«برخی از مسؤولان وزارت بهداشت در دولت قبل با باندهای انحصار دارو ارتباط داشتند و حتی برخی سفارشها را در آخرین روزهای مسؤولیتشان داده بودند.» این گفته کامران باقریلنکرانی، وزیر بهداشت است که در گفتوگوی اختصاصی با خبرگزاری فارس، پرده از زد و بند برخی گروهها با باندهای قدرت و ثروت برداشت. وزیر بهداشت درباره استفاده از کلمه «مافیا» برای گروههایی که در حوزههای مرتبط با سلامت مثل دارو و تجهیزات پزشکی فعالیت کرده و در این زمینه حتی از اهرمهای قدرت هم برای منافعشان استفاده میکردند، گفت: من نمیخواهم بگویم این لغت هست یا نیست. در سراسر جهان به دلایل مختلف یکی از صنایعی که همیشه بسیار مورد توجه کلوبهای قدرت بوده، صنعت دارو است. یکی از این دلایل، این است که مقوله دارو صنعتی راهبردی است و ارزش افزوده آن نسبتا بالاست و از طریق آن بسیاری از کشورها را میتوان کنترل کرد.
وی تصریح کرد: متأسفانه برخی از تصمیماتی که بویژه در فاصله سالهای 77 تا 83 در قسمت دارو در کشور ما گرفته شده بود نیز منجر به ایجاد یکسری ویژهخواریها و انحصارهای ناصواب شد که یکی از آنها در بحث مراکز فوریتهای دارویی بود. لنکرانی یادآور شد: فوریتهای دارویی تا پیش از این دولت در انحصار5 یا 6 شرکت خاص بود که اگر هلال احمر را کنار بگذاریم (که گرچه دولتی نیست و یک مؤسسه عامالمنفعه است) بقیه آن در انحصار چند نفر خاص بود و ما میتوانیم اسامی آنها را هم عنوان کنیم. اغلب آنها آدمهایی بودند که پیش از این به نوعی در دولتهای قبلی مسؤولیت داشتند و شرکتهای تکنسخهای دارو ایجاد کرده بودند. وزیر بهداشت در زمینه فشارها برای ورود داروی ضد سرطان که حتی در کشور سازندهاش هم اجازه مصرف عام نگرفته بود و تحت پوشش بیمه نبود، گفت: جاهایی وجود دارند که میتوانند به دولت فشار بیاورند. آنها هم تحت تأثیر قرار گرفته و به ما فشار میآوردند. زنگ میزدند که فلان کار را بکنید یا فلان تجهیزات را حتماً وارد کشور کنید یا جلوی ترخیص تجهیزات فلان شرکت را نگیرید اما ما متوجه میشدیم شرکت مزبور تجهیزات دسته دوم را به جای دسته اول وارد کرده است و میخواهد اجازه ترخیص و فروش بگیرد. یا مواردی بود که فردی تجهیزاتی را به صورت پیلهوری وارد میکرد و بدون اینکه توان خدمات پس از فروش آن کالا را داشته باشد، اجازه توزیع و فروش میخواست. لنکرانی افزود: متأسفانه در برخی از این موارد ما به ریشههایی از زد و بند و باندهای قدرت و ثروت رسیدیم که حتی در برخی موارد آنها مسؤولیتی بالاتر از مسؤولیتهای ما در وزارت بهداشت داشتند و حتی برخی سفارشها را در ماههای آخر مسؤولیت خود داده بودند که اینها منجر به ایجاد برخی چالشها برای ما شد. وی در زمینه چالشهای دوران وزارت خود گفت: نوع اظهاراتی که درباره سلامت طی 4 سال گذشته شده است را میتوانم به چند دسته تقسیم کنم. قسمت عمده آن اظهارات خیرخواهانه بوده است، بعضی افراد برای بهبود سلامت کشور و شاخصهای سلامت وضع مردم و شتاب حرکت از وزارت بهداشت مطالباتی را درخواست کرده و انتقاداتی را مطرح کردند. وی افزود: ما این انتقادات را دنبال کردیم و آنها را مورد استفاده قرار دادیم. کم نبود مواردی که یک گزارش تلفنی یک روزنامه را مبنای یک بازرسی قرار میدادیم. معمولاً هم فایده داشت و منجر به تغییر و تحول و بهبود امور میشد.
