گروه بین‌الملل: شیمون پرز، نهمین رئیس اسرائیل که جنایاتی مانند سرکوب انتفاضه اول (1987)، آواره کردن صدها هزار فلسطینی و کشتار قانا را در کارنامه دارد، بعد از اغمای 2 هفته‌ای بامداد روز چهارشنبه 28 سپتامبر 2016 همزمان با سالروز انتفاضه الاقصی بر اثر سکته مغزی مرد.
مرکز پزشکی شبا در تل‌آویو زمان مرگ پرز را 3:40 بامداد چهارشنبه (به وقت محلی) اعلام کرده در حالی‌که سفارت این رژیم در انگلیس، عصر سه‌شنبه با انتشار پیامی در توئیتر، با پرز خداحافظی کرد و عملا از قطعی بودن مرگ او خبر داد ولی این سفارتخانه دقایقی بعد این توئیت را پاک کرد. به‌هر حال با گذشت چندین ساعت از انتشار خبر اولیه مرگ پرز، این خبر رسما ساعت 7 عصر دیروز (به وقت محلی) در یک نشست خبری با حضور خانواده وی اعلام شد. رسانه‌های رژیم صهیونیستی گزارش دادند که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر این رژیم قرار است یک نشست ویژه کابینه این رژیم با موضوع مرگ پرز تشکیل دهد. انتشار خبر مرگ شیمون پرز با واکنش سریع مقامات و شخصیت‌های آمریکایی روبه‌رو شده است تا جایی که باراک اوباما، جورج بوش و بیل کلینتون در پیام‌های جداگانه مرگ او را تسلیت گفتند. دیگر مقامات غربی از قبیل رؤسای جمهور و وزرای خارجه فرانسه، انگلیس، آلمان، استرالیا و اتریش هم به خبر مرگ شیمون پرز واکنش نشان داده و آن را تسلیت گفتند. قرار است روز جمعه در اراضی اشغالی برای شیمون پرز مراسم دفن انجام شود؛ مراسمی که خبرنگاران صهیونیستی از احتمال حضور اوباما در آن خبر دادند. ولی همان‌گونه که شبکه خبری ان‌بی‌سی‌نیوز آمریکا اعلام کرد، پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیک‌های جهان در مراسم تدفیق رئیس سابق رژیم صهیونیستی شرکت نمی‌کند. هنوز این موضوع توسط رهبران کلیسا تایید نشده است.
پرز که بود؟
شیمون پرز در 2 آگوست 1923 در لهستان متولد شد. پدرش اسحاق و مادرش سارا ملتز نام داشتند و پرز نخستین پسر آنها بود. پدر وی تاجر چوب و مادرش کتابدار بود و به طور کلی او در یک فرهنگ یهودی- لهستانی- روسی بزرگ شد.
به گفته وی، پدربزرگش خاخام زوی ملتز که نوه خاخام چایم ولوزین بود، بیشترین تاثیر را در زندگی وی گذاشته است. پرز در مصاحبه‌ای تلویزیونی تصریح کرد: من در خانه پدربزرگم و تحت نظارت او بزرگ شدم و او به من آموزش می‌داد. پدرش در سال 1932 به سرزمین‌های فلسطین مهاجرت کرد و 2 سال بعد، وی به همراه خانواده‌اش در تل‌آویو مستقر شدند و تحصیلات ابتدایی و دبیرستان خود را در تل‌آویو به پایان رساند. پرز مدعی است همه بستگان وی در زادگاهش بر اثر هولوکاست به قتل رسیده‌اند. او در سال 1945 با سونیا گلمن ازدواج کرد و 3 فرزند دارد. با این حال به دلایل نامشخص سونیا کمتر در انظار عمومی دیده شده است و حتی به دلیل بیماری در مراسم تحلیف پرز نیز حضور نداشت.
