انتخابات پارلمانی لبنان امروز (یکشنبه 7 ژوئن) برگزار خواهد شد و سرانجام یکی از سرنوشت‌سازترین انتخابات تاریخ خاورمیانه رقم خواهد خورد. ناظران سیاسی در کشورهای غربی و عربی بشدت این انتخابات را رصد می‌کنند و امیدوارند بتوانند بار دیگر از طریق پیروزی گروه 14مارس (حامیان غرب) در «عروس‌خاورمیانه» حضور داشته باشند و در این کشور مانند سابق جولان دهند. بسیاری معتقدند، این انتخابات که هجدهمین انتخابات پارلمانی تاریخ لبنان محسوب می‌شود، حساس‌ترین رقابت سیاسی در طول حیات این کشور، یعنی از زمان استقلال سیاسی لبنان در سال 1943 تاکنون است. نکته حائز اهمیت دیگر آنکه این انتخابات تا حد زیادی آرایش واقعی سیاسی را در این کشور مشخص خواهد کرد و جایگاه واقعی احزاب و گروه‌های سیاسی را میان مردم نشان خواهد داد چراکه یک امتیاز بارز این انتخابات نسبت به دوره‌های پیشین این است که دوره‌های قبلی اغلب در اثنای جنگ داخلی یا اشغال نظامی رقم می‌خورد و این دست رخدادها تأثیری مستقیم بر جریان انتخابات داشت اما انتظار می‌رود در اين انتخابات برای نخستین بار بیش از 3 میلیون نفر واجد شرایط، به‌دور از تأثیرات آرای خود را به صندوق بریزند.
اما انتخابات لبنان تنها انتخابات ژوئن 2009 در خاورميانه محسوب نمی‌شود و انتخابات سرنوشت‌ساز دیگری نیز 12 ژوئن
(22 خرداد) در ایران برگزار خواهد شد. غرب مانند لبنان، انتخابات ایران را نیز با دقت رصد می‌کند و تاکنون نیز تمام تلاش خود را برای ممانعت از پیروزی احمدی‌نژاد در انتخابات به کار بسته است. احمدی‌نژاد در طول 4 سال ریاست‌جمهوری خود بارها نشان داد که به هیچ‌وجه با غرب و رژیم صهیونیستی از در تساهل و تسامح وارد نخواهد شد و همواره رهبری مقاومت منطقه‌ای علیه اسرائیل و زیاده‌خواهی غرب را در دست خواهد داشت. در طول 4 سال ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد، غرب و رژیم صهیونیستی بارها و بارها به چالش کشیده شدند و کار به جایی رسیده است که اکنون پیروزی مجدد وی بدترین کابوس رژیم صهیونیستی تلقی می‌شود. به هر حال پیروزی حزب‌الله و حامیانش در لبنان و احمدی‌نژاد در ایران بدترین سناریوی ممکن برای رژیم صهیونیستی تلقی می‌شود که تحقق آن نیز به هیچ‌وجه دور از ذهن به نظر نمی‌رسد. در حال حاضر نظرسنجی‌ها چه در لبنان و چه در ایران از تحقق نتايج مذکور حکایت دارد. با این حال هرچند حزب‌الله و ایران همواره متحدانی جدانشدنی بوده‌اند اما به نظر می‌رسد ائتلاف آینده آنها بر معادلات منطقه‌ای تأثیرگذارتر باشد. دلیل این مسأله نیز به جایگاه حزب‌الله در لبنان بازمی‌گردد. در صورت پیروزی حزب‌الله، مقاومت که رهبری ائتلاف
8 مارس را در دست دارد عملا رهبری دولت را نیز در دست خواهد گرفت و همین موضوع سبب می‌شود معادلات موجود در منطقه تغییر یافته و قدرت مقاومت در خاورمیانه به نحو محسوسی تشدید شود، از این رو غرب برای ممانعت از پیروزی احمدی‌نژاد و حزب‌الله در ایران و لبنان به هر اقدامی دست زده است. در ایران استراتژی «هرکسی جز احمدی‌نژاد» توسط غرب و متحدانش دنبال می‌شود و هدف غرب تنها ممانعت از پیروزی وی است و دیگر به اینکه چه کسی کرسی ریاست جمهوری را در اختیار بگیرد، چندان اهمیتی نمی‌دهد، از این رو برای تحقق این استراتژی خود از هیچ اقدامی فروگذار نکرده است. در لبنان نیز مانند ایران تلاش‌ها برای حذف مقاومت از معادلات سیاسی بشدت ادامه دارد. سفر سران ایالات متحده به لبنان نظیر هیلاری کلینتون وزیر خارجه و ژوزف بایدن معاون رئیس‌جمهور، تنها به منظور حمایت همه‌جانبه از گروه 14 مارس و مقابله با پیروزی گروه
