سعيدبرآبادي: گفت‌وگویی که پیش‌روی شماست بعضی از دغدغه‌های حوزه جوانان استان تهران را با مدیر سازمان ملی جوانان این استان در میان گذاشته و محسن زنگنه با معرفی فعالیت‌های سازمان متبوعش تا حدودی به آنها پاسخ گفته است:
به عنوان سؤال اول مایلم بدانم که آیا به اعتقاد شما میان جوانان تهرانی و جوانان شهرستانی تفاوت اساسی وجود دارد؟ آیا این تفاوت در عرصه‌های مدیریتی شما تاثیراتی هم دارد؟
طبیعتا چنین تفاوتی هست. اصولا ویژگی‌هایی در استان تهران وجود دارد که نوع مدیریت آن را متمایز می‌کند. نخستین ویژگی این استان، بحث جمعیتی آن است. این استان 13 میلیون جمعیت دارد که در مساحت اندکی زندگی می‌کنند و همین مسأله باعث شده که میانگین ضریب حضور مردم در هر کیلومتر مربع بالای 700 نفر باشد، بنابراین ویژگی جمعیتی این استان یکی از مهم‌ترین فاکتورهای تاثیرگذار روی مدیریت این شهر است. از سوی دیگر ما با تنوع جمعیتی هم مواجه هستیم. این استان مهاجرپذیرترین استان کشور است و همین مسأله سبب ایجاد و گسترش بی‌رویه شهرک‌ها و حاشیه‌های پایتخت شده است. در حوزه فرهنگی، علمی و ... نیز با این تنوع مواجهیم. از سوی دیگر پایتخت به علت پایتخت بودنش مورد توجه ویژه است و هر تصمیم مدیریتی در آن بطور ناخودآگاه جنبه ملی پیدا می‌کند و باید کاملا سنجیده باشد.
با توجه به این رویکرد متفاوت چه فعالیت‌هایی در این حوزه از سوی سازمان شما انجام شده است؟
در برنامه‌هایی که بر اساس اسناد 13گانه سازمان ملی جوانان بر عهده این سازمان قرار داده شده، هماهنگی با دستگاه‌ها برای استفاده از ظرفیت‌شان در حوزه جوانان در اولویت قرار دارد، به همین خاطر ستاد ساماندهی امور جوانان تشکیل شده است. این ستاد از معدود فضاهای شورایی و ستادی است که کاملا زیر نظر استاندار بوده و مصوباتش در همه استان اجرایی است. در استان تهران در طول سال گذشته چند پروژه عمده انجام شده است که در نوع خودش کاملا منحصر به فرد بوده و الگوی مناسبی برای دیگر استان‌ها ایجاد کرده است. به عنوان مثال در بحث مسکن جوانان استان تهران به دلایل مختلف ما با مشکل عمده‌ای مواجه هستیم. اجاره خانه بخش عمده‌ای از سهم درآمد هر خانوار را به خود اختصاص داده و بر اساس رصدی که از شرایط موجود انجام داده‌ایم، مشکل مسکن، مهم‌ترین چالش برای ازدواج به حساب می‌آید. بنابراین ما در راستای فعالیت‌های ستادی‌مان، تفاهمنامه‌ای میان اداره کل مسکن و شهرسازی استان تهران و سازمان اوقاف و امور خیریه استان برای جذب ظرفیت‌ها در جهت مسکن جوانان امضا کرده‌ایم. همانطور که می‌دانید ظرفیت مسأله وقف در تهران بسیار زیاد است و به این وسیله سعی کردیم از ظرفیت خیرین استان برای بحث مسکن جوانان استفاده کنیم. بر اساس این تفاهمنامه سازمان اوقاف زمین رایگان برای ساخت مسکن در اختیار جوانان قرار می‌دهد و بانک مسکن نیز عهده دار شده است 15 میلیون تومان وام مسکن بپردازد. جوانان تهرانی می‌توانند با پرداخت پنج میلیون تومان، مسکنی بر اساس الگوهای مسکن جوانان که از سوی این سازمان طراحی شده است، تهیه کنند. در ضمن برای تهیه پنج میلیون مابقی پول ساخت هم از ظرفیت خیران استان استفاده می‌کنیم.
