و اما تشییع...
طی سالیان اخیر متاسفانه با از دست‌دادن علما و مراجع بزرگ، شاهد مراسم متعدد تشییع پیکرهای پاک ایشان بوده‌ایم. اگرچه از زمان فوت حضرت امام(ره) زمان مناسب و کافی در اختیار مسؤولان بود تا مشکلات و نحوه برگزاری بهتر این قبیل مراسم را بررسی کرده، راهکارها و تیم حرفه‌‌ای مورد نیاز را اتخاذ کرده و تشكيل دهند اما حتی بعد از این همه سال و این همه مراسم متاسفانه در تشییع پيكر مطهر حضرت آیت‌الله‌العظمي بهجت هم شاهد همان بی‌نظمی‌ها و بی‌برنامگی‌های تکراری بودیم که حتی گاهی منجر به قطع پخش صحنه‌ها از طرف صدا و سیما می‌شد. وقتی روی ماشین حامل تابوت نوشته بزرگ مواد لبنی اتسا را دیدم، فهمیدم توقع بیجایی برای تشییع جنازه آبرومند داریم. بعد از دو روز که از فوت ایشان می‌گذشت در این حد مدیریت وجود نداشت که دور این ماشین را با دم‌دستی‌ترین راه‌حل ممکن یعنی یک برزنت سیاه محكم بپوشانند يا از ماشين مناسب‌تري استفاده كنند،گرچه در تمام طول مراسم برادران با اونیفورم سپاه به وفور دیده می‌شدند ولی کاملا مشهود بود که نه تنها توانایی ایجاد نظم را نداشتند و مشمول بی‌برنامگی‌های کلی بودند بلکه گاهی رفتار خودشان عامل بی‌نظمی بود. به نظر نمی‌رسید در نظر گرفتن جایی برای اقامه نماز میت و خالی نگه‌داشتن آن فضا برای یک مدت کوتاه آنقدر ناممکن باشد که همیشه شاهد به سختی‌افتادن علماي اطراف تابوت باشیم. همچنین پیش‌بینی و در نظر گرفتن جایگاهی برای عکاسان و فیلمبرداران و جلوگیری از ازدحام و هجوم ایشان و مردم عادی برای چسباندن خود به تابوت، توقع عجیبی در چنین شرایطی نیست. جدا از کوتاهی‌های مسؤولان برای برگزاری منظم تشییع پيكرهاي مطهر محترم‌ترین بندگان خدا، انتظار می‌رود صدا و سیما هم به جای اختصاص این همه ساعت برنامه به حرف و حدیث‌ها و حاشیه‌های فوتبالیست‌ها و مربیان محترمشان، قدری به آموزش و ارتقای فرهنگ مردم بپردازد تا امر ساده هُل ندادن و رعایت نظم شخصی در این مواقع را بیاموزیم و سعی نکنیم به خاطر رساندن دست خود به تابوت، صحنه‌هايی دور از شأن مشایعت‌کنندگان را بسازیم.
استراتژی فریب شال سبز
و جمع‌آوری گشت ارشاد؟!
بعد از آنکه خاتمی به واسطه ورود موسوی به عرصه انتخابات ناچار به کناره‌گیری شد، بزرگ‌ترین دغدغه اصحاب اصلاحات! این بود که نام میرحسین و سوابق او استعداد ایجاد موج سیاسی و اجتماعی را ندارد. البته آنها به این موضوع اعتراف داشتند که حتی با وجود نامزد اصلی‌شان (سیدمحمد خاتمی) به خاطر آگاهی مردم و تکدر وجدان عمومی از عملکرد 8 ساله دولت وی، دیگر جوسازی و موج‌آفرینی ممکن نیست، اما به هرحال در مقام قیاس، مهندس موسوی را از بن فاقد توانایی و استعداد در این زمینه‌ها ارزیابی کرده و در اغلب مباحث حزبی و محفلی‌شان این دلشوره جدی را به او گوشزد می‌کنند. با این اوصاف دست به کار شده‌اند تا در فرصت باقی مانده، هرچه می‌توانند، ولو با هدف حداقلی به طراحی تغییر وجهه موسوی بپردازند! غافل از آنکه هنر مشاطگی و تاثیر آن محدود و موقت است و احتمال اینکه افکار عمومی با دریافت این سیگنال‌های موهن، غیرت کند فراوان است. با این حال اشتباه بزرگ‌تر موسوی و حامیانش ورود به عرصه علنی‌ترین شکل تناقض در اولین بیانات انتخاباتی ایشان بود. اینکه چگونه جناب موسوی پذیرفته است تا شعار اول او موضوعی باشد که اولاً وجدان او را درگیر کند و ثانیاً مخاطبان را به فوریت متوجه سوابق و عملکرد وی و تعدد و تفاوت فاحش او کند که به راحتی هم در حافظه تاریخي مردم و هم در اسناد فراوان موجود است، جای تعجب است اما