تازهترین ساخته اصغر فرهادی که به حق آن را متفاوتترین فیلم این سالهای سینمای ایران نامیدهاند، از روز گذشته پس از چندبار تعویق خودخواسته اکران شد. «درباره الی ...»، هم به لحاظ ساختار و محتوا متفاوتترین است و هم به لحاظ پروسه اکران. وقتی خبر حضور گلشیفته فراهانی در «مجموعه دروغها» رسانهای شد، جدا از گمانهزنیها درباره نحوه حضور این بازیگر در فیلم ریدلی اسکات، همه نگران سرنوشت فیلم اصغر فرهادی که با بازی او ساخته شده بود، شدند؛ فیلمی که همه به واسطه اسم کارگردان و ترکیب بازیگران و عوامل پشت دوربین به موفقیت آن خوشبین بودند. فیلم اسکات اکران شد و خیال همه از چگونگی حضور فراهانی و اکران «درباره الی...» راحت؛ او منطبق با چارچوب پذیرفته شده کشورمان در فیلم حاضر شده بود ولی دیری نگذشت که رفتار نسنجیده و غیرقابل دفاع این بازیگر دوباره شائبه عدم اکران و توقیف فیلم فرهادی را قوت بخشید. یکبار دیگر بحث و نظر راجع به فراهانی و فیلم فرهادی، سوژه اول محافل سینمایی شد. در ایام منتهی به جشنواره فیلم فجر هم زمزمههایی مبنی بر احتمال عدم نمایش فیلم در جشنواره به گوش میرسید. در این مدت البته مشاور هنری رئیسجمهور بیکار ننشست و چون خوب میدانست مسؤولان سینمایی در آن شرایط، شاید در تصمیمگیری در اینباره مردد باشند، از رئیسجمهور برای چارهجویی و رفع این مشکل استمداد كرد. در نهایت هم محمود احمدینژاد در اقدامی تحسینبرانگیز و «شجاعانه» اکران «درباره الی ...» را بدون مانع دانست و دستور نمایش آن را صادر کرد.فیلم در جشنواره اکران شد و تحسین داوران، منتقدان و مردم را برانگیخت و همزمان در جشنواره برلین یکی از معتبرترین جوایز جهانی یعنی خرس نقرهای را برای سینمای ایران به ارمغان آورد. مرور جلسه پرسش و پاسخ بعد از نمایش فیلم در آلمان، بهتر عنوان «شجاعانه»برای اقدام «احمدینژاد» را تبیین میکند. در آن نشست بخش عمدهای از سؤالها درباره نحوه برخورد دولت ایران با فیلم و ماجرای گلشیفته فراهانی بود. اصغر فرهادی هم بخوبی به سؤالات رسانهها پاسخ داد و از بلامانع بودن اکران فیلم در ایران سخن گفت. بلامانع بودن نمایش فیلم، آن هم به دستور رئیسجمهور از نگاه رسانههای خارجی امری عجیب و باورنکردنی مینمود. اکران «درباره الی ...» نهتنها مانع از تحلیلهای نادرست رسانههای خارجی شد، بلکه تصویری زیبا از فضای فرهنگی داخلی کشور ترسیم کرد. در بعد داخلی هم نوع نگاه رئیسجمهور به فیلم قابل تأمل است.
در شرایطی که اغلب سینماگران دم از بیاعتمادی مسؤولان فرهنگی نسبت به سینما میزنند، اقدام محمود احمدینژاد میتواند الگو و سرمشقی برای آن دسته از مسؤولانی باشد که ـ از روی نگرانی و نه الزاما تنگنظری ـ اعتماد به فیلمساز و عقیده او ندارند و معدود نفراتی که هنوز به سینما به عنوان هنری مبتذل نگاه میکنند. البته منظور عدهای خاص نیست؛ سینماگران همواره از عدم اعتماد گلهمند بودهاند و اقدامی اینچنینی از طرف بالاترین مقام اجرایی کشور، روشنکننده بسیاری از نقاط تاریک این تعامل است. البته نباید فراموش کنیم که حضرت امام (ره) در این زمینه راه را هموار کردهاند و مسیر صحیح حرکت سینما را برای اهالی و متولیان آن تبیین فرمودهاند. مقام معظم رهبری هم چند سال پیش در نشستی صمیمانه با سینماگران بسیاری از بایدها و نبایدها را تبیین فرمودند و همواره این نشست و نیز فرمایشات حضرت امام خمینی (ره)، محل رجوع سینماگران به حساب میآید. با این حال این نگاه آنطور که باید، در ردههای اجرایی لحاظ نشده و گله سینماگران را به همراه داشته است. با این شرایط اقدام بیسابقه رئیسجمهور برای مسؤولان فرهنگی بار دیگر میتواند الگو باشد و منجر به اعتماد کامل میان سینماگران و مسؤولان شود. گفتنی در اینباره زیاد است که در قالب این نوشتار نمیگنجد. مخلص کلام اینکه باید از دغدغهمندی رئیسجمهور برای اکران فیلم تحسین شده و تأثیرگذاری چون «درباره الی...» و توصیه ایشان برای رفع توقیف «به رنگ ارغوان» حاتميكيا درس گرفت و این نگاه را در همه حوزههای فرهنگ تسری بخشید. از «رئیسجمهور» بیاموزیم
