این دست‌های خالی
سيدعابدين نورالديني فرد
مناظره تلویزیونی محمود احمدی‌نژاد و میرحسین موسوی برگزار شد؛ مناظره‌ای که تا مدت‌ها در بایگانی حافظه ایرانیان خواهد ماند و گستره زمانی روایت‌ها از آن، محدود به این انتخابات نخواهد بود. بدون شک، بسیاری از مردم همچنان در شوک ناشی از اظهارات احمدی‌نژاد به‌سر می‌برند. او همان‌هایی را گفت که پیش از این به مردم «قول» داده بود. به عبارت بهتر، احمدی‌نژاد این‌بار باورهای مردم را درباره مفاسد اقتصادی بدون کمترین واهمه بر زبان جاری ساخت و این نخستین‌بار بود. اهمیت و تاثیرگذاری این موضوع البته موجب شده برخی واقعیت‌های دیگر مناظره از نظرها پنهان بماند؛ واقعیت‌هایی که متاسفانه برخی نه‌تنها خواهان استتار آنند که اینک نشانه‌های آشکاری از تلاش برای وارونهنمایی آنها به سود کاندیدای موردنظر نیز مشاهده می‌شود. ستاد تصمیم‌گیری میرحسین موسوی اکنون درصدد پیگیری و القای این هدف است: «میرحسین مظلوم». در همین راستاست که در 2 روز گذشته طرفداران میرحسین موسوی با تجمع در میادین حساس تهران شعارهایی برای القای مظلومیت و متانت و ادب میرحسین و نیز رفتار خلاف مبادی آداب احمدی‌نژاد سر می‌دهند. متاسفانه این توهین آشکار و وارونهنمایی وقایع در حالی صورت می‌گیرد که مقاطع زمانی حساس مناظره «چیزی» غیر از این را نشان می‌دهد. درباره وقایع مناظره محمود احمدی‌نژاد و میرحسین موسوی توضیح برخی نکات خالی از لطف نیست.
1- اتهام بی‌حرمتی احمدی‌نژاد به میرحسین و عدم رعایت ادب و متانت از سوی احمدی‌نژاد و نسبت دادن عکس این صفات به میرحسین حقیقتاً بی‌انصافی است. مرور مجدد مناظره، این بی‌انصافی را به راحتی نمایان می‌کند چرا که در هیچکدام از عبارات و واژگان مورد استفاده محمود احمدی‌نژاد نسبت به میرحسین، نمی‌توان کوچک‌ترین نشانه‌ای از توهین یافت، اما در مقابل، متاسفانه و با کمال پوزش از شخصیت بسیار محترم آقای موسوی، در اظهارات ایشان به وفور لغات و واژگان توهین‌آمیز نسبت به احمدی‌نژاد و دولت نهم یافت می‌شود. مطالعه یا تماشای مجدد مناظره نشان می‌دهد جناب آقای موسوی، محمود احمدی‌نژاد و دولت وی را با این عبارات مورد خطاب قرار داده است: «ماجراجو»، «بی‌ثبات»، «فریبکار» (اقدامات نمایشی)، «خرافاتی»، «خلافکار»، «پنهان‌کار»، «خودمحور»، «سطحی‌نگر»، «قانون‌گریز»، «خیال‌پرداز» و «دیکتاتور».
به کار بردن این واژگان از سوی آقای موسوی نسبت به احمدی‌نژاد، آیا «توهین» تفسیر نمی‌شود؟ از سوی دیگر آقای موسوی این اهانت‌ها را برای نقد دولت به کار بردند. در واقع مخاطب ایشان در هنگام «تلفظ» این عبارات، شخص رئیس‌جمهور بوده و این همان نکته بسیار اسفناک است. میرحسین موسوی، کسی که در طول مناظره مدام از عزت و شرافت ایرانی سخن می‌گفت، منتخب 17 میلیون ایرانی را ماجراجو، بی‌ثبات، فریبکار، خرافاتی، خلافکار، پنهان‌کار، خودمحور، سطحی‌نگر، قانون‌گریز، خیال‌پرداز و دیکتاتور خطاب قرار داده است.