سوابق سیاسی
شیمون پرز آخرین نفر از نسل اولیه مؤسسان رژیم مجعول صهیونیستی محسوب می‌شود. او در نیم قرن اخیر تنها صهیونیست مهاجری بوده که تقریبا در همه پست‌های حساس سیاسی، اقتصادی و نظامی این رژیم مشغول به فعالیت بوده است. براین اساس، پرز در سال 1947 به سازمان هاگانا پیوست و بن‌گوریون مسؤولیت خرید اسلحه را برعهده وی گذاشت. در سال 1952 وی معاون وزیر دفاع شد و 2 سال بعد در 29 سالگی به مقام وزارت رسید. او نقش برجسته‌ای در خرید تسلیحات نظامی، بویژه دستیابی رژیم صهیونیستی به تسلیحات هسته‌ای و راه‌اندازی رآکتور هسته‌ای دیمونا داشته است. در سال 1969 پرز به عنوان وزیر جذب مهاجر، در سال 1970 به عنوان وزیر حمل‌ونقل و در سال 1974 پس از یک دوره فعالیت در وزارت اطلاعات، در سمت وزارت جنگ قرار گرفت. وی چند دهه از اعضای اصلی حزب کارگر بود و چندین بار نیز رهبری این حزب را بر عهده داشت؛ ولی در سال 2005 پس از شکست در انتخابات داخلی این حزب، آن را ترک و به حزب تازه‌تاسیس کادیما پیوست. پرز در سال‌های آخر نخست‌وزیری آریل شارون معاون او بود و در نهایت پس از کناره‌گیری موشه کاتساو به دلیل رسوایی اخلاقی، در سال 2007 به مقام ریاست این رژیم رسید.
پرز و کشتار قانا
پرز که رژیم صهیونیستی و رسانه‌های همسو با این رژیم تلاش داشتند چهره‌ای صلح‌طلب و مشتاق به آشتی با فلسطینیان از وی به جهان نشان دهند کارنامه‌ای سیاه در زمینه حقوق‌بشر و قتل‌عام فلسطینیان و نیز لبنانی‌ها داشت. از مهم‌ترین جنایاتی که پرز در حق لبنانی‌ها انجام داد کشتار آنها در جنوب لبنان در آوریل ۱۹۹۶ است. ۱۱ آوریل ۱۹۹۶ حمله گسترده رژیم صهیونیستی به لبنان با عنوان «خوشه‌های خشم»، با دستور پرز آغاز شد که هدف از آن پایان دادن به مقاومت در لبنان بود و با بمباران شدید شهرهای این کشور از جمله بیروت آغاز شد. روز هجدهم همان ماه صدها لبنانی که بیشتر آنها زن و کودک بودند به مرکزی تحت نظارت صلح‌بانان سازمان ملل در روستای قانا پناه بردند که بنا به دستور پرز این مرکز آوارگان نیز هدف حملات رژیم صهیونیستی قرار گرفت و در چند ساعت دست‌کم ۲۵۰ تن کشته و زخمی شدند. پرز و دیگر مقام‌های صهیونیست پس از این کشتار، بر صفحه تلویزیون این رژیم ظاهر شدند و پرز با اعلام اینکه کشته‌ها «تنها یک مشت عرب» بودند، گفت: «هر چیزی طبق منطقی روشن و با مسؤولیت‌پذیری انجام شد... من احساس آرامش می‌کنم».
اعتراف پرز به یک جنایت بعد از 50 سال!
شیمون به خاطر کشتار فلسطینیان در کفر قاسم که بیش از 50 سال پیش اتفاق افتاده بود، عذر‌خواهی کرد. پیش از این نیز اعضای رژیم صهیونیستی به صورت فردی از این واقعه ابراز تاسف کرده بودند. در سال 1956 نیروهای صهیونیست، با هماهنگی استعمارگران فرانسوی و انگلیسی روی فلسطینیان غیرنظامی شهر کفر قاسم آتش گشودند و 48 شهروند فلسطینی را به قتل رساندند. آنطور که منابع اسرائیلی واقعه را گزارش کرده‌اند، در آن زمان سربازان رژیم اشغالگر قدس روی کارگران فلسطینی غیرنظامی که بی‌خبر از منع عبور و مروری که صهیونیست‌ها وضع کرده بودند، از کار خود از مزارع زیتون باز می‌گشتند، آتش گشودند. در میان این شهروندان به قتل رسیده زنان و کودکان هم دیده می‌شد. پیش از این نیز اعضای رژیم صهیونیستی به صورت فردی از این واقعه