وزیر بهداشت در زمینه تقسیم لایحه قانون جامع سلامت گفت: در ابتدا قصد داشتیم یک قانون جامع سلامت برای کشور تدوین کنیم. اما این قانون200 ماده میشد که برخی از مواد آن زیرفصلهای مفصل داشت. درنتیجه برای تفاهم سریع، لایحه قانون جامع سلامت را به چند تکه تقسیم کردیم. وی با اشاره به اینکه یکی از این قسمتها تشکیل سازمان غذا و دارو است، یادآور شد:سازمان غذا و دارویی که ما پیشنهاد دادیم با توجه به مطالعهای که در کشورهای مختلف کردهایم سازمانی است که عمده سر و کار آن با صنعت، صادرات و واردات و کلان موضوع است و در توزیع جزئی و نظارت بر داروخانهها و اماکن وارد نمیشود. بقیه کارها را از طریق شبکه بهداشتی که کمهزینهتر و منطقیتر است، پیگیری میکنیم. وزیر بهداشت درباره موضوع بازگشت بیمهها به وزارت بهداشت گفت: بیمههای تأمین اجتماعی و بازنشستگی ربطی
به کار وزارت بهداشت ندارد و ما هم هیچ ادعایی در این باره نداریم اما در بحث بیمههای درمانی، براساس یکی از سیاستهای ابلاغی رهبری، باید بیمههای درمانی به بیمههای سلامت تبدیل شود. وی با اشاره به اینکه در برنامه توسعه چهارم هم به این مطلب اشاره شده بود، افزود: این مفهوم مهمی است که تغییر نگاه در سازمان بیمه خدمات درمانی را به وجود میآورد و طبیعتاً در این تبدیل برای آنکه آن تولیت واحد حفظ شود، بیمههای درمانی باید یک نوع هماهنگی جدی با وزارت بهداشت به صورت سازمانی داشته باشند تا مطابق قانون به بیمه سلامت تبدیل شوند. وزیر بهداشت درباره میزان موفقیت در آرمانهایش گفت:از ابتدا سعی کردم در تعیین اهداف و آرمانهای کوتاه مدت، میانمدت و درازمدت واقعبین باشم و شعار ندهم. وی نهادینه شدن موضوع پزشک خانواده را از دستاوردهای مهم دوران وزارتش اعلام کرد و گفت: این امر نقش محوری در اصلاح نظام سلامت دارد. وی با اشاره به تحولات مثبت سازمان انتقال خون گفت: در این زمینه رشد چشمگیری داشتیم به نحوی که پلاسمای ایران که روزی به عنوان پلاسمای بهدردنخور امکان صادرات نداشت الان در کمپانیهای خارجی تبدیل به فاکتورهای خونی میشود و برمیگردد و در داخل کشور مصرف میشود. وی افزود: در حال حاضر پلاسما و سازمان انتقال خون ما از بالاترین استاندارد ممکن در منطقه، آسیا و حتی در مقایسه با خیلی از کشورهای اروپایی برخوردار است و در بحث بیمارستانها 13 هزار تخت بیمارستانی را در مدت کمتر از 4 سال به مجموعه بخشهای بیمارستانی کشور اضافه کردیم. این افزایش فقط تختهای عادی بیمارستانی را شامل نمیشود بلکه با افزایش حدود 3 برابری تختهای مراقبتهای ویژه همراه بوده است. این مقدار معادل 3 برابر کل اقدامات سابق در ایجاد تختهای ICUو CCU است. وزیر بهداشت خبر داد
ارتباط برخی مسؤولان دولت قبل با باندهای انحصار دارو
