نیما علیپور: تیم‌ملی فوتبال ایران حدود 90 روز دیگر رقابت‌های خود را در مسابقات انتخابی جام‌جهانی روسیه آغاز می‌کند، هر چند کارلوس کی‌روش می‌گوید دیدارها برای حضور ایران در این مسابقات چند روزی است آغاز شده اما با تدارکاتی که فدراسیون «تاج» رونمایی کرده به نظر می‌رسد برای رسیدن به وحدت عمل و تقویت امور در راستای منافع ملی باید هنوز هم نگران بود؛ نگرانی‌ای جدی‌تر از نگرانی‌های دوران مدیریت آقای خنده بر فوتبال ایران. امروز 2 هفته از آغاز ریاست مهدی تاج در فدراسیون فوتبال می‌گذرد و او در نخستین گام تصمیمات مدیریتی‌اش توانست پس از 67 ساعت جلسه با کارلوس کی‌روش، او را در تیم‌ملی ایران نگه دارد. در واقع او در حدود 10 روز اول حضورش در فدراسیون فوتبال همه تلاش خود را به خرج داد تا سرمربی پرتغالی را راضی به ماندن در تیم‌ملی کند اما چند روز پس از این توافق، اتفاقاتی رخ داده که نگران‌کننده به نظر می‌رسد. هر چند در روزهای اول مدیریت تاج موضوعاتی مثل پرداخت معوقه حقوق اعضای کادر تیم‌ملی و پاداش‌های قبلی ملی‌پوشان حل شد اما اگر این موضوع را جزو بند یک (احترام) خواسته‌های یازده‌گانه کی‌روش برای تیم‌ملی بدانیم، هنوز تکلیف برخی بندها مشخص نیست.
به عنوان نمونه یکی از بندهای توافق انجام گرفته موضوع ایفمارک یا مرکز تمرینی بود اما هنوز تکلیف این کلینیک پزشکی یا مرکز تمرینی مشخص نیست و این موضوع توسط تاج مدیریت نشده و این بلاتکلیفی باعث شده از یک طرف کارلوس کی‌روش از این موضوع انتقاد کند و از آن طرف زهره هراتیان با رونمایی از نامه‌های مختلف سعی در مشروعیت بخشیدن به مدیریتش در ایفمارک داشته باشد و در نتیجه، این جنگ رسانه‌ای بیش از همه به تیم‌ملی و فوتبال ایران ضربه بزند. آیا واقعا مهدی تاج برنامه‌ای برای خروج ایفمارک از حاشیه و جنگ قدرتی که بین کی‌روش و هراتیان بر سر اداره آن سر گرفته، دارد؟ چرا درباره این همه حاشیه‌های پیرامون این مرکز هیچ صدایی از فدراسیون بیرون نمی‌آید؟ چرا هیچ مسؤولی یکبار برای همیشه درباره توقعات درست یا غلط کی‌روش از این مرکز اظهارنظر نمی‌کند؟ این جدی‌ترین نقطه مبهم مدیریتی در فوتبال ایران است که هیچ گاه شفاف درباره اختلافات پیرامون این موضوع اظهارنظر نشده است. آقای تاج باید بداند رها کردن اختلافات اینچنینی آن هم با روحیات جنگ‌طلبانه سرمربی تیم‌ملی، نمی‌تواند به جمع شدن حاشیه‌ها بینجامد. لازم است گاهی درباره موضوعاتی از این دست اظهانظر مدیریتی فدراسیون بلند‌تر از دیگر صداها شنیده شود؛ نکته‌ای که تاکنون رخ نداده و نقطه ضعف مدیریت تاج بر فوتبال ایران محسوب می‌شود. موضوع دیگری که شرایط را برای تیم‌ملی و حضور پرقدرت در رقابت‌های پیش‌رو نگران‌کننده کرده وضعیت زمین تمرین است. از یک طرف مهدی تاج برای فراهم کردن زمین تمرینی ملی‌پوشان با توجه به ارتباط‌هایی که دارد، قرارداد زمین تمرین ورزشگاه دستگردی را به امضا رساند (البته برخی می‌گویند توافق شفاهی بوده) اما پس از امضای قرارداد به صورت غیررسمی اعلام شد وضعیت زمین دستگردی با توجه به استفاده سایپا و تیم‌ملی عراق از این زمین در طول فصل گذشته با استانداردهای تیم‌ملی همخوانی ندارد و بعد از ترمیم این زمین، در اردوهای بعدی از آن استفاده می‌شود. سوالی که مطرح است، اینکه آیا نمی‌شد قبل از توافق فدراسیون فوتبال با مجموعه دستگردی، شرایط را برای بازدید مسؤولان تیم‌ملی از وضعیت این زمین فراهم کرد؟ آیا پیش از امضای قرارداد نظر کی‌روش درباره این زمین و شرایط کنونی آن گرفته شده بود؟ بی‌تدبیری فدراسیون فوتبال در امضای قراردادی که حتما بار مالی برای فوتبال داشته و عملا هیچ نفعی هم برای تیم‌ملی نداشته است ناشی از چیست؟ زمین شماره یک ورزشگاه آزادی هم این روزها به مشکل بزرگی تبدیل شده است. بعد از اینکه فدراسیون فوتبال به کی‌روش اعلام کرد می‌تواند برای تمرین تیم‌ملی در اردوی اول در کنار زمین چمن پژوهشگاه نفت روی زمین ورزشگاه آزادی هم حساب باز کند، این زمین زیر کشت رفت تا عملا این زمین تمرینی هم در اختیار تیم‌ملی قرار نگیرد و نتیجه‌اش شد اعتراض شدید کی‌روش با لحنی تند علیه مدیریت ورزشگاه آزادی. آن هم در شرایطی که مدیران ورزشگاه آزادی در پاسخ گفته‌اند فدراسیون فوتبال احتمالا از برنامه سالانه این مجموعه برای زیر کشت رفتن زمین خبر نداشته و به خاطر این بی‌اطلاعی به کی‌روش قول استفاده از زمین شماره یک را داده‌اند. آیا واقعا فدراسیون فوتبال و شخص مهدی تاج از موضوع کشت زمین تمرین آزادی بی‌اطلاع بوده‌اند؟ به هر حال با شرایطی که وجود دارد و مشکلاتی که در سر راه تیم‌ملی به وجود آمده و گلایه‌های ناتمام کی‌روش، رئیس جدید فدراسیون فوتبال باید تدبیر جدیدی بیندیشد تا امکانات حداقلی فراهم شود.