شناخت و معرفت دقیق اندیشه و مطالبات مردم و هدایت درست و مدبرانه این مهم همان اکسیری است که روحانیت آگاه و متقی را طی دهها سال اخیر، رهبر جنبشهای اجتماعی و سیاسی جامعه ایرانی کرده است و بیتردید نمیتوان جنبش یا خیزشی ملی و مذهبی را در کشور نام برد که راهبری یا بخشی از هدایت آن را روحانیت و مراکز دینی بر عهده نداشته باشند.
تحولات ایران در یکصد سال اخیر سرشار از چنین رخدادهایی است. بهرغم برخی تلاشها برای وارونهانگاری واقعیت این رخدادها، اما روند شکلگیری تحولات جامعه ایرانی نشانگر ژرفای استقبال از هدایتگریهای منابع و مبادی دینی در جهتگیریهای اجتماعی و سیاسی است. رشد چنین پذیرشی نیز سرانجام منجر به انجام همه خیزشهای استقلالخواهانه و آزادیطلبانه و عدالتگرایانه با انقلاب اسلامی شد.
واقعیت بزرگ در وقوع انقلاب، غلظت نقش روحانیت در تصمیمگیریهاست و البته نباید این مهم را نیز مغفول گذاشت که نقش روحانیت، معلول درک صحیح نیازهای عمومی جامعه و هماهنگی و جهتگیری درست این نیازهاست.
جایگاه و نقش روحانیت بویژه مراجع عظام بهعنوان سرآمد روحانیت در روند تحولات جامعه ایرانی، قبل و بعد از انقلاب آشکار است و ژرفاندیشی بزرگ مرجع تاریخ تشیع، آیتالله العظمي بروجردی(ره) برای بسترسازی رشد و نقشآفرینی روحانیت و همچنین موقعیتشناسی و کیاست امام خمینی(ره) در به نتیجه رساندن اهداف این نقشآفرینی بر كسي پوشيده نيست.
پایگاه اجتماعی قدرتمند مراکز دینی در واقع هم به واسطه برخورداری از مفاهیم و معانی ارزشمند و روزآمد دینی و هم سابقه درخشان راهبری جنبشهای مردمی است. روحانیت به عنوان نماد تفکری که برخوردار از این مولفههاست، جایگاهی ارزشمند در مناسبات اجتماعی و حکومتی دارد. هرچند نیازمندی جامعه و حکومت به بهرهگیری از چنین منابعی نیز قابل درک و مورد پذیرش است اما ارتباط مستمر با مبادی دینی و مؤانست با روحانیت موجب برقراری ارتباطی عاطفی میان مردم و مسؤولان با این قشر شده است و به همین خاطر است که فقدان یک عالم دینی، ثلمهای ملموس و محسوس در جامعه پدیدار میسازد.حضور گسترده و کم نظير ملت و مسؤولان در مراسم تشییع آیتالله العظمی بهجت(ره) نیز حاکی از همین واقعیت است.
ملت روز گذشته قدردانی قابل تحسینی از خدمات عالمان دینی خود به نمایش گذاشت. خیل بیشمار عزاداران رحلت آیتالله العظمی بهجت(ره)، این مرجع عارف و متقی تبلور نمونه اي كامل از اين قدرداني و اتحاد مردم و روحانيت بود. روحانيت و اكسير هدايتگري
شناخت و معرفت دقیق اندیشه و مطالبات مردم و هدایت درست و مدبرانه این مهم همان اکسیری است که روحانیت آگاه و متقی را طی دهها سال اخیر، رهبر جنبشهای اجتماعی و سیاسی جامعه ایرانی کرده است و بیتردید نمیتوان جنبش یا خیزشی ملی و مذهبی را در کشور نام برد که راهبری یا بخشی از هدایت آن را روحانیت و مراکز دینی بر عهده نداشته باشند.
تحولات ایران در یکصد سال اخیر سرشار از چنین رخدادهایی است. بهرغم برخی تلاشها برای وارونهانگاری واقعیت این رخدادها، اما روند شکلگیری تحولات جامعه ایرانی نشانگر ژرفای استقبال از هدایتگریهای منابع و مبادی دینی در جهتگیریهای اجتماعی و سیاسی است. رشد چنین پذیرشی نیز سرانجام منجر به انجام همه خیزشهای استقلالخواهانه و آزادیطلبانه و عدالتگرایانه با انقلاب اسلامی شد.
واقعیت بزرگ در وقوع انقلاب، غلظت نقش روحانیت در تصمیمگیریهاست و البته نباید این مهم را نیز مغفول گذاشت که نقش روحانیت، معلول درک صحیح نیازهای عمومی جامعه و هماهنگی و جهتگیری درست این نیازهاست.
جایگاه و نقش روحانیت بویژه مراجع عظام بهعنوان سرآمد روحانیت در روند تحولات جامعه ایرانی، قبل و بعد از انقلاب آشکار است و ژرفاندیشی بزرگ مرجع تاریخ تشیع، آیتالله العظمي بروجردی(ره) برای بسترسازی رشد و نقشآفرینی روحانیت و همچنین موقعیتشناسی و کیاست امام خمینی(ره) در به نتیجه رساندن اهداف این نقشآفرینی بر كسي پوشيده نيست.
پایگاه اجتماعی قدرتمند مراکز دینی در واقع هم به واسطه برخورداری از مفاهیم و معانی ارزشمند و روزآمد دینی و هم سابقه درخشان راهبری جنبشهای مردمی است. روحانیت به عنوان نماد تفکری که برخوردار از این مولفههاست، جایگاهی ارزشمند در مناسبات اجتماعی و حکومتی دارد. هرچند نیازمندی جامعه و حکومت به بهرهگیری از چنین منابعی نیز قابل درک و مورد پذیرش است اما ارتباط مستمر با مبادی دینی و مؤانست با روحانیت موجب برقراری ارتباطی عاطفی میان مردم و مسؤولان با این قشر شده است و به همین خاطر است که فقدان یک عالم دینی، ثلمهای ملموس و محسوس در جامعه پدیدار میسازد.حضور گسترده و کم نظير ملت و مسؤولان در مراسم تشییع آیتالله العظمی بهجت(ره) نیز حاکی از همین واقعیت است.
ملت روز گذشته قدردانی قابل تحسینی از خدمات عالمان دینی خود به نمایش گذاشت. خیل بیشمار عزاداران رحلت آیتالله العظمی بهجت(ره)، این مرجع عارف و متقی تبلور نمونه اي كامل از اين قدرداني و اتحاد مردم و روحانيت بود. ارسال نظر
پربیننده