تا به حال این پروژه به صورت عملیاتی هم در آمده است؟
780 واحد مسکن جوانان در پارچین پاکدشت برای زوج‌های جوان با اولویت تحصیلات تکمیلی فراهم شده است که در اولین فرصت به زوج‌هایی که دارای تحصیلات تکمیلی بوده و در سال‌های 87 و 88 ازدواج کرده‌اند، واگذار می‌شود. علاوه بر همه اینها در سطح استان ظرفیت‌های خوبی برای مسکن جوانان باز شده است، به عنوان مثال 200 واحد در شهر پرند آماده شده که در اختیار نخبگان استان، فعالان فرهنگی و اجتماعی و... قرار می‌گیرد. با چنین فعالیت‌هایی می‌شود گفت که در حوزه مسکن جوانان در سطح استان به الگوی خوبی‌رسیده‌ایم.
ازدواج جوانان هم همیشه از دغدغه‌های سازمان بوده، در سطح استان چگونه با این موضوع مواجه شده‌اید؟
در بحث ازدواج، استان ما در شرایط ویژه ای قرار داشت. سابق بر این رشد ازدواج در این استان از میانگین کشور آن کمتر و رشد طلاق از میزان کشوری آن بیشتر بود. اما در سال 87 در این استان 128 هزار ازدواج ثبت کردیم که این رقم در کل کشور، 881 هزار و 600 مورد بوده است و اکنون تهران نسبت به سال قبل رشد ازدواجش به میانگین کشور بسیار نزدیک شده است. در کل، میانگین ازدواج در تهران نسبت به سایر نقاط کشور رشد داشته و درصد طلاق هم از میانگین کشور کمتر شده است.
چقدر به طراحی نقشه یک به یک و کاملا جزئی از وضعیت جوانان کشور معتقدید؟
در عرصه فرهنگ همه کارشناسان بر تهیه نقشه یک به یک و جزئی‌نگر از شرایط موجود تاکید می‌کنند اما این مسأله فعلا در کشور ما امکانپذیر نیست اما باید حرکت دستگاه‌ها به این سمت باشد، چرا که به عنوان مثال ما نمی‌توانیم برنامه‌هایی را که در منطقه یک تهران اجرا می‌کنیم در منطقه 18 تهران هم اجرا کنیم و از سوی دیگر نمی‌توان برنامه تهران را در شهریار هم اجرا کرد. بنابراین ما هم به دنبال محقق شدن چنین نقشی هستیم تا بتوانیم تحلیل‌مان را از شرایط موجود بر اساس آن انجام دهیم.
خب شاید بخش عمده‌ای از این مسائل نتیجه وارد نشدن جوانان در حوزه تصمیم‌گیری کلان کشور باشد؟
کار ویژه‌ای که در دولت نهم انجام شد و به اعتقاد من ثمرات بسیاری هم داشت، بحث ورود رسمی جوانان در عرصه تصمیم‌گیری‌های استانی بود. در حال حاضر در استان ذیل هر کارگروه یک گروه معین از جوانان نخبه در آن حوزه، تشکیل داده‌ایم که دبیر این گروه به عنوان یک جوان نخبه در کارگروه استانی هم شرکت می‌کند. بنابراین در این دولت در همه مصوبات استانی، یک جوان هم حق رای دارد و این مسأله بی‌سابقه بوده است. این کار علاوه بر تربیت مدیران جوانی برای آینده، زمینه را برای اثرگذاری جوانان در سطح استان فراهم می‌کند.
