مثل اينكه مناقشات شبه‌جزيره كره پاياني ندارد و هر ازگاهی و پس از مدتي ركود، تنش‌ها مجددا با شدتي بيش از پيش از سر گرفته مي‌شوند. اقدام اخير كره شمالي هم در انجام يك آزمايش هسته‌اي قدرتمند و همچنين پرتاب سه فروند موشك بازتاب گسترده‌اي درپي داشت و بسياري از كشورهاي جهان بویژه كشورهاي شرق آسيا كوشيدند به انحای مختلف نگراني خود را از اين اقدامات نشان دهند. در اين ميان كره جنوبي و ژاپن نگران‌تر از ديگر كشورها به نظر مي‌رسيدند. اين در حالي است كه گزارش‌ها حاكي از آن است كه آزمايش هسته‌اي اخير كره شمالي چندين برابر بزرگ‌تر از آزمايش پيشين اين كشور در سال 2006(1385) بوده است. پيش از اين كره شمالي پس از آنكه شوراي امنيت سازمان ملل متحد پرتاب موشك اين كشور در ماه آوريل را محكوم کرد، تهديد كرده بود يك آزمايش هسته‌اي ديگر انجام خواهد داد. اين در حالي است كه كره شمالي پس از آزمايش هسته‌اي خود نيز بار ديگر تهديد كرد، چنانچه آمريكا به سياست ارعاب خود بر ضد پيونگ‌يانگ ادامه بدهد آزمايش‌هاي هسته‌اي ديگري را اجرا مي‌كند.حتي كره شمالي اندكي بعد اعلام كرد كه خود را ملزم به اجراي توافقنامه صلح 1953 نمي‌داند و به اين وسيله رسما پايان صلح دو كره را اعلام كرد. قرارداد صلح 1953 براي پايان دادن به جنگ دو كره به امضا رسيده بود. اين تصميم كره شمالي در پاسخ به تصميم سئول براي پيوستن به برنامه مبارزه با گسترش سلاح‌هاي كشتار جمعي اتخاذ شد كه اين برنامه ابتكار ايالات متحده آمريكا در سال 2003 بود. بسياري از كشورها اين موضوع را به منزله اعلان جنگ دولت پيونگ يانگ تعبير كردند اما اساسا به نظر نمي‌رسد جنگي در كار باشد؛ چرا كه شبه‌جزيره كره پس از آخرين جنگ، تنش‌هايي به مراتب شديدتر را نيز به خود ديده اما وارد جنگي جديد نشده است. ناظران سياسي بر اين باورند كه پيونگ يانگ پس از به قدرت رسيدن اوباما، با توجه به شعارهاي رئيس‌جمهور جديد ايالات متحده انتظار تغييراتي شگرف را در حيات سياسي ايالات متحده مي‌كشيد و انتظار داشت آمريكا كره شمالي را به عنوان كشوري قدرتمند و تأثيرگذار در نظام بين‌الملل بپذيرد و با لغو تحريم‌هاي اين كشور عرصه را براي رشد بيشتر كره‌شمالي فراهم آورد. از اين رو براي ديدن واكنش‌ها اقدام به پرتاب ماهواره به فضا كرد. برخلاف انتظار پيونگ يانگ، از گفتمان سازنده‌اي كه باراك اوباما وعده آن را داده بود، خبري نبود و تفسيرهايي چند پهلو شروع شد و آمريكا و بسياري از كشورهاي اروپايي تلاش كردند كه اين اقدام كره‌شمالي را تلاشي براي دستيابي به سيستم‌هاي پيشرفته‌تر موشك‌هاي بالستيك قلمداد كنند. از اين رو پيونگ‌يانگ دست به انجام يكسري اقدامات ديگر نظير آزمايش هسته‌اي
و... زد. به واقع به نظر مي‌رسد كره شمالي نيز به هيچ‌وجه راغب نيست جنگي ديگر كه احتمالا بسيار هم پرهزينه خواهد بود، در منطقه رخ دهد، بلكه مي‌خواهد آنقدر به اين عمل ادامه بدهد كه شرايط جنگي ايجاد شود و در آن شرايط به عنوان يك طرف نبرد در مذاكرات حاضر شود و در شرايط مساوي خواسته‌هاي خود را پشت ميز مذاكره مطرح كند. به عبارت ديگر مقامات پيونگ يانگ دريافته‌اند كه در اين صورت قدرت چانه‌زني بيشتري خواهند داشت و غرب نمي‌تواند از كنار خواسته‌هاي آنها بي‌تفاوت عبور كند. آنها معتقدند كه غرب تنها اين زبان را مي‌فهمد. به عبارت ديگر كره شمالي تلاش مي‌كند با به راه انداختن اين دست بحران‌ها حداقل نيازهاي خود براي تداوم حياتش را كسب كند. اين در حالي است كه شوراي امنيت نيز از توان مقابله با كره شمالي برخوردار نيست.