2- جناب آقای موسوی در این مناظره علاوه بر توهین به رئیس‌جمهور، از «تهمت» به وی نیز غافل نشده است؛ آنجا که صراحتاً می‌گوید احمدی‌نژاد – رئیس‌جمهور – از ملک‌عبدالله، پادشاه عربستان درخواست کرده تا وی را برای انجام مناسک حج دعوت کند!
همانگونه که احمدی‌نژاد این تهمت را پاسخ گفت، موسوی نیز باید به این سوالات پاسخ دهد که چرا فقط و فقط براساس «شنیده‌ها»، اینگونه رئیس‌جمهور یک کشور مورد اهانت و تهمت قرار می‌گیرد و مردم آن کشور نیز «تحقیر» می‌شوند.
این تنها اتهام - با عرض پوزش- دروغین جناب آقای موسوی به احمدی‌نژاد نبود. ماجرای ستاره‌دار شدن دانشجویان و تهمت به دولت در این باره نیز چنین حکایتی دارد.
به راستی جناب آقای میرحسین موسوی که 2دوره نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران بود و اینک نیز کاندیدای تصدی سمت ریاست‌جمهوری است، چرا تا بدین میزان «ساده‌اندیش» است که براساس شنیده‌ها یا اخبار برخی جراید و سایت‌ها، پارامترهای اظهارات خود در یک مناظره بسیار حساس را تنظیم می‌کند؟
جناب آقای موسوی آیا بر این امر واقفند که در صورت تصدی سمت ریاست‌جمهوری توسط ایشان و استمرار این شیوه استنتاج، ملت ایران چه ضربات و هزینه‌های هنگفتی را در مجامع بین‌المللی متحمل خواهد شد. قطعاً یکی از این هزینه‌ها «تحقیر و تمسخر» است.
3- اما ماجرای خانم زهرا رهنورد که اتفاقاً دستاویز اصلی برای مظلوم جلوه دادن میرحسین موسوی شده است. ستاد میرحسین موسوی در 2 روز گذشته، مشخص شدن تخلف در پرونده دانشگاهی زهرا رهنورد، همسر میرحسین موسوی را به مثابه یک «بداخلاقی» تعبیر و سعی کرده با سوءاستفاده از عواطف افکار عمومی به این بهانه که احمدی‌نژاد عکس همسر میرحسین را در دست داشته(!) وارونهنمایی را دنبال کنند. در این باره باید گفت، زهرا رهنورد فقط همسر میرحسین موسوی نیست. سابقه فعالیت‌های سیاسی رهنورد به پیش از انقلاب برمی‌گردد و در همین راستاست که مصطفی تاج‌زاده اخیراً گفته «میرحسین را به اسم همسر زهرا رهنورد می‌شناختیم». رهنورد یک عنصر سیاسی است و قطعا نمی‌توان از نقد یک عنصر سیاسی صرفا به خاطر اینکه همسر یک عنصر سیاسی دیگر است، چشم پوشی کرد. از سوی دیگر زهرا رهنورد از آغاز تبلیغات انتخاباتی میرحسین از هر تریبونی که به دست آورده اقدام به اظهار نظر علیه دولت بویژه القای قانون‌گریزی دولت کرده است؛ اتهامی که میرحسین موسوی نیز در مناظره مورد نظر به احمدی‌نژاد وارد کرد. در شرایطی که یک عنصر سیاسی (زهرا رهنورد که همسر میرحسین موسوی نیز هست) دولت را متهم به قانون‌گریزی می‌کند، آیا آشکار کردن سندی که قانون‌گریزی اتهام زننده را آشکار می‌کند، بداخلاقی است؟ احمدی‌نژاد با نشان دادن این سند به اتهام خانم رهنورد و آقای موسوی علیه خود پاسخ گفت. آیا این اقدام، بداخلاقی است؟!
