پاتریک بارکلی: تیم ملی انگلیس برای ادامه رقابت‌های مرحله مقدماتی جام جهانی باید به آلماتی سفر کند اما در اینجا دو قاب وجود دارد که تردیدها را درباره این تیم عاقلانه به تصویر می‌کشد؛ اولی، هوش و ذکاوت اینیستا بود که در شب لیگ قهرمانان، مایکل کریک را مغلوب کرد و پاس طلایی او تبدیل به یکی از گل‌های فینال رم شد. دومی درباره ریو فردیناند است؛ مدافعی که باز هم در همان شب برابر ضربه سری که لیونل مسی با آن قد کوتاهش به ثمر رساند، مات و مبهوت مانده بود! او حتی هیچ تلاشی نکرد تا توپ به مسی نرسد و تنها مشاهده‌گر گل دومی بود که به تور دروازه‌شان نشست. دقیقا مانند «دیوید سیمن» که در جام جهانی 2002 برابر ضربه رونالدینیو یک تماشاگر بود. خب، حالا فکر می‌کنید انگلیس با این اوضاع و شرایط تا چه اندازه می‌تواند امیدوار باشد تا به آفریقای جنوبی سفر کند. اگر قرار باشد عیارشان را بسنجیم باید به دیدار آنها با اسپانیا در فوریه گذشته نگاه کنیم؛ زمانی که قهرمان اروپا شاگردان کاپلو را در سویل 2 بر صفر شکست داد تا نشان دهد فاصله‌ها تا چه حد است و شاید گزاف نباشد اگر بخواهیم اسپانیای حال حاضر را با فرانسه 2000 مقایسه کنیم. برای روشن شدن موضوع باید به بازی‌های نفرات اصلی تیم ملی انگلیس در باشگاه‌هایشان بپردازیم. لمپارد در شب فینال اتحادیه پرانرژی و دقیق ظاهر شد و در کنار او اشلی کول نشان داد می‌تواند در پازل اصلی قرار بگیرد اما نباید این موضوع را نادیده گرفت که خط هافبک چلسی علاوه بر او به بازیکنانی مانند مالودا و اسین تکیه کرده ولی کیفیت نمایش فرانکی در چلسی می‌تواند در بازی‌اش برای تیم ملی تاثیرگذار باشد. به‌طور‌ی که روی فرم بودن لمپارد و اشلی کول می‌تواند خبر خوبی برای فابیو کاپلو باشد و مربی ایتالیایی با این شراط تا حدودی از آمادگی این دو بازیکن خیالش راحت است. به هر حال کاپلو غیر از این صحبت‌ها، دغدغه‌های فکری‌اش برای بازی شنبه برابر قزاقستان تمامی ندارد. به دلیل اینکه درست باید چهارشنبه بازیکنانش را برای رویارویی با آندورا آماده کند. البته اگر فابیو بتواند راه‌حلی برای قرار دادن استیون جرارد و وین رونی در یک خط جلوتر از هافبک‌ها پیدا کند تازه می‌توان خیال او را راحت فرض کرد. به نظر می‌رسد او باید پازل تاکتیکی‌اش را با «اره» به دو قسمت تقسیم کند تا جا توأمان برای هردویشان باشد. به هر صورت بیشتر بازیکنانی که او در خط هافبک در اختیار دارد به نوعی جزو ستاره‌های اصلی تیم‌هایشان به حساب می‌آیند اما باز هم او باید از ژاوی و اینیستا ممنون باشد که عیار بازیکنان انگلیسی را به او نشان دادند. خیالت راحت فابیو!
مرز آمادگی مردان میانی
پاتریک بارکلی: تیم ملی انگلیس برای ادامه رقابت‌های مرحله مقدماتی جام جهانی باید به آلماتی سفر کند اما در اینجا دو قاب وجود دارد که تردیدها را درباره این تیم عاقلانه به تصویر می‌کشد؛ اولی، هوش و ذکاوت اینیستا بود که در شب لیگ قهرمانان، مایکل کریک را مغلوب کرد و پاس طلایی او تبدیل به یکی از گل‌های فینال رم شد. دومی درباره ریو فردیناند است؛ مدافعی که باز هم در همان شب برابر ضربه سری که لیونل مسی با آن قد کوتاهش به ثمر رساند، مات و مبهوت مانده بود! او حتی هیچ تلاشی نکرد تا توپ به مسی نرسد و تنها مشاهده‌گر گل دومی بود که به تور دروازه‌شان نشست. دقیقا مانند «دیوید سیمن» که در جام جهانی 2002 برابر ضربه رونالدینیو یک تماشاگر بود. خب، حالا فکر می‌کنید انگلیس با این اوضاع و شرایط تا چه اندازه می‌تواند امیدوار باشد تا به آفریقای جنوبی سفر کند. اگر قرار باشد عیارشان را بسنجیم باید به دیدار آنها با اسپانیا در فوریه گذشته نگاه کنیم؛ زمانی که قهرمان اروپا شاگردان کاپلو را در سویل 2 بر صفر شکست داد تا نشان دهد فاصله‌ها تا چه حد است و شاید گزاف نباشد اگر بخواهیم اسپانیای حال حاضر را با فرانسه 2000 مقایسه کنیم. برای روشن شدن موضوع باید به بازی‌های نفرات اصلی تیم ملی انگلیس در باشگاه‌هایشان بپردازیم. لمپارد در شب فینال اتحادیه پرانرژی و دقیق ظاهر شد و در کنار او اشلی کول نشان داد می‌تواند در پازل اصلی قرار بگیرد اما نباید این موضوع را نادیده گرفت که خط هافبک چلسی علاوه بر او به بازیکنانی مانند مالودا و اسین تکیه کرده ولی کیفیت نمایش فرانکی در چلسی می‌تواند در بازی‌اش برای تیم ملی تاثیرگذار باشد. به‌طور‌ی که روی فرم بودن لمپارد و اشلی کول می‌تواند خبر خوبی برای فابیو کاپلو باشد و مربی ایتالیایی با این شراط تا حدودی از آمادگی این دو بازیکن خیالش راحت است. به هر حال کاپلو غیر از این صحبت‌ها، دغدغه‌های فکری‌اش برای بازی شنبه برابر قزاقستان تمامی ندارد. به دلیل اینکه درست باید چهارشنبه بازیکنانش را برای رویارویی با آندورا آماده کند. البته اگر فابیو بتواند راه‌حلی برای قرار دادن استیون جرارد و وین رونی در یک خط جلوتر از هافبک‌ها پیدا کند تازه می‌توان خیال او را راحت فرض کرد. به نظر می‌رسد او باید پازل تاکتیکی‌اش را با «اره» به دو قسمت تقسیم کند تا جا توأمان برای هردویشان باشد. به هر صورت بیشتر بازیکنانی که او در خط هافبک در اختیار دارد به نوعی جزو ستاره‌های اصلی تیم‌هایشان به حساب می‌آیند اما باز هم او باید از ژاوی و اینیستا ممنون باشد که عیار بازیکنان انگلیسی را به او نشان دادند. ارسال نظر
پربیننده