رکورد 39 ساله شکست‌ناپذیری ایران مقابل کره‌شمالی پا برجا ماند اما آنچه ما روز گذشته به دنبالش بودیم تنها پیروزی بود که متاسفانه بداقبالی مانع از تحقق این خواسته شد. افشین قطبی در ابتدای امر تیمش را با چهار تغییر نسبت به دیدار با چین روانه میدان کرد که این تغییرات، ضرباهنگ مناسبی به حرکات هجومی و همچنین دفاعی تیم ما بخشید. تیم ملی برای نخستين بار در این تورنمنت هیچ توپی از خط دروازه‌اش عبور نکرد تا ثابت شود تفکرات دفاعی قطبی در همین زمان کوتاه کارگر افتاده است. حضور محمد نصرتی در دفاع چپ همان انتخابی بود که سرمربی تیم ملی در روزهای پایانی لیگ هفتم آن را در پرسپولیس عملیاتی کرده بود و او با این پیش زمینه دوباره از نصرتی در کانال چپ دفاعی بهره برد که این بازیکن تا زمان حضورش در میدان عملکرد قابل قبولی را ارائه داد. حضور پژمان نوری در ترکیب اصلی هم دومین تغییر غیر‌قابل پیش‌بینی قطبی بود. فوتبال پر فشاری که قطبی از شاگردانش خواسته بود با حضور نوری آسان‌تر اجرا شد. علی کریمی و مسعود شجاعی هم دو تازه وارد دیگر در جمع 11 نفره بودند و با این چیدمان، کادرفنی نشان داد ابزار لازم برای فتح دروازه کره شمالی را در اختیار دارد اما درخشش مدافعان کره‌ای و همچنین دروازه‌بان آنها واقعه‌ای بود که به وقوع پیوست تا بلیت حضور در جام جهانی همچنان خارج از
دسترس ما باشد.
هر چه به دقایق پایانی نزدیک می‌شدیم بر استرس ایرانی‌ها افزوده می‌شد چرا که تساوی ما را از صعود مستقیم دور می‌کرد و زمانی که داور چینی در سوت خود به علامت پایان بازی دمید این حقیقت تلخ ماند و ذهن ما که همواره برای رسیدن به جام جهانی عادت به برداشتن کاغذ و قلم و محاسبات دیگر دیدار‌ها کرده‌ایم. با این تساوی تیم ما با هفت امتیاز در همان جایگاه چهارم باقی ماند و اگر قرار به صعود به جام جهانی باشد تنها و تنها باید هر دو بازی باقی مانده را ببریم و همچنین نیم نگاهی به رقابت کره شمالی و عربستان داشته باشيم. تساوی بدون گل ایران در پیونگ یانگ
کار سخت شد اما تمام نه
رکورد 39 ساله شکست‌ناپذیری ایران مقابل کره‌شمالی پا برجا ماند اما آنچه ما روز گذشته به دنبالش بودیم تنها پیروزی بود که متاسفانه بداقبالی مانع از تحقق این خواسته شد. افشین قطبی در ابتدای امر تیمش را با چهار تغییر نسبت به دیدار با چین روانه میدان کرد که این تغییرات، ضرباهنگ مناسبی به حرکات هجومی و همچنین دفاعی تیم ما بخشید. تیم ملی برای نخستين بار در این تورنمنت هیچ توپی از خط دروازه‌اش عبور نکرد تا ثابت شود تفکرات دفاعی قطبی در همین زمان کوتاه کارگر افتاده است. حضور محمد نصرتی در دفاع چپ همان انتخابی بود که سرمربی تیم ملی در روزهای پایانی لیگ هفتم آن را در پرسپولیس عملیاتی کرده بود و او با این پیش زمینه دوباره از نصرتی در کانال چپ دفاعی بهره برد که این بازیکن تا زمان حضورش در میدان عملکرد قابل قبولی را ارائه داد. حضور پژمان نوری در ترکیب اصلی هم دومین تغییر غیر‌قابل پیش‌بینی قطبی بود. فوتبال پر فشاری که قطبی از شاگردانش خواسته بود با حضور نوری آسان‌تر اجرا شد. علی کریمی و مسعود شجاعی هم دو تازه وارد دیگر در جمع 11 نفره بودند و با این چیدمان، کادرفنی نشان داد ابزار لازم برای فتح دروازه کره شمالی را در اختیار دارد اما درخشش مدافعان کره‌ای و همچنین دروازه‌بان آنها واقعه‌ای بود که به وقوع پیوست تا بلیت حضور در جام جهانی همچنان خارج از
دسترس ما باشد.
هر چه به دقایق پایانی نزدیک می‌شدیم بر استرس ایرانی‌ها افزوده می‌شد چرا که تساوی ما را از صعود مستقیم دور می‌کرد و زمانی که داور چینی در سوت خود به علامت پایان بازی دمید این حقیقت تلخ ماند و ذهن ما که همواره برای رسیدن به جام جهانی عادت به برداشتن کاغذ و قلم و محاسبات دیگر دیدار‌ها کرده‌ایم. با این تساوی تیم ما با هفت امتیاز در همان جایگاه چهارم باقی ماند و اگر قرار به صعود به جام جهانی باشد تنها و تنها باید هر دو بازی باقی مانده را ببریم و همچنین نیم نگاهی به رقابت کره شمالی و عربستان داشته باشيم. ارسال نظر
پربیننده