از دیگر سو، اگر جناب آقای موسوی از این قبیل رفتارها در برابر همسرشان ناخرسند هستند، بهتر آن است که ایشان را از فعالیت‌های سیاسی منع کنند چرا که نمی‌توان اتهامات یک عنصر سیاسی را به واسطه اینکه همسر فلان عنصر سیاسی است، بی‌پاسخ گذاشت.
6- با این تفاسیر مشخص است آنکه مرتکب بداخلاقی انتخاباتی شده، قطعا محمود احمدی‌نژاد نیست. به همین خاطر نمی‌توان میرحسین موسوی را نیز مظلوم دانست چرا که از سوی احمدی‌نژاد در حق وی ظلمی صورت نپذیرفته است. درباره مناظره یک نکته البته بسیار واضح و آشکار است، میرحسین موسوی با دست‌های خالی و بدون سند و مدرك به مناظره آمد. اتهاماتی که او علیه احمدی‌نژاد مطرح کرد، بسیار ابهام‌آمیز است. میرحسین موسوی در طول مناظره با پاسخ‌های غیرمنتظره احمدی‌نژاد مواجه شد و این برای او بسیار عجیب بود همانگونه که در طول مناظره خود بدان اعتراف کرد. کوتاه اینکه به نظر می‌رسد میرحسین موسوی ندانسته در دامی افتاد که شاید هنوز نیز بدان واقف نباشد. آنان که به میرحسین مشاوره‌های اصلی و نهایی را می‌دهند و او را برای مناظره آماده می‌کنند آیا نمی‌دانستند موضوع دانشجویان ستاره‌دار از دولت احمدی‌نژاد آغاز نشده بود؟ آیا ماجرای پادشاه عربستان را به خاطر یک «شنیده»، مستند و غیرقابل انکار می‌پنداشتند؟ آیا توصیه به مطرح کردن خراب شدن محصول «سیر» همدان در مناظره منطقی بود؛ آن هم در شرایطی که سطح رفتار و اظهارات احمدی‌نژاد برای دفاع از عملکرد دولتش بسیار فراتر از سیر و پیاز و چای است؟! یادداشت
این دست‌های خالی
سيدعابدين نورالديني فرد
مناظره تلویزیونی محمود احمدی‌نژاد و میرحسین موسوی برگزار شد؛ مناظره‌ای که تا مدت‌ها در بایگانی حافظه ایرانیان خواهد ماند و گستره زمانی روایت‌ها از آن، محدود به این انتخابات نخواهد بود. بدون شک، بسیاری از مردم همچنان در شوک ناشی از اظهارات احمدی‌نژاد به‌سر می‌برند. او همان‌هایی را گفت که پیش از این به مردم «قول» داده بود. به عبارت بهتر، احمدی‌نژاد این‌بار باورهای مردم را درباره مفاسد اقتصادی بدون کمترین واهمه بر زبان جاری ساخت و این نخستین‌بار بود. اهمیت و تاثیرگذاری این موضوع البته موجب شده برخی واقعیت‌های دیگر مناظره از نظرها پنهان بماند؛ واقعیت‌هایی که متاسفانه برخی نه‌تنها خواهان استتار آنند که اینک نشانه‌های آشکاری از تلاش برای وارونهنمایی آنها به سود کاندیدای موردنظر نیز مشاهده می‌شود. ستاد تصمیم‌گیری میرحسین موسوی اکنون درصدد پیگیری و القای این هدف است: «میرحسین مظلوم». در همین راستاست که در 2 روز گذشته طرفداران میرحسین موسوی با تجمع در میادین حساس تهران شعارهایی برای القای مظلومیت و متانت و ادب میرحسین و نیز رفتار خلاف مبادی آداب احمدی‌نژاد سر می‌دهند. متاسفانه این توهین آشکار و وارونهنمایی وقایع در حالی صورت می‌گیرد که مقاطع زمانی حساس مناظره «چیزی» غیر از این را نشان می‌دهد. درباره وقایع مناظره محمود احمدی‌نژاد و میرحسین موسوی توضیح برخی نکات خالی از لطف نیست.
