پشت پرده صیانت از آرا (2)

گروه سیاسی: قطار انتخابات ریاست جمهوری دهم اکنون در حال گذر از آخرین ایستگاه است. اکنون روشن است چه کسانی و چرا کاندیدا شده‌اند، روشن است هر کاندیدا برای پیروزی خود روی چه فاکتورهایی حساب کرده و شاید مهم‌تر از همه روشن است چه کسانی اساسا راه را اشتباه آمده‌اند و حالا که دیگر همه پل‌های پشت سر خود را خراب کرده‌اند و دیگر امکان بازگشت به عقب وجود ندارد، ناچارند راه را تا انتها بروند ولو مقصد به‌وضوح شکستی دردناک باشد. ایستگاه اولی که قطار انتخابات دهم در ماه‌های گذشته از آن گذشت را می‌توان ایستگاه «تدارک برای پیروزی» خواند. در این مرحله بود که تندروهای اصلاح‌طلب، اولا برای کشاندن سيدمحمد خاتمی به صحنه انتخابات تلاشی بی‌حد و حصر به خرج دادند و بعد که او در کمال بی‌میلی چاره‌ای جز تبعیت از آنها ندید و کاندیداتوری را پذیرفت، همه سعی خود را کردند تا اولا او را به هر قیمت ممکن در صحنه نگه‌دارند و ثانیا رقبای اصلاح طلب او از جمله میرحسین موسوی و مهدی کروبی را با استفاده از ترفندهای گوناگون وادار به کناره‌گیری کنند.این مرحله با شکست جناح رادیکال جبهه اصلاحات در مدیریت خاتمی و کنار کشیدن او از ترس گرفتار آمدن در باختی سنگین که با اعلام حمایت از میرحسین موسوی همراه بود، به پایان رسید. گذر از ایستگاه دوم که از زمان کنار رفتن خاتمی آغاز شد و به یک معنا تا همین حالا ادامه دارد را باید مرحله «توهم پیروزی» خواند. این توهم اکنون در ذهن 3 کاندیدای رقیب احمدی‌نژاد به طور کامل جاگیر شده و آنها بر مبنای اطلاعاتی که هر روز از منابع دور و بر خود دریافت می‌کنند به این نتیجه رسیده‌اند که اگر نه در دور اول، لااقل در دور دوم حریف احمدی‌نژاد خواهند شد.میرحسین موسوی تصور می‌کند با گرفتن موضع میانه و ادامه دادن به بازی «هم اصولگرا هم اصلاح‌طلب، نه اصولگرا نه اصلاح‌طلب» می‌تواند آرای همه مخالفان دولت نهم را جذب کند اما به عقیده ناظران سیاسی نه تنها رایی از اصولگرایان به جانب او نخواهد رفت بلکه رای اصلاح‌طلبان را هم از دست داده است.مهدی کروبی را برخی از اطرافیانش که اساسا اعتقادی به پیروزی او ندارند (عباس عبدی اخیراً در دانشگاه شریف گفت، کروبی را بیش از 50 درصد قبول ندارد) متقاعد کرده‌اند،هرچه تندتر و رادیکال‌تر علیه نظام و دولت موضع بگیرد و بیشتر به این و آن بتازد و با افراد عجیب و غریب همنشینی کند رای بیشتری خواهد آورد. شیخ هم ظاهرا بی‌توجه به اینکه 22 خرداد فردایی هم دارد و او بالاخره باید در چارچوب همین نظام بماند (بر خلاف برخی اطرافیانش) این توصیه‌ها را جدی گرفته و تصور می‌کند ... با عمل به آنها، لااقل موفق به کشاندن انتخابات به دور دوم خواهد شد. محسن رضایی هم تصور می‌کند اولا احمدی‌نژاد حتما در این دوره ریزش رای خواهد داشت و ثانیا او می‌تواند ریزش رای احمدی‌نژاد را جمع کند غافل از اینکه اولا اساسا معلوم نیست چنین ریزشی در کار باشد و برخی برآوردها نشان می‌دهد، رای احمدی‌نژاد نسبت به دوره گذشته رشد قابل توجهی خواهد داشت و ثانیا حتی اگر چیزی هم از رای او بریزد، هر جا برود به سبد محسن رضایی نخواهد رفت. دوره «توهم پیروزی» احتمالا شب 22 خرداد 88 پایان خواهد یافت. زمانی که معلوم شود برآوردها تا چه حد خیالی و دستگاه‌های محاسباتی چه اندازه دچار خطا بوده‌اند. ایستگاه سوم اما محصول روایت دقیق‌تر برخی محافل پشت پرده جبهه اصلاحات از ماهیت ایستگاه دوم است. این عده در سازمان مجاهدین، مجمع