سرگشتگی ادبیات معاصر ایران(2)
اصولاپرداختن به مضامین و بن مایه‌های تازه و بدیع آنهم در گستره ادبیات نیازمند دقت، حوصله، دور‌اندیشی، آشنایی با رشته‌های علوم انسانی و... است؛ در عین حال که شاعر و نویسنده فرهیخته باید به اصل صبوری و گذشت زمان پایبند باشد. اصل صبوری و رعایت آن خاصه در عرصه خلق آثاری پیرامون رویدادهای بزرگ تاریخی و اجتماعی چون وقوع انقلاب اسلامی ایران و جنگ تحمیلی بیشتر باید مورد توجه اهالی قلم باشد ورعایت آن ضروری است. چرا که نویسنده و شاعر پس از فاصله گرفتن از حوادث بزرگ است که می‌تواند، مسائل و ایده‌های به دست آمده را بهتر ارزیابی و طرح کند. در صورتی که نویسندگان ما شتابان در تولید اینگونه آثار کوشیدند و پس از مدتی عدم استقبال عموم را بهانه کردند و از این وادی خارج شدند. این در حالی است که برخی منتقدین کشور، نظر دیگری در این باره دارند. آنها معتقدند در آن روزگاران پرآشوب، مردم تنها به مقولاتی چون دفاع، ایثار و اعزام نیرو به جبهه‌ها می‌اندیشیدند و کمتر کسی در پی خلق ادبیات دفاع مقدس و پی‌ریزی ساختار و بن‌مایه ادبیات جنگ بود. آنها می‌گویند یک جریان یکسویه و هدفمند وجود داشت که به جنگ و دفاع از خاک وطن، ختم می‌شد. در آن شرایط اگر هم ادبیات قصد داشت وارد این عرصه شود، همه به منظور حمایت از رزمندگان جبهه‌های حق علیه باطل صورت می‌پذیرفت و بدین ترتیب ادبیات دفاع مقدس بعضا شعارگونه، با ریتمی رزمی و ضرباهنگی تند و شتابزده ظاهر شد. اما در دوره کنونی از ادبیات دفاع مقدس بیشتر از اینکه هست، توقع می‌رود. با گذشت مدت زمان زیادی از جنگ، ادبیات دفاع مقدس باید بسیار مقتدرانه حضور داشته باشد و نویسندگان و شاعران ادبیات جنگ پس از آزمایش و خطاهای بسیار باید به جایگاهی رسیده باشند که آثاری مستحکم، جذاب و پایدار خلق کنند. در صورتی که چنین نیست. در این زمان طولانی که سپری شده، نه تنها نویسندگان صاحبنام به این وادی قدم نگذاشتند، بلکه برخی از نویسندگان و شاعران جنگ نیز بتدریج دلسرد شده و عقب نشسته‌اند. یقینا بخشی از نقیصه به وجود آمده را باید پای صاحبان اندیشه گذاشت. آنها در طول این زمان باید به توانمندی لازم برای خلق آثار پایدار دست یابند. بخش دیگر ایراد به عملکرد نهادها و ارگان‌های دولتی وارد است. براستی در طول این زمانی که گذشت، مراکز یاد شده آنچنان که شایسته است، به برنامه‌ریزی مدون وحساب شده نپرداختند. پیش از هر چیز باید ستادهای مشخصی تشکیل شود و کارشناسان صاحب اندیشه به بررسی ادبیات داستانی بپردازند و راهکار مناسب و اصولی ارائه دهند. پس از آن باید با سرمایه‌گذاری مناسب و حساب شده به کالبد نیمه جان ادبیات داستانی، شعر، مقاله و خاطره... روحی دوباره دمیده شود. باید پذیرفت که برگزاری همایش و اعطای جایزه آنهم بعضا به آشنایان و دوستان، دردی را دوا نمی‌کند. این در حالی است که در تمام کشورهای جهان، متولیان امور فرهنگی لحظه‌ای ادبیات خود را فراموش نمی‌کنند. برای اثبات صحت و سقم گفتار خود لازم است ادبیات دفاع مقدس و ادبیات جنگ در غرب را با هم قیاس کرد و به این مساله مهم توجه داشت که در غرب هستند نویسندگان بی‌شماری که در نقش تئوریسین بزرگ عمل می‌کنند. آنها به اندازه‌ای به مسائل جنگی، سیاست‌های بین‌الملل و حتی دنیای روانشناسی و علوم اجتماعی و... آگاه هستند که بتدریج به نظریه‌پردازان جنگی و سیاسی مبدل شده‌اند. برخی از آنها حتی قادر بودند جنگ‌هایی که سال‌ها بعد به وقوع می‌پیوست را پیش بینی کنند. بر این اساس، نویسندگان ما در تمامی حوزه‌ها و ژانرهای داستانی باید به سرعت تغییر رویه بدهند و نواقص کار خود را بر طرف سازند. و این کار میسر نمی‌شود، مگر با شناسایی دقیق راه پیش‌رو، شناخت توانمندی‌های فردی و نقایص موجود و پذیرش نقد اصولی، پشتکار و حفظ روحیه آزاداندیشی.
