحسین» می‌گذارد و هنگامی که خداوند چهارمین فرزند را به او عنایت می‌کند به یاد آن سخن که در دوران بیماری‌اش شنیده بود می‌افتد و وی را «محمدتقی» نام می‌نهد ولی وی در کودکی در حوض آب می‌افتد و از دنیا می‌رود، تا اینکه سرانجام پنجمین فرزند را دوباره «محمدتقی» نام می‌گذارد و بدینسان نام آیت‌الله بهجت مشخص می‌شود.
سیر و سلوک و عرفان
آیت‌الله بهجت، در ضمن تحصیل و پیش از دوران بلوغ، به تهذیب نفس و استکمال معنوی همت گمارده و در کربلا در تفحص استاد و مربی اخلاقی برآمده و به وجود حضرت آيت الله العظمي قاضی که در نجف بوده پی می‌برد و پس از مشرف شدن به نجف‌اشرف از استاد برجسته خویش آیت‌الله شیخ محمدحسین اصفهانی کمپانی استفاده‌های اخلاقی می‌کند. مرحوم حضرت آيت الله العظمي بهجت، همچنین در درس‌های اخلاقی آقا سیدعبدالغفار در نجف‌اشرف شرکت جسته و از آن استفاده می‌کرده، تا اینکه در سلک شاگردان حضرت آیت‌الله العظمي سیدعلی قاضی(ره) در آمده و در صدد کسب معرفت از ایشان بر می‌آید و در سن 18 سالگی به محضر پر فیض عارف کامل حضرت آیت‌الله العظمي سیدعلی آقای قاضی بار می‌یابد و مورد ملاطفت و عنایات ویژه آن استاد معظم قرار می‌گیرد و در عنفوان جوانی چندان مراحل عرفان را سپری می‌کند که غبطه دیگران را بر می‌انگیزد.
در كلام امام(ره)
امام خميني(ره) عنایت خاصی به آیت‌الله بهجت داشتند. آیت‌الله مسعودی در این‌باره می‌گوید: «من در ضمن چهار، پنج سالی که خدمت امام بودم یادم هست که دو- سه مرتبه امام فرمودند: فلانی! فردا صبح می‌خواهیم برویم منزل آقای بهجت. و فردای آن روز بلند می‌شدیم و می‌آمدیم منزل ایشان، همین منزلی که اکنون در آن ساکن هستند و در نخستین اتاق ورودی با همین فرش‌هایی که الان موجود است یکی، دو دقیقه می‌نشستیم، سپس امام اشاره می‌کردند و من بیرون می‌رفتم و ایشان حدود نیم ساعت با آقای بهجت به گفت‌وگو می‌پرداختند، بعد امام بیرون می‌آمدند و می‌رفتیم. اما اینکه درباره چه مسائلی گفت‌وگو می‌کردند، نمی‌دانم، خودشان می‌دانستند و خدا. همچنین دو، سه مرتبه در همان بحبوحه نهضت سال 41 یا 42 آقای بهجت به من فرمودند که شما به آقای خمینی بگویید فردا صبح ساعت فلان دو رأس گوسفند قربانی کند و من می‌آمدم به امام اطلاع می‌دادم، ایشان هم بلافاصله به من می‌فرمود، شما به قصاب (آقای فرجی که اکنون نیز در قید حیات هست) بگویید دو رأس گوسفند از طرف ما قربانی کند بعد پولشان را می‌دهیم. بار دیگر نیز آقای بهجت به من پیغام داد که به امام بگویم سه رأس گوسفند قربانی کند، آقا هم بلافاصله دستور داد سه رأس گوسفند قربانی کنند. اینها همه مسائلی بود که بین امام و آیت‌الله بهجت بود و ما فقط ظواهرش را می‌دیدیم و از باطنش اطلاع نداشتیم. همچنین هنگامی که امام در جماران ساکن بودند آقای بهجت به من فرمودند: یک نامه کوچکی دارم شما این را به آقا برسانید، من نامه را گرفتم توی پاکت گذاشتم و بردم در جماران خدمت امام دادم. در هر صورت رابطه این دو بزرگوار خیلی تنگاتنگ بود، چندین بار نیز حضرت امام با آقای شیخ حسن صانعی منزل آقای بهجت رفتند؛ زیرا هنگامی که امام قم بودند من و آقای شیخ حسن صانعی همیشه در خدمت امام بودیم.آیت‌الله بهجت به امام نیز عنایت خاصی داشتند. یکی از شاگردان امام در خاطره‌ای می‌گوید: «پس از آزادی حضرت امام از زندان و ورودشان به قم در سال 1341 هـ . ش مردم در تمام محله‌های قم جشن گرفتند و منزل هر روز آکنده از جمعیت بود، در آن زمان حضرت آیتاللهالعظمی بهجت نیز از کسانی بودند که هر روز به منزل امام تشریف می‌آوردند و مدتی بر در یکی از حجرات بیت ایشان می‌ایستادند. وقتی به ایشان پیشنهاد شد که شایسته نیست بیرون اتاق بایستید، لااقل در داخل اتاق بنشینید. ایشان در جواب مي فرمودند: من بر خود واجب می‌دانم که جهت تعظیم این شخصیت ارزنده به اینجا آمده و دقایقی بایستم و سپس باز گردم». ارسال نظر
پربیننده