۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۰:۰۹

یادداشت

اهالی قلم و ماجرای ADSL کامران پارسی نژاد بی‌شک «اینترنت و رایانه» که قرار است به دهکده‌ای کوچک مبدل شود، توانسته در امور جهان امروز نقش‌آفرینی کند و به‌رغم معضلات عدیده‌ای که فراهم کرده سهم بسزایی در تبادل اطلاعات و اندوخته‌های بشری داشته باشد. در شرایط کنونی غالب اندیشمندان، پژوهشگران، نویسندگان و... به این پدیده قرن که بی‌شک در سال‌های بسیار دور به اسطوره‌ این دوران مبدل خواهد شد وابسته هستند و از این طریق است که به دریایی از اطلاعات و تجارب بشری در کمترین زمان و به ساده‌ترین روش دست می‌یابند. باید به این مساله هم توجه داشت که در شرایط کنونی دست‌اندرکاران این صنعت عظیم فرصت ذخیره‌سازی اطلاعات ارزشمند را به دست نیاورده‌اند. این در حالی است که برخی کتابخانه‌ها و مراکز فرهنگی در سطح جهانی اقدام به ذخیره‌سازی اطلاعات در اینترنت کرده‌اند و همچنان آثار مکتوب خود را دراین گستره عظیم وارد می‌سازند، اما درباره نیاز مبرم صاحبان اندیشه و قلم به اینترنت پرسرعت (ADSL) در ایران باید اذعان داشت که به‌رغم برخی توجه‌های مسؤولان‌ برای در اختیار قرار دادن اینترنت با سرعت بالاتر از 120mb به هیات علمی و پژوهشگران، این صنعت ارزشمند آنچنان که شایسته مقام این عزیزان است در اختیار‌شان قرار نگرفته است. در شرایطی که کشور نیازمند جذب تجارب و اطلاعات ارزشمند دیگر ملل است یقینا دسترسی پژوهشگران، مترجمان و اهالی قلم و اندیشه امری ضروری و واجب است و این کار باید به گونه‌ای صورت پذیرد که ‌شأن و مقام فرهنگ‌سازان بی‌ادعا حفظ شود. نصب اینترنت پرسرعت جدای از هزینه‌های سنگینی که دارد با مصائب و مشکلات مختلف دیگری نیز مواجه است؛ از جمله فعال نبودن شرکت‌های مختلف در برخی مناطق کشور و شهرهای مهمی چون تهران. به طور مثال در منطقه مخابراتی شهید لطیفی جز دو شرکت که خطوط آنها به عده محدودی واگذار شده هیچگونه فعالیت چشمگیری به چشم نمی‌خورد. مشخص نیست نقیصه موجود بر گردن مسؤولان‌ اینگونه مراکز است یا برعهده افراد دیگر. به هر صورت ADSL عادلانه در مناطق مختلف تقسیم نشده است و قیمت‌هایی هم که برای آن در نظر گرفته شده در همه مناطق یکسان نیست. چه خوب بود وزارت ارشاد در روز‌های پایانی کار خود به این امر مهم توجه و شرایط دستیابی به اطلاعات را برای اهالی قلم فراهم می‌کرد.
ارسال نظر
captcha
پربیننده