سیدعابدین نور‌الدینی
ملت حماسه آفرید؛ لبیک گفت به نوای مقتدای خود و فریاد زد، که تمایلش به کدامین گفتار است و سودایش کدامین کردار.
وصف کارستان ملت قطعا در قالب واژگان میسر نیست. قیام روز‌های اخیر مردمان این دیار بدون‌شک زمینه‌ساز وقوع انقلاب 22 خرداد شد. انقلاب فسادگریزی صرفا فریاد یک بغض یا تندیس یک مطالبه نیست؛ اراده‌ای است پولادین برای تداوم مسیری که ختم به فلسفه مواریث انقلاب خمینی کبیر می‌شود. مردم دیگر‌بار سردار این نیاز را محمود احمدی‌نژاد یافتند تا در سایه رهنمود‌های سکاندار انقلاب، تحقق این مطالبات را به نظاره بنشینند و اما ضرورتی است انکار ناپذیر، تفسیر کارستان 22 خرداد و بیان بایسته‌های ایام سرنوشت‌ساز پس از این ماندگارترین واقعه دهه اخیر.
1- زیباترین و دلنوازترین واقعیت 22 خرداد فهم ستایش‌پذیر مردم از رهنمود‌های رهبر انقلاب است. ایرانیان به فراست دهه چهارم انقلاب را نیازمند شتاب توامان پیشرفت و عدالت یافتند و به‌رغم هجمه بی‌سابقه دیگر نظرات، مسیر واقعی انقلاب را که در عمق فرمایشات رهبر انقلاب قابل ردگیری بود، رصد کردند. اینک می‌توان نوید این مهم را داد که مسیر تصمیم‌گیری و جهت‌گیری‌های انقلاب بر مدار اصلی خود قرار گرفته است. در سال‌های آینده این واقعیت نمود عینی‌تری به خود خواهد گرفت.
2- دیگر دستاورد زیبای حماسه 22 خرداد نمودار شدن ظرفیت و دامنه وسیع تحمل‌پذیری انقلاب و حاکمیت انقلابی است. آنچه در برهه تبلیغات انتخاباتی ریاست‌جمهوری دهم بر انقلاب رفت، بی‌سابقه بود. حریفان - یا به بهتر عبارت «حریف» - نهایت جسارت خود را در استفاده از تمام ظرفیت‌های خود نشان دادند و به صراحت این پیام مهم را آشکار کردند که برای بازگشت خود به قدرت، دامان حربه‌های گونه‌گون را خواهند گرفت؛ از بی‌حرمتی به احمدی‌نژاد گرفته تا وقاحت در وارونه‌نمایی واقعیات، اگرچه موجبات دل‌آزردگی آگاهان را فراهم آورد اما این گستره لایتناهی انقلاب است که حتی چنین حربه‌هایی را نیز تاب می‌آورد.
نظام جمهوری‌اسلامی نشان داد که در بدایت دهه چهارم خود، از چه ظرفیت سرشاری برخوردار است.
3- حریفان را از اولین که نامه‌نگاری‌اش، او را اصلی‌ترین بازنده کرد و دومین که آمیختگی «دروغ و صداقت» را برای نخستین‌بار باب نهاد! و دیگری که آنقدر بی‌بهره از کیاست بود که حتی معاون اولش او را شایسته «اعتماد» ندید؛ اینک این اندرز لازم است که اگر همچنان قادر به هضم و پذیرش مطالبه «اکثریت»مردم نیستند، از اخلالگری در پیشبرد این مطالبه چشمپوشی کنند. این مهم، کمینه انتظار از آنهاست.
پذیرش مردم‌سالاری دینی یا به تعبیر آنان دمکراسی، این انتظار را به عنوان یک وظیفه و اصل بر آنان فرض می‌کند. اکثریت ایرانیان – بیش از 60 درصد – اکنون مطالباتی غیر از آنچه مطلوب این افراد است را خواستارند. طبیعتا برخورداری از حداقل هوشمندی سیاسی آنان را فرمان می‌دهد که از تقابل با این اراده مردمی
برحذر باشند.
تمام گزاره‌ها حاکی از شکست سنگین آنان در تمام زمینه‌ها و به تبع آن آشکار شدن نزول جایگاه سیاسی این افراد است. البته همانگونه که رفت، بهتر آن است که راه سازگاری با وضعیت موجود را پیشه کنند که خردورزی سیاسی راهی جز این راه پیش روی آنان قرار نمی‌دهد.
4- کنشگران سیاسی همراه در این پیروزی را باید قدرشناس بود. این قدرشناسی هم منطبق بر اخلاق انقلابی است و هم سیاست‌پیشگی اصولی. البته این به معنای تقسیم مسرت پیروزی نیست بلکه مرادف مشارکت در نیل به اهداف است.