8 مارس به رهبری حزب‌الله انجام شده است. کار به جایی رسیده است که سفارت ایالات متحده در بیروت تبدیل به ستاد انتخاباتی گروه 14 مارس شده و کاخ سفید صراحتا تهدید کرده است، در صورت پیروزی حزب‌الله در تجهیز و تسلیح ارتش لبنان و کمک به دولت این کشور تجدید نظر خواهد کرد. بایدن که هیأتی از چهر‌ه‌های ضد ایرانی و ضد مقاومت نظیر جفری فیلتمن، سفیر سابق آمریکا در بیروت و از حامیان برجسته گروه 14 مارس، وی را همراهی می‌کردند به صراحت در لبنان گفت: «آمریکا در انتخابات پیش رو در کنار احزاب غربگرا خواهد ایستاد. به واقع وی صراحتا از مردم لبنان خواسته است به حزب‌الله رأی ندهند تا بتوانند کماکان از کمک‌های ایالات متحده به دولت غربگرای سنیوره و ارتش ضعیف این کشور بهره ببرند. اما آخرین و مهم‌ترین صفحه تحرکات آمریکا در این منطقه با بازیگری شخص باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده ورق خورد. اوباما شخصا به منطقه سفر کرد تا با حمایت از دولت‌هاي مصر و رژیم صهیونیستی که رویکردهای آنها علیه مقاومت بر هیچکس پوشیده نیست، به نوعی انتخابات لبنان را تحت تأثیر قرار دهد بویژه که در هفته‌های اخیر تنش میان حزب‌الله و دولت حسنی مبارک به بالاترین سطح خود رسیده بود و قاهره با به راه انداختن جنگ روانی شدیدی علیه مقاومت، حزب‌الله را به تلاش برای براندازی دولت مبارک متهم می‌کرد. به باور ناظران سیاسی به رغم آنکه اوباما عنوان سفر خویش را تنش‌زدایی در روابط آمریکا با جهان اسلام خوانده است اما کارکرد اصلی این مأموریت، تأثیر گذاشتن بر فضای انتخاباتی لبنان است و اوباما با سفر به قاهره و تل‌آويو و خوش و بش با سران آنها تلویحا و مجددا سیاست ایالات متحده را مبنی بر تقابل با مقاومت به مردم لبنان گوشزد کرد.
در این مدت کشورهای عربی نیز مانند دوستان غربی‌شان بیکار نبودند. طی ماه‌های اخیر دلارهای نفتی از کشورهایی نظیر عربستان، امارات و... به سوی گروه
14 مارس سرازیر شده است تا بتوانند با خیال راحت به خرید آرای مردم لبنان بپردازند و پیروزی خود را در انتخابات تضمین کنند.
در این مدت شدیدترین جنگ روانی نیز علیه مقاومت در جریان بوده است. سمیر جعجع در لبنان و به نمایندگی از غرب، این رسالت را دنبال می‌کرد و می‌کوشید به هر نحو ممکن دستاوردهای مقاومت را زیر سوال ببرد. در ایران نیز این رسالت توسط خاندانی معلوم‌الحال دنبال می‌شد که قرابت آنها با غرب بر کسی پوشیده نیست. این گروه می‌کوشیدند شیوه جعجع و همپیمانانش در لبنان را در ایران دنبال کنند، از این رو برای زیر سوال بردن دستاوردهای غیرقابل انکار دولت نهم از هیچ اقدامی کوتاهی نمی‌کردند. همچنین جنگ روانی‌ای که نشریه‌های غربی بویژه اشپیگل علیه مقاومت به راه انداخته‌اند بی‌تشابه به فضای رسانه‌ای که علیه دولت نهم ایجاد شده، نیست. حتی حزب‌الله و احمدی‌نژاد دشمنان رسانه‌ای مشترک بسیاری نیز دارند، به عنوان مثال شبکه سعودی العربیه از مهم‌ترین بوق‌های رسانه‌ای عربی است که در این مدت جنگ روانی شدیدی را علیه حزب‌الله و احمدی‌نژاد کلید زده است. العربیه نخستین شبکه‌ای بود که داستان‌سرایی‌های اشپیگل درباره حزب‌الله را پر و بال داد و در بالاترین سطح به آن پرداخت.
با این حال شانس پیروزی هر دو گروه حامی مقاومت در شرایط کنونی بسیار بالا ارزیابی می‌شود. در حال حاضر 701 نفر در انتخابات پارلمانی لبنان ثبت نام کرده‌اند که برای کسب 108 کرسی با یکدیگر به مبارزه می‌پردازند. اهمیت انتخابات تا حدی است که لبنانی‌های خارج از اين كشور نيز تصمیم دارند برای ریختن آرای خود به صندوق‌های رأی به کشورشان سفر کنند. تقریبا به اندازه دو برابر جمعیت کنونی لبنان افرادی هستند که لبنانی بوده اما در کشورهایی دیگر ساکن هستند. بسیاری از لبنانی‌ها در حال حاضر در کشورهایی نظیر برزیل و ایالات متحده سکونت دارند و عمدتا نیز افرادی ثروتمند محسوب می‌شوند.
