شاید بتوان سفر اخیر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به ایالات متحده و دیدار با باراک اوباما، رئیس‌جمهور این کشور را متفاوت‌ترین دیدار یک مقام بلند‌پایه رژیم صهیونیستی با رئیس‌جمهور ایالات متحده دانست. نتانیاهو در شرایطی برای دیدار و گفت و گو با رئیس‌جمهور آمریکا به این کشور سفر کرد که می‌دانست مذاکرات سنگین و در عین حال پرمخاطره‌ای پیش رو دارد.
رهبر حزب افراطی لیکود و نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی که یک‌بار حدود 10 سال قبل طعم تلخ مقابله با ایالات متحده را چشیده و زجر سقوط را تجربه کرده بود، تلاش داشت از تکرار این سناریو ممانعت به عمل آورد. اما پیشاپیش مشخص بود اوباما و نتانیاهو اختلافات آشکاری با یکدیگر دارند. موضوع نحوه مقابله با برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی یکی از موضوعات مورد اختلاف است. اسرائیل از آمریکا می‌خواهد در صورت تمایل به مذاکره با تهران، بسیار سریع و در یک زمانبندی مشخص اقدام به مذاکره کند و در صورت عدم نتیجه‌بخش بودن مذاکرات به دنبال راهکاری دیگر باشد، اما دولت اوباما این موضوع را که مذاکرات در بازه زمانی خاصی باشد اساسا قبول ندارد و بر مذاکره با تهران تأکید می‌کند. افزون بر این مسأله تشکیل دولت مستقل فلسطینی اصلی‌ترین وجه اختلاف نظر رئیس‌جمهور ایالات متحده و نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی بود. اوباما مکررا از سران اسرائیل درخواست کرده بود تشکیل دولت مستقل فلسطینی را به رسمیت بشناسند اما سران رژیم صهیونیستی بشدت هر چه تمام‌تر با این موضوع مخالفت کرده و حتی رئیس‌جمهور ایالات متحده را به دخالت در امور داخلی اسرائیل متهم کردند. اوج اختلافات ایالات متحده و رژیم صهیونیستی وقتی نمایان شد که اوباما از شرکت در اجلاس آیپک امتناع کرد. در حالی که سال پیش و در زمانی که کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا محسوب می‌شد، در این اجلاس شرکت کرده بود. تحلیلگران سیاسی بر این باور بودند که عدم حضور اوباما در اجلاس آیپک اعتراضی به یکجانبه‌گرایی رژیم صهیونیستی محسوب می‌شده است. از سوی دیگر با توجه به اینکه غزه پس از جنگ 22 روزه در کانون توجه افکار عمومی جامعه بین‌الملل قرار دارد، اوباما در دیدار خود با نتانیاهو از وی خواست تا فشارها را بر این منطقه کاسته و اجازه ورود بی‌حد و حصر مواد غذایی را به این منطقه صادر کند. اما به هر حال به نظر می‌رسید اوباما در مذاکرات تلاش کرده به رژیم صهیونیستی بقبولاند پس از جنگ غزه و رویکردهای افراطی کابینه نتانیاهو، هزینه حمایت از رژیم صهیونیستی بسیار بالا رفته و غرب حداقل در ظاهر حاضر نیست بیش از این برای اسرائیل هزینه کند. اوباما در این دیدار کوشید به نتانیاهو فشار آورده و بقبولاند ایالات متحده دیگر برای تضمین منافع اسرائیل به سران تل‌آویو چک سفید امضا نخواهد داد. به واقع به نظر می‌رسد اوباما که از ابتدا با شعار تغییر تلاش کرده جای خود را در آمریکا و در نظام بین‌الملل باز کند با اعمال فشار بر نتانیاهو تصمیم دارد وی را در مسیر طرح 57 کشوری قرار دهد که به موجب آن اسرائیل تشکیل دولت مستقل فلسطینی را به رسمیت بشناسد و در مقابل 57 کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی نیز اسرائیل را به رسمیت بشناسند. در این‌باره رایزنی‌های گسترده‌ای نیز توسط ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن به نیابت از ایالات متحده آغاز شده است. هر چند به نظر می‌رسد اکثر قریب به اتفاق کشورهای عربی مشکلی برای پذیرش این طرح نداشته