۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۳۴
امام‌‌حسین(ع) و یارانش چگونه از مدینه به کربلا عزیمت کردند

ای ساربان آهسته ران...

وقتی از مدینه بیرون آمدی از پسر عمویت ابن عباس و بزرگان مدینه تا ام سلمه، آن پیرزن با صفا به نزدت آمدند. ام سلمه گریست و با گریه و زارى عرض کرد: فـرزندم! مـرا با رفـتن به عراق محزون و اندوهناک مگردان که از جدت رسول خدا (ص) شنیدم: «فـرزندم حسین در عراق، در زمینى که کرب وبلا نامیده مىشود‌، کشته خواهد شد» و ابن عباس تا بدانجا پیش رفت که گفت‌: «حسین‌جان! به خدا قسم اگر مى‌دانستم که با چنگ زدن به موى سر شما و درگـیر کردن خـود با شما، مردم جمع مى‌شوند و تو را قانع مى‌کنند که به کوفه نروى هرآینه این کار را مى‌کردم» . و شما منصرف نشدید... حالا سال‌هاست قافله دل ما روز عرفه با شما از مکه کوچ می‌کند و پس از واقعه کربلا با خواهرتان به مدینه بازمی‌گردد در آغوش ربیع پیامبر(ص) و در طول این سفر با شما و تنهایی‌تان و دردهای جهانی‌تان بغض می‌کند . بپذیرید؛ اگرچه با 1377 سال تاخیر آمده‌ایم.

 

1- خروج امام حسین (ع) یکشنبه 28 رجب سال 60 هجری قمری.
2 -  شب جمعه 3 شعبان به مکه رسیدند و نماینده خود مسلم بن عقیل را 5 رمضان به کوفه فرستادند.
3-  روز سه‌شنبه 8 ذی حجه پس از آنکه امام حسین (ع) در مقابل همگان از احرام خارج شدند، مکه را ترک کردند.
4-  عون و محمد، فرزندان عبدالله بن جعفر به کاروان پیوستند.
5-  نماینده‌شان، قیس بن مسهر صیداوی و به روایتی، عبدالله بن یقطر را به کوفه فرستادند.
6- عبدالله بن مطیع العدوی را در اینجا ملاقات کردند.
7- در این مکان یک شبانه‌روز ماندند.
8-  خبر شهادت مسلم بن عقیل و هانی بن‌عروه در کوفه را به اطلاع ایشان رساندند.
9-  اباهره مسیحی را می‌بینند و با او صحبت می کنند.
10-  مردی از کوفه به امام(ع) اطلاع داد
کوفیان علیه ایشان متحد شده‌اند.
11-  نامه نماینده‌شان در کوفه
عبدالله بن مقطر را به ایشان دادند.
12-  حربن یزید ریاحی را دیدند که با لشکری از اهل کوفه به جلو می‌آید.
13-  سربازان امام(ع)  برای کسب آمادگی به منظور رویارویی با لشکریان به پشت کوه‌ها رفتند.
14-  نافع بن هلال و جمعی دیگر به امام حسین(ع) پیوستند.
15- عبدالله جعفی را در اینجا دیدند. عبدالله از یاری رساندن به امام(ع) امتناع کرد.
16-  شبانه از این مکان کوچ کرده و به سربازانشان دستور دادند آب ذخیره کنند.
17-  امام حسین (ع) روز پنجشنبه دوم محرم سال 61 هجری در کربلا نزول  اجلال کردند.
18-   اهالی این شهر خوشحال از شهادت امام حسین (ع) به استقبال لشکریان یزید آمدند.
19-  مردم قاتلان امام حسین(ع) و یارانش را لعنت کردند.
20-  راهب نصرانی از لشکر یزید درخواست کرد یک شب سر مبارک امام (ع) را در اختیار داشته باشد.
21-  اهالی موصل به عزاداری پرداختند و از استقبال کاروان یزیدیان خودداری کردند.
22-  سر مبارک امام حسین(ع) را در مرکز شهر قرار داده و مردم خوشحالی کردند.
23-  اهالی این شهر لشکر یزید را با سنگ بدرقه کردند.
24-  محسن فرزند امام حسین (ع) در شهر حلب سقط شد.
25-  اهالی شهر از لشکر یزید استقبال کردند.
26-  مردم این شهر از استقبال لشکر یزید خودداری کردند.
27-  مردم این شهر از لشکر یزید استقبال نکردند.
28-  مردم این شهر از استقبال لشکر یزید خودداری کردند.
29- والی شهر از آنان استقبال کرد اما مردم به دیدار لشکریان نیامدند.
30-  مردم با خوشحالی استقبال کردند اما حضرت ام‌کلثوم (س) آنان را برحذر داشت.
31-  اهل بیت(ع) روز اول صفر به این شهر وارد شده و با سخنرانی خود فجایع کربلا را افشا کردند. پنجم صفر نیز اهل بیت(ع) به سمت مدینه حرکت کردند.

ارسال نظر
captcha
پربیننده