آنانکه در عرصه نابرابر تبلیغات، به واسطه درک صحیح مسیر و پایداری بر این اعتقاد به همراهی احمدی‌نژاد شتافتند باید ظرفیت‌های خود را در اختیار گفتمان انقلاب قرار دهند. «جمعیت»وفاداران راستین به انقلاب را ذیل جهت‌گیری پیشرفت و عدالت اینک «فریضه» است، تا خدای ناکرده «تفرق» موجب اخلال نشود که قطعا اخلال موجب جان گرفتن مجدد «دشمن»می‌شود. البته این مهم نباید نادیده انگاشته شود که در گفتمان انقلاب واژه‌ها معانی اصیل خود را پیدا کرده و ادبیاتی چون سهم و نوبت جایگاه ندارند.
5- و اما محمود احمدی‌نژاد. احمدی‌نژاد مجددا از آزمون مهم و سرنوشت‌ساز ملت سربلند و «سلامت» بیرون آمد. بیان او اینک این بیت مولاناست :
باز آمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم
وین چرخ مردم‌خوار را چنگال و دندان بشکنم
او دیگر‌بار نشان داد که باورش غنی از ایدئولوژی انقلاب و اسلام اصیل است و آن را مزین به پشتکار بی‌بدیل کرده است. حرکتش در طول ولایت رمز موفقیت اواست و
عدم رخوت در این حرکت، تضمین‌کننده بقایش. جسارت احمدی‌نژاد ستودنی است. مناسبات سیاسی کشور و دنباله آن مرز‌بندی‌های معمول و تفکیک تمایلات جامعه را دگرگون کرد. او بر مقابله با انحرافات بنیادین انقلابیون سابق پای فشرد و صداقتش در این‌باره قطعا در حضور حماسی مردم در 22 خرداد بسیار پرنقش است.
آرای احمدی‌نژاد را همه‌‌گونه تفکر، گرایش و «تیپ» رقم زدند. این مهم بی‌تردید یک تحول بنیادین در انقلاب‌شناسی احمدی‌نژاد است اما باید گفت، احمدی‌نژاد مسیری پرمانع و دشوار در پیش دارد. مخالفان زخمی کاری برداشته‌اند، به همین‌خاطر طی طریق پیشرفت و عدالت نیازمند حضور و حرکت در راه پیش رفته و استفاده از ظرفیت‌های جوان است:
گمان مبر که به آخر رسید کار مغان
هزار باده ناخورده در رگ تاک است باز آمدم چون عید نو ...
سیدعابدین نور‌الدینی
ملت حماسه آفرید؛ لبیک گفت به نوای مقتدای خود و فریاد زد، که تمایلش به کدامین گفتار است و سودایش کدامین کردار.
وصف کارستان ملت قطعا در قالب واژگان میسر نیست. قیام روز‌های اخیر مردمان این دیار بدون‌شک زمینه‌ساز وقوع انقلاب 22 خرداد شد. انقلاب فسادگریزی صرفا فریاد یک بغض یا تندیس یک مطالبه نیست؛ اراده‌ای است پولادین برای تداوم مسیری که ختم به فلسفه مواریث انقلاب خمینی کبیر می‌شود. مردم دیگر‌بار سردار این نیاز را محمود احمدی‌نژاد یافتند تا در سایه رهنمود‌های سکاندار انقلاب، تحقق این مطالبات را به نظاره بنشینند و اما ضرورتی است انکار ناپذیر، تفسیر کارستان 22 خرداد و بیان بایسته‌های ایام سرنوشت‌ساز پس از این ماندگارترین واقعه دهه اخیر.
1- زیباترین و دلنوازترین واقعیت 22 خرداد فهم ستایش‌پذیر مردم از رهنمود‌های رهبر انقلاب است. ایرانیان به فراست دهه چهارم انقلاب را نیازمند شتاب توامان پیشرفت و عدالت یافتند و به‌رغم هجمه بی‌سابقه دیگر نظرات، مسیر واقعی انقلاب را که در عمق فرمایشات رهبر انقلاب قابل ردگیری بود، رصد کردند. اینک می‌توان نوید این مهم را داد که مسیر تصمیم‌گیری و جهت‌گیری‌های انقلاب بر مدار اصلی خود قرار گرفته است. در سال‌های آینده این واقعیت نمود عینی‌تری به خود خواهد گرفت.
2- دیگر دستاورد زیبای حماسه 22 خرداد نمودار شدن ظرفیت و دامنه وسیع تحمل‌پذیری انقلاب و حاکمیت انقلابی است. آنچه در برهه تبلیغات انتخاباتی ریاست‌جمهوری دهم بر انقلاب رفت، بی‌سابقه بود. حریفان - یا به بهتر عبارت «حریف» - نهایت جسارت خود را در استفاده از تمام ظرفیت‌های خود نشان دادند و به صراحت این پیام مهم را آشکار کردند که برای بازگشت خود به قدرت، دامان حربه‌های گونه‌گون را خواهند گرفت؛ از بی‌حرمتی به احمدی‌نژاد گرفته تا وقاحت در وارونه‌نمایی واقعیات، اگرچه موجبات دل‌آزردگی آگاهان را فراهم آورد اما این گستره لایتناهی انقلاب است که حتی چنین حربه‌هایی را نیز تاب می‌آورد.
