۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۱۳
حبیب دهقان‌نسب، بازیگر سینما و تلویزیون:

نقش منفی خط قرمز ندارد

پروانه حسین زاده: وقتی برای حضور در مجموعه تلویزیونی «در پناه تو» فرصت ایفای نقش پیدا کرد، موفق شد نظرها را به سوی خود جلب کند و پرونده‌ای تازه در کارنامه بازیگری‌اش باز شد. حبیب دهقان‌نسب متولد 1328 است. او فارغ‌التحصیل بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. او با بازی در «سگ‌کشی» و «نسل سوخته» بشدت درخشید. «امام علی»، «ولایت عشق»، «تنهاترین سردار» و ... نیز در کارنامه هنری وی ثبت شده است. حضور او در مجموعه «تاکسی شانس» بهانه‌ای شد برای گفت‌وگویی کوتاه با وی. چطور شد سوار «تاکسی شانس» شدید؟ (با خنده) خیلی اتفاقی! طبق معمول سنوات، با من تماس گرفتند و پیشنهاد بازی دادند و من هم پس از مطالعه فیلمنامه و پرس‌وجو درباره گروهی که قرار بود بازی کند و همچنین بررسی عوامل، ساختار داستان، شخصیت‌پردازی‌ها و محتوای ماجرا پیشنهاد را پذیرفتم. با توجه به اینکه سعید سالارزهی نخستین تجربه کارگردانی را با «تاکسی شانس» شروع کرد، شما چطور کار با ایشان را پذیرفتید؟ من بر خلاف عده‌ای از بازیگران که اول کار با کارگردان برایشان اهمیت دارد، با وجود آنکه می‌دانستم با مشکلاتی همراه است و امکان ایجاد ابهامات در طول مسیر وجود دارد، همکاری را پذیرفتم زیرا معتقد هستم در هر حرفه و در هر عرصه‌ای برای پیشرفت باید از صفر شروع کرد. سالارزهی سابقه چندین ساله در امر تدوین دارد و با توجه به این پیش‌زمینه، همکاری را لازمه این صنف و کار دیدم و معتقد هستم با تامل گروهی و همفکری می‌توانیم با دادن ایده به یکدیگر نقاط ضعفی هم که وجود دارد را در حین کار برطرف کنیم. گویا «تاکسی شانس» قالبی طنز دارد، حضور در کار طنز چه افت‌وخیزهایی می‌تواند داشته باشد؟ متاسفانه در جامعه هنری و تصویری برخلاف ادبیات، طنز جایگاه و تعریف خوبی ندارد. ژانر طنز در سینما و تلویزیون در عمل تبدیل به لودگی و توهین به مشاغل و شخصیت‌ها شده است. بنابراین در آثار تصویری طنز به معنای واقعی کمتر دیده می‌شود اما با وجود سختی‌های کار در این ژانر، من هم مانند دیگر بازیگران علاقه‌مند به کسب تجربه در تمام ژانرها هستم. به نظر، مخاطب شما را بیشتر با نقش‌های جدی و حتی گاهی منفی دیده است. ذهنیت مخاطب برایتان چه جایگاهی دارد؟ بله! درست است. مخاطبان همیشه لطف دارند، حتی اگر ایفاگر نقش‌های منفی باشیم. نقش‌های منفی را بسیار دوست دارم، زیرا خطوط قرمز و محدودیت‌هایی که در نقش‌های مثبت وجود دارد به هیچ وجه در کاراکترشان دیده نمی‌شود. در نقش منفی دست بازیگر برای ارائه نظرات بیشتر باز است و طبعا زمانی که بازیگر نظر خود را در بازی اعمال می‌کند، کیفیت کار با موفقیت بیشتری همراه است و شاید همه اینها دلیلی باشد برای حضور بیشتر من در نقش‌های منفی و جدی.
ارسال نظر
captcha
پربیننده