
گروه بینالملل: انتخابات ریاستجمهوری پرو اگرچه به دور دوم کشیده شد اما بخت نامزد ژاپنیتبار آن در دور دوم به طور قاطع بیش از رقیب لهستانیاش خواهد بود. کیکو فوجیموری، دختر رئیسجمهوری سابق پرو که هماکنون در زندان به سر میبرد در انتخابات یکشنبه گذشته کمتر از 50 درصد یعنی حدود 38 درصد آرا را کسب کرد و به همین دلیل نتواست مستقیما به کاخ ریاستجمهوری برود. نزدیکترین رقیبش «پدرو پابلو کوژینسکی» اقتصاددان 77 ساله نیز توانست حدود 26 درصد رای بیاورد حال آنکه «ورونیکا مندوسا» دیگر نامزد زن در این انتخابات به عنوان نماینده چپگرایان تنها با کسب 16 درصد آرا در رتبه سوم قرار گرفته و از دور دوم بازماند. اگرچه پرو یک کشور چند ملیتی محسوب شده و شرایط مالکیت و شهروندی خارجیها در آن بسیار آسان است اما باز هم رقابت یک ژاپنیتبار با یک لهستانیتبار برای به دست گرفتن سکان حکومت یک کشور لاتین سرخپوستنشین اتفاقی تاریخی محسوب میشود. در انتخابات روز یکشنبه، پروییها علاوه بر نامزدهای رئیسجمهوری، به 2 معاون وی و 130 نماینده مجلس رأی دادند. این دور از انتخابات ریاستجمهوری پرو که در آن 23 میلیون نفر از جمعیت 31 میلیونی کشور واجد شرایط رأی دادن بودند، از آن جهت حائز اهمیت بود که رقابت اصلی در آن میان 2 نامزد راست میانه یعنی فوجیموری و کوژینسکی بود و ملیگرایان حاکم حزب اتحاد برای پرو متعلق به اویانتا اومالا، رئیسجمهور فعلی و همچنین چپها عملا از همان آغاز رقابتهای انتخاباتی مورد اقبال افکار عمومی قرار نگرفته بودند. فوجیموری 40 ساله که درست 2 دهه پیش در زمان ریاستجمهوری پدرش در سن 20 سالگی، عنوان جوانترین بانوی اول تاریخ آمریکای جنوبی را کسب کرده بود، در دور پیشین انتخابات ریاستجمهوری شکست خورده بود اما حالا بخت بسیار بالایی برای تبدیل شدن به نخستین رئیسجمهور زن کشورش را دارد. بخت او در دور دوم همچنین با احتمال گرایش آرای عمدتا زنانه ورونیکا مندوسای چپگرا به یک نامزد زن دیگر افزایش مییابد. پدر کیکو، آلبرتو فوجیموری رئیسجمهوری اسبق پرو در سال 2009 به جرم راه انداختن جوخههای مرگ که در سرکوب مخالفان سیاسی نقش داشتند به 25 سال زندان محکوم شد و هماکنون در حبس بسر میبرد. اما این سابقه منفی هم نتوانست جلوی پیروزی مجدد این خانواده ژاپنیتبار که همزمان متهم به همکاری با سازمان سیا و مافیای ژاپنی یاکوزا هستند را بگیرد چرا که اولویتهای جامعه پرو عمدتا اقتصادی بوده است و اکثر مردم هنوز نقش رئیسجمهور ژاپنی اسبقشان را در زمینهسازی رشد سریع اقتصادی از دهه 1990 فراموش نکردهاند. جالب اینکه کوژینسکی رقیب کارکشته خانم فوجیموری در دور دوم، نخستوزیر و وزیر اسبق اقتصاد، انرژی و معدن در سالهای 2005 تا 2006 و سپس 2001 تا 2002 بوده است اما همانند فوجیموریها از اقبال اقتصادی جامعه کشوری که در زمره 30 اقتصاد اول جهان قرار گرفته برخوردار نیست. البته او هم به عنوان یک اقتصاددان بانک جهانی همانند فوجیموریها و همچنین رئیسجمهور فعلی گزینهای مطلوب واشنگتن محسوب میشود. اگرچه پرو پس از امضای قرارداد تجارت آزاد با ایالات متحده آمریکا، به موازات برزیل تبدیل به یک قطب اقتصادی بر ساحل غربی آمریکای لاتین شده اما نباید فراموش کرد که آمار30 درصدی فقر در این کشور از تبعیض طبقاتی گسترده در این کشور حکایت دارد.