سرخابی‌ها به این 2 بازیکن نیاز دارند؟
آینده مبهم مهاجمان خارجی
هم استقلال و هم پرسپولیس برای تقویت خط حمله خود در فصل نقل‌وانتقالات تابستانی سال قبل مهاجمان خارجی جذب کردند اما آیا پروپییچ و بنگستون توانستند انتظارات را برآورده کنند و سوال اساسی‌تر اینکه آیا سرخابی‌ها باید قرارداد این 2 بازیکن را تمدید کنند؟ به گزارش شفقنا ورزشی، پروپییچ لقب گلزن بالکان را یدک می‌کشید و در لیگ آلبانی آمار خیره‌کننده‌ای ثبت کرد و همین هم باعث شد کادر فنی استقلال به جذب او علاقه‌مند شود و در نهایت این مهاجم بلندبالا به جمع آبی‌پوشان پایتخت ملحق شود. اما آیا پروپییچ خرید خوبی برای استقلال بود و آیا باید آبی‌پوشان چنین بازیکنی را نگه دارند و قرارداد او را تمدید کنند؟ خود پرویز مظلومی بهترین کسی است که می‌تواند درباره مهاجم بالکانی تیمش نظر بدهد. سرمربی استقلال اعتراف کرد پروپییچ نتوانست انتظاراتش را برآورده کند و خرید خوبی برای آبی‌پوشان باشد. به نظر می‌رسد نظر هواداران استقلال هم به نظر مظلومی نزدیک‌تر باشد. مهاجم هندوراسی پرسپولیس اما نسبت به پروپییچ عملکرد بهتری از خود نشان داد. او برابر گسترش فولاد گل 3 امتیازی به ثمر رساند. در اهواز با 2 گل که وارد دروازه استقلال کرد 3 امتیاز را برای سرخ‌پوشان به ارمغان آورد و مهم‌تر اینکه در داربی، پرسپولیس را از شکست نجات داد و گل تساوی را در آخرین دقایق به ثمر رساند. اما بنگستون هم کمتر در ترکیب اصلی به میدان می‌رفت و هر گاه هم بازی می‌کرد از روحیه خوبی برخوردار نبود و حتی شایعه شد بازیکنان پرسپولیس به او پاس نمی‌دهند و با این بازیکن خارجی رفتار خوبی ندارند. این مهاجم هندوراسی هم نتوانست انتظارات قرمزپوشان را برآورده کند و بعید به نظر می‌رسد قراردادش با وجود طارمی و علی علیپور تمدید شود یا اینکه خود او علاقه‌ای به نیمکت‌نشینی داشته باشد. معمولا 2 باشگاه استقلال و پرسپولیس بنابر دلایل خاصی نمی‌توانند بازیکنان خارجی باکیفیتی را جذب کنند. به عنوان مثال سنگربان پرسپولیس را با خسوس مقایسه کنید. عبدالله ویسی، سرمربی استقلال خوزستان برای جذب سنگربان برزیلی تیمش به برزیل سفر کرد و بعد از بررسی‌های زیاد این سنگربان را جذب کرد و در نهایت هم باید به سرمربی استقلال خوزستان آفرین گفت، چرا که او بهترین را داشت و یکی از دلایل اصلی قهرمانی خوزستانی‌ها هم عملکرد خوب سنگربان این تیم بود. نه بنگستون و نه پروپییچ مهاجمان خوبی برای استقلال و پرسپولیس نبودند.
از پرسپولیس تا سپیدرود رشت
بردیا یادگاری: درام امسال فوتبال ایران را پرسپولیس شکل داد. تیمی که دوست داشته شدنش در دوقطبی ظالم - مظلوم اول لیگ کلید خورد تا آنها از پس اتفاقات داوری، میلیون‌ها هواخواه تازه بیابند که حالا به تیم حساس شده بودند. بعد از این نوبت بازی‌های رو به جلو، فرصت‌های از دست رفته و بدشانسی‌ها رسید و از همه مهم‌تر، مرگ یک کاپیتان جوان که آنها را دوست‌داشتنی‌تر کرد. شاید هم سببش تعدد آدم‌های طلبکار و تهاجمی در این فوتبال بود؛ تضادی که در قیاس با شرایط کلی این پرسپولیس، مردم را به میدان علاقه عمومی کشاند. آنها تا روز آخر به امید قهرمانی پای برانکو و شاگردانش ایستادند اما امروز همان روزی است که باید اشتباهات را شمرد؛ چیزهایی از جمله 2 گل خورده در بازی‌های آخر که آن روزها خیلی هم مهم به نظر نمی‌آمد اما در ثانیه‌های آخر لیگ ارزش جزئیات را به رخ کشید تا پرسپولیس قافیه را به یک تیم شایسته ببازد. فوتبال در دل تاریخ شکل گرفتنش هزاران هزار اتفاق مشابه داشته است؛ از دست رفتن قهرمانی‌ها و سقوط‌های بزرگ، تلخکامی‌هایی با ظاهر پایان‌ناپذیر اما امید خیلی زود بازمی‌گردد. کما اینکه این نهمین سال دوری پرسپولیس از قهرمانی بود، تیمی که امید‌های ذره به ذره هرساله و دلخوشی‌های ریزریز حیاتش را شکل داده است. سپیدرود رشت با 20 هزار هوادارش در عضدی هم فصل دیگری از این داستان بود. آنهایی که بین فنس زنگ‌زده و فشار طرفداران پشت سری فشرده می‌شدند، همان‌هایی هستند که فوتبال را شکل داده‌اند. حساب کنید بعد از 2 دهه غیبت در فوتبال ایران چگونه همه چیز از یاد رفته تا تاریخ جدیدی شکل بگیرد. یک چیزی که سال‌ها بعد بشود تعریفش کرد. البته اگر استقلال خوزستانی مانده باشد؛ قهرمان امسال که کاش همیشه این همه هواخواه و علاقه‌مند داشته باشد نه فقط اینهایی که شب قهرمانی ورزشگاه را پرمی‌کنند و می‌روند پی کارشان. اگرچه ممکن است با این قهرمانی آنها حالا رسما جای استقلال اهواز را در دل مردم جنوب گرفته باشند اما اگر غیر از این باشد، به قهرمانی تیمی که میانگین هوادارش زیر 1000 نفر بوده نباید زیاد دل بست که ما در فوتبال به پیوستگی نیاز داریم و هویت و سبک و مکتب؛ چیزهایی که هنوز در فوتبال ایران عمومی نیست.