ارتباط سازمان با NGOها و تشکل‌ها چگونه است؟
یکی از مهم‌ترین اهداف سازمان تقویت سمن‌ها بوده، چرا که این مسأله باعث افزایش مشارکت اجتماعی مردم می‌شود اما به طور کلی سازمان به عنوان نهادی که مجوز موقت برای چنین سمن‌هایی صادر می‌کند، نسبت به گذشته رویکرد تعاملی خود را با چنین نهادهای مردمی تغییر داده است. در حال حاضر در سطح استان 400 تشکل ثبت شده داریم که تنها 200 تشکل فعال بوده و بر اساس یک استراتژی طراحی شده‌اند. این سمن‌ها بیشتر در حوزه‌های علمی، فرهنگی، مذهبی و حوزه آسیب‌های اجتماعی فعالیت می‌کنند. با وجود جوسازی‌های انجام شده در این دولت، تشکل‌ها و سمن‌ها رشد چند صددرصدی نسبت به دوره‌های مشابه گذشته از نظر صدور مجوز داشته است.
به عنوان مصداقی از مشکلات روز جامعه جوان کشور کمی هم درباره طرح امنیت اجتماعی حرف بزنیم. سوال این است که آیا سازمان ملی جوانان بویژه در سطح استان تهران با این مسأله موافق است؟
در مورد طرح امنیت اجتماعی نظرسنجی از سوی این سازمان انجام شد که نشان داد اصل طرح از نظر شهروندان کاملا لازم است. این طرح در واقع چیزی نیست جز ایجاد یک فضای امن برای جامعه اما دو مسأله در آن وجود دارد که باید مورد تعمق قرار بگیرد. نخست اینکه ایراد اصلی را باید به نهادهای مقدمه طرح امنیت اجتماعی که نهادهای فرهنگی کشور هستند گرفت، یعنی مشکل ما اجرای این طرح نیست بلکه چالش‌های فرهنگی است که شرایط فعلی را برایمان به وجود آورده است. مدیر سازمان ملی جوانان استان تهران در گفت‌وگو با «وطن‌امروز» خبر داد
واگذاری 780 واحد مسکن جوانان به زوج‌های با تحصیلات تکمیلی
سعيدبرآبادي: گفت‌وگویی که پیش‌روی شماست بعضی از دغدغه‌های حوزه جوانان استان تهران را با مدیر سازمان ملی جوانان این استان در میان گذاشته و محسن زنگنه با معرفی فعالیت‌های سازمان متبوعش تا حدودی به آنها پاسخ گفته است:
به عنوان سؤال اول مایلم بدانم که آیا به اعتقاد شما میان جوانان تهرانی و جوانان شهرستانی تفاوت اساسی وجود دارد؟ آیا این تفاوت در عرصه‌های مدیریتی شما تاثیراتی هم دارد؟
طبیعتا چنین تفاوتی هست. اصولا ویژگی‌هایی در استان تهران وجود دارد که نوع مدیریت آن را متمایز می‌کند. نخستین ویژگی این استان، بحث جمعیتی آن است. این استان 13 میلیون جمعیت دارد که در مساحت اندکی زندگی می‌کنند و همین مسأله باعث شده که میانگین ضریب حضور مردم در هر کیلومتر مربع بالای 700 نفر باشد، بنابراین ویژگی جمعیتی این استان یکی از مهم‌ترین فاکتورهای تاثیرگذار روی مدیریت این شهر است. از سوی دیگر ما با تنوع جمعیتی هم مواجه هستیم. این استان مهاجرپذیرترین استان کشور است و همین مسأله سبب ایجاد و گسترش بی‌رویه شهرک‌ها و حاشیه‌های پایتخت شده است. در حوزه فرهنگی، علمی و ... نیز با این تنوع مواجهیم. از سوی دیگر پایتخت به علت پایتخت بودنش مورد توجه ویژه است و هر تصمیم مدیریتی در آن بطور ناخودآگاه جنبه ملی پیدا می‌کند و باید کاملا سنجیده باشد.