روحانیون مبارز و حزب مشارکت معتقدند، تکلیف انتخابات ریاست جمهوری از همین حالا مشخص است و جز «متوهمین» کسی به پیروزی در این انتخابات نمی‌اندیشد. برخی گزارش‌ها که محصول گفت وگوهای خبرنگاران «وطن امروز» با چهره‌های مختلف اصلاح‌طلب این 3 گروه است، نشان می‌دهد، این جریان خاص از پیروزی در انتخابات 22 خرداد اساسا ناامید است و عقیده ندارد، هیچ یک از کاندیداهای اصلاح طلب اساسا بتواند انتخابات را به دور دوم ببرد چه رسد به اینکه پیروز این میدان باشد. چهره‌های شاخص مجمع، سازمان و مشارکت که «وطن امروز» امکان صحبت با برخی از اطرافیان آنها را پیدا کرده موسوی را «فاقد توان بسیج اجتماعی» می‌دانند و عقیده دارند، او؛ 1- به طمع رای اصولگرایان رای اصلاح‌طلبان را از دست داده، 2- حاضر نیست به طور کامل از گفتمان خاتمی – که این عده آن را تنها گفتمان رای‌ساز اصلاح‌طلبان می‌دانند- پیروی کند، 3- ستادهای خود را به دست افرادی بسیار ضعیف و ناکاربلد داده و آنها هم حاضر نیستند چهره‌های کلیدی مشارکت و مجاهدین را به سیستم خود راه بدهند و 4- از برقراری ارتباط با مردم ناتوان بوده و بسیاری از مردم به او به چشم پیرمردی می‌نگرند که هنوز می‌خواهد نان جوانی خود را بخورد. به این دلایل، بزرگان رادیکال جریان اصلاح طلب دریافته‌اند،«شکست، حتمی است» و از همین حالا باید برای آن چاره‌ای یافت. آخرین اطلاعات دریافتی « وطن امروز» نشان می‌دهد، اصلاح‌طلبان مخدوش جلوه‌دادن انتخابات و مشروعیت‌زدایی از انتخابات آینده را بهترین راه برای توجیه شکست قریب‌الوقوع خود دیده‌اند و از همین حالا در حال برنامه‌ریزی مفصل برای آن هستند. به راه افتادن بحث‌هایی درباره تشکیل «کمیته صیانت از آرا» و بعد تدارکات عملی اصلاح طلبان برای آن، از دل همین دیدگاه بیرون آمده است. اصلاح طلبان پس از آنکه به باخت خود یقین کردند، اکنون تلاش می‌کنند از طریق طرح بحث‌هایی درباره سلامت انتخابات و فراگیر کردن آن در فضای رسانه‌ای، باخت خود را نه به عدم اقبال مردم بلکه به نوعی طراحی سازمان یافته برای جلوگیری از روی کار آمدن جریان اصلاح‌طلب ارجاع دهند. برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که اصل ایده کمیته‌ صیانت از آرا متعلق به هاشمی رفسنجانی است –که طی هفته‌های گذشته بارها و به رغم اظهارات صریح رهبر انقلاب نگرانی خود را از سلامت انتخابات ابراز کرده- و عملیات اجرایی آن را هم سازمان مجاهدین بر عهده گرفته و اکنون رایزنی‌ها در میان گروه‌های اصلاح‌طلب برای تدارک نیروی لازم در کمیته صیانت از آرا و آموزش و توجیه آنها با محوریت این سازمان در حال انجام است. یک عضو حزب اعتماد ملی در این باره به خبرنگار «وطن امروز» گفت: « ما نگرانی جدی درباره سلامت انتخابات داریم اما در جبهه اصلاحات، هیچ کس دراین باره نگران‌تر از آقای هاشمی نیست و ایده تشکیل کمیته صیانت از آرا متعلق به ایشان است». آخرین اطلاعات نشان می‌دهد اصلاح‌طلبان قصد دارند نمایندگان کاندیداها برسر صندوق‌ها را به عنوان نماینده‌های کمیته صیانت از آرا معرفی کنند. برای این افراد وظایف زیر تعیین شده است: 1- جمع‌آوری مدارک جعلي درباره دخالت نظامیان در انتخابات 2- جمع‌آوری مدارک جعلي درباره دخالت مدیران دولتی در انتخابات 3- مخدوش جلوه دادن فرآیند برگزاری انتخابات 4- ایجاد درگیری در حوزه‌های انتخابیه‌ای که رای احمدی‌نژاد در آنها بسیار بالاست. « وطن امروز» بزودی گزارش‌های تکمیلی خود را در این باره منتشر خواهد کرد.