مراسم چهلمین روز درگذشت
رضا سیدحسینی برگزار شد
مراسم چهلمین روز درگذشت رضا سیدحسینی مترجم و منتقد فقید روز پنجشنبه (21 خردادماه) بر سر مزار او در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) برپا شد. به گفته کاوه سیدحسینی - فرزند رضا سیدحسینی - خانواده سیدحسینی به همراه جمعی از دوستان و بستگان این مترجم با حضور بر سر آرامگاه او، یادش را گرامی داشتند. وی همچنین عنوان کرد، خانواده سیدحسینی هزینه برگزاری مراسم چهلمین روز درگذشت او را در امور خیریه خرج می‌کنند. رضا سیدحسینی متولد 22 مهرماه سال 1305 در اردبیل بود. او 11 اردیبهشت‌ماه در سن 83 سالگی در بیمارستان ایرانمهر درگذشت و 13 اردیبهشت‌ماه از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) تشییع شد. پیکر این مترجم پیشکسوت در قطعه 88 هنرمندان در کنار بیژن ترقی - ترانه‌سرا و شاعر - در خاک آرام گرفت.
پیکرمیرفندرسکی
امروز تشییع می‌شود
پیکر دکتر محمد امین میرفندرسکی ـ مرد معماری و مرمت ایران امروز - 23 خردادماه - از مقابل خانه هنرمندان ایران تشییع و در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا (س) به خاک سپرده می‌شود. محمد امین میرفندرسکی که صبح روز چهارشنبه - 20 خردادماه ـ بر اثر بیماری سرطان در بیمارستان ایرانمهر تهران از دنیا رفت، متولد 1310 گرگان بود. او دکترای معماری و شهرسازی خود را از دانشکده معماری دانشگاه دولتی فلورانس ایتالیا در سال 1341 گرفت و تا سال 1342 استادیار داوطلب در دانشگاه معماری فلورانس بود. یادداشت
سرگشتگی ادبیات معاصر ایران(2)
اصولاپرداختن به مضامین و بن مایه‌های تازه و بدیع آنهم در گستره ادبیات نیازمند دقت، حوصله، دور‌اندیشی، آشنایی با رشته‌های علوم انسانی و... است؛ در عین حال که شاعر و نویسنده فرهیخته باید به اصل صبوری و گذشت زمان پایبند باشد. اصل صبوری و رعایت آن خاصه در عرصه خلق آثاری پیرامون رویدادهای بزرگ تاریخی و اجتماعی چون وقوع انقلاب اسلامی ایران و جنگ تحمیلی بیشتر باید مورد توجه اهالی قلم باشد ورعایت آن ضروری است. چرا که نویسنده و شاعر پس از فاصله گرفتن از حوادث بزرگ است که می‌تواند، مسائل و ایده‌های به دست آمده را بهتر ارزیابی و طرح کند. در صورتی که نویسندگان ما شتابان در تولید اینگونه آثار کوشیدند و پس از مدتی عدم استقبال عموم را بهانه کردند و از این وادی خارج شدند. این در حالی است که برخی منتقدین کشور، نظر دیگری در این باره دارند. آنها معتقدند در آن روزگاران پرآشوب، مردم تنها به مقولاتی چون دفاع، ایثار و اعزام نیرو به جبهه‌ها می‌اندیشیدند و کمتر کسی در پی خلق ادبیات دفاع مقدس و پی‌ریزی ساختار و بن‌مایه ادبیات جنگ بود. آنها می‌گویند یک جریان یکسویه و هدفمند وجود داشت که به جنگ و دفاع از خاک وطن، ختم می‌شد. در آن شرایط اگر هم ادبیات قصد داشت وارد این عرصه شود، همه به منظور حمایت از رزمندگان جبهه‌های حق علیه باطل صورت می‌پذیرفت و بدین ترتیب ادبیات دفاع مقدس بعضا شعارگونه، با ریتمی رزمی و ضرباهنگی تند و شتابزده ظاهر شد. اما در دوره کنونی از ادبیات دفاع مقدس بیشتر از اینکه هست، توقع می‌رود. با گذشت مدت زمان زیادی از جنگ، ادبیات دفاع مقدس باید بسیار مقتدرانه حضور داشته باشد و نویسندگان و شاعران ادبیات جنگ پس از آزمایش و خطاهای بسیار باید به جایگاهی رسیده باشند که آثاری مستحکم، جذاب و پایدار خلق کنند. در صورتی که چنین نیست. در این زمان طولانی که سپری شده، نه تنها