همه این مسائل با تأکید بر دخالت‌های مکرر خارجی سبب شده است بسیاری از تحلیلگران، انتخابات لبنان را نه متعلق به یک کشور، که انتخاباتی جهانی بدانند، از این رو انتخابات پارلمانى لبنان فقط از لحاظ شکلى یک انتخابات داخلى است اما از لحاظ سیاسى و نتایج آن یک انتخابات جهانى محسوب می‌شود که کاندیداهایى از قدرت‌هاى بزرگ و با تابعیت‌هاى مختلف در آن شرکت کرده و براى حمایت از جریانى یا بر ضد جریان دیگر به ابراز احساسات مى‌پردازند، تا آنجا که مى‌توان گفت، بسياري از قدرت‌هاي خارجي نظير ايالات متحده علنا در ستادهاى انتخاباتى و تبلیغات انتخاباتى شریک و سهیم شده‌اند.
در حال حاضر انتخابات لبنان همه دنیا را به خود مشغول کرده و همه مراکز مهم تصمیم‌گیرى در جهان به آن پرداخته‌اند و پایتخت‌هاى قدرت‌هاى بزرگ به دقیق‌ترین مسائل و به جزئى‌ترین اخبار نیز توجه دارند. در این راستا کشورهای مختلف که همواره در لبنان حضور داشته‌اند از هیچ خدمت و حمایت مادی و معنوى و پشتوانه اموال سیاسى براى کمک به همفکران خود دریغ نمى‌کنند؛ آنها نظرسنجى‌هاى مراکز مختلف را به دقت کنترل مى‌کنند تا از پیروزى دوستان خود مطمئن شوند.
از آنجا که زمان انتخابات بسیار نزدیک شده است، به نظر مى‌رسد این کشورها قدرت مانور خود را از دست داده‌اند و اکنون مجبور هستند علنا به حمایت و رد کاندیداها بپردازند. چندی پیش کار به جایی رسید که ایهود باراک وزیر جنگ رژيم صهيونيستي در اظهار نظری صریح مانند یک رقیب انتخاباتى ظاهر شده و به شهروندان لبنانى درباره حمایت از حزب‌الله و اپوزیسیون در انتخابات هشدار داده و بیان مى‌کند: «پیروزى حزب‌الله در انتخابات موجب مى‌شود اسرائیل چهره دیگرى را نشان لبنان بدهد و قرار گرفتن دولت لبنان زیر نفوذ حزب‌الله موجب مى‌شود ما این آزادى عمل را پیدا کنیم که کارى را در لبنان انجام بدهیم که در جنگ تابستان 2006 انجام ندادیم».
حتی رژیم صهیونیستی اندکی پیش از آغاز انتخابات لبنان مانور بزرگی را کنار مرزهای لبنان آغاز کرد. این مانور بزرگ‌ترین مانور تاریخ رژیم صهیونیستی محسوب می‌شد. هر چند سران رژیم صهیونیستی ادعا می‌کردند این مانور به معنی برنامه‌ریزی برای حمله به کشور خاصی نیست اما این تحرکات نگرانی برخی از کشورهای منطقه را به دنبال داشت و کشورهایی که به‌خوبی حملات ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی را به خاطر داشتند به دقت این تحرکات را رصد می‌کردند. بسیاری از ناظران سیاسی بر این باور بودند که مانور رژیم صهیونیستی به نوعی خط و نشان کشیدن برای مردم لبنان تلقی می‌شود و اسرائیل تلاش دارد از طریق برگزاری این مانور، مردم را تهدید کند که از رأی دادن به مقاومت صرف‌نظر کنند. افزون بر این، برگزاری مانور اندکی پیش از انتخابات مهم 7 ژوئن با هدف به هم ریختن تمرکز مقاومت انجام می‌شد. مقاومت در جریان انجام مانور رژیم صهیونیستی به حالت آماده‌باش کامل درآمده بود و در همین راستا یک طرح آماده‌باش دفاعى سرتاسرى را حزب‌الله به اجرا گذاشت و هیچکس نمى‌داند این طرح تا چه زمانى ادامه خواهد یافت. این طرح عبارت بود از آماده‌باش سراسرى همه واحدهاى مقاومت، چه آن واحدهایى که در زمان جنگ ژوئیه 2006 وجود داشتند و از تجارب نظامى بسیار بالایی برخوردارند و چه آن واحدهایى که بر اساس تجارب این جنگ به وجود آمده، توسعه یافته یا تغییر و تحولاتى در آنها روى داده است. این آماده‌باش در واقع شامل همه نیروهاى نظامى، امنیتى، لجستیک و ادارى مى‌شد و این طرح باید همه احتمالات امنیتى و نظامى در مرز یا در عمق خاک لبنان یا هر نوع اقدام موضعى یا سراسرى را مدنظر داشته باشد و باید به جزئى‌ترین مسائل توجه شده باشد که مبادا دشمن تلاش کند با استفاده از روزنه‌اى، اقدامى را علیه مقاومت انجام دهد.
