گروه فرهنگ و هنر: «يكي ازگله‌هاي من به آقاي خاتمي هم همين مساله بود، چرا كه به‌‌رغم علاقه‌اي كه به شخصيت ايشان دارم، بايد بگويم در دوره ايشان هم به‌‌رغم فضاي آزادي كه وجود داشت چيزي جز ابتذال نصيب سينمای ما نشد». اینها بخشی از صحبت‌های مجید مجیدی است که سال گذشته و هنگام اکران فیلم «آواز گنجشک‌ها» بیان کرد. بررسي تاريخي واكنش‌هاي سينماگران ايراني به مديريت سينما در سال‌هاي 76 تا 84 ثابت مي‌كند اعتراض‌ها به دوران اصلاحات فقط محدود به «مجيدي» نبوده است. فيلمسازاني که امروز و در بحبوحه روزهای انتخاباتی هر یک به نوعی ردای حمایت از کاندیدایی خاص و مدعی احیای اصلاح‌طلبی را بر تن کرده‌اند، بشدت تندتر و صريح‌تر از انتقادات «مجيد مجيدي» از دوران مديريت سینمایی در زمان سيدمحمدخاتمي است.
بهروز افخمي: فيلم‌هاي حالا ارزش ديدن ندارد
بهروز افخمي از جمله فیلمسازانی بود که پس از استعفاي سیف‌الله داد، بشدت از وی انتقاد كرد. افخمي زماني كه نماينده مجلس ششم بود در 24 تيرماه سال 80، يك روز پس از استعفاي «داد» گفت: آقاي داد در به هم ريختن نظام فعلي سوءاستفاده از يارانه‌ها و امتيازات دولتي به اندازه كافي قاطعيت نداشت و چوب مماشات خود را خورد. وي يادآور شده بود: آقاي داد روي برداشته شدن يا كم شدن سانسور و فشار و نتايج مفيد آن بيش از حد حساب كرده بود در حالي كه اين تنها مشكل سينماي ايران نيست و اصلا سانسور نمي‌تواند به طور كلي حذف شود. او ادامه داده بود: تساهل و تسامحي كه در اين زمينه اعمال شد بايد با سياستگذاري در زمينه‌هاي اقتصادي و فراهم كردن تسهيلات در صنعت سينما همراه مي‌شد و به دليل عدم انجام اين همراهي سينماي ايران كه ظاهرا از آزادي بيشتري برخوردار شده بود، تحت فشار و تنگناي اقتصادي و فرسودگي زيرساخت صنعتي بيش از پيش گرفتار و محدود شده بود. افخمي اضافه كرده بود: فيلم‌هاي حالا مثل فيلم‌هاي فرمايشي شبيه به هم شده و ارزش ديدن ندارد.
مجتبي راعي: آفرينش ابتذال از دل فرهنگ
مجتبي راعي، كارگردان ديگري بود كه همزمان با مديريت «سيف‌الله داد» در سال 80 به انتقاد از مديريت او پرداخته بود. وي در گفت وگويي با انتقاد از وضع موجود سينما با صراحت از سيف‌الله داد نام برده و عنوان مي‌كند: آقاي داد منتظر نشسته است كه اين ابتذال از خودش فرهنگ بيافريند و من معتقدم كه اين هيچ وقت صورت نمي‌گيرد؛ از اين سينماي مبتذل سينماي فرهنگي به وجود نمي‌آيد. راعي در ادامه اين گفت‌وگو ادامه مي‌دهد: اين بحث ساده‌انگارانه است كه بالاخره مردم زماني از دست ابتذال خسته مي‌شوند و مي‌خواهند فيلم فرهنگي ببينند و خواهش مي‌كنند فيلم فرهنگي ساخته شود و عرضه و تقاضا باعث مي‌شود فيلم فرهنگي ساخته شود؟!
