
در بخش پایانی برنامه «هفت» که جمعه 7خرداد روی آنتن شبکه 3 رفت، با حضور مسعود فراستی و ناصر هاشمزاده به نقد فیلم «دونده زمین» ساخته کمال تبریزی پرداخته شد. به گزارش «وطن امروز» فراستی در ابتدای این میز نقد جنجالی گفت: این فیلم تمام افتخارش این است که پس از 6 سال توقیف، اکران شد. من در عمرم تاکنون یک فیلم را به تنهایی ندیدهام. اما چند شب پیش این فیلم را به تنهایی همراه با صندلیهای خالی دیدم. یک فیلم بشدت عقب افتاده، بشدت غیرسینمایی و غیرحرفهای است که جایش متاسفانه در باکس «هنر و تجربه» است که هر فیلم توقیفی به درد نخوری را در آن میریزند. اکران همین فیلمها حتی به اعتبار «هنر و تجربه» ضربه زده است.
هاشمزاده: «دونده زمین» سیاستزده است
در ادامه ناصر هاشمزاده در نقد «دونده زمین» گفت: من فکر میکنم شاهد یک شتابزدگی در ساخت این فیلم هستیم چون به هر حال کمال تبریزی کارگردان بنام و مطرح و کاربلدی است و ساخت چنین اثری از او بعید است. فیلم به وضع سیاسی توجه کرده اما سیاستزده است. یعنی یک نگاه بسیار گروهی و دستهای به مساله سیاست دارد؛ این یعنی توهین و توجه نکردن به سیاست و پرداختن به مردم. مردمی که چون با ما نبودید، این وضع شما شده است.
به چه قیمتی خودت و ملتت را تحقیر میکنی؟!
هاشمزاده افزود: یکی از دلواپسیهای من راجع به این فیلم این است که اگر به خودتان توهین میکنید مانعی ندارد اما وقتی از حافظ نقل میکنید، لااقل حرف حافظ را بفهمید و نابجا نقل نکنید. آخر این چه مسابقهای است که شما در این فیلم گذاشتهاید که دوست دارید این دونده خارجی در این میدان پیروز باشد و یک ملتی بچههایش باید در پلان آخر به دنبال این خارجی بدوند. تو به چه قیمتی خودت و ملتت را تحقیر میکنی؟! آیا این از دید روشنایی شماست؟ یعنی شما به روشناییای رسیدی که یک خارجی را نجاتدهنده این ملت میآوری؟!
فراستی: «دونده زمین» مصداق کامل دیاثت هنری است
در ادامه مسعود فراستی گفت: چون فیلم الکن است من سعی کردم از میان نقدها و گفتوگوها درباره فیلم بفهمم. هیچ کسی نقدی مثبت درباره این فیلم ننوشته است. خود کارگردان و تهیهکننده محترم در جایی گفتهاند این فیلم نقدی بر وضعیت دولت قبل است. فیلم ابدا علیه دولت قبل نیست. فیلم علیه مردم است. وی افزود: فیلم بشدت بیغیرت است. همان بیغیرتی که اخیرا آقای جوادیآملی بر آن اشاره کردند که فروش خانه و مملکت به بیگانه مصداق کامل بیغیرتی است. ما دیاثت فرهنگی و هنری هم داریم که متاسفانه فیلم، چنین دیاثت و فروش غیرتی در آن است. هاشمزاده در نهایت بیان داشت: به نظر من فیلم آنقدر سطحی است و بیننده زیادی ندارد که نباید زیاد بزرگش کرد. اسمش را من میگذارم «سیاستزدگی». در نهایت برای یک جمع کوچک و گعده خودمانی است. فیلمهای بزرگتری داریم که مصداق بهتری برای آن دیاثت است اما بدان توجهی نمیشود که باید به آنها بپردازیم.