به واقع بسیاری بر این باورند که رژیم صهیونیستی با علم به این موضوع که حزب‌الله در صورت برگزاری مانور، به حالت آماده باش درخواهد آمد، رزمایش خود را برگزار کرده است تا بدین وسیله مانع تمرکز حزب‌الله و متحدانش بر‌انتخابات پارلمانی لبنان شود.
با این وجود فعل و انفعالات ایجاد شده و آرایش سیاسی حاکم بر عرصه سیاسی لبنان از پیروی حزب‌الله در انتخابات امروز حکایت دارد. در حال حاضر مبارزه مهمی که جریان آزاد ملی با حزب کتائب به سرپرستی امین جمیل و بقیه احزاب گروه 14 مارس همپیمان کتائب با آن روبه‌رو هستند، در منطقه مسیحی‌نشین متن شمالی و البترون در شمال بیروت است که در این میان رای حزب ارمنی طاشناق که متحد و همپیمان
میشل عون و گروه 8 مارس است، سرنوشت‌ساز است. در صورت پیروزی میشل عون به عنوان یکی از اضلاع مثلث اصلی گروه 8مارس، احتمال پیروزی این گروه بشدت افزایش خواهد یافت. در دو منطقه مذکور که رقابت میان دو گروه 8 و 14 مارس بسیار نزدیک است، همه سعی دارند حزب ارمنی طاشناق را به سمت خود جذب کنند تا معادله را تغییر دهند. مذاکرات جریان المستقبل به رهبری سعد حریری با حزب طاشناق هنوز به نتیجه نرسیده و طاشناق هنوز همپیمانی خود با میشل عون را حفظ کرده است و بعید به نظر می‌رسد در اندک زمان باقی‌مانده اختلاف خاصی رخ دهد و در رأی این حزب چرخش خاصی صورت گیرد. در شرایط کنونی تقریبا تردیدی نمانده که ائتلاف 8 مارس و میشل عون در انتخابات متن پیروز شوند. بر اساس برآوردهای اولیه در حوزه‌های متن شمالی لبنان، جریان آزاد ملی 60 درصد آرا را به خود اختصاص می‌دهد و گروه دیگر (14 مارس) نیز شاید موفق به‌کسب 40درصد آرا شود. پیش‌بینی می‌شود ارامنه متن شمالی در مقایسه با انتخابات گذشته به طور چشمگیری در انتخابات شرکت کنند و انتظار می‌رود بیشتر آنها به فهرست میشل عون رای بدهند، لذا شانس پیروزی سامی جمیل نامزد مارونی‌ها در انتخابات پارلمانی بسیار اندک است و بعید به نظر می‌رسد وی بتواند بر فهرست جریان آزاد ملی پیروز شود. دو نامزدی که در فهرست
میشل عون وجود دارند که مهم‌ترین آنها غسان الرحبانی است انتظار می‌رود آرای بالایی را کسب کنند.
غسان مخیبر، نامزد دیگر ارتدکس در فهرست میشل عون نیز از شانس خوبی در انتخابات متن شمالی برخوردار است و دلیل آن نیز سابقه و عملکرد اوست که به احتمال زیاد پیروز خواهد شد. با این تفاسیر و با توجه به اینکه آرای جنوب لبنان بدون کوچک‌ترین تردیدی در اختیار احزاب شیعی حزب‌الله و امل قرار می‌گیرد، می‌توان پیروزی حزب‌الله را در لبنان قطعی دانست. در این شرایط احتمالا کارشکنی‌های غرب و متحدان لبنانی آنها برای ممانعت از تشکیل دولت توسط گروه 14 مارس آغاز خواهد شد و آنها خواهند کوشید که از تشکیل دولت ممانعت به عمل آورند. چنانکه سعد حریری رهبر جریان المستقبل و گروه 14 مارس نیز پیشاپیش اعلام کرده است، در صورت پیروزی گروه 8مارس، در دولت مشارکت نخواهد کرد. به هر حال به نظر می‌رسد پس از پیروزی احتمالی حزب‌الله در انتخابات 7 ژوئن لبنان، غرب با ولع بیشتری انتظار 12 ژوئن را بکشد. بی‌شک ایالات متحده و دیگر همپیمانانش از هیچ مسأله‌ای
به اندازه پیروزی احمدی‌نژاد در ایران و تکمیل زنجیره مقاومت منطقه‌ای واهمه ندارند؛ پیروزی‌ای که با توجه به نتایج نظرسنجی‌های اخیر در ایران سهل‌الوصول به‌نظر می‌رسد. خاکریزهای خاورمیانه در تسخیر مقاومت
نصرالله در لبنان احمدی‌نژاد در ایران