نظام جمهوری‌اسلامی نشان داد که در بدایت دهه چهارم خود، از چه ظرفیت سرشاری برخوردار است.
3- حریفان را از اولین که نامه‌نگاری‌اش، او را اصلی‌ترین بازنده کرد و دومین که آمیختگی «دروغ و صداقت» را برای نخستین‌بار باب نهاد! و دیگری که آنقدر بی‌بهره از کیاست بود که حتی معاون اولش او را شایسته «اعتماد» ندید؛ اینک این اندرز لازم است که اگر همچنان قادر به هضم و پذیرش مطالبه «اکثریت»مردم نیستند، از اخلالگری در پیشبرد این مطالبه چشمپوشی کنند. این مهم، کمینه انتظار از آنهاست.
پذیرش مردم‌سالاری دینی یا به تعبیر آنان دمکراسی، این انتظار را به عنوان یک وظیفه و اصل بر آنان فرض می‌کند. اکثریت ایرانیان – بیش از 60 درصد – اکنون مطالباتی غیر از آنچه مطلوب این افراد است را خواستارند. طبیعتا برخورداری از حداقل هوشمندی سیاسی آنان را فرمان می‌دهد که از تقابل با این اراده مردمی
برحذر باشند.
تمام گزاره‌ها حاکی از شکست سنگین آنان در تمام زمینه‌ها و به تبع آن آشکار شدن نزول جایگاه سیاسی این افراد است. البته همانگونه که رفت، بهتر آن است که راه سازگاری با وضعیت موجود را پیشه کنند که خردورزی سیاسی راهی جز این راه پیش روی آنان قرار نمی‌دهد.
4- کنشگران سیاسی همراه در این پیروزی را باید قدرشناس بود. این قدرشناسی هم منطبق بر اخلاق انقلابی است و هم سیاست‌پیشگی اصولی. البته این به معنای تقسیم مسرت پیروزی نیست بلکه مرادف مشارکت در نیل به اهداف است.
آنانکه در عرصه نابرابر تبلیغات، به واسطه درک صحیح مسیر و پایداری بر این اعتقاد به همراهی احمدی‌نژاد شتافتند باید ظرفیت‌های خود را در اختیار گفتمان انقلاب قرار دهند. «جمعیت»وفاداران راستین به انقلاب را ذیل جهت‌گیری پیشرفت و عدالت اینک «فریضه» است، تا خدای ناکرده «تفرق» موجب اخلال نشود که قطعا اخلال موجب جان گرفتن مجدد «دشمن»می‌شود. البته این مهم نباید نادیده انگاشته شود که در گفتمان انقلاب واژه‌ها معانی اصیل خود را پیدا کرده و ادبیاتی چون سهم و نوبت جایگاه ندارند.
5- و اما محمود احمدی‌نژاد. احمدی‌نژاد مجددا از آزمون مهم و سرنوشت‌ساز ملت سربلند و «سلامت» بیرون آمد. بیان او اینک این بیت مولاناست :
باز آمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم
وین چرخ مردم‌خوار را چنگال و دندان بشکنم
او دیگر‌بار نشان داد که باورش غنی از ایدئولوژی انقلاب و اسلام اصیل است و آن را مزین به پشتکار بی‌بدیل کرده است. حرکتش در طول ولایت رمز موفقیت اواست و
عدم رخوت در این حرکت، تضمین‌کننده بقایش. جسارت احمدی‌نژاد ستودنی است. مناسبات سیاسی کشور و دنباله آن مرز‌بندی‌های معمول و تفکیک تمایلات جامعه را دگرگون کرد. او بر مقابله با انحرافات بنیادین انقلابیون سابق پای فشرد و صداقتش در این‌باره قطعا در حضور حماسی مردم در 22 خرداد بسیار پرنقش است.
آرای احمدی‌نژاد را همه‌‌گونه تفکر، گرایش و «تیپ» رقم زدند. این مهم بی‌تردید یک تحول بنیادین در انقلاب‌شناسی احمدی‌نژاد است اما باید گفت، احمدی‌نژاد مسیری پرمانع و دشوار در پیش دارد. مخالفان زخمی کاری برداشته‌اند، به همین‌خاطر طی طریق پیشرفت و عدالت نیازمند حضور و حرکت در راه پیش رفته و استفاده از ظرفیت‌های جوان است:
گمان مبر که به آخر رسید کار مغان
هزار باده ناخورده در رگ تاک است ارسال نظر
پربیننده