با توجه به این رویکرد متفاوت چه فعالیت‌هایی در این حوزه از سوی سازمان شما انجام شده است؟
در برنامه‌هایی که بر اساس اسناد 13گانه سازمان ملی جوانان بر عهده این سازمان قرار داده شده، هماهنگی با دستگاه‌ها برای استفاده از ظرفیت‌شان در حوزه جوانان در اولویت قرار دارد، به همین خاطر ستاد ساماندهی امور جوانان تشکیل شده است. این ستاد از معدود فضاهای شورایی و ستادی است که کاملا زیر نظر استاندار بوده و مصوباتش در همه استان اجرایی است. در استان تهران در طول سال گذشته چند پروژه عمده انجام شده است که در نوع خودش کاملا منحصر به فرد بوده و الگوی مناسبی برای دیگر استان‌ها ایجاد کرده است. به عنوان مثال در بحث مسکن جوانان استان تهران به دلایل مختلف ما با مشکل عمده‌ای مواجه هستیم. اجاره خانه بخش عمده‌ای از سهم درآمد هر خانوار را به خود اختصاص داده و بر اساس رصدی که از شرایط موجود انجام داده‌ایم، مشکل مسکن، مهم‌ترین چالش برای ازدواج به حساب می‌آید. بنابراین ما در راستای فعالیت‌های ستادی‌مان، تفاهمنامه‌ای میان اداره کل مسکن و شهرسازی استان تهران و سازمان اوقاف و امور خیریه استان برای جذب ظرفیت‌ها در جهت مسکن جوانان امضا کرده‌ایم. همانطور که می‌دانید ظرفیت مسأله وقف در تهران بسیار زیاد است و به این وسیله سعی کردیم از ظرفیت خیرین استان برای بحث مسکن جوانان استفاده کنیم. بر اساس این تفاهمنامه سازمان اوقاف زمین رایگان برای ساخت مسکن در اختیار جوانان قرار می‌دهد و بانک مسکن نیز عهده دار شده است 15 میلیون تومان وام مسکن بپردازد. جوانان تهرانی می‌توانند با پرداخت پنج میلیون تومان، مسکنی بر اساس الگوهای مسکن جوانان که از سوی این سازمان طراحی شده است، تهیه کنند. در ضمن برای تهیه پنج میلیون مابقی پول ساخت هم از ظرفیت خیران استان استفاده می‌کنیم.
تا به حال این پروژه به صورت عملیاتی هم در آمده است؟
780 واحد مسکن جوانان در پارچین پاکدشت برای زوج‌های جوان با اولویت تحصیلات تکمیلی فراهم شده است که در اولین فرصت به زوج‌هایی که دارای تحصیلات تکمیلی بوده و در سال‌های 87 و 88 ازدواج کرده‌اند، واگذار می‌شود. علاوه بر همه اینها در سطح استان ظرفیت‌های خوبی برای مسکن جوانان باز شده است، به عنوان مثال 200 واحد در شهر پرند آماده شده که در اختیار نخبگان استان، فعالان فرهنگی و اجتماعی و... قرار می‌گیرد. با چنین فعالیت‌هایی می‌شود گفت که در حوزه مسکن جوانان در سطح استان به الگوی خوبی‌رسیده‌ایم.
ازدواج جوانان هم همیشه از دغدغه‌های سازمان بوده، در سطح استان چگونه با این موضوع مواجه شده‌اید؟
در بحث ازدواج، استان ما در شرایط ویژه ای قرار داشت. سابق بر این رشد ازدواج در این استان از میانگین کشور آن کمتر و رشد طلاق از میزان کشوری آن بیشتر بود. اما در سال 87 در این استان 128 هزار ازدواج ثبت کردیم که این رقم در کل کشور، 881 هزار و 600 مورد بوده است و اکنون تهران نسبت به سال قبل رشد ازدواجش به میانگین کشور بسیار نزدیک شده است. در کل، میانگین ازدواج در تهران نسبت به سایر نقاط کشور رشد داشته و درصد طلاق هم از میانگین کشور کمتر شده است.