انتخابات پارلمانی لبنان امروز (یکشنبه 7 ژوئن) برگزار خواهد شد و سرانجام یکی از سرنوشت‌سازترین انتخابات تاریخ خاورمیانه رقم خواهد خورد. ناظران سیاسی در کشورهای غربی و عربی بشدت این انتخابات را رصد می‌کنند و امیدوارند بتوانند بار دیگر از طریق پیروزی گروه 14مارس (حامیان غرب) در «عروس‌خاورمیانه» حضور داشته باشند و در این کشور مانند سابق جولان دهند. بسیاری معتقدند، این انتخابات که هجدهمین انتخابات پارلمانی تاریخ لبنان محسوب می‌شود، حساس‌ترین رقابت سیاسی در طول حیات این کشور، یعنی از زمان استقلال سیاسی لبنان در سال 1943 تاکنون است. نکته حائز اهمیت دیگر آنکه این انتخابات تا حد زیادی آرایش واقعی سیاسی را در این کشور مشخص خواهد کرد و جایگاه واقعی احزاب و گروه‌های سیاسی را میان مردم نشان خواهد داد چراکه یک امتیاز بارز این انتخابات نسبت به دوره‌های پیشین این است که دوره‌های قبلی اغلب در اثنای جنگ داخلی یا اشغال نظامی رقم می‌خورد و این دست رخدادها تأثیری مستقیم بر جریان انتخابات داشت اما انتظار می‌رود در اين انتخابات برای نخستین بار بیش از 3 میلیون نفر واجد شرایط، به‌دور از تأثیرات آرای خود را به صندوق بریزند.
اما انتخابات لبنان تنها انتخابات ژوئن 2009 در خاورميانه محسوب نمی‌شود و انتخابات سرنوشت‌ساز دیگری نیز 12 ژوئن
(22 خرداد) در ایران برگزار خواهد شد. غرب مانند لبنان، انتخابات ایران را نیز با دقت رصد می‌کند و تاکنون نیز تمام تلاش خود را برای ممانعت از پیروزی احمدی‌نژاد در انتخابات به کار بسته است. احمدی‌نژاد در طول 4 سال ریاست‌جمهوری خود بارها نشان داد که به هیچ‌وجه با غرب و رژیم صهیونیستی از در تساهل و تسامح وارد نخواهد شد و همواره رهبری مقاومت منطقه‌ای علیه اسرائیل و زیاده‌خواهی غرب را در دست خواهد داشت. در طول 4 سال ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد، غرب و رژیم صهیونیستی بارها و بارها به چالش کشیده شدند و کار به جایی رسیده است که اکنون پیروزی مجدد وی بدترین کابوس رژیم صهیونیستی تلقی می‌شود. به هر حال پیروزی حزب‌الله و حامیانش در لبنان و احمدی‌نژاد در ایران بدترین سناریوی ممکن برای رژیم صهیونیستی تلقی می‌شود که تحقق آن نیز به هیچ‌وجه دور از ذهن به نظر نمی‌رسد. در حال حاضر نظرسنجی‌ها چه در لبنان و چه در ایران از تحقق نتايج مذکور حکایت دارد. با این حال هرچند حزب‌الله و ایران همواره متحدانی جدانشدنی بوده‌اند اما به نظر می‌رسد ائتلاف آینده آنها بر معادلات منطقه‌ای تأثیرگذارتر باشد. دلیل این مسأله نیز به جایگاه حزب‌الله در لبنان بازمی‌گردد. در صورت پیروزی حزب‌الله، مقاومت که رهبری ائتلاف
8 مارس را در دست دارد عملا رهبری دولت را نیز در دست خواهد گرفت و همین موضوع سبب می‌شود معادلات موجود در منطقه تغییر یافته و قدرت مقاومت در خاورمیانه به نحو محسوسی تشدید شود، از این رو غرب برای ممانعت از پیروزی احمدی‌نژاد و حزب‌الله در ایران و لبنان به هر اقدامی دست زده است. در ایران استراتژی «هرکسی جز احمدی‌نژاد» توسط غرب و متحدانش دنبال می‌شود و هدف غرب تنها ممانعت از پیروزی وی است و دیگر به اینکه چه کسی کرسی ریاست جمهوری را در اختیار بگیرد، چندان اهمیتی نمی‌دهد، از این رو برای تحقق این استراتژی خود از هیچ اقدامی فروگذار نکرده است. در لبنان نیز مانند ایران تلاش‌ها برای حذف مقاومت از معادلات سیاسی بشدت ادامه دارد. سفر سران ایالات متحده به لبنان نظیر هیلاری کلینتون وزیر خارجه و ژوزف بایدن معاون رئیس‌جمهور، تنها به منظور حمایت همه‌جانبه از گروه 14 مارس و مقابله با پیروزی گروه
