آزاده صالحی: محمدرضا یوسفی، نویسنده کودک و نوجوان است که در کارنامه کاری خود آثاری چون «سرزمین رازها»، «رقص شیران»، «پروانه‌ها»، «آینه‌ها»، «نمایشنامه شیر شاه نر» «حسنی جان حسنی»، «دختر سیاره سبز» و... را ثبت کرده است. با او درباره کارهای تازه‌اش گپی زده‌ایم که
در پی می‌آید.
در ماه‌های گذشته داستانی با عنوان «نمکی‌ها» را در دست نگارش داشتید. این کتاب در حال حاضر در چه مرحله‌ای قرار دارد؟
این اثر داستانی فعلاً مراحل حروفچینی و ویرایش را می‌گذراند و هنوز ناشر آن مشخص نیست.
«نمکی‌ها» را برای طیف کودک نوشته‌اید یا نوجوان؟ درباره محوریت آن هم بگویید.
این کتاب برای نوجوانان نوشته شده است. قصه اساساً در منطقه حوض سلطان قم می‌گذرد و به نوعی سرگذشت بچه‌های کویر حوالی دریاچه نمک و مشکلات آنها را بازگو می‌کند ضمن اینکه این اثر، گریزی نیز به تاریخ دارد.
از سرنوشت رمان «اورامانی‌ها» چه خبر؟
این کتاب نیز قرار است از سوی نشر سروش عرضه شود. من در «اورامانی‌ها» کوشیده‌ام تا شیوه روایتی تازه‌ای را در پیش گیرم. این کتاب مشتمل بر چند داستان کوتاه است که در عین مستقل بودن به یکدیگر پیوسته نیز هستند. من در این کتاب اتوبوسی را محور قرار داده‌ام و همچنین شخصیت‌هایی که در پایان داستان در روستایی با یکدیگر تلاقی می‌کنند. این کتاب برای تمام گروه‌های سنی نوشته شده است و احتمالاً در تابستان منتشر می‌شود.
در گفت‌وگویی که پیش‌تر با هم داشتیم به خاطر دارم مشغول نگارش فیلمنامه «افسانه آرش» بودید. در این باره توضیح می‌دهید؟
این فیلمنامه نیز قرار است از سوی نشر سروش عرضه شود. صبافیلم هم کار تهیه این سریال در قالب 52 قسمت را برعهده دارد.
آقای یوسفی! در سال‌های اخیر مبحث بازآفرینی متون کهن به سمت تئوریزه‌شدن پیش رفته است. فکر می‌کنید در حال حاضر این حیطه در چه شرایطی است؟
همان‌طور که اشاره کردید با تئوریزه شدن این مباحث، نویسندگان به سمت بازآفرینی متون کهن پیش رفته و خوب هم کار کرده‌اند. اما در این میان بازنویسی متون فولکلوریک نیز نباید از یاد نویسندگان برود.
اگر بحث تقویت بازآفرینی متون کهن و فولکلوریک را کنار بگذاریم و اگر فرض کنیم نویسندگان بیش از انتظار در این حیطه کار کرده‌اند به نظر شما مخاطب کودک و نوجوان به خواندن این آثار گرایش دارند؟
قطعاً. تجربه نشان داده است که کودکان و نوجوانان به این آثار علاقه دارند. آماری که ناشران نیز اعلام کرده‌اند گواه این ادعاست شاید به این خاطر که مباحث هویتی و فرهنگی و پرداختن آن در حال حاضر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است.
این استقبال مخاطب یعنی وجود تقاضا و نبود عرضه کافی.
به نظرم عرضه نیز در عرصه بازآفرینی متون کهن وجود دارد. منتها باید در راستای ارتقای کیفیت تلاش شود. به عنوان مثال باید در حوزه ایران باستان، فعالیت‌های مکتوب بیشتری انجام داد. هرچند تلاش ناشران خصوصی و دولت را در این‌باره نمی‌توان نادیده گرفت، اما با تمام این اوصاف، کشمکش به سمت مباحث هویتی بین نویسندگان و مخاطبان، خاصه کودک و نوجوان به چشم می‌خورد. با محمدرضا یوسفی، نویسنده کودک و نوجوان
به شیوه‌های تازه روایت رسیده‌ام
آزاده صالحی: محمدرضا یوسفی، نویسنده کودک و نوجوان است که در کارنامه کاری خود آثاری چون «سرزمین رازها»، «رقص شیران»، «پروانه‌ها»، «آینه‌ها»، «نمایشنامه شیر شاه نر» «حسنی جان حسنی»، «دختر سیاره سبز» و... را ثبت کرده است. با او درباره کارهای تازه‌اش گپی زده‌ایم که
در پی می‌آید.