1- اتهام بی‌حرمتی احمدی‌نژاد به میرحسین و عدم رعایت ادب و متانت از سوی احمدی‌نژاد و نسبت دادن عکس این صفات به میرحسین حقیقتاً بی‌انصافی است. مرور مجدد مناظره، این بی‌انصافی را به راحتی نمایان می‌کند چرا که در هیچکدام از عبارات و واژگان مورد استفاده محمود احمدی‌نژاد نسبت به میرحسین، نمی‌توان کوچک‌ترین نشانه‌ای از توهین یافت، اما در مقابل، متاسفانه و با کمال پوزش از شخصیت بسیار محترم آقای موسوی، در اظهارات ایشان به وفور لغات و واژگان توهین‌آمیز نسبت به احمدی‌نژاد و دولت نهم یافت می‌شود. مطالعه یا تماشای مجدد مناظره نشان می‌دهد جناب آقای موسوی، محمود احمدی‌نژاد و دولت وی را با این عبارات مورد خطاب قرار داده است: «ماجراجو»، «بی‌ثبات»، «فریبکار» (اقدامات نمایشی)، «خرافاتی»، «خلافکار»، «پنهان‌کار»، «خودمحور»، «سطحی‌نگر»، «قانون‌گریز»، «خیال‌پرداز» و «دیکتاتور».
به کار بردن این واژگان از سوی آقای موسوی نسبت به احمدی‌نژاد، آیا «توهین» تفسیر نمی‌شود؟ از سوی دیگر آقای موسوی این اهانت‌ها را برای نقد دولت به کار بردند. در واقع مخاطب ایشان در هنگام «تلفظ» این عبارات، شخص رئیس‌جمهور بوده و این همان نکته بسیار اسفناک است. میرحسین موسوی، کسی که در طول مناظره مدام از عزت و شرافت ایرانی سخن می‌گفت، منتخب 17 میلیون ایرانی را ماجراجو، بی‌ثبات، فریبکار، خرافاتی، خلافکار، پنهان‌کار، خودمحور، سطحی‌نگر، قانون‌گریز، خیال‌پرداز و دیکتاتور خطاب قرار داده است.
2- جناب آقای موسوی در این مناظره علاوه بر توهین به رئیس‌جمهور، از «تهمت» به وی نیز غافل نشده است؛ آنجا که صراحتاً می‌گوید احمدی‌نژاد – رئیس‌جمهور – از ملک‌عبدالله، پادشاه عربستان درخواست کرده تا وی را برای انجام مناسک حج دعوت کند!
همانگونه که احمدی‌نژاد این تهمت را پاسخ گفت، موسوی نیز باید به این سوالات پاسخ دهد که چرا فقط و فقط براساس «شنیده‌ها»، اینگونه رئیس‌جمهور یک کشور مورد اهانت و تهمت قرار می‌گیرد و مردم آن کشور نیز «تحقیر» می‌شوند.
این تنها اتهام - با عرض پوزش- دروغین جناب آقای موسوی به احمدی‌نژاد نبود. ماجرای ستاره‌دار شدن دانشجویان و تهمت به دولت در این باره نیز چنین حکایتی دارد.
به راستی جناب آقای میرحسین موسوی که 2دوره نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران بود و اینک نیز کاندیدای تصدی سمت ریاست‌جمهوری است، چرا تا بدین میزان «ساده‌اندیش» است که براساس شنیده‌ها یا اخبار برخی جراید و سایت‌ها، پارامترهای اظهارات خود در یک مناظره بسیار حساس را تنظیم می‌کند؟
جناب آقای موسوی آیا بر این امر واقفند که در صورت تصدی سمت ریاست‌جمهوری توسط ایشان و استمرار این شیوه استنتاج، ملت ایران چه ضربات و هزینه‌های هنگفتی را در مجامع بین‌المللی متحمل خواهد شد. قطعاً یکی از این هزینه‌ها «تحقیر و تمسخر» است.