چقدر به طراحی نقشه یک به یک و کاملا جزئی از وضعیت جوانان کشور معتقدید؟
در عرصه فرهنگ همه کارشناسان بر تهیه نقشه یک به یک و جزئی‌نگر از شرایط موجود تاکید می‌کنند اما این مسأله فعلا در کشور ما امکانپذیر نیست اما باید حرکت دستگاه‌ها به این سمت باشد، چرا که به عنوان مثال ما نمی‌توانیم برنامه‌هایی را که در منطقه یک تهران اجرا می‌کنیم در منطقه 18 تهران هم اجرا کنیم و از سوی دیگر نمی‌توان برنامه تهران را در شهریار هم اجرا کرد. بنابراین ما هم به دنبال محقق شدن چنین نقشی هستیم تا بتوانیم تحلیل‌مان را از شرایط موجود بر اساس آن انجام دهیم.
خب شاید بخش عمده‌ای از این مسائل نتیجه وارد نشدن جوانان در حوزه تصمیم‌گیری کلان کشور باشد؟
کار ویژه‌ای که در دولت نهم انجام شد و به اعتقاد من ثمرات بسیاری هم داشت، بحث ورود رسمی جوانان در عرصه تصمیم‌گیری‌های استانی بود. در حال حاضر در استان ذیل هر کارگروه یک گروه معین از جوانان نخبه در آن حوزه، تشکیل داده‌ایم که دبیر این گروه به عنوان یک جوان نخبه در کارگروه استانی هم شرکت می‌کند. بنابراین در این دولت در همه مصوبات استانی، یک جوان هم حق رای دارد و این مسأله بی‌سابقه بوده است. این کار علاوه بر تربیت مدیران جوانی برای آینده، زمینه را برای اثرگذاری جوانان در سطح استان فراهم می‌کند.
ارتباط سازمان با NGOها و تشکل‌ها چگونه است؟
یکی از مهم‌ترین اهداف سازمان تقویت سمن‌ها بوده، چرا که این مسأله باعث افزایش مشارکت اجتماعی مردم می‌شود اما به طور کلی سازمان به عنوان نهادی که مجوز موقت برای چنین سمن‌هایی صادر می‌کند، نسبت به گذشته رویکرد تعاملی خود را با چنین نهادهای مردمی تغییر داده است. در حال حاضر در سطح استان 400 تشکل ثبت شده داریم که تنها 200 تشکل فعال بوده و بر اساس یک استراتژی طراحی شده‌اند. این سمن‌ها بیشتر در حوزه‌های علمی، فرهنگی، مذهبی و حوزه آسیب‌های اجتماعی فعالیت می‌کنند. با وجود جوسازی‌های انجام شده در این دولت، تشکل‌ها و سمن‌ها رشد چند صددرصدی نسبت به دوره‌های مشابه گذشته از نظر صدور مجوز داشته است.
به عنوان مصداقی از مشکلات روز جامعه جوان کشور کمی هم درباره طرح امنیت اجتماعی حرف بزنیم. سوال این است که آیا سازمان ملی جوانان بویژه در سطح استان تهران با این مسأله موافق است؟
در مورد طرح امنیت اجتماعی نظرسنجی از سوی این سازمان انجام شد که نشان داد اصل طرح از نظر شهروندان کاملا لازم است. این طرح در واقع چیزی نیست جز ایجاد یک فضای امن برای جامعه اما دو مسأله در آن وجود دارد که باید مورد تعمق قرار بگیرد. نخست اینکه ایراد اصلی را باید به نهادهای مقدمه طرح امنیت اجتماعی که نهادهای فرهنگی کشور هستند گرفت، یعنی مشکل ما اجرای این طرح نیست بلکه چالش‌های فرهنگی است که شرایط فعلی را برایمان به وجود آورده است. ارسال نظر
پربیننده