«برخی از مسؤولان وزارت بهداشت در دولت قبل با باندهای انحصار دارو ارتباط داشتند و حتی برخی سفارشها را در آخرین روزهای مسؤولیتشان داده بودند.» این گفته کامران باقریلنکرانی، وزیر بهداشت است که در گفتوگوی اختصاصی با خبرگزاری فارس، پرده از زد و بند برخی گروهها با باندهای قدرت و ثروت برداشت. وزیر بهداشت درباره استفاده از کلمه «مافیا» برای گروههایی که در حوزههای مرتبط با سلامت مثل دارو و تجهیزات پزشکی فعالیت کرده و در این زمینه حتی از اهرمهای قدرت هم برای منافعشان استفاده میکردند، گفت: من نمیخواهم بگویم این لغت هست یا نیست. در سراسر جهان به دلایل مختلف یکی از صنایعی که همیشه بسیار مورد توجه کلوبهای قدرت بوده، صنعت دارو است. یکی از این دلایل، این است که مقوله دارو صنعتی راهبردی است و ارزش افزوده آن نسبتا بالاست و از طریق آن بسیاری از کشورها را میتوان کنترل کرد.
وی تصریح کرد: متأسفانه برخی از تصمیماتی که بویژه در فاصله سالهای 77 تا 83 در قسمت دارو در کشور ما گرفته شده بود نیز منجر به ایجاد یکسری ویژهخواریها و انحصارهای ناصواب شد که یکی از آنها در بحث مراکز فوریتهای دارویی بود. لنکرانی یادآور شد: فوریتهای دارویی تا پیش از این دولت در انحصار5 یا 6 شرکت خاص بود که اگر هلال احمر را کنار بگذاریم (که گرچه دولتی نیست و یک مؤسسه عامالمنفعه است) بقیه آن در انحصار چند نفر خاص بود و ما میتوانیم اسامی آنها را هم عنوان کنیم. اغلب آنها آدمهایی بودند که پیش از این به نوعی در دولتهای قبلی مسؤولیت داشتند و شرکتهای تکنسخهای دارو ایجاد کرده بودند. وزیر بهداشت در زمینه فشارها برای ورود داروی ضد سرطان که حتی در کشور سازندهاش هم اجازه مصرف عام نگرفته بود و تحت پوشش بیمه نبود، گفت: جاهایی وجود دارند که میتوانند به دولت فشار بیاورند. آنها هم تحت تأثیر قرار گرفته و به ما فشار میآوردند. زنگ میزدند که فلان کار را بکنید یا فلان تجهیزات را حتماً وارد کشور کنید یا جلوی ترخیص تجهیزات فلان شرکت را نگیرید اما ما متوجه میشدیم شرکت مزبور تجهیزات دسته دوم را به جای دسته اول وارد کرده است و میخواهد اجازه ترخیص و فروش بگیرد. یا مواردی بود که فردی تجهیزاتی را به صورت پیلهوری وارد میکرد و بدون اینکه توان خدمات پس از فروش آن کالا را داشته باشد، اجازه توزیع و فروش میخواست. لنکرانی افزود: متأسفانه در برخی از این موارد ما به ریشههایی از زد و بند و باندهای قدرت و ثروت رسیدیم که حتی در برخی موارد آنها مسؤولیتی بالاتر از مسؤولیتهای ما در وزارت بهداشت داشتند و حتی برخی سفارشها را در ماههای آخر مسؤولیت خود داده بودند که اینها منجر به ایجاد برخی چالشها برای ما شد. وی در زمینه چالشهای دوران وزارت خود گفت: نوع اظهاراتی که درباره سلامت طی 4 سال گذشته شده است را میتوانم به چند دسته تقسیم کنم. قسمت عمده آن اظهارات خیرخواهانه بوده است، بعضی افراد برای بهبود سلامت کشور و شاخصهای سلامت وضع مردم و شتاب حرکت از وزارت بهداشت مطالباتی را درخواست کرده و انتقاداتی را مطرح کردند. وی افزود: ما این انتقادات را دنبال کردیم و آنها را مورد استفاده قرار دادیم. کم نبود مواردی که یک گزارش تلفنی یک روزنامه را مبنای یک بازرسی قرار میدادیم. معمولاً هم فایده داشت و منجر به تغییر و تحول و بهبود امور میشد.