ابراز تاسف کرده بودند. با این حال، مهارت پرز در عرصه خارجی به‌حدی بود که پس از ثبت جنایات دیگری همچون فاجعه دیریاسین، کفرقاسم، جنین و... در تاریخ جعلی این رژیم، توانست با طرح اوسلو که در واقع سراب صلح بود، جایزه صلح نوبل را از آن خود کند؛ از این‌رو او را همچنین پیرایشگر چهره سفاک و خونریز صهیونیستی نیز لقب داده‌اند. پرز به همراه دوست قدیمی‌اش رابین با اطلاع از ضعف گروه‌های فلسطینی سازشکار چون فتح و درماندگی رژیم‌های عربی با ارائه طرح صلح اوسلو در سال 1993 زبانه‌های آتش انتفاضه اول فلسطینی‌ها را که در سال 1987 آغاز شده بود، مهار کرد. ماموریت بعدی او پس از مهار ناآرامی‌های درون فلسطین، طراحی پروژه صلح با اعراب بود که در قالب کتابی تحت نام «خاورمیانه جدید» در سال 1996 منتشر کرد. این طرح که نوعی عادی‌سازی رابطه با اعراب از راه مشارکت اقتصادی کشورهای منطقه غرب آسیا بود، پیشنهاد می‌داد در منطقه‌ای که اسرائیل موجودیت یافته است بازار مشترک اقتصادی ایجاد شود. پرز طراح طرح «مارشال خاورمیانه» و از بارزترین حامیان طرح «بازار مشترک خاورمیانه» است. پرز کتاب‌هایی را تالیف کرده که آخرین آن تا قبل از فوریه 1995 کتاب «خاورمیانه جدید» است. از او و اسحاق رابین دوست و همکار قدیمی‌اش ضرب‌المثلی درباره فلسطینی‌ها بویژه منطقه غزه نقل زبان است که عمق کینه و حقدشان نسبت به مسلمانان فلسطینی از یک سو و عمق هراس‌شان از گروه‌های مقاومت و جهادی فلسطینی را نشان می‌دهد. نقل است از او یا اسحاق رابین که گفته بودند «آرزو می‌کنیم روزی از خواب بیدار شویم و ببینیم غزه زیر آب رفته باشد».
پرز و برنامه هسته‌ای اسرائیل
پرز که نقش زیادی در توسعه و نظامی‌سازی برنامه‌های هسته‌ای رژیم صهیونیستی داشت به عنوان «مهندس برنامه هسته‌ای اسرائیل» شناخته می‌شد. او معتقد بود مخفی ماندن این برنامه و نیز شایعاتی که درباره کلاهک‌های هسته‌ای رژیم صهیونیستی وجود دارد خود عامل بازدارنده مهمی محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۷ در کتابی که درباره زندگی پرز به نگارش درآمده بود فاش شد که وی توانسته با دولت وقت فرانسه در نیمه قرن گذشته میلادی توافقنامه سری را امضا کند که مطابق با آن پاریس در ساخت بمب اتمی به اسرائیل کمک کند.
شادی حماس از مرگ پرز
در واکنش به مرگ شیمون پرز، جنبش حماس در بیانیه‌ای ابراز شادی و آن را آغاز دوره جدیدی از ضعف اسرائیل توصیف کرد. سامی ابوزهری، از سخنگویان حماس گفت: «مردم فلسطین از مرگ جنایتکاری که خون آنها را ریخته بود، بسیار خوشحالند». ابو زهری افزود: «شیمون پرز آخرین مقام اسرائیلی بود که در آغاز اشغالگری نقش داشت و مرگ او پایان دوره‌ای در تاریخ اشغالگری و آغاز دوره جدیدی از ضعف (اسرائیل) است».
پاپ برای دفن پرز نمی‌رود
رهبر کاتولیک‌های جهان در مراسم دفن رئیس سابق رژیم اشغالگر قدس شرکت نمی‌کند. به گزارش شبکه ان‌بی‌سی‌نیوز به نقل از دفتر اطلاع‌رسانی واتیکان، شایعات حضور «پاپ فرانسیس» در مراسم دفن شیمون پرز بی‌اساس بوده و پاپ طبق برنامه‌ای که از قبل داشته به گرجستان سفر خواهد کرد. این در حالی است که پرز و دیگر سران رژیم صهیونیستی 2 سال پیش در مراسم یادبود نلسون ماندلا، رهبر فقید مبارزه با آپارتاید آفریقای‌جنوبی شرکت نکرده بودند.