مدیرعامل موسسه مطبوعاتی ایران در نامهای به صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به نامه یکی از نهادهای نظارتی آورده است: یکی از روزنامههایی که متعلق به نهاد خدمات شهری تهران است در هفتههای اخیر تندترین اخبار و حملات را علیه جناب آقای احمدینژاد منتشر ساخته و با تیترهای درشت، زحمات دولت نهم را زیر سوال برده است. یکی دیگر از روزنامههای دولتی در تحلیل محتوای صورت گرفته 1000 شماره اخیرش پیشتاز حمله و انتقاد علیه دولت بوده است. یکی دیگر از روزنامههایی که از اموال عمومی استفاده میکند، صرف نظر از اجاره دادن سالن اجتماعات، امکانات و تبدیل شدن به ستاد مرکزی این کاندیدا در چند ماه گذشته، در روزنامه چاپ داخل و خارج از کشور خود علنا به تبلیغ جناب آقای موسوی پرداخته است. بماند خبرگزاری دیگری که به دلیل سابقه همکاری اینجانب با ایشان، در بیان نامش پیشقدم نمیشوم. آیا سازمانهای نظارتی به آنها نیز تذکر دادهاند و آنها را رسانهای کردهاند؟ آیا نهادهای نظارتی هنگامی که برخی از کاندیداهای محترم پیش از آغاز زمان قانونی تبلیغات انتخاباتی، در کشور به راه افتاده و حتی به تخریب دولت و رئیسجمهوری پرداختند، به یاد نظارت، تذکر و اجرای قانون نیفتاد؟
در نامه کاوه اشتهاردی با اشاره به اینکه تمام جریان قدرت حاکم در 24 سال قبل از این دولت، از آقایان هاشمی، خاتمی، ناطقنوری، موسوی، کروبی و... همپیمان شدهاند که محمود احمدینژاد از منطقه ممنوعه آنها خارج شود، آمده است: طبیعی است که همه امکانات خود را برای ضربه زدن به این دولت بسیج نمایند. اما بهتر است ایشان به جای استفاده غیرقانونی از امکانات در اختیار خود؛ از امضای پای نامههای رسمی گرفته تا بهرهگیری از امکانات مجمع تشخیص مصلحت، شهرداری تهران و...، بعضی عزیزان که چندین خودروی شخصی و دولتی هم در اختیار دارند، به ماشینهای پلاک سفید خود پوستر و نوار رنگی بچسبانند و در خیابانهای شهر تبلیغ کاندیدای خود را نمایند. لااقل با این کار صرفا ناراحتی ایشان به 23 خرداد و 4 سال بعد خلاصه میشود و نه مجازات الهی در آخرت به دلیل سوءاستفاده از بیتالمال. نامه مدیرمسؤول روزنامه ایران به وزیر ارشاد
مدیرعامل موسسه مطبوعاتی ایران در نامهای به صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به نامه یکی از نهادهای نظارتی آورده است: یکی از روزنامههایی که متعلق به نهاد خدمات شهری تهران است در هفتههای اخیر تندترین اخبار و حملات را علیه جناب آقای احمدینژاد منتشر ساخته و با تیترهای درشت، زحمات دولت نهم را زیر سوال برده است. یکی دیگر از روزنامههای دولتی در تحلیل محتوای صورت گرفته 1000 شماره اخیرش پیشتاز حمله و انتقاد علیه دولت بوده است. یکی دیگر از روزنامههایی که از اموال عمومی استفاده میکند، صرف نظر از اجاره دادن سالن اجتماعات، امکانات و تبدیل شدن به ستاد مرکزی این کاندیدا در چند ماه گذشته، در روزنامه چاپ داخل و خارج از کشور خود علنا به تبلیغ جناب آقای موسوی پرداخته است. بماند خبرگزاری دیگری که به دلیل سابقه همکاری اینجانب با ایشان، در بیان نامش پیشقدم نمیشوم. آیا سازمانهای نظارتی به آنها نیز تذکر دادهاند و آنها را رسانهای کردهاند؟ آیا نهادهای نظارتی هنگامی که برخی از کاندیداهای محترم پیش از آغاز زمان قانونی تبلیغات انتخاباتی، در کشور به راه افتاده و حتی به تخریب دولت و رئیسجمهوری پرداختند، به یاد نظارت، تذکر و اجرای قانون نیفتاد؟
در نامه کاوه اشتهاردی با اشاره به اینکه تمام جریان قدرت حاکم در 24 سال قبل از این دولت، از آقایان هاشمی، خاتمی، ناطقنوری، موسوی، کروبی و... همپیمان شدهاند که محمود احمدینژاد از منطقه ممنوعه آنها خارج شود، آمده است: طبیعی است که همه امکانات خود را برای ضربه زدن به این دولت بسیج نمایند. اما بهتر است ایشان به جای استفاده غیرقانونی از امکانات در اختیار خود؛ از امضای پای نامههای رسمی گرفته تا بهرهگیری از امکانات مجمع تشخیص مصلحت، شهرداری تهران و...، بعضی عزیزان که چندین خودروی شخصی و دولتی هم در اختیار دارند، به ماشینهای پلاک سفید خود پوستر و نوار رنگی بچسبانند و در خیابانهای شهر تبلیغ کاندیدای خود را نمایند. لااقل با این کار صرفا ناراحتی ایشان به 23 خرداد و 4 سال بعد خلاصه میشود و نه مجازات الهی در آخرت به دلیل سوءاستفاده از بیتالمال. ارسال نظر
پربیننده