۱۹/آبان/۱۴۰۵
|
۲۳:۳۷

گزارش

احمدرضا احمدی در نشست نقد «همه شعرهای من»: تنها 3 یا 4 نفر شعر من را جدی گرفته‌اند! نشست نقد و بررسی مجموعه اشعار احمدرضا احمدی با عنوان «همه شعرهای من» در شب تولد این شاعر و در آستانه ورودش به آخرین سال از ششمین دهه عمرش (69 سالگی) عصر سه‌شنبه با حضور وی و علی‌محمد حق‌شناس و حسین معصومی‌همدانی در شهر کتاب مرکزی برگزار شد. وظیفه شاعر این است که به دیگران دیدگاهی تازه بیاموزد در ابتدای این نشست احمدرضا احمدی در سخنانی گفت: یکی از وظایفی که من برای شاعر قائلم ایجاد قلمروهای تازه‌ای هم در زبان و هم در زندگی است. وظیفه شاعر این است که به دیگران دیدگاهی تازه بیاموزد. هر کسی که کار هنری می‌کند در درجه اول برای لذت خودش کار می‌کند اما در اصل شاعر باید به قلمروهای تازه‌ای نه‌تنها در زمین بلکه در عمق زمین راه پیدا کند و با وجود مملو و آلوده بودن زمین از فقر و قحطی و بیچارگی، ما شاعران سعی ‌می‌کنیم به عمق زمین برویم و برای مدتی هم که شده از این مشکلات رها شویم. در کار شاعری برعکس شاعران دیگر بوده‌ام! وی در ادامه با بیان مثالی به ارائه تعریفی از شعر خود پرداخت و افزود: من خویش نزدیکی دارم که تمام اعضای بدنش برعکس آدم‌های دیگر است؛ یعنی مثلاً قلبش در سمت راست است و قس علی هذا و این دکترها را گیج می‌کند! فکر می‌کنم من هم در کار شاعری، اینگونه برعکس (شاعران دیگر) بوده‌ام و به همین خاطر بیشتر کسانی که شعر من را جدی گرفته‌اند، گیج می‌شوند. البته تنها سه یا چهار نفرند که شعر من را جدی گرفته‌اند که ضیاء موحد‌، علی‌محمد حق‌شناس و حسین معصومی همدانی از این افرادند. خوش‌شانسم، چون از این سرزمین نرفته‌ام این شاعر اضافه کرد: شعر من در جوانی متکی به رویا و تخیل بود اما الان در سن پیری با تجربه‌هایی که آموخته‌ام و بیماری‌ای که پشت سر گذاشته‌ام و انقلاب و جنگی که دیده‌ام فکر می‌کنم یکی از خوش‌شانس‌ترین آدم‌هایی بوده‌ام که از این سرزمین (ایران) نرفته‌ و همینجا مانده‌ام. خوشحالم که با مردم‌ مانده‌ام و این یک شعار نیست. کسی که سرزمینش را ترک می‌کند، در واقع زبانش را ترک کرده و رفته است. من از هرچه فرودگاه، سگ و انگشت‌نگاری است بدم می‌آید و به خارج نمی‌روم و تا زنده‌ام و این قلب نحیفم می‌تپد، شعر می‌گویم! شعر من یک بیوگرافی است از گذشته‌ و حالم احمدی گفت: شعر من یک بیوگرافی است از گذشته‌ و حالم و از این بابت هم خوشحالم چرا که به حقیقت نزدیک است. از سوی دیگر من از مرثیه گفتن همیشه نفرت داشته‌ام چرا که فکر می‌کنم شعر یا می‌تواند خودش را به خواننده تحمیل کند یا نمی‌تواند. شعر با دفترچه، مقدمه و موخره کاری از پیش نمی‌برد. شعر من نه به ایدئولوژی و نه به افیون آلوده نیست. نمایش سه مستند در باشگاه فیلم تهران سه مستند نیمه‌بلند روز سوم خردادماه در صدوپنجمین جلسه هفتگی باشگاه فیلم تهران در فرهنگسرای هنر به نمایش درمی‌آید. در این برنامه که یکشنبه آینده ساعت 18 برگزار خواهد شد، سه مستند «چه سرسبز بود دره ما» ساخته فرشته جغتایی، «قصه شب» عباس امینی و «ملف گند» محمود رحمانی به نمایش درمی‌آید و سپس با حضور فیلمسازان و سودابه مرادیان، منتقد نقد و بررسی می‌شود. رمان ‌خانم دالاوی‌ نقد می‌شود رمان «خانم دالاوی» نوشته ویرجینیا وولف در برنامه «نقد کتاب» در رادیو فرهنگ تحلیل و بررسی می‌شود. نقد کتاب- کاری از گروه مطالعات فرهنگی رادیو فرهنگ به سردبیری و نویسندگی جواد عاطفه‌-این رمان ادبیات انگلیس را با حضور خجسته کیهان، مترجم اثر، مورد تحلیل، تفسیر و بررسی قرار می‌دهد. این برنامه، جمعه یکم خرداد ماه از ساعت 21 تا 21:30 از رادیو‌فرهنگ پخش می‌شود. نقد و بررسی 4نمایش روی صحنه انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر جلسه پرسش و پاسخ چهار نمایش روی صحنه را با همکاری مجموعه تئاتر شهر و خانه نمایش اداره تئاتر برگزار می‌کند. جلسه پرسش و پاسخ نمایش‌های ‌«عجیب ولی واقعی» یاسر خاسب یکشنبه سوم خرداد، «مادر مانده» حمیدرضا آذرنگ و نیما دهقان دوشنبه چهارم خرداد، «خرمشهر 11» اصغر خلیلی سه‌شنبه پنجم خرداد و «زیباترین چشم‌ها از آن او بود» فرشید گویلی ‌چهارشنبه ششم خرداد در تالارهای کارگاه نمایش، چهارسو، قشقایی و خانه نمایش برپا می‌شود. رسم پادشاهی مظفرالدین شاه: «اكثر عمر ما در دوران ولیعهدی گذشت و رسم پادشاهی را خوب نمی‌دانیم». کمال الملک نویسنده و کارگردان: مرحوم علی حاتمی
ارسال نظر
captcha
پربیننده