موزه موسیقی شهرداری تهران، موزه ملی موسیقی تهران، موزه صبا و موزه بیات هنوز هم در انتظار بازگشایی هستند. این موزهها در حالی با تاخیر در راهاندازی روبهرو هستند که بخش مهمی از میراث معنوی کشور از جمله سازهای سنتی دستساز و موسیقی ضبط شده و صفحه گرامافون، آرشیو مکتوب، پارتیتور، عکس و نقاشی در این موزههای در انتظار بازگشایی، رو به تخریب هستند. موزه موسیقی شهرداری تهران که از سال 82 تاکنون در انتظار بازگشایی است، هماکنون در اختیار شرکت توسعه فضاهای فرهنگی قرار دارد تا با پایان گرفتن فعالیتهای عمرانی، به سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تحویل داده شود و با تجهیز مناسب، آن را به بهرهبرداری برساند، اما تاکنون چنین اتفاقی رخ نداده است. هنوز عملیات فیزیکی مربوط به ساخت و اتمام سالن و استودیو به اتمام نرسیده و محوطه باز موزه نیاز به سامان گرفتن دارد.
پیش از این قرار بود در موزه موسیقی که هماکنون به حالت نیمهتعطیل درآمده، کتابها، پارتیتورها، صفحات قدیمی، آرشیوهای عکس، خاطرات، بیش از یکهزار و 200 ساعت موسیقی از 7 قوم کرد، ترک، لر، بلوچ فارس، تالش، عرب و قشقایی و بسیاری از منابع موسیقی که تا به امروز محل و مکان مشخصی برای نگهداری آنها وجود نداشته است، نگهداری شود. اما باید موزه را از یک نقطه مشخص راهاندازی کرد و کمکم اشیای مختلفی که به موضوع موزه مرتبط است را به آن افزود. علاوه بر این موزه که شهرداری تهران مسؤولیت راهاندازی آن را برعهده دارد، مهرماه سال 85 نیز اداره کل موزههای سازمان میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری راهاندازی موزه ملی موسیقی را در تهران وعده داد که قرار بود با هدف نمایش بیش از 410 ساز و تمامی آیینهای موسیقی از فرهنگها و خردهفرهنگهای کشور راهاندازی شود. اما علاوه بر مشکل بودجه که تمام موزههای در انتظار افتتاح به آن مبتلا هستند، مشکل موزههایی که قول بازگشایی آنها در تهران داده میشود، پیدا کردن مکان مناسب برای ساخت و تاسیس موزه جدید است. به همین دلیل به نظر میرسد موزه ملی موسیقی تهران که قرار بود به کمک یک نهاد تخصصی یعنی انجمن موسیقی کار خود را آغاز کند به درد بیمکانی دچار شده است. موزه صبا یکی دیگر از موزههای در انتظار است که از 30 آبان 1353 در خانه پدری ابوالحسن صبا واقع در خیابان ظهیرالاسلام با اشیا و یادگارهای این استاد موسیقی راهاندازی شد که به سرنوشت دیگر موزهها دچار شده و مرمت آن در انتظار بودجه متوقف مانده است.
این موزه که از دی 1381 به دلیل بازسازی تعطیل شده، پس از گذشت نزدیک پنج سال به دلیل تامین نشدن اعتبار لازم بلاتکلیف میان میراث فرهنگی استان تهران و مرکز موسیقی قرار دارد. رطوبت زیاد دیوارها و تعمیرات غیراصولی در زیرزمین باعث از بین رفتن ساختمان شده است، علاوه بر اینکه وضعیت ظاهری موزه نیز به دلیل عدم رسیدگی شکل مناسبی نداشت. به همین دلیل مرکز موسیقی با نظارت میراث فرهنگی تهران دست به مرمت این بنای حدودا 150 ساله زد. این موزه که هماکنون مدیریت آن برعهده مرکز موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، قرار بود اردیبهشت سال 84 همزمان با صد و دومین سال تولد ابوالحسن صبا بازگشایی شود، اما به گفته نوه مرحوم صبا، همراه با سازها و اشیایی که در آن نگهداری میشود رو به تخریب است. خانه بابک بیات نیز از جمله خانه- موزههایی است که تبدیل آن به موزه بعد از گذشت 9 ماه همچنان بینتیجه مانده است. تبدیل خانه بیات به موزه قرار بود با خریداری ملک از سوی شهرداری از خانواده مرحوم بیات و حفظ ترکیب کنونی آن تا اواخر سال 87 تاسیس شود، اما هنوز بلاتکلیف مانده است. تهران و موزههای آلات ملودی
موزه موسیقی شهرداری تهران، موزه ملی موسیقی تهران، موزه صبا و موزه بیات هنوز هم در انتظار بازگشایی هستند. این موزهها در حالی با تاخیر در راهاندازی روبهرو هستند که بخش مهمی از میراث معنوی کشور از جمله سازهای سنتی دستساز و موسیقی ضبط شده و صفحه گرامافون، آرشیو مکتوب، پارتیتور، عکس و نقاشی در این موزههای در انتظار بازگشایی، رو به تخریب هستند. موزه موسیقی شهرداری تهران که از سال 82 تاکنون در انتظار بازگشایی است، هماکنون در اختیار شرکت توسعه فضاهای فرهنگی قرار دارد تا با پایان گرفتن فعالیتهای عمرانی، به سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تحویل داده شود و با تجهیز مناسب، آن را به بهرهبرداری برساند، اما تاکنون چنین اتفاقی رخ نداده است. هنوز عملیات فیزیکی مربوط به ساخت و اتمام سالن و استودیو به اتمام نرسیده و محوطه باز موزه نیاز به سامان گرفتن دارد.
