عکس دیگو سیمئونه مثل قهرمان‌ها روی تیشرت‌ها، کلاه‌ها، بنرها و... هک شده. صعود اتلتیکومادرید به فینال لیگ قهرمانان اروپا باعث شد طرفداران این تیم چنین جمله‌ای را بگویند: «بله! این از بارسلونا و این هم از بایرن‌مونیخ!» تا اینکه جمعه هفته گذشته فرا رسید. روزنامه گاتزتا دلواسپورت عکس معروف آلبرتو کورادا در سال 1960 را که از ارنستو چه‌گوارا، رهبر انقلاب کوبا گرفته بود، روی جلد خود آورد اما تصویر، تصویر چه‌گوارا نبود. صورت سیمئونه در عکس وجود داشت. تیتر روزنامه گاتزتا هم این بود: «فرمانده سیمئونه؛ انقلابگر علیه تیکی‌تاکا» انقلاب؟ انقلابگر؟ اگر یک نفر این جلد را ببیند دچار شگفتی می‌شود. افتخاراتی که سیمئونه در حال حاضر در اتلتیکو به دست آورده، چیزی نیست که گیج‌کننده باشد. سیمئونه اتلتیکو را در اواخر سال 2011 که وضعیتی به هم ریخته داشت، تحویل گرفت. در لالیگا آنها میانه جدول بودند و در جام‌حذفی هم توسط آلباسته از رقابت‌ها کنار رفته بودند. وضعیت چیزی شبیه بحران بود اما در پایان فصل اتلتیکو لیگ اروپا را برد. خیلی زود سوپرجام اروپا با برتری مقابل چلسی به دست آورد. در سال 2013 جام‌حذفی از راه رسید و یک سال بعد اتلتیکو به هژمونی بارسلونا و رئال‌مادرید در لالیگا پایان داد و به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کرد. حالا آنها در یک فینال دیگر بودند. این همان تیمی بود که در تصورات ذهنی سیمئونه نقش بسته بود. جنگنده، خستگی‌ناپذیر و دارای انگیزه رقابت. بله! دارای انگیزه رقابت. اگر آنها حس رقابت را نداشتند، این اتفاقات برای اتلتیکو رخ نمی‌داد. اتلتیکو پس از آن به یک باشگاه فروشنده تبدیل شد. تیم سیمئونه با یک‌پنجاهم بودجه بارسلونا و رئال‌مادرید پیش می‌رفت. از نظر مالی آنها نمی‌توانند با بزرگان رقابت کنند اما در زمین چرا. کاری که سیمئونه در ویسنته‌کالدرون انجام داد، ساختن شخصیت بازیکنان همان‌طور که خودش می‌دانست بود. اتلتیکو کار می‌کرد، تمرین می‌کرد، می‌جنگید و از هر تیمی سخت‌تر می‌شد. شیوه اتلتیکو شاید ساده به نظر بیاید اما در سطحی که لازم است، جواب می‌دهد. این توانایی آنها را نشان می‌دهد که حریف را از منطقه سوم زمین دور و با ارسال تک‌مهاجم به قلب خط دفاعی حریف ایجاد موقعیت می‌کنند. در اتلتیکو مهم نیست کدام بازیکن در زمین بازی می‌کند. مهم این است که وظیفه‌‌اش را به درستی انجام می‌دهد. در بازی برگشت مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل بارسلونا، دیگو سیمئونه مجبور شد در غیاب ژوزه خیمنس از لوکاس ارناندس 20 ساله در خط دفاع استفاده کند. نتیجه چه شد؟ پیروزی و کلین‌شیت برای اتلتیکو. در بازی رفت مقابل بایرن‌مونیخ، دیگو گودین نبود و استفان ساویچ بازی کرد. نتیجه چه شد؟ پیروزی و کلین‌شیت برای اتلتیکو. بعد از راه پرهزینه بارسلونا (تیکی‌تاکا)، آیا اتلتیکو هم برای خودش به وجود آورنده مسیری جدید خواهد بود؟ فوتبال مدل اتلتیکو وابسته به فوتبال تیم‌های بزرگی مثل بارسلونا و بایرن‌مونیخ است. فوتبال بایرن و بارسا، نتیجه انقلابی است که چندین سال پیش در فوتبال به وجود آمد و در نتیجه برتری آنهاست که عملکرد تیمی مثل اتلتیکو به چشم می‌‌آید. در واقع سبک بازی اتلتیکو به پیش‌شرطی همچون بایرن و بارسا نیاز دارد تا مقابل آنها دفاع کنند و حریف را شکست دهند. سیمئونه یک مربی مؤلف، یک لیدر و الهام‌بخش موفقیت‌های خارق‌‌العاده است اما نه او چه‌گواراست و نه فوتبال تیمش، انقلاب!