۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۵۰
نکوداشت کارگردان «درباره الی...» برگزار شد

در اهمیت اصغر فرهادی بودن

گروه فرهنگ و هنر: دیگر همه پذیرفته‌اند که اصغر فرهادی یکی از شاخص‌ترین رویش‌های سینمای ایران است؛ کارگردانی که در هر گام از حرکت آهسته اما پیوسته خود در تمام این سال‌ها، سندی بر اثبات توانمندی و ذکاوت سینمایی‌اش رو کرده است و امروز با «درباره الی...» نه فقط اهالی سینمای ایران که جهانیان را به حیرت و تحسین واداشته است. مراسم نکوداشت اصغر فرهادی که در اصلی‌ترین توفیق جهانی خود با «درباره الی...» خرس نقره‌ای بهترین کارگردان جشنواره فیلم برلین را از آن خود کرد، عصر روز دوشنبه با حضور استادان و هنرمندان دانش‌آموخته هم دوره وی در تالار شهید آوینی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران برگزار شد. مبتذل نبود، تبلیغ نکرد و ساکت هم نماند علیرضا نادری، نمایشنامه‌نویس و کارگردان برجسته تئاتر در این نشست با یادآوری دوران دوستی و تحصیل در دانشگاه، در کنار فرهادی به قرائت مقاله‌ «در اهمیت اصغر فرهادی بودن» پرداخت که مورد استقبال مخاطبان و حاضران در مراسم قرار گرفت. وی گفت: سال‌ها از آن روز‌ها گذشته و بعضی ها هستند، بعضی‌ها نیستند، بعضی‌ها غیبت می‌خورند و برخی دیگر نیستند. امروز جای رامین سلیمانپور و کاملیا عطار کاشانی خالی است. وی تأکید کرد: سینمای امروز ایران بدون فرهادی چیز مهمی کم‌ دارد. اهمیت اصغر تنها در فیلمساز بودن وی نیست بلکه فیلمسازی عشق او است. نکته مهم این است که در آثارش تنها فرهادی دیده می‌شود و کس دیگری وجود ندارد که این خود کم هنری نیست. وی ادامه داد: فرهادی برای خود روش دارد. روش فرهادی باید توسط او در دانشکده تدریس شود. چطور می‌شود مبتذل نبود،‌ تبلیغ نکرد و ساکت هم نماند. نگاه پاتولوژیک و آسیب‌شناسانه فرهادی را کمتر کسی دارد. فرهادی: با کسی جز خودم رقابت نکردم اصغر فرهادی خود نیز در این مراسم با اشاره به اینکه در هیچ جلسه‌ای دستانش اینگونه عرق نکرده و خجالت نکشیده، گفت: وقتی از شهرستان وارد دانشگاه شدم شناختی از تئاتر نداشتم و به دلیل خجالتی بودن می‌خواستم از تئاتر بروم ولی در آن زمان کلاس‌های دانشگاه، صحبت‌ها و گپ و گفت‌وگوهای دوستانی نظیر نادری، فرخ‌نژاد، علی دهکردی و سیروس کهوری‌نژاد در راهروهای دانشکده و خوابگاه باعث ماندن من در این محیط شد. وی تصریح کرد: برخی می‌گویند هنر چیزی نیست که در دانشگاه به شکل آکادمیک آموخته شود در صورتی که اینگونه نیست و ما در دوره دانشگاه به یک سلیقه هنری می‌رسیم. حضور اقوام مختلف در دانشگاه فرصتی خوب برای شناخت اقوام و فرهنگ‌های مختلف بود و نابسامانی من در زمان ورود به دانشگاه به یک بسامانی در زمان فارغ‌التحصیلی تبدیل شد. برنده خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین خاطرنشان کرد: در زندگی شخصی و کاری خود با کسی احساس رقابت نداشته و ندارم. بزرگ‌ترین آسیبی که جامعه ما می‌بیند و سرآغاز آن از آموزش و پرورش نشأت می‌گیرد، این است که 70 میلیون ایرانی در تمام مراحل زندگی در حال رقابت با هم هستند که این رقابت در ذات خود به کشتن دوستی و پرورش دشمنی منجر می‌شود. من بیشترین رقابت را با خود و نسبت به آثار خود دارم. کارگردان «درباره الی...» و «چهارشنبه‌سوری» با اشاره به شناخت نمایش به عنوان یکی از دلایل موفقیت هنرمندان برجسته سینما یادآور شد: من این سرمایه را از دانشگاه کسب کردم. وقتی نمایش «ماشین‌نشین‌ها» را کار کردم به دلیل لطف دوستان و استادان دیدم که بیشتر از آن توانی برای ارائه کار بهتری در عرصه تئاتر ندارم اما دوست دارم روزی به تئاتر برگردم و بتوانم کاری بالاتر از «ماشین‌نشین‌ها» را به صحنه ببرم. در بخش پایانی مراسم با حضور دکتر حبیبی رئیس‌ پردیس هنرهای زیبا، محمدباقر قهرمانی رئیس‌ دانشکده هنرهای نمایشی، ناصر آقایی مدیر گروه هنرهای نمایشی و علیرضا نادری، نشان یادبود دانشگاه تهران به فرهادی اهدا و در ادامه فیلم «درباره الی...» نمایش داده شد. این فیلم بنابر اعلام رئیس‌ شورای صنفی نمایش از روز شنبه 16 خردادماه در گروه سینمایی آفریقا اکران عمومی خود را آغاز خواهد کرد. علم و دانایی در تملک کسی نیست دکتر رضا داوری اردکانی، رئیس فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران در بازدید از موسسه فرهنگی کشورهای عضو اکو گفت: منطقه کشورهای اکو به عنوان پیکره فرهنگی مطرح بوده و هرکدام از اعضای آن را نمی‌توان بدون دیگری معنا کرد. به‌گزارش روابط عمومی موسسه فرهنگی اکو، رئیس فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی یادآور شد: مفاخر بزرگ‌ فرهنگی، علمی و فلسفی نظیر مولوی و ابن‌سینا متعلق به همه جهانیان هستند. هرچند آنها به زبان یا گویش خاصی فکر می‌کرده یا می‌نوشته‌اند اما امروزه جهانیان به این مفاخر می‌بالند. دکتر داوری اردکانی، یادآور شد: ابن‌سینا که در بلخ متولد شده و در همدان به خاک سپرده شده امروزه مورد توجه مجموعه جهان است و کتاب قانون ابن‌سینا لقب دومین ترجمه جهان را بعد از کتاب عهد عتیق به زبان لاتین به خود اختصاص داده است و به همین دلیل باید گفت فلاسفه و اندیشمندان و متفکران را نباید در تملک قوم خاصی قلمداد کرد و علم و دانایی اصولاً در تملک کشور یا قومیت خاصی نیست. رئیس فرهنگستان علوم با اشاره به حوزه کشورهای عضو پیمان اکو گفت: در حوزه اکو هرچند قلمروهای سرزمین متفاوت و زبان‌های متفاوت وجود دارد، اما مجموعه کشورهای عضو اکو یک خانواده به نظر می‌رسند که اشتراکات فرهنگی و علاقه طبیعی زیادی را دارا هستند و در جهان امروز بویژه در حوزه جغرافیایی کشورهای عضو اکو ما با دانشمندان مشکلی نداریم، دانش و ادب و مشاهیر متعلق به همه کشورهای عضو است.
ارسال نظر
captcha
پربیننده