ظاهراً اکسیر انتخابات و جوزدگی بیش از اینها در آستین دارد! از یکی از فعالان سابق عرصه اطلاع‌رسانی که اینک از اعضای موثر ستاد موسوی است نقل می‌شود که «عقلای ستاد هفته‌ها در اتاق فکر نشستند و بالاخره نتیجه گرفتند که اولین شعار جناب موسوی این باشد؛ اگر من رئیس‌جمهور شوم، گشت ارشاد را جمع می‌کنم!!» بی‌تردید مهندس موسوی هم مثل حضرات که پروسه‌ای طی کردند تا به این نتیجه برسند که بتواند برای گفتن این شعار آماده شود، جریان ذهنی مشوشی را گذرانده است چرا که در مقام گفت‌وگوی نفس، ایشان بیشتر از هر کس سوابق و عملکرد خود را یادآوری می‌کند.قطعاتی از واقعیت که به ذهن او هجوم می‌آورد مثل دستورها و دخالت‌هایی که خود و زیرمجموعه‌اش راجع به فرهنگ عمومی داشته‌اند، لباس و رفتار خانم‌ها حتی بلندی موی آقایان و... شاید در همین محادثات نفس تصویر اکبر گنجی هم در خاطرات او مرور شده باشد؛ آن زمان که موی پسران را می‌برید و دختران را کتک می‌زد، ماجراهایی که با دستور و دخالت حضرت امام (ره) فیصله یافت. نتیجه: جامعه ما در مرحله تکوین و فرهیختگی عمومی است (همانطور که بارها در مضامین فرمایشات مقام معظم رهبری آمده است) افق ادراک اجتماعی کشور بسیار بالاتر از اینهاست که با تمسک به شعارهای نخ‌نما شده دگراندیشان، تحت تاثیر قرار بگیرند. در تميیز آحاد مردم ما، شال سبز و شعارهایی چون جمع‌آوری گشت ارشاد(!) نشانه استراتژی فریب است. نکته
و اما تشییع...
طی سالیان اخیر متاسفانه با از دست‌دادن علما و مراجع بزرگ، شاهد مراسم متعدد تشییع پیکرهای پاک ایشان بوده‌ایم. اگرچه از زمان فوت حضرت امام(ره) زمان مناسب و کافی در اختیار مسؤولان بود تا مشکلات و نحوه برگزاری بهتر این قبیل مراسم را بررسی کرده، راهکارها و تیم حرفه‌‌ای مورد نیاز را اتخاذ کرده و تشكيل دهند اما حتی بعد از این همه سال و این همه مراسم متاسفانه در تشییع پيكر مطهر حضرت آیت‌الله‌العظمي بهجت هم شاهد همان بی‌نظمی‌ها و بی‌برنامگی‌های تکراری بودیم که حتی گاهی منجر به قطع پخش صحنه‌ها از طرف صدا و سیما می‌شد. وقتی روی ماشین حامل تابوت نوشته بزرگ مواد لبنی اتسا را دیدم، فهمیدم توقع بیجایی برای تشییع جنازه آبرومند داریم. بعد از دو روز که از فوت ایشان می‌گذشت در این حد مدیریت وجود نداشت که دور این ماشین را با دم‌دستی‌ترین راه‌حل ممکن یعنی یک برزنت سیاه محكم بپوشانند يا از ماشين مناسب‌تري استفاده كنند،گرچه در تمام طول مراسم برادران با اونیفورم سپاه به وفور دیده می‌شدند ولی کاملا مشهود بود که نه تنها توانایی ایجاد نظم را نداشتند و مشمول بی‌برنامگی‌های کلی بودند بلکه گاهی رفتار خودشان عامل بی‌نظمی بود. به نظر نمی‌رسید در نظر گرفتن جایی برای اقامه نماز میت و خالی نگه‌داشتن آن فضا برای یک مدت کوتاه آنقدر ناممکن باشد که همیشه شاهد به سختی‌افتادن علماي اطراف تابوت باشیم. همچنین پیش‌بینی و در نظر گرفتن جایگاهی برای عکاسان و فیلمبرداران و جلوگیری از ازدحام و هجوم ایشان و مردم عادی برای چسباندن خود به تابوت، توقع عجیبی در چنین شرایطی نیست. جدا از کوتاهی‌های مسؤولان برای برگزاری منظم تشییع پيكرهاي مطهر محترم‌ترین بندگان خدا، انتظار می‌رود صدا و سیما هم به جای اختصاص این همه ساعت برنامه به حرف و حدیث‌ها و حاشیه‌های فوتبالیست‌ها و مربیان محترمشان، قدری به آموزش و ارتقای فرهنگ مردم بپردازد تا امر ساده هُل ندادن و رعایت نظم شخصی در این مواقع را بیاموزیم و سعی نکنیم به خاطر رساندن دست خود به تابوت، صحنه‌هايی دور از شأن مشایعت‌کنندگان را بسازیم.
