مرد ناکام سرانجام تهران را ترک کرد تا در رزومه 11 سرمربی خارجی تاریخ باشگاه پرسپولیس با چمباتمه زدن در خانه آخر، خاطرات خاکستری‌ای را از خود به یادگار بگذارد.
اما اگر امروز چرایی ناکامی نلو وینگادا به خوبی واکاوی نشود شاید بزودی مرد دیگری از خارج بیاید و ننگ حضور در خانه یازدهم را از وی برباید. آنچه به دست پیرمرد پرتغالی سپردیم مجموعه‌ای نبود که قادر به خلق شگفتی باشد؛ قطبی و پیروانی پیش‌تر از او به انتهای کوچه رسیدند و حقیقت بن‌بست را درک کردند اما نکته جالب و درس حرفه‌ای بودن را وینگادا به جامعه مربیان ما آموخت، او هیچگاه اسرار مگوی تیمش را هویدا نساخت و حتی در سخت‌ترین روزهایی که فاصله قلم منتقد تا شاهرگ او به نازکی یک تار مو رسیده بود باز هم به نیکی نقش سپر را ایفا کرد. وینگادا درحالي که هنوز مبلغی از قرارداد خود را دریافت نکرده، تهران را ترک کرد و آخرین مصاحبه او مجددا همان رایحه حرفه‌ای‌گری را می‌داد:
«خاطرات خوبی در پرسپولیس داشتم اما این خاطرات در روزهای پایانی حضورم در ایران با شکست پرسپولیس خراب شد.» او سپس به پتانسیل عظیم تیمش اعتراف می‌کند اما هیچگاه صریحا به نواقص اشاره ندارد چرا که در دنياي حرفه‌اي وینگادا رسم چنین است که رازدار مجموعه‌ای باشید که با آنها فعالیت کرده‌اید:« می‌خواستم با پرسپولیس قهرمان آسیا بشوم و معتقد بودم تیم تحت هدایتم توانایی رسیدن به جام را دارد اما متاسفانه اتفاقاتی پی در پی برای من و تیمم افتاد که ما را از رسیدن به جام دور کرد. به عنوان یک مربی حرفه‌ای هیچ وقت به مسائل خانوادگی تیمم اشاره نمی‌کنم و آنها را پیش خودم نگاه می‌دارم». به طور مسلم ناکامی پرسپولیس در سه جام، عوامل متعددی داشت که شوربختانه تنها ذره بین نقد روی سرمربی تیم زوم می‌کرد و همه به نوعی سعی داشتند توپ را در زمین مردی بیندازند که برای پیروزی حاضر نبود از اصولش تخطی کند. وینگادا در این باره می‌گوید:« نباید تمام تقصیرات شکست و حذف پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا را گردن من می‌انداختند اما متاسفانه در فوتبال ایران همیشه به دنبال یک متهم و مقصر هستند که این بار تمام تقصیرات گردن وینگادا افتاد».
او در سخت‌ترین روزهای پیش رو قبل از مصاف حساس با نماینده ازبکستان همان کاری را کرد که وقوع آن در فوتبال ما نادر است؛ ابراهیم توره گرانقیمت‌ترین بازیکن فصل قبل پرسپولیس که بی انضباطی در تار و پود فوتبالش ريشه دوانده است، مثل همیشه در آستانه این مصاف به اصل خویش بازگشت تا چاره‌ای برای وینگادا باقی نماند به غیر از عبور از بازیکنی که جز حاشیه هیچ نداشت. نلو از لحاظ فنی بنا به شرایط اضطراری پرسپولیس هرگز نمره قبولی نگرفت اما یادمان نرود او علاوه بر حفظ آداب حرفه‌ای‌گری و هویدا نکردن مشکلات خانواده‌ای تیم، نظم را در روزی بر قرار کرد که هیچ‌یک از مدیران تیم توان مقابله با طغیان کریمی و نیکبخت را نداشتند. آخرین صحبت‌های وینگادا قبل از خروج از تهران
ناکام تنها در بعد فنی
مرد ناکام سرانجام تهران را ترک کرد تا در رزومه 11 سرمربی خارجی تاریخ باشگاه پرسپولیس با چمباتمه زدن در خانه آخر، خاطرات خاکستری‌ای را از خود به یادگار بگذارد.