باشند، اما این موضوع در رابطه با نتانیاهو متفاوت است. نخست‌وزیر افراطی رژیم صهیونیستی حتی اگر هم بخواهد نمی‌تواند تشکیل دولت مستقل فلسطینی را بپذیرد. به واقع نتانیاهو هم‌اکنون در وضعیت بسیار نامناسبی قرار دارد زیرا وی از یک طرف با رئیس‌جمهوری در آمریکا مواجه است که حداقل در ظاهر متعهد به تشکیل یک کشور مستقل فلسطینی است و از طرف دیگر در صورت پذیرش چنین راهکاری حمایت حزب آویگدور لیبرمن، وزیر خارجه خود که برای ادامه کار دولت وی ضروری است را از دست خواهد داد. از سوی دیگر دست رد زدن به سینه اوباما نیز سبب می‌شد که مشکلات دیگری برای وی به وجود بیاید و این کار می‌تواند به انشعاب حزب کار به رهبری ایهود باراک از کابینه و در نتیجه انحلال آن منجر شود. با این وصف هر چند جزئیات مذاکرات رئیس‌جمهور ایالات متحده و نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی افشا نشده است، اما به نظر می‌رسد نتانیاهو در جریان سفر اخیرش طرح تشکیل دولت مستقل فلسطینی را پذیرفته باشد تا قدری از فشارهای موجود کاسته شود. اما پس از مدتی و با بهانه‌هایی نظیر وجود اختلاف میان گروه‌های فلسطینی از مذاکره برای تشکیل دولت مستقل فلسطینی سر باز می‌زند. افزون بر این راهکار دیگری که احتمالا نتانیاهو و کابینه افراطی وی دنبال خواهد کرد ادامه پروژه خلق بحران است. اسرائیل از طریق ایجاد بحران در شهرک‌های صهیونیست‌نشین و اتهام زدن به فلسطینیان می‌تواند فضا را برای نادیده گرفتن توافقات فراهم آورد بی‌آنکه اوباما و دیگر سران غرب بر او خرده بگیرند بویژه که آمریکا هر چند تلاش می‌کند نشان دهد اسرائیل دیگر مسیر سیاست خارجی ایالات متحده را مشخص نمی‌کند اما واشنگتن کماکان خود را موظف به تضمین امنیت رژیم صهیونیستی می‌داند. نتانیاهو در آچمز
شاید بتوان سفر اخیر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به ایالات متحده و دیدار با باراک اوباما، رئیس‌جمهور این کشور را متفاوت‌ترین دیدار یک مقام بلند‌پایه رژیم صهیونیستی با رئیس‌جمهور ایالات متحده دانست. نتانیاهو در شرایطی برای دیدار و گفت و گو با رئیس‌جمهور آمریکا به این کشور سفر کرد که می‌دانست مذاکرات سنگین و در عین حال پرمخاطره‌ای پیش رو دارد.
رهبر حزب افراطی لیکود و نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی که یک‌بار حدود 10 سال قبل طعم تلخ مقابله با ایالات متحده را چشیده و زجر سقوط را تجربه کرده بود، تلاش داشت از تکرار این سناریو ممانعت به عمل آورد. اما پیشاپیش مشخص بود اوباما و نتانیاهو اختلافات آشکاری با یکدیگر دارند. موضوع نحوه مقابله با برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی یکی از موضوعات مورد اختلاف است. اسرائیل از آمریکا می‌خواهد در صورت تمایل به مذاکره با تهران، بسیار سریع و در یک زمانبندی مشخص اقدام به مذاکره کند و در صورت عدم نتیجه‌بخش بودن مذاکرات به دنبال راهکاری دیگر باشد، اما دولت اوباما این موضوع را که مذاکرات در بازه زمانی خاصی باشد اساسا قبول ندارد و بر مذاکره با تهران تأکید می‌کند. افزون بر این مسأله تشکیل دولت مستقل فلسطینی اصلی‌ترین وجه اختلاف نظر رئیس‌جمهور ایالات متحده و نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی بود. اوباما مکررا از سران اسرائیل درخواست کرده بود تشکیل دولت مستقل فلسطینی را به رسمیت بشناسند اما سران رژیم صهیونیستی بشدت هر چه تمام‌تر با این موضوع مخالفت کرده و حتی رئیس‌جمهور ایالات متحده را به دخالت در امور داخلی اسرائیل متهم کردند. اوج اختلافات ایالات متحده و رژیم صهیونیستی وقتی نمایان