تیم ویکری: یک‌سوم بازی‌های مقدماتی جام‌جهانی 2018 در آمریکای جنوبی انجام شده است. آرژانتین شروعی وحشتناک در این بازی‌ها داشت که دلیل اصلی‌اش غیبت لیونل مسی به دلیل مصدومیت در 4 بازی اول بود. با بازگشت مسی وضعیت آرژانتین هم بهبود پیدا کرد و با 2 پیروزی پیاپی به رده سوم رسید (4 تیم اول به شکل مستقیم صعود می‌کنند و تیم پنجم راهی پلی‌آف می‌شود). اما این رقابت بسیار نزدیک است. آرژانتین تنها 2 امتیاز بیشتر از پاراگوئه در رده هفتم دارد.
بعد از شکست در فینال کوپاآمه‌ریکا، تقریبا 5 هفته پیش، مسی از تیم‌ملی کناره‌گیری کرد، اتفاقی که ممکن است برای دیگر بازیکنان معروف آلبی‌سلسته هم بزودی بیفتد و جراردو مارتینو هم با توجه به مشکلاتی که برای درست کردن تیم المپیکش داشت استعفا داد.
در این شرایط فدراسیون فوتبال آرژانتین در بحرانی که خودش درست کرده بود فرو رفت و شروع کرد دنبال جانشین مارتینو گشتن. گزینه‌های اول مارسلو بیلسا و خورخه سامپائولی بودند، مربیانی با ایده‌های هجومی خاص. اما مربی‌ای که در نهایت انتخاب شد با این دو، یک دنیا تفاوت دارد. بائوزا بر عکس بیلسا و سامپائولی رویاباف و رومانتیک، بشدت پراگماتیک است. «برام مهم نیست بهم لقب یه مربی دفاعی بدن. یه تیم میتونه در عین حال که دفاعی مستحکم داره بدون تعادل باشه، برای اینکه خودش را مجبور به بد حمله کردن، یا اصلا حمله نکردن کرده. تعادل یعنی دفاع و حمله کردن یکسان با تمام امکاناتی که بازیکنان برای تیم فراهم می‌کنن.»
این جملات کلید سبک کاری بائوزا است. بائوزا روی هیچ ایده‌ای تعصب ندارد و به سبک خاصی پایبند نیست و همیشه دنبال پیدا کردن بهترین استفاده از بازیکنانی که دارد است. اولین تجربه مربیگری بائوزا تیم روزاریو سنترال بود که به رهبری او و با داشتن خوآن آنتونیو پیتزی در خط حمله (مربی حال حاضر شیلی) و ازکیل گونزالس در خط میانی، به نیمه‌نهایی کوپا لیبرتادورس 2001 رسید.
بائوزا 7 سال بعد با تیم LDU (لیگا دپورتیا اونیورسیتاریا) این جام را فتح کرد. لیگا اولین تیم تاریخ اکوادور بود که موفق به قهرمانی در لیبرتادورس می‌شد. بائوزا در راه این قهرمانی برای بیشتر استفاده بردن از ارتفاع بالای شهر کوئیتو، به سیستم سه دفاعه رو آورد تا عرض زمین را تا جای ممکن زیاد کند و از وینگ‌بک‌هایش به عنوان عناصر اصلی هجومی استفاده ببرد. سال 2014 بائوزا یک بار دیگر فاتح لیبرتادورس شد، این بار با سن لورنزو و با دفاع چهار نفره. تلاش او برای سومین لیبرتادورس، با سائو پائولو، امسال با شکست در نیمه‌نهایی مقابل اتلتیکو ناسیونال کلمبیا (که نهایتا قهرمان جام هم شد) به پایان رسید. بائوزا تجربه زیادی در فوتبال آمریکای جنوبی، در کشور خودش و در پرو و اکوادور و برزیل دارد، اما تجربه بازی‌های مقدماتی جام جهانی را نه.
نکته مهم اینجاست که ما در دورانی به سر می‌بریم که بازی‌های ملی آمریکای جنوبی در بالاترین سطح خودش است و بازی‌های باشگاهی‌اش در پایین‌ترین سطح. پر کردن این فاصله کار ساده‌ای نیست. نمونه خیلی خوب کارلوس بیانکی بود که به خاطر دوران حضورش در ولز سارزفیلد و بوکا جونیورز همیشه به عنوان بهترین گزینه برای تیم‌ملی در نظر گرفته می‌شد. اما 2 تجربه‌اش در سطح اول فوتبال اروپا، سال 1996 با رم و یک دهه بعد با اتلتیکو مادرید، شکست مطلق برایش بود.
بازی سن لورنزوی بائوزا مقابل رئال‌مادرید در فینال جام باشگاه‌های جهان 2014 که با برتری مطلق رئال همراه شد، نشانه‌ای برای نگرانی است. پس آیا بائوزا گزینه‌ای درست برای رهبری آرژانتین و مجاب کردن مسی برای بازگشت است؟
بائوزا تنها 2 هفته برای انتخاب تیمش و بعد فرصت کمی برای کار کردن با بازیکنانش پیش از 2 بازی حساس مقدماتی دارد. بازی اول جدالی خانگی مقابل اروگوئه صدرنشین است و بازی دوم سفر به ونزوئلا، تیمی که در کوپاآمه‌ریکا نشان داد پیشرفت زیادی کرده است. درسته که آرژانتین در این تورنمنت 1-4 ونزوئلا را شکست داد، اما این تیم مارتینو بود که مسی را در اوج داشت. شرایط آرژانتین نسبت به کوپاآمه‌ریکا بسیار تغییر کرده است و پاگنده در حالی رهبری آلبی‌سلسته را شروع می‌کند که خطر سر خوردن روی پوست موزی بزرگ را احساس می‌کند.