تازهترین ساخته اصغر فرهادی که به حق آن را متفاوتترین فیلم این سالهای سینمای ایران نامیدهاند، از روز گذشته پس از چندبار تعویق خودخواسته اکران شد. «درباره الی ...»، هم به لحاظ ساختار و محتوا متفاوتترین است و هم به لحاظ پروسه اکران. وقتی خبر حضور گلشیفته فراهانی در «مجموعه دروغها» رسانهای شد، جدا از گمانهزنیها درباره نحوه حضور این بازیگر در فیلم ریدلی اسکات، همه نگران سرنوشت فیلم اصغر فرهادی که با بازی او ساخته شده بود، شدند؛ فیلمی که همه به واسطه اسم کارگردان و ترکیب بازیگران و عوامل پشت دوربین به موفقیت آن خوشبین بودند. فیلم اسکات اکران شد و خیال همه از چگونگی حضور فراهانی و اکران «درباره الی...» راحت؛ او منطبق با چارچوب پذیرفته شده کشورمان در فیلم حاضر شده بود ولی دیری نگذشت که رفتار نسنجیده و غیرقابل دفاع این بازیگر دوباره شائبه عدم اکران و توقیف فیلم فرهادی را قوت بخشید. یکبار دیگر بحث و نظر راجع به فراهانی و فیلم فرهادی، سوژه اول محافل سینمایی شد. در ایام منتهی به جشنواره فیلم فجر هم زمزمههایی مبنی بر احتمال عدم نمایش فیلم در جشنواره به گوش میرسید. در این مدت البته مشاور هنری رئیسجمهور بیکار ننشست و چون خوب میدانست مسؤولان سینمایی در آن شرایط، شاید در تصمیمگیری در اینباره مردد باشند، از رئیسجمهور برای چارهجویی و رفع این مشکل استمداد كرد. در نهایت هم محمود احمدینژاد در اقدامی تحسینبرانگیز و «شجاعانه» اکران «درباره الی ...» را بدون مانع دانست و دستور نمایش آن را صادر کرد.فیلم در جشنواره اکران شد و تحسین داوران، منتقدان و مردم را برانگیخت و همزمان در جشنواره برلین یکی از معتبرترین جوایز جهانی یعنی خرس نقرهای را برای سینمای ایران به ارمغان آورد. مرور جلسه پرسش و پاسخ بعد از نمایش فیلم در آلمان، بهتر عنوان «شجاعانه»برای اقدام «احمدینژاد» را تبیین میکند. در آن نشست بخش عمدهای از سؤالها درباره نحوه برخورد دولت ایران با فیلم و ماجرای گلشیفته فراهانی بود. اصغر فرهادی هم بخوبی به سؤالات رسانهها پاسخ داد و از بلامانع بودن اکران فیلم در ایران سخن گفت. بلامانع بودن نمایش فیلم، آن هم به دستور رئیسجمهور از نگاه رسانههای خارجی امری عجیب و باورنکردنی مینمود. اکران «درباره الی ...» نهتنها مانع از تحلیلهای نادرست رسانههای خارجی شد، بلکه تصویری زیبا از فضای فرهنگی داخلی کشور ترسیم کرد. در بعد داخلی هم نوع نگاه رئیسجمهور به فیلم قابل تأمل است.
در شرایطی که اغلب سینماگران دم از بیاعتمادی مسؤولان فرهنگی نسبت به سینما میزنند، اقدام محمود احمدینژاد میتواند الگو و سرمشقی برای آن دسته از مسؤولانی باشد که ـ از روی نگرانی و نه الزاما تنگنظری ـ اعتماد به فیلمساز و عقیده او ندارند و معدود نفراتی که هنوز به سینما به عنوان هنری مبتذل نگاه میکنند. البته منظور عدهای خاص نیست؛ سینماگران همواره از عدم اعتماد گلهمند بودهاند و اقدامی اینچنینی از طرف بالاترین مقام اجرایی کشور، روشنکننده بسیاری از نقاط تاریک این تعامل است. البته نباید فراموش کنیم که حضرت امام (ره) در این زمینه راه را هموار کردهاند و مسیر صحیح حرکت سینما را برای اهالی و متولیان آن تبیین فرمودهاند. مقام معظم رهبری هم چند سال پیش در نشستی صمیمانه با سینماگران بسیاری از بایدها و نبایدها را تبیین فرمودند و همواره این نشست و نیز فرمایشات حضرت امام خمینی (ره)، محل رجوع سینماگران به حساب میآید. با این حال این نگاه آنطور که باید، در ردههای اجرایی لحاظ نشده و گله سینماگران را به همراه داشته است. با این شرایط اقدام بیسابقه رئیسجمهور برای مسؤولان فرهنگی بار دیگر میتواند الگو باشد و منجر به اعتماد کامل میان سینماگران و مسؤولان شود. گفتنی در اینباره زیاد است که در قالب این نوشتار نمیگنجد. مخلص کلام اینکه باید از دغدغهمندی رئیسجمهور برای اکران فیلم تحسین شده و تأثیرگذاری چون «درباره الی...» و توصیه ایشان برای رفع توقیف «به رنگ ارغوان» حاتميكيا درس گرفت و این نگاه را در همه حوزههای فرهنگ تسری بخشید. ارسال نظر
پربیننده