حمیدرضا ترقی*
در ماه‌های اخیر تلاش‌های زیادی به منظور زیر سوال بردن نتیجه انتخابات از سوی برخی جریان‌ها دنبال شد. البته این یکی از فرمول‌های مورد استفاده در انقلاب‌های رنگین در منطقه بوده است که از شیوه «فریب استراتژیک» در آن بهره می‌برند. آنان از طرفي، با دروغگو جلوه دادن دولت در فضای استراتژیک روابط کشور، فریب عمومی در اذهان مردم کشور ایجاد کردند و از طرف دیگر اتخاذ سیاست «تخریب دستاوردهای انقلاب و ملت» و زیر سوال بردن نتیجه انتخابات را همزمان دنبال می‌کنند. این شیوه در مشی انقلاب‌های رنگین در فضای منطقه همواره مورد توجه بوده است و از شاخص‌های مورد استفاده در این جریان‌های براندازانه، جنجال در مساله زیر سوال بردن نتیجه انتخابات است. پروژه مذکور به عنوان فریب استراتژیک، حساسیت انتخابات را تا حد یک جنبش اجتماعی بالا می‌برد. براین اساس رقابت‌ها و طرفداری‌ها از یک گزینه خاص در حد قابل توجهی به شکل جنبش اجتماعی تبدیل می‌شود تا محصول فعالیتش، زیر سوال بردن دستاوردهای شگرف نظام جمهوری اسلامی باشد. آنان فعالیت‌های چشمگیر انقلاب در زمینه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و علمی را به وضوح زیر سوال می‌برند و با تخریب این زمینه حتی افکار عمومی کشورهای جهان را نیز به نفع خود تغییر می‌دهند. فریب استراتژیکی که در دستور کار برخی احزاب شکست خورده در انتخابات قرار دارد، از دیگر سو، بر ضد دموكراسي تحلیل می‌شود. ما در مردمسالاری دینی به افزایش سرمایه اجتماعی نیاز داریم. افزایش اعتماد میان مردم و مسؤولان و تقویت مبانی ارزشی بین مردم و نظام از مهم‌ترین شاخص‌های تقویت مردمسالاری دینی است که به عنوان یک الگو در جمهوری اسلامی ایران به عنوان سیاست راهبردی دنبال می‌شود. اما با زیر سوال بردن سلامت انتخابات همه این موارد زیر سوال می‌رود. در دولت دکتر احمدی‌نژاد این سرمایه اجتماعی به نحو چشمگیری افزایش پیدا کرد و رابطه مردم و نظام در بستر عملکرد دولت تقویت شد. همچنین جریان اعتماد میان مردم و مسؤولان، به شکل نظام‌مند گسترش یافته بود که با این فریب استراتژیک دچار لطمه‌ای جبران‌ناپذیر و جدی شد. در سال‌های اخیر تمام سعی مسؤولان نظام بر این نقطه متمرکز شده بود که مردمسالاری را در میان مردم به سمت هدف مردمسالاری دینی سوق دهند اما در نقطه مقابل تلاش برخی گروه‌ها ـ همانطور که زمانی چنین روندی دیده شد ـ حرکت‌دادن مردم به طرف مردمسالاری صرف دنبال شد. بعضی کاندیداهای انتخابات اخیر، تلاش خود را به گونه‌ای به کار بستند که سرمایه اجتماعی مردمی را فارغ از صبغه‌های مذهبی و دینی جهت‌دهی کنند اما نتیجه انتخابات به گونه دیگری رقم می‌خورد.
گرایش مجدد مردم ایران به سمت «مردمسالاری دینی» مهم‌ترین نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری دهم است که مردم شایسته ما آن را به دست خود رقم زدند.
* عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامي چالش نتیجه انتخابات فریب استراتژیک
حمیدرضا ترقی*
در ماه‌های اخیر تلاش‌های زیادی به منظور زیر سوال بردن نتیجه انتخابات از سوی برخی جریان‌ها دنبال شد. البته این یکی از فرمول‌های مورد استفاده در انقلاب‌های رنگین در منطقه بوده است که از شیوه «فریب استراتژیک» در آن بهره می‌برند. آنان از طرفي، با دروغگو جلوه دادن دولت در فضای استراتژیک روابط کشور، فریب عمومی در اذهان مردم کشور ایجاد کردند و از طرف دیگر اتخاذ سیاست «تخریب دستاوردهای انقلاب و ملت» و زیر سوال بردن نتیجه انتخابات را همزمان دنبال می‌کنند. این شیوه در مشی انقلاب‌های رنگین در فضای منطقه همواره مورد توجه بوده است و از شاخص‌های مورد استفاده در این جریان‌های براندازانه، جنجال در مساله زیر سوال بردن نتیجه انتخابات است. پروژه مذکور به عنوان فریب استراتژیک، حساسیت انتخابات را تا حد یک جنبش اجتماعی بالا می‌برد. براین اساس رقابت‌ها و طرفداری‌ها از یک گزینه خاص در حد قابل توجهی به شکل جنبش اجتماعی تبدیل می‌شود تا محصول فعالیتش، زیر سوال بردن دستاوردهای شگرف نظام جمهوری اسلامی باشد. آنان فعالیت‌های چشمگیر انقلاب در زمینه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و علمی را به وضوح زیر سوال می‌برند و با تخریب این زمینه حتی افکار عمومی کشورهای جهان را نیز به نفع خود تغییر می‌دهند. فریب استراتژیکی که در دستور کار برخی احزاب شکست خورده در انتخابات قرار دارد، از دیگر سو، بر ضد دموكراسي تحلیل می‌شود. ما در مردمسالاری دینی به افزایش سرمایه اجتماعی نیاز داریم. افزایش اعتماد میان مردم و مسؤولان و تقویت مبانی ارزشی بین مردم و نظام از مهم‌ترین شاخص‌های تقویت مردمسالاری دینی است که به عنوان یک الگو در جمهوری اسلامی ایران به عنوان سیاست راهبردی دنبال می‌شود. اما با زیر سوال بردن سلامت انتخابات همه این موارد زیر سوال می‌رود. در دولت دکتر احمدی‌نژاد این سرمایه اجتماعی به نحو چشمگیری افزایش پیدا کرد و رابطه مردم و نظام در بستر عملکرد دولت تقویت شد. همچنین جریان اعتماد میان مردم و مسؤولان، به شکل نظام‌مند گسترش یافته بود که با این فریب استراتژیک دچار لطمه‌ای جبران‌ناپذیر و جدی شد. در سال‌های اخیر تمام سعی مسؤولان نظام بر این نقطه متمرکز شده بود که مردمسالاری را در میان مردم به سمت هدف مردمسالاری دینی سوق دهند اما در نقطه مقابل تلاش برخی گروه‌ها ـ همانطور که زمانی چنین روندی دیده شد ـ حرکت‌دادن مردم به طرف مردمسالاری صرف دنبال شد. بعضی کاندیداهای انتخابات اخیر، تلاش خود را به گونه‌ای به کار بستند که سرمایه اجتماعی مردمی را فارغ از صبغه‌های مذهبی و دینی جهت‌دهی کنند اما نتیجه انتخابات به گونه دیگری رقم می‌خورد.
گرایش مجدد مردم ایران به سمت «مردمسالاری دینی» مهم‌ترین نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری دهم است که مردم شایسته ما آن را به دست خود رقم زدند.
* عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامي ارسال نظر
پربیننده