علی‌الله سلیمی: در ادامه یادداشت‌های روزانه‌ای که برای صفحه فرهنگی روزنامه «وطن امروز» می‌نویسم، امروز می‌خواهم نقدی بر چگونگی برگزاری نمایشگاه کتاب تهران داشته باشم که به ظاهر هم بین‌المللی نام گرفته است! با وجود اینکه می‌دانیم سال اول برگزاری نمایشگاه کتاب در محل جدید «شهر آفتاب» است و نمی‌شود خیلی به کم و کاستی‌های آن خرده گرفت اما واقعیت آن است که در این دوره از نمایشگاه برخی ناهماهنگی‌ها به قدری چشمگیر است که برخی مراجعه‌کنندگان به نمایشگاه «شهرآفتاب» را واقعا کلافه کرده است، در چند نوبت برخورد با مراجعه‌کنندگان، ناشران و نویسندگان در نمایشگاه این را دریافته‌ام. مثلا یکی از نویسندگان که در روز چهارم برگزاری نمایشگاه برای رونمایی کتاب جدیدش به غرفه ناشر مراجعه کرده و در ادامه به سالن‌های مختلف هم سرک کشیده بود به شوخی می‌گفت: اگر کلاهم بیفتد دیگر برنمی‌گردم بردارم! چون در روز حضورم آنچنان کلافه شدم که ترجیح دادم هر چه زودتر از محل نمایشگاه خارج شوم تا نفس راحتی بکشم. اگر از اغراق و اغماض در این گفته غیرجدی بگذریم، باز هم نمی‌شود از برخی بی‌نظمی‌ها در نمایشگاه امسال گذشت. نکته اول موضوع پارکینگ خودروهاست که به‌رغم وسعت فضا نمی‌شود براحتی خود را به سالن‌ها رساند. البته این موضوع شاید به خاطر ناآشنایی مراجعه‌کنندگان باشد که با موقعیت سالن‌های اصلی و جنبی و همچنین بخش‌های خدماتی آشنایی ندارند که هر یک در گوشه‌ای قرار گرفته و تابلوهای راهنمای مسیر هم در این آشفتگی چندان راهگشا نیست. بسیاری از مراجعه‌کنندگان خودروهای خود را در جایی از محوطه نمایشگاه که به‌عنوان پارکینگ اختصاصی تعیین شده پارک می‌کنند که باید بقیه مسیر را با پای پیاده طی کنند و این مسیر هم نسبتا طولانی است. البته وسیله نقلیه اختصاصی در داخل محوطه برای جابه‌جایی بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده اما پیدا کردن محل‌های توقف این وسایل نقلیه هم کار دشواری است، چون ایستگاه‌ها به صورت پراکنده است و برای بازدیدکنندگان چندان شناخته‌شده نیست. با این حال، از این مساله هم براحتی می‌شود گذشت. نکته بعدی، محل قرارگیری بخشی از غرفه‌ها در چادرهاست که با توجه به فصل بهار و روزهای بارانی که گاه با توفان نیز همراه است، هنگام باد و باران مشکلاتی را برای غرفه‌داران و همچنین بازدیدکنندگان ایجاد می‌کند. تازه‌ساز بودن محوطه و نیز خاکی بودن بخش‌هایی از محل برگزاری نمایشگاه در روزهای بارانی باعث دشواری‌های زیادی برای حاضران در آن محل می‌شود. حتی ناهموار بودن بخش‌هایی از زمین محوطه نمایشگاه باعث شده در قسمت‌هایی از آن و بیشتر در گودی‌ها آب جمع شود و به این صورت مشکلات چند برابر شود. همه این ناهماهنگی‌ها به‌اضافه مشکلات ریز و درشت دیگر را می‌شود به حساب سال نخست بهره‌برداری از شهرآفتاب به عنوان نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران گذاشت اما طبعا برای برگزاری این رویداد بزرگ فرهنگی در سال‌های بعد انتظارها به مراتب بالاتر می‌رود. از سویی اگر نقدی هم به جامعه ایرانی درباره عدم توجه به ارزش والای کتابخوانی داشته باشیم، باید در ادامه کوتاهی‌های صورت‌یافته از سوی مسؤولان امر به نادیده‌گرفتن مردم برای مراجعه به نمایشگاه و نیز عدم خرید کالایی مطلوب چون کتاب بپردازیم، چرا که متاسفانه مشاهده می‌شود آنهایی هم که به نمایشگاه می‌آیند تنها می‌خواهند در یک دورهمی همانند گشت و گذار در روز طبیعت(!) دقایقی را در کنار هم بگذرانند که البته طیف جوان و دانشجو در این زمینه بسیار قابل مشاهده است. این در حالی است که با وجود گران شدن کتاب و مشکلات متعدد، نباید چشم‌های خود را به مطالعه بویژه درباره موضوعات مختلف غیردرسی ببندیم، چرا که آینده جامعه‌ای سالم و پویا و آگاه تنها با کتابخوانی حاصل می‌شود. البته برخی هم تنها برای پُز کتابخوانی آثاری را تهیه کرده و در ویترین خانه می‌گذارند! که این هم در ادامه همان کج‌فهمی‌های ایجادشده درباره چرایی خواندن کتاب است.