8 مارس به رهبری حزب‌الله انجام شده است. کار به جایی رسیده است که سفارت ایالات متحده در بیروت تبدیل به ستاد انتخاباتی گروه 14 مارس شده و کاخ سفید صراحتا تهدید کرده است، در صورت پیروزی حزب‌الله در تجهیز و تسلیح ارتش لبنان و کمک به دولت این کشور تجدید نظر خواهد کرد. بایدن که هیأتی از چهر‌ه‌های ضد ایرانی و ضد مقاومت نظیر جفری فیلتمن، سفیر سابق آمریکا در بیروت و از حامیان برجسته گروه 14 مارس، وی را همراهی می‌کردند به صراحت در لبنان گفت: «آمریکا در انتخابات پیش رو در کنار احزاب غربگرا خواهد ایستاد. به واقع وی صراحتا از مردم لبنان خواسته است به حزب‌الله رأی ندهند تا بتوانند کماکان از کمک‌های ایالات متحده به دولت غربگرای سنیوره و ارتش ضعیف این کشور بهره ببرند. اما آخرین و مهم‌ترین صفحه تحرکات آمریکا در این منطقه با بازیگری شخص باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده ورق خورد. اوباما شخصا به منطقه سفر کرد تا با حمایت از دولت‌هاي مصر و رژیم صهیونیستی که رویکردهای آنها علیه مقاومت بر هیچکس پوشیده نیست، به نوعی انتخابات لبنان را تحت تأثیر قرار دهد بویژه که در هفته‌های اخیر تنش میان حزب‌الله و دولت حسنی مبارک به بالاترین سطح خود رسیده بود و قاهره با به راه انداختن جنگ روانی شدیدی علیه مقاومت، حزب‌الله را به تلاش برای براندازی دولت مبارک متهم می‌کرد. به باور ناظران سیاسی به رغم آنکه اوباما عنوان سفر خویش را تنش‌زدایی در روابط آمریکا با جهان اسلام خوانده است اما کارکرد اصلی این مأموریت، تأثیر گذاشتن بر فضای انتخاباتی لبنان است و اوباما با سفر به قاهره و تل‌آويو و خوش و بش با سران آنها تلویحا و مجددا سیاست ایالات متحده را مبنی بر تقابل با مقاومت به مردم لبنان گوشزد کرد.
در این مدت کشورهای عربی نیز مانند دوستان غربی‌شان بیکار نبودند. طی ماه‌های اخیر دلارهای نفتی از کشورهایی نظیر عربستان، امارات و... به سوی گروه
14 مارس سرازیر شده است تا بتوانند با خیال راحت به خرید آرای مردم لبنان بپردازند و پیروزی خود را در انتخابات تضمین کنند.
در این مدت شدیدترین جنگ روانی نیز علیه مقاومت در جریان بوده است. سمیر جعجع در لبنان و به نمایندگی از غرب، این رسالت را دنبال می‌کرد و می‌کوشید به هر نحو ممکن دستاوردهای مقاومت را زیر سوال ببرد. در ایران نیز این رسالت توسط خاندانی معلوم‌الحال دنبال می‌شد که قرابت آنها با غرب بر کسی پوشیده نیست. این گروه می‌کوشیدند شیوه جعجع و همپیمانانش در لبنان را در ایران دنبال کنند، از این رو برای زیر سوال بردن دستاوردهای غیرقابل انکار دولت نهم از هیچ اقدامی کوتاهی نمی‌کردند. همچنین جنگ روانی‌ای که نشریه‌های غربی بویژه اشپیگل علیه مقاومت به راه انداخته‌اند بی‌تشابه به فضای رسانه‌ای که علیه دولت نهم ایجاد شده، نیست. حتی حزب‌الله و احمدی‌نژاد دشمنان رسانه‌ای مشترک بسیاری نیز دارند، به عنوان مثال شبکه سعودی العربیه از مهم‌ترین بوق‌های رسانه‌ای عربی است که در این مدت جنگ روانی شدیدی را علیه حزب‌الله و احمدی‌نژاد کلید زده است. العربیه نخستین شبکه‌ای بود که داستان‌سرایی‌های اشپیگل درباره حزب‌الله را پر و بال داد و در بالاترین سطح به آن پرداخت.
با این حال شانس پیروزی هر دو گروه حامی مقاومت در شرایط کنونی بسیار بالا ارزیابی می‌شود. در حال حاضر 701 نفر در انتخابات پارلمانی لبنان ثبت نام کرده‌اند که برای کسب 108 کرسی با یکدیگر به مبارزه می‌پردازند. اهمیت انتخابات تا حدی است که لبنانی‌های خارج از اين كشور نيز تصمیم دارند برای ریختن آرای خود به صندوق‌های رأی به کشورشان سفر کنند. تقریبا به اندازه دو برابر جمعیت کنونی لبنان افرادی هستند که لبنانی بوده اما در کشورهایی دیگر ساکن هستند. بسیاری از لبنانی‌ها در حال حاضر در کشورهایی نظیر برزیل و ایالات متحده سکونت دارند و عمدتا نیز افرادی ثروتمند محسوب می‌شوند.
