
علی رهبری، رهبر ارکستر سمفونیک تهران در نامهای سرگشاده به حسن روحانی رئیسجمهور کشورمان به بیان شرایط نامناسب موسیقی پرداخت که در بخشی از آن آمده است: «جناب آقای دکتر حسن روحانی رئیسجمهور محترم جمهوری اسلامی ایران... چه بکنیم و کجا برویم تا شما به نامههای ما در زمان ریاست هم توجه بفرمایید. حدود 5 ماه پیش نوشتیم که جناب آقای رئیسجمهور به فریاد ما برسید، نهتنها اقدامی نفرمودید بلکه شرایط ما را بهخاطر نوشتن آن نامه سختتر و پیچیدهتر هم کردید و عدهای را هم به جان ما انداختید. این هم آخرین نامه خدمت شما... میگویند اطرافیان دربارها به پادشاهان همیشه میگفتند «خیالتان آسوده باشد، شهر امن و امان است» البته آنها میدانستند که در حقیقت این پادشاهان بودند که دوست داشتند این خبرها را فقط به این صورت بشنوند. آیا شما هم دچار این گرفتاری شدهاید؟ آیا شما نمیدانید که وضع هنرمندان گذشته از یک گروه خاص و یک باند بقیه به هیچ وجه بهتر نشده است؟ آیا در رسانهها هم نمیخوانید با ما چه میکنند؟ آیا واقعاً نمیدانید 75 نفر نوازنده ارکستر سمفونیک 3 ماه است دستمزدی از دولت دریافت نکردهاند؟ آیا واقعاً نمیدانید که بیش از 8 ماه نوازندگان هیچگاه حقوق ماهانه دریافت نکردهاند؟ آیا واقعاً نمیدانید ارکستر سمفونیک تهران 4 روز دیگر به فستیوال جهانی شانگهای نمیرود چون که نوازندگانش قراردادی ندارند؟ اگر نمیدانید باعث خجالت بنده و اگر میدانید باعث آبروریزی بنده است و اگر دوست دارید وزیر محترم ارشاد به شما گزارش دهد که خیالتان راحت باشد در اشتباه پادشاهان هستید. من قادر به سخن گفتن در موارد دیگر بهجز موسیقی نیستم. آیا شما واقعاً نمیدانید با هنرمندان بهخصوص موسیقیدانان در زمان شما رفتار درستی نمیشود؟ میگفتند در زمان آقای احمدینژاد به موسیقیدانان بیاعتناعی شده؛ صد رحمت به بیاعتناعی تا بیاحترامی. یک سال و نیم پیش با عشق و امید با دعوت دولت، به مملکتم آمدم و 2 روز پیش بعد از 14 ماه ایران را با غم و ناامیدی فراوان ترک کردم. دولتی که در عمل نیاز به افرادی مانند من ندارد و به من و امثال من کمال بیاحترامی را داشته است. در دوران تبلیغات انتخابات رئیسجمهوری، من هم مانند بسیاری از ایرانیان دور از وطن لذت بردم از اینکه جنابعالی قول دادید ارکسترها را دوباره باز میفرمایید، کارها را رها کردم و تصمیم گرفتم بعد از سالها دوری از وطن و کار در کشورهای دیگر بهعنوان مدیر هنری ارکستر سمفونیک تهران برای بهبود وضع این ارکستر تلاش کنم، غافل از اینکه صحبت شما واقعاً سمبولیک بوده و بیشتر جنبه تبلیغات فرهنگی داشته و دولت شما هیچگونه آمادگی برای این کار بهخصوص از نظر مدیریت نداشته است. غافل از اینکه شما ما را در اختیار وزارتخانهای میگذارید که ساختمان مدیریتش بهعلت باندبازی مخصوص مانند یک هرمی آجری شده که هرچه بالاتر میروی قدرتش کمتر میشود، هرم آجری که آجرهای پایین فقط بالاییها را نگه داشتهاند... غافل از اینکه وزارت فرهنگ و ارشاد شما توسط افرادی اداره خواهد شد که اصلاً ارتباطی با این وزارتخانه ندارند... آقای رئیسجمهور! از ما که گذشت ولی اگر واقعاً تصمیم دارید کار درستی در این راه انجام شود جلوی این بلبشوی افتضاح را بگیرید تا ولو اینکه دوباره انتخاب نشوید از شما بهعنوان یک هنردوست نام برده شود.