پیش از این قرار بود در موزه موسیقی که هماکنون به حالت نیمهتعطیل درآمده، کتابها، پارتیتورها، صفحات قدیمی، آرشیوهای عکس، خاطرات، بیش از یکهزار و 200 ساعت موسیقی از 7 قوم کرد، ترک، لر، بلوچ فارس، تالش، عرب و قشقایی و بسیاری از منابع موسیقی که تا به امروز محل و مکان مشخصی برای نگهداری آنها وجود نداشته است، نگهداری شود. اما باید موزه را از یک نقطه مشخص راهاندازی کرد و کمکم اشیای مختلفی که به موضوع موزه مرتبط است را به آن افزود. علاوه بر این موزه که شهرداری تهران مسؤولیت راهاندازی آن را برعهده دارد، مهرماه سال 85 نیز اداره کل موزههای سازمان میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری راهاندازی موزه ملی موسیقی را در تهران وعده داد که قرار بود با هدف نمایش بیش از 410 ساز و تمامی آیینهای موسیقی از فرهنگها و خردهفرهنگهای کشور راهاندازی شود. اما علاوه بر مشکل بودجه که تمام موزههای در انتظار افتتاح به آن مبتلا هستند، مشکل موزههایی که قول بازگشایی آنها در تهران داده میشود، پیدا کردن مکان مناسب برای ساخت و تاسیس موزه جدید است. به همین دلیل به نظر میرسد موزه ملی موسیقی تهران که قرار بود به کمک یک نهاد تخصصی یعنی انجمن موسیقی کار خود را آغاز کند به درد بیمکانی دچار شده است. موزه صبا یکی دیگر از موزههای در انتظار است که از 30 آبان 1353 در خانه پدری ابوالحسن صبا واقع در خیابان ظهیرالاسلام با اشیا و یادگارهای این استاد موسیقی راهاندازی شد که به سرنوشت دیگر موزهها دچار شده و مرمت آن در انتظار بودجه متوقف مانده است.
این موزه که از دی 1381 به دلیل بازسازی تعطیل شده، پس از گذشت نزدیک پنج سال به دلیل تامین نشدن اعتبار لازم بلاتکلیف میان میراث فرهنگی استان تهران و مرکز موسیقی قرار دارد. رطوبت زیاد دیوارها و تعمیرات غیراصولی در زیرزمین باعث از بین رفتن ساختمان شده است، علاوه بر اینکه وضعیت ظاهری موزه نیز به دلیل عدم رسیدگی شکل مناسبی نداشت. به همین دلیل مرکز موسیقی با نظارت میراث فرهنگی تهران دست به مرمت این بنای حدودا 150 ساله زد. این موزه که هماکنون مدیریت آن برعهده مرکز موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، قرار بود اردیبهشت سال 84 همزمان با صد و دومین سال تولد ابوالحسن صبا بازگشایی شود، اما به گفته نوه مرحوم صبا، همراه با سازها و اشیایی که در آن نگهداری میشود رو به تخریب است. خانه بابک بیات نیز از جمله خانه- موزههایی است که تبدیل آن به موزه بعد از گذشت 9 ماه همچنان بینتیجه مانده است. تبدیل خانه بیات به موزه قرار بود با خریداری ملک از سوی شهرداری از خانواده مرحوم بیات و حفظ ترکیب کنونی آن تا اواخر سال 87 تاسیس شود، اما هنوز بلاتکلیف مانده است. ارسال نظر
پربیننده