3- اما ماجرای خانم زهرا رهنورد که اتفاقاً دستاویز اصلی برای مظلوم جلوه دادن میرحسین موسوی شده است. ستاد میرحسین موسوی در 2 روز گذشته، مشخص شدن تخلف در پرونده دانشگاهی زهرا رهنورد، همسر میرحسین موسوی را به مثابه یک «بداخلاقی» تعبیر و سعی کرده با سوءاستفاده از عواطف افکار عمومی به این بهانه که احمدی‌نژاد عکس همسر میرحسین را در دست داشته(!) وارونهنمایی را دنبال کنند. در این باره باید گفت، زهرا رهنورد فقط همسر میرحسین موسوی نیست. سابقه فعالیت‌های سیاسی رهنورد به پیش از انقلاب برمی‌گردد و در همین راستاست که مصطفی تاج‌زاده اخیراً گفته «میرحسین را به اسم همسر زهرا رهنورد می‌شناختیم». رهنورد یک عنصر سیاسی است و قطعا نمی‌توان از نقد یک عنصر سیاسی صرفا به خاطر اینکه همسر یک عنصر سیاسی دیگر است، چشم پوشی کرد. از سوی دیگر زهرا رهنورد از آغاز تبلیغات انتخاباتی میرحسین از هر تریبونی که به دست آورده اقدام به اظهار نظر علیه دولت بویژه القای قانون‌گریزی دولت کرده است؛ اتهامی که میرحسین موسوی نیز در مناظره مورد نظر به احمدی‌نژاد وارد کرد. در شرایطی که یک عنصر سیاسی (زهرا رهنورد که همسر میرحسین موسوی نیز هست) دولت را متهم به قانون‌گریزی می‌کند، آیا آشکار کردن سندی که قانون‌گریزی اتهام زننده را آشکار می‌کند، بداخلاقی است؟ احمدی‌نژاد با نشان دادن این سند به اتهام خانم رهنورد و آقای موسوی علیه خود پاسخ گفت. آیا این اقدام، بداخلاقی است؟!
از دیگر سو، اگر جناب آقای موسوی از این قبیل رفتارها در برابر همسرشان ناخرسند هستند، بهتر آن است که ایشان را از فعالیت‌های سیاسی منع کنند چرا که نمی‌توان اتهامات یک عنصر سیاسی را به واسطه اینکه همسر فلان عنصر سیاسی است، بی‌پاسخ گذاشت.
6- با این تفاسیر مشخص است آنکه مرتکب بداخلاقی انتخاباتی شده، قطعا محمود احمدی‌نژاد نیست. به همین خاطر نمی‌توان میرحسین موسوی را نیز مظلوم دانست چرا که از سوی احمدی‌نژاد در حق وی ظلمی صورت نپذیرفته است. درباره مناظره یک نکته البته بسیار واضح و آشکار است، میرحسین موسوی با دست‌های خالی و بدون سند و مدرك به مناظره آمد. اتهاماتی که او علیه احمدی‌نژاد مطرح کرد، بسیار ابهام‌آمیز است. میرحسین موسوی در طول مناظره با پاسخ‌های غیرمنتظره احمدی‌نژاد مواجه شد و این برای او بسیار عجیب بود همانگونه که در طول مناظره خود بدان اعتراف کرد. کوتاه اینکه به نظر می‌رسد میرحسین موسوی ندانسته در دامی افتاد که شاید هنوز نیز بدان واقف نباشد. آنان که به میرحسین مشاوره‌های اصلی و نهایی را می‌دهند و او را برای مناظره آماده می‌کنند آیا نمی‌دانستند موضوع دانشجویان ستاره‌دار از دولت احمدی‌نژاد آغاز نشده بود؟ آیا ماجرای پادشاه عربستان را به خاطر یک «شنیده»، مستند و غیرقابل انکار می‌پنداشتند؟ آیا توصیه به مطرح کردن خراب شدن محصول «سیر» همدان در مناظره منطقی بود؛ آن هم در شرایطی که سطح رفتار و اظهارات احمدی‌نژاد برای دفاع از عملکرد دولتش بسیار فراتر از سیر و پیاز و چای است؟! ارسال نظر
پربیننده