همه این مسائل با تأکید بر دخالت‌های مکرر خارجی سبب شده است بسیاری از تحلیلگران، انتخابات لبنان را نه متعلق به یک کشور، که انتخاباتی جهانی بدانند، از این رو انتخابات پارلمانى لبنان فقط از لحاظ شکلى یک انتخابات داخلى است اما از لحاظ سیاسى و نتایج آن یک انتخابات جهانى محسوب می‌شود که کاندیداهایى از قدرت‌هاى بزرگ و با تابعیت‌هاى مختلف در آن شرکت کرده و براى حمایت از جریانى یا بر ضد جریان دیگر به ابراز احساسات مى‌پردازند، تا آنجا که مى‌توان گفت، بسياري از قدرت‌هاي خارجي نظير ايالات متحده علنا در ستادهاى انتخاباتى و تبلیغات انتخاباتى شریک و سهیم شده‌اند.
در حال حاضر انتخابات لبنان همه دنیا را به خود مشغول کرده و همه مراکز مهم تصمیم‌گیرى در جهان به آن پرداخته‌اند و پایتخت‌هاى قدرت‌هاى بزرگ به دقیق‌ترین مسائل و به جزئى‌ترین اخبار نیز توجه دارند. در این راستا کشورهای مختلف که همواره در لبنان حضور داشته‌اند از هیچ خدمت و حمایت مادی و معنوى و پشتوانه اموال سیاسى براى کمک به همفکران خود دریغ نمى‌کنند؛ آنها نظرسنجى‌هاى مراکز مختلف را به دقت کنترل مى‌کنند تا از پیروزى دوستان خود مطمئن شوند.
از آنجا که زمان انتخابات بسیار نزدیک شده است، به نظر مى‌رسد این کشورها قدرت مانور خود را از دست داده‌اند و اکنون مجبور هستند علنا به حمایت و رد کاندیداها بپردازند. چندی پیش کار به جایی رسید که ایهود باراک وزیر جنگ رژيم صهيونيستي در اظهار نظری صریح مانند یک رقیب انتخاباتى ظاهر شده و به شهروندان لبنانى درباره حمایت از حزب‌الله و اپوزیسیون در انتخابات هشدار داده و بیان مى‌کند: «پیروزى حزب‌الله در انتخابات موجب مى‌شود اسرائیل چهره دیگرى را نشان لبنان بدهد و قرار گرفتن دولت لبنان زیر نفوذ حزب‌الله موجب مى‌شود ما این آزادى عمل را پیدا کنیم که کارى را در لبنان انجام بدهیم که در جنگ تابستان 2006 انجام ندادیم».
حتی رژیم صهیونیستی اندکی پیش از آغاز انتخابات لبنان مانور بزرگی را کنار مرزهای لبنان آغاز کرد. این مانور بزرگ‌ترین مانور تاریخ رژیم صهیونیستی محسوب می‌شد. هر چند سران رژیم صهیونیستی ادعا می‌کردند این مانور به معنی برنامه‌ریزی برای حمله به کشور خاصی نیست اما این تحرکات نگرانی برخی از کشورهای منطقه را به دنبال داشت و کشورهایی که به‌خوبی حملات ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی را به خاطر داشتند به دقت این تحرکات را رصد می‌کردند. بسیاری از ناظران سیاسی بر این باور بودند که مانور رژیم صهیونیستی به نوعی خط و نشان کشیدن برای مردم لبنان تلقی می‌شود و اسرائیل تلاش دارد از طریق برگزاری این مانور، مردم را تهدید کند که از رأی دادن به مقاومت صرف‌نظر کنند. افزون بر این، برگزاری مانور اندکی پیش از انتخابات مهم 7 ژوئن با هدف به هم ریختن تمرکز مقاومت انجام می‌شد. مقاومت در جریان انجام مانور رژیم صهیونیستی به حالت آماده‌باش کامل درآمده بود و در همین راستا یک طرح آماده‌باش دفاعى سرتاسرى را حزب‌الله به اجرا گذاشت و هیچکس نمى‌داند این طرح تا چه زمانى ادامه خواهد یافت. این طرح عبارت بود از آماده‌باش سراسرى همه واحدهاى مقاومت، چه آن واحدهایى که در زمان جنگ ژوئیه 2006 وجود داشتند و از تجارب نظامى بسیار بالایی برخوردارند و چه آن واحدهایى که بر اساس تجارب این جنگ به وجود آمده، توسعه یافته یا تغییر و تحولاتى در آنها روى داده است. این آماده‌باش در واقع شامل همه نیروهاى نظامى، امنیتى، لجستیک و ادارى مى‌شد و این طرح باید همه احتمالات امنیتى و نظامى در مرز یا در عمق خاک لبنان یا هر نوع اقدام موضعى یا سراسرى را مدنظر داشته باشد و باید به جزئى‌ترین مسائل توجه شده باشد که مبادا دشمن تلاش کند با استفاده از روزنه‌اى، اقدامى را علیه مقاومت انجام دهد.
