یادداشت

جام جهانی حق آنها نیست زمانی تصور می‌رفت جانشین مهدوی‌کیا در جناح راست تیم ملی کسی نخواهد بود جز جواد کاظمیان؛ دو بازیکنی که هر دو ساخته و پرداخته علی دوستی و مکتب بانک ملی بودند. استیل مشابه، سرعت فراوان و سانتر‌های دقیق، وجه مشترک این دو مهره است اما درست در روزهایی که کاپیتان مهدوی‌کیا به پایان فوتبالش در رده ملی نزدیک می‌شود، جواد کاظمیان با همان سرعت در حال دور شدن از لباس سپید تیم ملی است. کاپیتان با رزومه‌ای رشک برانگیز و بیش از یکصد بازی ملی به این پایان نزدیک می‌شود اما کاظمیان به‌رغم همه تبلیغات مثبتی که همواره پیرامونش بوده است با کارنامه‌ای عاری از افتخار به سوی خط پایان می‌دود. اولی ماند و خودش را اثبات کرد اما دومی تنها به واسطه تشابه فوتبالی‌اش با مهدوی‌کیا خواهان حضور ثابت در تیم ملی بود. این مقدمه باید گفته می‌شد تا برسیم به این خبر ویژه؛ جواد کاظمیان بعد از پایان دیدار با امارات، اردوی تیم ملی را با حالت قهر ترک کرد. بازیکن سابق پرسپولیس که همه محبوبیت داخلی‌اش را وامدار حضور دو ساله در این تیم است، به افشین قطبی اعتراض دارد که چرا در دیدار برابر امارات از وجود او استفاده نکرده است. آیا عملکرد کاظمیان در لیگ درجه دو امارات به گونه‌ای بوده که او به تیم ملی دعوت شود؟ قطبی با حسن نیت کاری را کرد که هرگز نه علی دایی آن را انجام داد و نه هیچ مربی دیگری تن به آن می‌داد. دعوت از کاظمیان به منزله اعتماد دوباره به مردی بود که تنها روی کاغذ ادعای جانشینی مهدوی‌کیا را دارد و اگر غیر از این بود حتما در طول چند سال گذشته او به این مهم دست می‌یافت. دیدار با کره شمالی در پیونگ‌یانگ که هفته گذشته انجام شد بهترین فرصت برای او بود تا ثابت کند در مستطیل سبز همانند مصاحبه‌های پرتعدادش در صفحات مطبوعات، آماده است و قبراق، اما کاظمیان که به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شده بود در یک فرصت تک به تک بیشتر از آنکه به فکر تیم ملی و سه امتیاز حساس مقابل کره شمالی باشد، خودنمایی را ترجیح داد. او بهترین فرصت ایران را با خودخواهی و تعللش از کف داد تا باز هم در یک میدان بزرگ نشان دهد، هرگز در قواره‌های حضور ثابت در تیم ملی نیست. آیا باید قطبی باز هم به او اعتماد می‌کرد؟ در پیکار ایران و امارات این بار خسرو حیدری به جای کاظمیان وارد زمین شد و برخلاف او نمایش روان و از همه مهم‌تر ایثارگرانه‌ای را به اجرا گذاشت. شاید همین عملکرد مثبت حیدری موجب شده باشد کاظمیان به مثابه دیگر بازیکنان کم ظرفیت، اردوی ملی‌پوشان را ترک کند و این چنین اعلام بدارد مرد مبارزه نیست. فاصله ایران تا حضور در جام جهانی چندان طولانی نیست و در صورت صعود به این آوردگاه مهم جهانی، آنگاه فرصت خوبی مهیا می‌شود تا بازیکنانی که در سخت‌ترین شرایط به نشانه اعتراض، اردوی تیم ملی را ترک کردند، تاوان این تصمیم عجولانه را پس بدهند. اگر آن روز گذشتی در کار نباشد شاید در هیچ دوره دیگری شاهد چنین رفتاری نباشیم.