هرچند كه ايالات متحده بدش نمي‌آيد قطعنامه‌هاي سفت و سختي عليه كره شمالي صادر كند اما عملا از اين موضوع عاجز است چرا كه روسيه و بویژه چين از كره شمالي حمايت مي‌كنند و اجازه اعمال فشار شديد بر اين كشور را نمي‌دهند. علاوه بر ارتباطات ايدئولوژيكي كه ميان پكن و پيونگ يانگ وجود دارد، چين در ميان ديگر كشورها بيشترين حجم مبادلات تجاري و اقتصادي را با كره شمالي دارد و به هيچ‌وجه دوست ندارد اين شريك خود را از دست بدهد. از اين رو شورای امنیت در قبال اقدامات كره شمالي، تنها بیانیه‌ای غیرالزام‌آور صادر كرد كه در آن با آزمایش هسته‌ای كره شمالی بشدت مخالفت شده است و به نظر مي‌رسد تنها به همين حد نيز اكتفا شود. حتي فرمانده ارتش کره‌جنوبی در تازه‌ترین اظهارات خود اعلام کرد که 28 هزار سرباز آمریکایی و 670 هزار سرباز کره‌ای در حال حاضر به حالت آماده باش درآمده‌اند. با اين حال به نظر مي‌رسد وارد شدن به جنگ چيزي است كه طرف‌هاي آمريكايي و كره‌اي هر دو از آن اجتناب مي‌كنند، هرچند كه اين دست آزمايش‌ها و اقدام‌های كره شمالي ضربه‌اي سنگين به وجهه ايالات متحده وارد كرده است. واشنگتن در حالي در مقابل پيونگ يانگ كاملا دست و پا بسته به نظر مي‌رسد كه همواره خود را داعيه‌دار حفظ ثبات و امنيت منطقه مي‌دانسته است. تأملي در تنش‌هاي موجود در شبه‌جزيره كره
پيونگ يانگ زبان غرب را مي‌فهمد
مثل اينكه مناقشات شبه‌جزيره كره پاياني ندارد و هر ازگاهی و پس از مدتي ركود، تنش‌ها مجددا با شدتي بيش از پيش از سر گرفته مي‌شوند. اقدام اخير كره شمالي هم در انجام يك آزمايش هسته‌اي قدرتمند و همچنين پرتاب سه فروند موشك بازتاب گسترده‌اي درپي داشت و بسياري از كشورهاي جهان بویژه كشورهاي شرق آسيا كوشيدند به انحای مختلف نگراني خود را از اين اقدامات نشان دهند. در اين ميان كره جنوبي و ژاپن نگران‌تر از ديگر كشورها به نظر مي‌رسيدند. اين در حالي است كه گزارش‌ها حاكي از آن است كه آزمايش هسته‌اي اخير كره شمالي چندين برابر بزرگ‌تر از آزمايش پيشين اين كشور در سال 2006(1385) بوده است. پيش از اين كره شمالي پس از آنكه شوراي امنيت سازمان ملل متحد پرتاب موشك اين كشور در ماه آوريل را محكوم کرد، تهديد كرده بود يك آزمايش هسته‌اي ديگر انجام خواهد داد. اين در حالي است كه كره شمالي پس از آزمايش هسته‌اي خود نيز بار ديگر تهديد كرد، چنانچه آمريكا به سياست ارعاب خود بر ضد پيونگ‌يانگ ادامه بدهد آزمايش‌هاي هسته‌اي ديگري را اجرا مي‌كند.حتي كره شمالي اندكي بعد اعلام كرد كه خود را ملزم به اجراي توافقنامه صلح 1953 نمي‌داند و به اين وسيله رسما پايان صلح دو كره را اعلام كرد. قرارداد صلح 1953 براي پايان دادن به جنگ دو كره به امضا رسيده بود. اين تصميم كره شمالي در پاسخ به تصميم سئول براي پيوستن به برنامه مبارزه با گسترش سلاح‌هاي كشتار جمعي اتخاذ شد كه اين برنامه ابتكار ايالات متحده آمريكا در سال 2003 بود. بسياري از كشورها اين موضوع را به منزله اعلان جنگ دولت پيونگ يانگ تعبير كردند اما اساسا به نظر نمي‌رسد جنگي در كار باشد؛ چرا كه شبه‌جزيره كره پس از آخرين جنگ، تنش‌هايي به مراتب