وي در آن مصاحبه تاكيد مي‌كند: ما كشور افراط و تفريط هستيم؛ يك زمان دولت بشدت سينما را كنترل مي‌كند و يك زمان مثل الان آقاي سيف‌الله داد چنان سينما را رها مي‌كند كه مثل گرسنه‌ها و قحطي‌زده‌ها همه به جان هم مي‌افتند. وقتي در سينما همه چيز رها شود يك دسته از زير ميز با یکديگر سعي مي‌كنند سينما را كنترل كنند و يك باند‌بازي بسيار جدي در سينماي ايران چون امروز به‌وجود مي‌آورند. بازخواني انتقادات فيلمسازان از مديريت سینما در دوران اصلاحات
مجیدی: در دوره «خاتمی» چیزی جز ابتذال نصیب سینمای ما نشد
حامیان امروز، منتقدان دیروز
گروه فرهنگ و هنر: «يكي ازگله‌هاي من به آقاي خاتمي هم همين مساله بود، چرا كه به‌‌رغم علاقه‌اي كه به شخصيت ايشان دارم، بايد بگويم در دوره ايشان هم به‌‌رغم فضاي آزادي كه وجود داشت چيزي جز ابتذال نصيب سينمای ما نشد». اینها بخشی از صحبت‌های مجید مجیدی است که سال گذشته و هنگام اکران فیلم «آواز گنجشک‌ها» بیان کرد. بررسي تاريخي واكنش‌هاي سينماگران ايراني به مديريت سينما در سال‌هاي 76 تا 84 ثابت مي‌كند اعتراض‌ها به دوران اصلاحات فقط محدود به «مجيدي» نبوده است. فيلمسازاني که امروز و در بحبوحه روزهای انتخاباتی هر یک به نوعی ردای حمایت از کاندیدایی خاص و مدعی احیای اصلاح‌طلبی را بر تن کرده‌اند، بشدت تندتر و صريح‌تر از انتقادات «مجيد مجيدي» از دوران مديريت سینمایی در زمان سيدمحمدخاتمي است.
بهروز افخمي: فيلم‌هاي حالا ارزش ديدن ندارد
بهروز افخمي از جمله فیلمسازانی بود که پس از استعفاي سیف‌الله داد، بشدت از وی انتقاد كرد. افخمي زماني كه نماينده مجلس ششم بود در 24 تيرماه سال 80، يك روز پس از استعفاي «داد» گفت: آقاي داد در به هم ريختن نظام فعلي سوءاستفاده از يارانه‌ها و امتيازات دولتي به اندازه كافي قاطعيت نداشت و چوب مماشات خود را خورد. وي يادآور شده بود: آقاي داد روي برداشته شدن يا كم شدن سانسور و فشار و نتايج مفيد آن بيش از حد حساب كرده بود در حالي كه اين تنها مشكل سينماي ايران نيست و اصلا سانسور نمي‌تواند به طور كلي حذف شود. او ادامه داده بود: تساهل و تسامحي كه در اين زمينه اعمال شد بايد با سياستگذاري در زمينه‌هاي اقتصادي و فراهم كردن تسهيلات در صنعت سينما همراه مي‌شد و به دليل عدم انجام اين همراهي سينماي ايران كه ظاهرا از آزادي بيشتري برخوردار شده بود، تحت فشار و تنگناي اقتصادي و فرسودگي زيرساخت صنعتي بيش از پيش گرفتار و محدود شده بود. افخمي اضافه كرده بود: فيلم‌هاي حالا مثل فيلم‌هاي فرمايشي شبيه به هم شده و ارزش ديدن ندارد.
مجتبي راعي: آفرينش ابتذال از دل فرهنگ
مجتبي راعي، كارگردان ديگري بود كه همزمان با مديريت «سيف‌الله داد» در سال 80 به انتقاد از مديريت او پرداخته بود. وي در گفت وگويي با انتقاد از وضع موجود سينما با صراحت از سيف‌الله داد نام برده و عنوان مي‌كند: آقاي داد منتظر نشسته است كه اين ابتذال از خودش فرهنگ بيافريند و من معتقدم كه اين هيچ وقت صورت نمي‌گيرد؛ از اين سينماي مبتذل سينماي فرهنگي به وجود نمي‌آيد. راعي در ادامه اين گفت‌وگو ادامه مي‌دهد: اين بحث ساده‌انگارانه است كه بالاخره مردم زماني از دست ابتذال خسته مي‌شوند و مي‌خواهند فيلم فرهنگي ببينند و خواهش مي‌كنند فيلم فرهنگي ساخته شود و عرضه و تقاضا باعث مي‌شود فيلم فرهنگي ساخته شود؟!
وي در آن مصاحبه تاكيد مي‌كند: ما كشور افراط و تفريط هستيم؛ يك زمان دولت بشدت سينما را كنترل مي‌كند و يك زمان مثل الان آقاي سيف‌الله داد چنان سينما را رها مي‌كند كه مثل گرسنه‌ها و قحطي‌زده‌ها همه به جان هم مي‌افتند. وقتي در سينما همه چيز رها شود يك دسته از زير ميز با یکديگر سعي مي‌كنند سينما را كنترل كنند و يك باند‌بازي بسيار جدي در سينماي ايران چون امروز به‌وجود مي‌آورند. ارسال نظر
پربیننده