وزیر بهداشت در زمینه تقسیم لایحه قانون جامع سلامت گفت: در ابتدا قصد داشتیم یک قانون جامع سلامت برای کشور تدوین کنیم. اما این قانون200 ماده میشد که برخی از مواد آن زیرفصلهای مفصل داشت. درنتیجه برای تفاهم سریع، لایحه قانون جامع سلامت را به چند تکه تقسیم کردیم. وی با اشاره به اینکه یکی از این قسمتها تشکیل سازمان غذا و دارو است، یادآور شد:سازمان غذا و دارویی که ما پیشنهاد دادیم با توجه به مطالعهای که در کشورهای مختلف کردهایم سازمانی است که عمده سر و کار آن با صنعت، صادرات و واردات و کلان موضوع است و در توزیع جزئی و نظارت بر داروخانهها و اماکن وارد نمیشود. بقیه کارها را از طریق شبکه بهداشتی که کمهزینهتر و منطقیتر است، پیگیری میکنیم. وزیر بهداشت درباره موضوع بازگشت بیمهها به وزارت بهداشت گفت: بیمههای تأمین اجتماعی و بازنشستگی ربطی
به کار وزارت بهداشت ندارد و ما هم هیچ ادعایی در این باره نداریم اما در بحث بیمههای درمانی، براساس یکی از سیاستهای ابلاغی رهبری، باید بیمههای درمانی به بیمههای سلامت تبدیل شود. وی با اشاره به اینکه در برنامه توسعه چهارم هم به این مطلب اشاره شده بود، افزود: این مفهوم مهمی است که تغییر نگاه در سازمان بیمه خدمات درمانی را به وجود میآورد و طبیعتاً در این تبدیل برای آنکه آن تولیت واحد حفظ شود، بیمههای درمانی باید یک نوع هماهنگی جدی با وزارت بهداشت به صورت سازمانی داشته باشند تا مطابق قانون به بیمه سلامت تبدیل شوند. وزیر بهداشت درباره میزان موفقیت در آرمانهایش گفت:از ابتدا سعی کردم در تعیین اهداف و آرمانهای کوتاه مدت، میانمدت و درازمدت واقعبین باشم و شعار ندهم. وی نهادینه شدن موضوع پزشک خانواده را از دستاوردهای مهم دوران وزارتش اعلام کرد و گفت: این امر نقش محوری در اصلاح نظام سلامت دارد. وی با اشاره به تحولات مثبت سازمان انتقال خون گفت: در این زمینه رشد چشمگیری داشتیم به نحوی که پلاسمای ایران که روزی به عنوان پلاسمای بهدردنخور امکان صادرات نداشت الان در کمپانیهای خارجی تبدیل به فاکتورهای خونی میشود و برمیگردد و در داخل کشور مصرف میشود. وی افزود: در حال حاضر پلاسما و سازمان انتقال خون ما از بالاترین استاندارد ممکن در منطقه، آسیا و حتی در مقایسه با خیلی از کشورهای اروپایی برخوردار است و در بحث بیمارستانها 13 هزار تخت بیمارستانی را در مدت کمتر از 4 سال به مجموعه بخشهای بیمارستانی کشور اضافه کردیم. این افزایش فقط تختهای عادی بیمارستانی را شامل نمیشود بلکه با افزایش حدود 3 برابری تختهای مراقبتهای ویژه همراه بوده است. این مقدار معادل 3 برابر کل اقدامات سابق در ایجاد تختهای ICUو CCU است. ارسال نظر
پربیننده