به واقع بسیاری بر این باورند که رژیم صهیونیستی با علم به این موضوع که حزب‌الله در صورت برگزاری مانور، به حالت آماده باش درخواهد آمد، رزمایش خود را برگزار کرده است تا بدین وسیله مانع تمرکز حزب‌الله و متحدانش بر‌انتخابات پارلمانی لبنان شود.
با این وجود فعل و انفعالات ایجاد شده و آرایش سیاسی حاکم بر عرصه سیاسی لبنان از پیروی حزب‌الله در انتخابات امروز حکایت دارد. در حال حاضر مبارزه مهمی که جریان آزاد ملی با حزب کتائب به سرپرستی امین جمیل و بقیه احزاب گروه 14 مارس همپیمان کتائب با آن روبه‌رو هستند، در منطقه مسیحی‌نشین متن شمالی و البترون در شمال بیروت است که در این میان رای حزب ارمنی طاشناق که متحد و همپیمان
میشل عون و گروه 8 مارس است، سرنوشت‌ساز است. در صورت پیروزی میشل عون به عنوان یکی از اضلاع مثلث اصلی گروه 8مارس، احتمال پیروزی این گروه بشدت افزایش خواهد یافت. در دو منطقه مذکور که رقابت میان دو گروه 8 و 14 مارس بسیار نزدیک است، همه سعی دارند حزب ارمنی طاشناق را به سمت خود جذب کنند تا معادله را تغییر دهند. مذاکرات جریان المستقبل به رهبری سعد حریری با حزب طاشناق هنوز به نتیجه نرسیده و طاشناق هنوز همپیمانی خود با میشل عون را حفظ کرده است و بعید به نظر می‌رسد در اندک زمان باقی‌مانده اختلاف خاصی رخ دهد و در رأی این حزب چرخش خاصی صورت گیرد. در شرایط کنونی تقریبا تردیدی نمانده که ائتلاف 8 مارس و میشل عون در انتخابات متن پیروز شوند. بر اساس برآوردهای اولیه در حوزه‌های متن شمالی لبنان، جریان آزاد ملی 60 درصد آرا را به خود اختصاص می‌دهد و گروه دیگر (14 مارس) نیز شاید موفق به‌کسب 40درصد آرا شود. پیش‌بینی می‌شود ارامنه متن شمالی در مقایسه با انتخابات گذشته به طور چشمگیری در انتخابات شرکت کنند و انتظار می‌رود بیشتر آنها به فهرست میشل عون رای بدهند، لذا شانس پیروزی سامی جمیل نامزد مارونی‌ها در انتخابات پارلمانی بسیار اندک است و بعید به نظر می‌رسد وی بتواند بر فهرست جریان آزاد ملی پیروز شود. دو نامزدی که در فهرست
میشل عون وجود دارند که مهم‌ترین آنها غسان الرحبانی است انتظار می‌رود آرای بالایی را کسب کنند.
غسان مخیبر، نامزد دیگر ارتدکس در فهرست میشل عون نیز از شانس خوبی در انتخابات متن شمالی برخوردار است و دلیل آن نیز سابقه و عملکرد اوست که به احتمال زیاد پیروز خواهد شد. با این تفاسیر و با توجه به اینکه آرای جنوب لبنان بدون کوچک‌ترین تردیدی در اختیار احزاب شیعی حزب‌الله و امل قرار می‌گیرد، می‌توان پیروزی حزب‌الله را در لبنان قطعی دانست. در این شرایط احتمالا کارشکنی‌های غرب و متحدان لبنانی آنها برای ممانعت از تشکیل دولت توسط گروه 14 مارس آغاز خواهد شد و آنها خواهند کوشید که از تشکیل دولت ممانعت به عمل آورند. چنانکه سعد حریری رهبر جریان المستقبل و گروه 14 مارس نیز پیشاپیش اعلام کرده است، در صورت پیروزی گروه 8مارس، در دولت مشارکت نخواهد کرد. به هر حال به نظر می‌رسد پس از پیروزی احتمالی حزب‌الله در انتخابات 7 ژوئن لبنان، غرب با ولع بیشتری انتظار 12 ژوئن را بکشد. بی‌شک ایالات متحده و دیگر همپیمانانش از هیچ مسأله‌ای
به اندازه پیروزی احمدی‌نژاد در ایران و تکمیل زنجیره مقاومت منطقه‌ای واهمه ندارند؛ پیروزی‌ای که با توجه به نتایج نظرسنجی‌های اخیر در ایران سهل‌الوصول به‌نظر می‌رسد. ارسال نظر
پربیننده