نویسندگان صاحبنام به این وادی قدم نگذاشتند، بلکه برخی از نویسندگان و شاعران جنگ نیز بتدریج دلسرد شده و عقب نشسته‌اند. یقینا بخشی از نقیصه به وجود آمده را باید پای صاحبان اندیشه گذاشت. آنها در طول این زمان باید به توانمندی لازم برای خلق آثار پایدار دست یابند. بخش دیگر ایراد به عملکرد نهادها و ارگان‌های دولتی وارد است. براستی در طول این زمانی که گذشت، مراکز یاد شده آنچنان که شایسته است، به برنامه‌ریزی مدون وحساب شده نپرداختند. پیش از هر چیز باید ستادهای مشخصی تشکیل شود و کارشناسان صاحب اندیشه به بررسی ادبیات داستانی بپردازند و راهکار مناسب و اصولی ارائه دهند. پس از آن باید با سرمایه‌گذاری مناسب و حساب شده به کالبد نیمه جان ادبیات داستانی، شعر، مقاله و خاطره... روحی دوباره دمیده شود. باید پذیرفت که برگزاری همایش و اعطای جایزه آنهم بعضا به آشنایان و دوستان، دردی را دوا نمی‌کند. این در حالی است که در تمام کشورهای جهان، متولیان امور فرهنگی لحظه‌ای ادبیات خود را فراموش نمی‌کنند. برای اثبات صحت و سقم گفتار خود لازم است ادبیات دفاع مقدس و ادبیات جنگ در غرب را با هم قیاس کرد و به این مساله مهم توجه داشت که در غرب هستند نویسندگان بی‌شماری که در نقش تئوریسین بزرگ عمل می‌کنند. آنها به اندازه‌ای به مسائل جنگی، سیاست‌های بین‌الملل و حتی دنیای روانشناسی و علوم اجتماعی و... آگاه هستند که بتدریج به نظریه‌پردازان جنگی و سیاسی مبدل شده‌اند. برخی از آنها حتی قادر بودند جنگ‌هایی که سال‌ها بعد به وقوع می‌پیوست را پیش بینی کنند. بر این اساس، نویسندگان ما در تمامی حوزه‌ها و ژانرهای داستانی باید به سرعت تغییر رویه بدهند و نواقص کار خود را بر طرف سازند. و این کار میسر نمی‌شود، مگر با شناسایی دقیق راه پیش‌رو، شناخت توانمندی‌های فردی و نقایص موجود و پذیرش نقد اصولی، پشتکار و حفظ روحیه آزاداندیشی.
مراسم چهلمین روز درگذشت
رضا سیدحسینی برگزار شد
مراسم چهلمین روز درگذشت رضا سیدحسینی مترجم و منتقد فقید روز پنجشنبه (21 خردادماه) بر سر مزار او در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) برپا شد. به گفته کاوه سیدحسینی - فرزند رضا سیدحسینی - خانواده سیدحسینی به همراه جمعی از دوستان و بستگان این مترجم با حضور بر سر آرامگاه او، یادش را گرامی داشتند. وی همچنین عنوان کرد، خانواده سیدحسینی هزینه برگزاری مراسم چهلمین روز درگذشت او را در امور خیریه خرج می‌کنند. رضا سیدحسینی متولد 22 مهرماه سال 1305 در اردبیل بود. او 11 اردیبهشت‌ماه در سن 83 سالگی در بیمارستان ایرانمهر درگذشت و 13 اردیبهشت‌ماه از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) تشییع شد. پیکر این مترجم پیشکسوت در قطعه 88 هنرمندان در کنار بیژن ترقی - ترانه‌سرا و شاعر - در خاک آرام گرفت.
پیکرمیرفندرسکی
امروز تشییع می‌شود
پیکر دکتر محمد امین میرفندرسکی ـ مرد معماری و مرمت ایران امروز - 23 خردادماه - از مقابل خانه هنرمندان ایران تشییع و در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا (س) به خاک سپرده می‌شود. محمد امین میرفندرسکی که صبح روز چهارشنبه - 20 خردادماه ـ بر اثر بیماری سرطان در بیمارستان ایرانمهر تهران از دنیا رفت، متولد 1310 گرگان بود. او دکترای معماری و شهرسازی خود را از دانشکده معماری دانشگاه دولتی فلورانس ایتالیا در سال 1341 گرفت و تا سال 1342 استادیار داوطلب در دانشگاه معماری فلورانس بود. ارسال نظر
پربیننده