قهرمانی در یک متری خط پايان

طناز احدی مقدم : به آخرین مترهای آخرین مرحله جیرو می‌رسیم. جشنی بزرگ در انتظار منچوف است اما دی‌لوکا نیز فوق‌العاده قدرتمند نشان می‌دهد و از حریف پیشی می‌گیرد اما یک حادثه تلخ و افتادن از دوچرخه در زمینی خیس و مشاهده قهرمانی حریف؛ به این ترتیب یک بار دیگر دنیس را پیش روی خود می‌بیند و قهرمانی ای که از دست می‌رود. حالا صدمین قهرمان جیرو را می‌شناسیم. او یک رکابزن آماده و سرعتی است و سر از پا نمی‌شناسد، بسیار هیجان‌زده و در عین حال سردرگم به نظر می‌رسد. او دنیس منچوف، قهرمان 31 ساله روس است که توانسته پیراهن صورتی رنگ قهرمانی جیرو ایتالیا را بر تن کند و جام پیچ در پیچ طلایی را در دست بگیرد و به دیگر شرکت‌کنندگان فخر بفروشد. با ژست و چهره‌ای که غرور را در آن نشان نمی‌داد در کنار ناپولیتانو، رئیس‌جمهور سرزمین چکمه‌ای ایستاده تا خبرنگاران از او عکس‌های به یاد ماندنی بگیرند. او صدمین قهرمان جیرو ایتالیا، دومین رقابت معتبر دوچرخه‌سواری جهان است. قهرمان روس در بیست و یکمین مرحله از مسابقات زودتر از دیگر رقبا به خط پایان رسید تا برای سومین بار در طول رقابت پیراهن صورتی را بر تن کند اما این بار این پیراهن از تن او بیرون نخواهد آمد، زیرا او قهرمان صدمین سال مسابقات دور ایتالیاست. با قهرمانی دنیس یکی از بزرگ‌ترین مسابقات دوچرخه‌سواری جهان به اتمام رسید تا رکابزنان بزرگ و کوچک راه یافته به توردوفرانس با استراحتی کوتاه به مسابقات توردوفرانس فکر کرده و خود را آماده این رقابت هیجان‌انگیز که با ورود و بازگشت مجدد لانس آرمسترانگ جذابیت خود را بار دیگر باز گرفته، کنند. اما دنیس منچوف پس از برزین و تونکوف سومین قهرمان روس جیرو لقب گرفت. او در طول رقابت‌ها بسیار آماده و پرسرعت نشان می‌داد و با سرعت متوسط 40 کیلومتر توانست دانیلو دی‌لوکا رقیب اصلی خود را کنار بزند و جشن قهرمانی را به پا کند هر چند که اختلاف او تنها 41 صدم ثانیه بود. رکابزن روس پس از قهرمانی تاکید کرد که روزی بسیار زیبا را پشت سر گذاشته:«یک روز زیبا در زندگی و در سن 31 سالگی‌. لحظه‌ای هیجان‌انگیز را تجربه کردم بویژه در برابر هواداران رقیب که همواره او را تشویق می‌کردند، دانیلو یک رکابزن بزرگ و برتری برابر او یک موفقیت و کامیابی بزرگ است. شکست او بسیار هیجان‌انگیز و خوشایند است، زیرا او یک قهرمان بزرگ در دنیای دوچرخه سواری به شمار می‌رود». در حین برگزاری مراسم قهرمانی چهره دی لوکا که به جشن حریف نگاه می‌کرد دیدنی بود اما دانیلو شایستگی دنیس را تایید کرد و گفت:«منچوف را در 900 متری خود می‌دیدم و در آن زمان تصور کردم می‌توانم به او برسم و همراه با گزارشی که شبکه تلویزیونی انجام می‌داد پیش می‌رفتم اما آن حادثه تلخ.... در متر آخر دنیس را دیدم که با بالا بردن دستانش قهرمانی خود را نشان می‌دهد و این یک پایان غیر قابل تصور برای من بود. من به قهرمانی ایمان داشتم و می‌توانستم او را شکست دهم. زمانی که نخستین مرحله مسابقات آغاز شد این برتری را می‌دیدم اما در نخستین گام مصدوم شدم و جیرو را با از دست دادن قهرمانی به پایان رساندم. دنیس شایسته این قهرمانی بود و من به او تبریک می‌گویم». اما این قهرمانی توسط یک رکابزن روس در شرایطی که 2 رکابزن بزرگ و برجسته دیگر نیز در میان شرکت‌کنندگان دیده می‌شدند اهمیت بسیار زیادی به خود می‌گیرد. لانس آرمسترانگ و ایوان باسو نیز در جیرویی که منچوف در آن قهرمان شد حضور داشتند و برای قهرمانی در آن مبارزه کردند اما موفقیتی نصیب آنان نشد. در پایان مسابقات دور ایتالیا، لانس و ایوان نیز مانند سایر شرکت‌کنندگان چهره‌ای نسبتا خسته داشتند. دوچرخه‌سوار تگزاسی در طول رقابت مانند یک رکابزن در شرایط متوسط و میانه حاضر شد و بیشتر برای موفقیت لیفرمر جنگید. به هر حال این نتیجه سه سال دوری از مسابقات حرفه‌ای است و نباید بیش از این انتظار داشت. مصدومیت و حادثه‌ای که پیش از آغاز مسابقات جیرو برای این آمریکایی روی داد نیز در نتیجه و نمایش او بی‌تاثیر نیست و نخواهد بود. با این حال او آرام آرام پیش می‌رود و نقش مثبت خود را در دنیای دوچرخه‌سواری نشان می‌دهد. زمانی که دنیس منچوف از غیرممکن، ممکن می‌سازد و در متر پایانی بر رقیب مطرح و بزرگی غلبه می‌کند باید منتظر نمایش بزرگ لانس نیز باشیم.