اما اگر امروز چرایی ناکامی نلو وینگادا به خوبی واکاوی نشود شاید بزودی مرد دیگری از خارج بیاید و ننگ حضور در خانه یازدهم را از وی برباید. آنچه به دست پیرمرد پرتغالی سپردیم مجموعه‌ای نبود که قادر به خلق شگفتی باشد؛ قطبی و پیروانی پیش‌تر از او به انتهای کوچه رسیدند و حقیقت بن‌بست را درک کردند اما نکته جالب و درس حرفه‌ای بودن را وینگادا به جامعه مربیان ما آموخت، او هیچگاه اسرار مگوی تیمش را هویدا نساخت و حتی در سخت‌ترین روزهایی که فاصله قلم منتقد تا شاهرگ او به نازکی یک تار مو رسیده بود باز هم به نیکی نقش سپر را ایفا کرد. وینگادا درحالي که هنوز مبلغی از قرارداد خود را دریافت نکرده، تهران را ترک کرد و آخرین مصاحبه او مجددا همان رایحه حرفه‌ای‌گری را می‌داد:
«خاطرات خوبی در پرسپولیس داشتم اما این خاطرات در روزهای پایانی حضورم در ایران با شکست پرسپولیس خراب شد.» او سپس به پتانسیل عظیم تیمش اعتراف می‌کند اما هیچگاه صریحا به نواقص اشاره ندارد چرا که در دنياي حرفه‌اي وینگادا رسم چنین است که رازدار مجموعه‌ای باشید که با آنها فعالیت کرده‌اید:« می‌خواستم با پرسپولیس قهرمان آسیا بشوم و معتقد بودم تیم تحت هدایتم توانایی رسیدن به جام را دارد اما متاسفانه اتفاقاتی پی در پی برای من و تیمم افتاد که ما را از رسیدن به جام دور کرد. به عنوان یک مربی حرفه‌ای هیچ وقت به مسائل خانوادگی تیمم اشاره نمی‌کنم و آنها را پیش خودم نگاه می‌دارم». به طور مسلم ناکامی پرسپولیس در سه جام، عوامل متعددی داشت که شوربختانه تنها ذره بین نقد روی سرمربی تیم زوم می‌کرد و همه به نوعی سعی داشتند توپ را در زمین مردی بیندازند که برای پیروزی حاضر نبود از اصولش تخطی کند. وینگادا در این باره می‌گوید:« نباید تمام تقصیرات شکست و حذف پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا را گردن من می‌انداختند اما متاسفانه در فوتبال ایران همیشه به دنبال یک متهم و مقصر هستند که این بار تمام تقصیرات گردن وینگادا افتاد».
او در سخت‌ترین روزهای پیش رو قبل از مصاف حساس با نماینده ازبکستان همان کاری را کرد که وقوع آن در فوتبال ما نادر است؛ ابراهیم توره گرانقیمت‌ترین بازیکن فصل قبل پرسپولیس که بی انضباطی در تار و پود فوتبالش ريشه دوانده است، مثل همیشه در آستانه این مصاف به اصل خویش بازگشت تا چاره‌ای برای وینگادا باقی نماند به غیر از عبور از بازیکنی که جز حاشیه هیچ نداشت. نلو از لحاظ فنی بنا به شرایط اضطراری پرسپولیس هرگز نمره قبولی نگرفت اما یادمان نرود او علاوه بر حفظ آداب حرفه‌ای‌گری و هویدا نکردن مشکلات خانواده‌ای تیم، نظم را در روزی بر قرار کرد که هیچ‌یک از مدیران تیم توان مقابله با طغیان کریمی و نیکبخت را نداشتند. ارسال نظر
پربیننده