در ماه‌های گذشته داستانی با عنوان «نمکی‌ها» را در دست نگارش داشتید. این کتاب در حال حاضر در چه مرحله‌ای قرار دارد؟
این اثر داستانی فعلاً مراحل حروفچینی و ویرایش را می‌گذراند و هنوز ناشر آن مشخص نیست.
«نمکی‌ها» را برای طیف کودک نوشته‌اید یا نوجوان؟ درباره محوریت آن هم بگویید.
این کتاب برای نوجوانان نوشته شده است. قصه اساساً در منطقه حوض سلطان قم می‌گذرد و به نوعی سرگذشت بچه‌های کویر حوالی دریاچه نمک و مشکلات آنها را بازگو می‌کند ضمن اینکه این اثر، گریزی نیز به تاریخ دارد.
از سرنوشت رمان «اورامانی‌ها» چه خبر؟
این کتاب نیز قرار است از سوی نشر سروش عرضه شود. من در «اورامانی‌ها» کوشیده‌ام تا شیوه روایتی تازه‌ای را در پیش گیرم. این کتاب مشتمل بر چند داستان کوتاه است که در عین مستقل بودن به یکدیگر پیوسته نیز هستند. من در این کتاب اتوبوسی را محور قرار داده‌ام و همچنین شخصیت‌هایی که در پایان داستان در روستایی با یکدیگر تلاقی می‌کنند. این کتاب برای تمام گروه‌های سنی نوشته شده است و احتمالاً در تابستان منتشر می‌شود.
در گفت‌وگویی که پیش‌تر با هم داشتیم به خاطر دارم مشغول نگارش فیلمنامه «افسانه آرش» بودید. در این باره توضیح می‌دهید؟
این فیلمنامه نیز قرار است از سوی نشر سروش عرضه شود. صبافیلم هم کار تهیه این سریال در قالب 52 قسمت را برعهده دارد.
آقای یوسفی! در سال‌های اخیر مبحث بازآفرینی متون کهن به سمت تئوریزه‌شدن پیش رفته است. فکر می‌کنید در حال حاضر این حیطه در چه شرایطی است؟
همان‌طور که اشاره کردید با تئوریزه شدن این مباحث، نویسندگان به سمت بازآفرینی متون کهن پیش رفته و خوب هم کار کرده‌اند. اما در این میان بازنویسی متون فولکلوریک نیز نباید از یاد نویسندگان برود.
اگر بحث تقویت بازآفرینی متون کهن و فولکلوریک را کنار بگذاریم و اگر فرض کنیم نویسندگان بیش از انتظار در این حیطه کار کرده‌اند به نظر شما مخاطب کودک و نوجوان به خواندن این آثار گرایش دارند؟
قطعاً. تجربه نشان داده است که کودکان و نوجوانان به این آثار علاقه دارند. آماری که ناشران نیز اعلام کرده‌اند گواه این ادعاست شاید به این خاطر که مباحث هویتی و فرهنگی و پرداختن آن در حال حاضر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است.
این استقبال مخاطب یعنی وجود تقاضا و نبود عرضه کافی.
به نظرم عرضه نیز در عرصه بازآفرینی متون کهن وجود دارد. منتها باید در راستای ارتقای کیفیت تلاش شود. به عنوان مثال باید در حوزه ایران باستان، فعالیت‌های مکتوب بیشتری انجام داد. هرچند تلاش ناشران خصوصی و دولت را در این‌باره نمی‌توان نادیده گرفت، اما با تمام این اوصاف، کشمکش به سمت مباحث هویتی بین نویسندگان و مخاطبان، خاصه کودک و نوجوان به چشم می‌خورد. ارسال نظر
پربیننده