استراتژی فریب شال سبز
و جمع‌آوری گشت ارشاد؟!
بعد از آنکه خاتمی به واسطه ورود موسوی به عرصه انتخابات ناچار به کناره‌گیری شد، بزرگ‌ترین دغدغه اصحاب اصلاحات! این بود که نام میرحسین و سوابق او استعداد ایجاد موج سیاسی و اجتماعی را ندارد. البته آنها به این موضوع اعتراف داشتند که حتی با وجود نامزد اصلی‌شان (سیدمحمد خاتمی) به خاطر آگاهی مردم و تکدر وجدان عمومی از عملکرد 8 ساله دولت وی، دیگر جوسازی و موج‌آفرینی ممکن نیست، اما به هرحال در مقام قیاس، مهندس موسوی را از بن فاقد توانایی و استعداد در این زمینه‌ها ارزیابی کرده و در اغلب مباحث حزبی و محفلی‌شان این دلشوره جدی را به او گوشزد می‌کنند. با این اوصاف دست به کار شده‌اند تا در فرصت باقی مانده، هرچه می‌توانند، ولو با هدف حداقلی به طراحی تغییر وجهه موسوی بپردازند! غافل از آنکه هنر مشاطگی و تاثیر آن محدود و موقت است و احتمال اینکه افکار عمومی با دریافت این سیگنال‌های موهن، غیرت کند فراوان است. با این حال اشتباه بزرگ‌تر موسوی و حامیانش ورود به عرصه علنی‌ترین شکل تناقض در اولین بیانات انتخاباتی ایشان بود. اینکه چگونه جناب موسوی پذیرفته است تا شعار اول او موضوعی باشد که اولاً وجدان او را درگیر کند و ثانیاً مخاطبان را به فوریت متوجه سوابق و عملکرد وی و تعدد و تفاوت فاحش او کند که به راحتی هم در حافظه تاریخي مردم و هم در اسناد فراوان موجود است، جای تعجب است اما ظاهراً اکسیر انتخابات و جوزدگی بیش از اینها در آستین دارد! از یکی از فعالان سابق عرصه اطلاع‌رسانی که اینک از اعضای موثر ستاد موسوی است نقل می‌شود که «عقلای ستاد هفته‌ها در اتاق فکر نشستند و بالاخره نتیجه گرفتند که اولین شعار جناب موسوی این باشد؛ اگر من رئیس‌جمهور شوم، گشت ارشاد را جمع می‌کنم!!» بی‌تردید مهندس موسوی هم مثل حضرات که پروسه‌ای طی کردند تا به این نتیجه برسند که بتواند برای گفتن این شعار آماده شود، جریان ذهنی مشوشی را گذرانده است چرا که در مقام گفت‌وگوی نفس، ایشان بیشتر از هر کس سوابق و عملکرد خود را یادآوری می‌کند.قطعاتی از واقعیت که به ذهن او هجوم می‌آورد مثل دستورها و دخالت‌هایی که خود و زیرمجموعه‌اش راجع به فرهنگ عمومی داشته‌اند، لباس و رفتار خانم‌ها حتی بلندی موی آقایان و... شاید در همین محادثات نفس تصویر اکبر گنجی هم در خاطرات او مرور شده باشد؛ آن زمان که موی پسران را می‌برید و دختران را کتک می‌زد، ماجراهایی که با دستور و دخالت حضرت امام (ره) فیصله یافت. نتیجه: جامعه ما در مرحله تکوین و فرهیختگی عمومی است (همانطور که بارها در مضامین فرمایشات مقام معظم رهبری آمده است) افق ادراک اجتماعی کشور بسیار بالاتر از اینهاست که با تمسک به شعارهای نخ‌نما شده دگراندیشان، تحت تاثیر قرار بگیرند. در تميیز آحاد مردم ما، شال سبز و شعارهایی چون جمع‌آوری گشت ارشاد(!) نشانه استراتژی فریب است. ارسال نظر
پربیننده