شديدتر را نيز به خود ديده اما وارد جنگي جديد نشده است. ناظران سياسي بر اين باورند كه پيونگ يانگ پس از به قدرت رسيدن اوباما، با توجه به شعارهاي رئيس‌جمهور جديد ايالات متحده انتظار تغييراتي شگرف را در حيات سياسي ايالات متحده مي‌كشيد و انتظار داشت آمريكا كره شمالي را به عنوان كشوري قدرتمند و تأثيرگذار در نظام بين‌الملل بپذيرد و با لغو تحريم‌هاي اين كشور عرصه را براي رشد بيشتر كره‌شمالي فراهم آورد. از اين رو براي ديدن واكنش‌ها اقدام به پرتاب ماهواره به فضا كرد. برخلاف انتظار پيونگ يانگ، از گفتمان سازنده‌اي كه باراك اوباما وعده آن را داده بود، خبري نبود و تفسيرهايي چند پهلو شروع شد و آمريكا و بسياري از كشورهاي اروپايي تلاش كردند كه اين اقدام كره‌شمالي را تلاشي براي دستيابي به سيستم‌هاي پيشرفته‌تر موشك‌هاي بالستيك قلمداد كنند. از اين رو پيونگ‌يانگ دست به انجام يكسري اقدامات ديگر نظير آزمايش هسته‌اي
و... زد. به واقع به نظر مي‌رسد كره شمالي نيز به هيچ‌وجه راغب نيست جنگي ديگر كه احتمالا بسيار هم پرهزينه خواهد بود، در منطقه رخ دهد، بلكه مي‌خواهد آنقدر به اين عمل ادامه بدهد كه شرايط جنگي ايجاد شود و در آن شرايط به عنوان يك طرف نبرد در مذاكرات حاضر شود و در شرايط مساوي خواسته‌هاي خود را پشت ميز مذاكره مطرح كند. به عبارت ديگر مقامات پيونگ يانگ دريافته‌اند كه در اين صورت قدرت چانه‌زني بيشتري خواهند داشت و غرب نمي‌تواند از كنار خواسته‌هاي آنها بي‌تفاوت عبور كند. آنها معتقدند كه غرب تنها اين زبان را مي‌فهمد. به عبارت ديگر كره شمالي تلاش مي‌كند با به راه انداختن اين دست بحران‌ها حداقل نيازهاي خود براي تداوم حياتش را كسب كند. اين در حالي است كه شوراي امنيت نيز از توان مقابله با كره شمالي برخوردار نيست.
هرچند كه ايالات متحده بدش نمي‌آيد قطعنامه‌هاي سفت و سختي عليه كره شمالي صادر كند اما عملا از اين موضوع عاجز است چرا كه روسيه و بویژه چين از كره شمالي حمايت مي‌كنند و اجازه اعمال فشار شديد بر اين كشور را نمي‌دهند. علاوه بر ارتباطات ايدئولوژيكي كه ميان پكن و پيونگ يانگ وجود دارد، چين در ميان ديگر كشورها بيشترين حجم مبادلات تجاري و اقتصادي را با كره شمالي دارد و به هيچ‌وجه دوست ندارد اين شريك خود را از دست بدهد. از اين رو شورای امنیت در قبال اقدامات كره شمالي، تنها بیانیه‌ای غیرالزام‌آور صادر كرد كه در آن با آزمایش هسته‌ای كره شمالی بشدت مخالفت شده است و به نظر مي‌رسد تنها به همين حد نيز اكتفا شود. حتي فرمانده ارتش کره‌جنوبی در تازه‌ترین اظهارات خود اعلام کرد که 28 هزار سرباز آمریکایی و 670 هزار سرباز کره‌ای در حال حاضر به حالت آماده باش درآمده‌اند. با اين حال به نظر مي‌رسد وارد شدن به جنگ چيزي است كه طرف‌هاي آمريكايي و كره‌اي هر دو از آن اجتناب مي‌كنند، هرچند كه اين دست آزمايش‌ها و اقدام‌های كره شمالي ضربه‌اي سنگين به وجهه ايالات متحده وارد كرده است. واشنگتن در حالي در مقابل پيونگ يانگ كاملا دست و پا بسته به نظر مي‌رسد كه همواره خود را داعيه‌دار حفظ ثبات و امنيت منطقه مي‌دانسته است. ارسال نظر
پربیننده