شد که اوباما از شرکت در اجلاس آیپک امتناع کرد. در حالی که سال پیش و در زمانی که کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا محسوب می‌شد، در این اجلاس شرکت کرده بود. تحلیلگران سیاسی بر این باور بودند که عدم حضور اوباما در اجلاس آیپک اعتراضی به یکجانبه‌گرایی رژیم صهیونیستی محسوب می‌شده است. از سوی دیگر با توجه به اینکه غزه پس از جنگ 22 روزه در کانون توجه افکار عمومی جامعه بین‌الملل قرار دارد، اوباما در دیدار خود با نتانیاهو از وی خواست تا فشارها را بر این منطقه کاسته و اجازه ورود بی‌حد و حصر مواد غذایی را به این منطقه صادر کند. اما به هر حال به نظر می‌رسید اوباما در مذاکرات تلاش کرده به رژیم صهیونیستی بقبولاند پس از جنگ غزه و رویکردهای افراطی کابینه نتانیاهو، هزینه حمایت از رژیم صهیونیستی بسیار بالا رفته و غرب حداقل در ظاهر حاضر نیست بیش از این برای اسرائیل هزینه کند. اوباما در این دیدار کوشید به نتانیاهو فشار آورده و بقبولاند ایالات متحده دیگر برای تضمین منافع اسرائیل به سران تل‌آویو چک سفید امضا نخواهد داد. به واقع به نظر می‌رسد اوباما که از ابتدا با شعار تغییر تلاش کرده جای خود را در آمریکا و در نظام بین‌الملل باز کند با اعمال فشار بر نتانیاهو تصمیم دارد وی را در مسیر طرح 57 کشوری قرار دهد که به موجب آن اسرائیل تشکیل دولت مستقل فلسطینی را به رسمیت بشناسد و در مقابل 57 کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی نیز اسرائیل را به رسمیت بشناسند. در این‌باره رایزنی‌های گسترده‌ای نیز توسط ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن به نیابت از ایالات متحده آغاز شده است. هر چند به نظر می‌رسد اکثر قریب به اتفاق کشورهای عربی مشکلی برای پذیرش این طرح نداشته باشند، اما این موضوع در رابطه با نتانیاهو متفاوت است. نخست‌وزیر افراطی رژیم صهیونیستی حتی اگر هم بخواهد نمی‌تواند تشکیل دولت مستقل فلسطینی را بپذیرد. به واقع نتانیاهو هم‌اکنون در وضعیت بسیار نامناسبی قرار دارد زیرا وی از یک طرف با رئیس‌جمهوری در آمریکا مواجه است که حداقل در ظاهر متعهد به تشکیل یک کشور مستقل فلسطینی است و از طرف دیگر در صورت پذیرش چنین راهکاری حمایت حزب آویگدور لیبرمن، وزیر خارجه خود که برای ادامه کار دولت وی ضروری است را از دست خواهد داد. از سوی دیگر دست رد زدن به سینه اوباما نیز سبب می‌شد که مشکلات دیگری برای وی به وجود بیاید و این کار می‌تواند به انشعاب حزب کار به رهبری ایهود باراک از کابینه و در نتیجه انحلال آن منجر شود. با این وصف هر چند جزئیات مذاکرات رئیس‌جمهور ایالات متحده و نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی افشا نشده است، اما به نظر می‌رسد نتانیاهو در جریان سفر اخیرش طرح تشکیل دولت مستقل فلسطینی را پذیرفته باشد تا قدری از فشارهای موجود کاسته شود. اما پس از مدتی و با بهانه‌هایی نظیر وجود اختلاف میان گروه‌های فلسطینی از مذاکره برای تشکیل دولت مستقل فلسطینی سر باز می‌زند. افزون بر این راهکار دیگری که احتمالا نتانیاهو و کابینه افراطی وی دنبال خواهد کرد ادامه پروژه خلق بحران است. اسرائیل از طریق ایجاد بحران در شهرک‌های صهیونیست‌نشین و اتهام زدن به فلسطینیان می‌تواند فضا را برای نادیده گرفتن توافقات فراهم آورد بی‌آنکه اوباما و دیگر سران غرب بر او خرده بگیرند بویژه که آمریکا هر چند تلاش می‌کند نشان دهد اسرائیل دیگر مسیر سیاست خارجی ایالات متحده را مشخص نمی‌کند اما واشنگتن کماکان خود را موظف به تضمین امنیت رژیم صهیونیستی می‌داند. ارسال نظر
پربیننده